Episode 120

🪔 Krishna Menan Online Class Series

Chapter: When the World Is Uncertain, Who Is Disturbed?

English

The screen opens.

Students appear from many places —

Europe, Sri Lanka, and distant transit cities.

Krishna Menan greets them with quiet calm.

“Many messages reached me this week,” he says.

“Flights to Europe, transit through the Middle East,

and news of war creating anxiety everywhere.

But before we speak about airplanes,

let us speak about the passenger within.”

A student asks softly:

“Sir, we say we want peace, yet the world feels unstable.”

Krishna Menan smiles.

“When you say I want peace,

who is the ‘I’?”

“The ego,” replies the student.

“And what is ‘want’?”

“Desire… and fear.”

Krishna Menan nods gently.

“Remove the ‘I’.

Remove the ‘want’.

What remains?”

A whisper travels through the class:

“Peace.”

He continues:

“An aircraft flying to Europe may face closed airspace.

Does it fall from the sky?”

“No,” the students reply.

“It simply changes its route.

The sky is vast.

Only the corridors change.

Life is the same.

When one path closes, another opens.”

He pauses and adds:

“War is the collective ‘I’.

Peace is the collective ‘we’.”

A student asks:

“Sir, our flights are weeks away. Should we worry?”

Krishna Menan smiles again.

“When no action is required today,

worry is imagination pretending to be responsibility.”

He concludes quietly:

“Your inner sky is larger than geopolitical weather.

Do not try to control the wind.

Adjust the sail.

Remove ‘I’.

Remove ‘want’.

Let ‘we’ travel.”

The screen fades.

But the stillness remains.

🪔

🪔 கிருஷ்ண மேனன் ஆன்லைன் வகுப்பு தொடர்

அத்தியாயம்: உலகம் உறுதியற்றபோது கலங்குவது யார்?

திரை திறக்கிறது.

ஐரோப்பா, இலங்கை, மற்றும் இடைநிலை நகரங்களில் இருந்து

மாணவர்கள் இணைகிறார்கள்.

கிருஷ்ண மேனன் அமைதியான புன்னகையுடன் பேசத் தொடங்குகிறார்.

“இந்த வாரம் பல செய்திகள் வந்தன.

ஐரோப்பாவுக்கு செல்லும் விமானங்கள்,

மத்திய கிழக்கு இடைநிறுத்தங்கள்,

போர் பற்றிய செய்திகள்.

ஆனால் விமானங்களைப் பற்றி பேசுவதற்கு முன்

நம்முள் இருக்கும் பயணியைப் பற்றி பேசுவோம்.”

ஒரு மாணவர் கேட்கிறார்:

“அய்யா, நாங்கள் அமைதி வேண்டும் என்று சொல்கிறோம்.

ஆனால் உலகம் கலக்கமாக இருக்கிறது.”

கிருஷ்ண மேனன் சிரிக்கிறார்.

“‘எனக்கு அமைதி வேண்டும்’ என்று சொன்னால்

அந்த ‘நான்’ யார்?”

“அஹங்காரம்,” மாணவர் பதிலளிக்கிறார்.

“‘வேண்டும்’ என்பது என்ன?”

“ஆசை… பயம்.”

கிருஷ்ண மேனன் மெதுவாக சொல்கிறார்:

“‘நான்’ என்பதைக் நீக்குங்கள்.

‘வேண்டும்’ என்பதையும் நீக்குங்கள்.

எது மீதமிருக்கும்?”

ஒரு மெதுவான குரல்:

“அமைதி.”

அவர் தொடர்கிறார்:

“ஐரோப்பாவுக்கு பறக்கும் விமானம்

ஒரு வான்வழி மூடப்பட்டால்

அது வானிலிருந்து விழுந்துவிடுமா?”

“இல்லை,” மாணவர்கள் சொல்கிறார்கள்.

“அது புதிய வழியைத் தேர்ந்தெடுக்கும்.

வானம் விசாலமானது.

மாறுவது பாதைகள் மட்டுமே.”

அவர் சேர்த்துச் சொல்கிறார்:

“போர் என்பது கூட்டுத் ‘நான்’.

அமைதி என்பது கூட்டுத் ‘நாம்’.”

ஒரு மாணவர் கேட்கிறார்:

“எங்கள் பயணம் இன்னும் சில வாரங்களுக்கு பிறகு. கவலைப்பட வேண்டுமா?”

கிருஷ்ண மேனன் புன்னகையுடன்:

“இன்று எந்த செயலும் தேவையில்லாத போது

கவலை என்பது பொறுப்பாக நடிக்கும் கற்பனை.”

அவர் இறுதியில் சொல்கிறார்:

“உங்கள் உள்ளார்ந்த வானம்

அரசியல் புயல்களைவிட பெரிது.

காற்றை கட்டுப்படுத்த முயற்சிக்க வேண்டாம்.

பறக்கையின் திசையை மாற்றுங்கள்.

‘நான்’ நீங்கட்டும்.

‘வேண்டும்’ நீங்கட்டும்.

‘நாம்’ பயணம் செய்யட்டும்.”

🪔

🪔 Série des classes en ligne de Krishna Menan

Chapitre : Quand le monde est incertain, qui est troublé ?

L’écran s’ouvre.

Des étudiants apparaissent depuis l’Europe,

le Sri Lanka et plusieurs villes de transit.

Krishna Menan parle avec calme.

« Cette semaine, j’ai reçu de nombreux messages :

des vols vers l’Europe,

des transits au Moyen-Orient,

et des nouvelles de guerre qui créent de l’anxiété.

Mais avant de parler des avions,

parlons du passager intérieur. »

Un étudiant demande :

« Monsieur, nous disons que nous voulons la paix,

mais le monde semble instable. »

Krishna Menan sourit.

« Quand vous dites je veux la paix,

qui est ce “je” ? »

« L’ego », répond l’étudiant.

« Et qu’est-ce que “vouloir” ? »

« Le désir… et la peur. »

Krishna Menan hoche la tête.

« Retirez le “je”.

Retirez le “vouloir”.

Que reste-t-il ? »

Un murmure répond :

« La paix. »

Il poursuit :

« Un avion qui vole vers l’Europe

peut rencontrer un espace aérien fermé.

Tombe-t-il du ciel ? »

« Non. »

« Il change simplement de route.

Le ciel est vaste.

Seuls les couloirs changent.

La vie est semblable.

Quand un chemin se ferme,

un autre s’ouvre. »

Puis il ajoute :

« La guerre est le “je” collectif.

La paix est le “nous” collectif. »

Un étudiant demande :

« Nos vols sont dans quelques semaines.

Devons-nous nous inquiéter ? »

Krishna Menan répond avec un sourire :

« Lorsqu’aucune action n’est nécessaire aujourd’hui,

l’inquiétude est une imagination qui se déguise en responsabilité. »

Il conclut doucement :

« Le ciel intérieur en vous

est plus vaste que les tempêtes géopolitiques.

N’essayez pas de contrôler le vent.

Ajustez la voile.

Retirez le “je”.

Retirez le “vouloir”.

Et que le “nous” voyage. »

🪔