Episode 138
Hi everyone 👋
As we’ve shared before, it is a true privilege for us to continue this devotional service.
In truth, this is not something new. We have been serving quietly for some time. However, along the way, we encountered situations where certain individuals misused the system—collecting support repeatedly through different members of the same family. Because of this, we became more cautious, even hesitant, in extending our efforts as freely as before.
Yet, something meaningful happened last Friday.
While visiting the temple, I met a gentle and graceful elderly devotee. With a warm smile, she said:
“Krishna, why not reconsider this devotional service?Even someone like me—elderly, with very little—can still contribute in a small way… perhaps a bag of lentils or some rice flour.”
I responded honestly, sharing our concerns about the dishonesty we had faced and how it limited our ability to serve those truly in need.
Still, with quiet determination, she offered her contact number and expressed her willingness to support, no matter how little she had.
That moment stayed with me.
It reminded us that even in difficult times, there are still genuine, compassionate souls—gentle gems—who shine through sincerity and selflessness.
With renewed hope, we look forward to meeting more such hearts as we continue this journey of service 🪔
Tamil
அனைவருக்கும் வணக்கம் 👋
முன்னதாக பகிர்ந்ததுபோல், இந்த பக்தி சேவையை தொடர்ந்து செய்யும் வாய்ப்பு எங்களுக்கு ஒரு பெரிய பாக்கியம்.
உண்மையில், இது புதிய சேவை அல்ல. நாம் நீண்ட காலமாக அமைதியாக சேவை செய்து வருகிறோம். ஆனால், சிலர் ஒரே குடும்ப உறுப்பினர்களின் பெயரில் பல முறை உதவிகளை பெற்றுக் கொண்டு முறைகேடாக பயன்படுத்திய சம்பவங்கள் எங்களை சற்றே எச்சரிக்கையுடனும் தயக்கத்துடனும் இருக்கச் செய்தது.
ஆனால், கடந்த வெள்ளிக்கிழமை ஒரு அர்த்தமுள்ள சம்பவம் நடந்தது.
கோவிலுக்கு சென்றபோது, மிகவும் மென்மையான மற்றும் கண்ணியமான ஒரு முதிய பக்தையை சந்தித்தேன். அவர் இனிய சிரிப்புடன் கூறினார்:
“கிருஷ்ணா, இந்த பக்தி சேவையை மீண்டும் யோசிக்கலாமே?
என்னைப் போல வயதானவளும், எதுவும் இல்லாதவளும் கூட சிறிய அளவில் உதவ முடியும்… ஒரு பருப்பு மூட்டை அல்லது அரிசி மாவு போன்றது.”
நாங்கள் சந்தித்திருந்த நேர்மையின்மை பற்றிய கவலைகளை நான் நேர்மையாக பகிர்ந்தேன்.
அப்படியிருந்தும், அமைதியான உறுதியுடன், அவர் தனது தொடர்பு எண்ணை வழங்கி, எவ்வளவு சிறியதாக இருந்தாலும் உதவ தயாராக இருப்பதாக தெரிவித்தார்.
அந்த தருணம் என் மனதில் நிற்கிறது.
கடினமான காலங்களிலும் உண்மையான, இரக்கமுள்ள மனங்கள் இன்னும் உள்ளன என்பதை அது நினைவூட்டியது.
புதிய நம்பிக்கையுடன், இவ்வாறான நல்ல உள்ளங்களை மீண்டும் சந்திப்போம் என்று எதிர்நோக்குகிறோம் 🪔
⸻
🌿 Sinhala
සියලු දෙනාටම ආයුබෝවන් 👋
පෙර අපි පැවසූ පරිදි, මෙම භක්ති සේවාව ಮುಂದට ගෙන යාම අපට ලැබුණු විශාල වාසනාවකි.
ඇත්තටම, මෙය නව සේවාවක් නොවේ. අපි කාලයක් තිස්සේ නිහතමානීව මෙම සේවාව කරගෙන ආවෙමු. නමුත්, සමහර අය එකම පවුලේ සාමාජිකයන් හරහා නැවත නැවතත් ආධාර ලබාගෙන පද්ධතිය අයුතු ලෙස භාවිතා කළ අවස්ථා අපට හමුවිය. ඒ නිසා අපි තරමක් සැලකිලිමත් හා සංකෝචයෙන් පිරුණු අයුරු දක්වා සිටියෙමු.
එහෙත්, පසුගිය සිකුරාදා විශේෂ සිදුවීමක් සිදුවුණා.
විහාරයට ගිය විට, මෘදු හා ගෞරවනීය වයෝවෘද්ධ භක්තිකාවක් මට හමුවුණා. ඇය සිරියාවෙන් මෙසේ පැවසුවා:
“ක්රිෂ්ණා, මෙම භක්ති සේවාව නැවත සලකා බලන්න බැරිද?
මට වගේ වයස්ගත, දුප්පත් කෙනෙකුටත් පොඩි විදිහට හරි උදව් කරන්න පුළුවන්… පරිප්පු පොට්ටියක් හෝ පිටි ටිකක් වගේ.”
මම අපි මුහුණ දුන් අසත්යතා ගැන සහ ඒ නිසා සැබෑ අවශ්යතාවයන්ට උදව් කිරීම සීමා වූ ආකාරය පැහැදිලිව පැවසුවා.
එහෙත්, ඇය සන්සුන් අධිෂ්ඨානයකින් තම දුරකථන අංකය ලබාදී, කුඩා වුවත් උදව් කිරීමට සූදානම් බව කියා සිටියා.
එම මොහොත මගේ මනස තුළ තවමත් ඇත.
කഠින කාලවලදීත්, සත්ය සහ කරුණාවෙන් පිරුණු මිනිසුන් තවමත් සිටින බව එය මට මතක් කරා.
අලුත් බලාපොරොත්තුවක් සමඟ, මෙවැනි හොඳ හදවත් ඇති අයව නැවත හමුවෙමු යැයි අපි බලාපොරොත්තු වෙමු 🪔
⸻
🌿 French
Bonjour à tous 👋
Comme nous l’avons déjà partagé, c’est un véritable privilège pour nous de poursuivre ce service dévotionnel.
En réalité, ce n’est pas quelque chose de nouveau. Nous servons discrètement depuis un certain temps. Cependant, nous avons rencontré des situations où certaines personnes ont abusé du système, en recevant de l’aide à plusieurs reprises par différents membres d’une même famille. Cela nous a rendus plus prudents, voire hésitants, à continuer aussi librement qu’auparavant.
Cependant, vendredi dernier, quelque chose de significatif s’est produit.
En visitant le temple, j’ai rencontré une fidèle âgée, douce et élégante. Avec un sourire chaleureux, elle m’a dit :
« Krishna, pourquoi ne pas reconsidérer ce service dévotionnel ?
Même quelqu’un comme moi — âgée et avec très peu de moyens — peut contribuer mode.
ment… peut-être un sac de lentilles ou de la farine de riz. »
Je lui ai répondu honnêtement, en partageant nos inquiétudes face au manque d’honnêteté que nous avons rencontré et comment cela a limité notre capacité à aider ceux qui en ont réellement besoin.
Malgré cela, avec une détermination tranquille, elle m’a donné son numéro de contact et a exprimé sa volonté d’aider, même avec très peu.
Ce moment est resté gravé en moi.
Il nous rappelle que, même dans les moments difficiles, il existe encore des âmes sincères et compatissantes — de véritables joyaux humains.
Avec un espoir renouvelé, nous attendons avec impatience de rencontrer encore plus de ces cœurs sincères dans ce chemin de service 🪔
