The Inner Engineer

Episode 125

Each morning when I wake up, there are moments when I feel tired and think perhaps it is time to stop giving lessons.

But then something remarkable happens.

A quiet inner energy rises within me — like an inner engineer of the soul — gently urging me to stand up again and wake those who are still sleeping in spirit.

It whispers a reminder:

The struggles we fight silently are never meaningless.

Every storm in life is shaping a stronger soul within us.

What is this mysterious strength?

Perhaps it is His blessing,

His favour,

and His protection.

It feels like a calling — an instinct, an intuition, a mission placed quietly in the heart.

And perhaps that is why I continue.

Because one never knows when a simple walk, a simple meeting, or a simple conversation may become a lesson for life.

Yesterday, while walking home with Faizar, the caretaker of the Kandy house, something unexpected happened.

On the road we met two children walking beside their mother. They were beautifully dressed in bright colours — neat, cheerful, and smiling like little demigods. Their innocence and joy lit up the path.

The mother, a gentle woman wearing a simple brown gown, greeted us politely.

Faizar introduced me to them.

Then he quietly explained that they were tenants living on the ground floor of the Kandy property.

What he told me next was quite surprising.

The woman had been asked to pay 50,000 rupees as an advance by the official tenant managing the house. She had been assured that this money had already been transferred to the landlord.

Only then did I fully understand why my sister had once spoken firmly about selling the house, saying that no one was truly there to look after the property.

It was clear that misunderstandings had quietly grown around the place.

So we sorted out the matter regarding her payment, ensuring that she would not suffer any injustice.

Before we left, I gave the two charming children some London chocolates.

They spoke to me sweetly in English, their faces glowing with happiness.

It was a small gesture, but it warmed the heart.

Moments like this remind me why the inner voice keeps telling me to continue teaching.

Because sometimes, a small encounter can reveal a larger truth.

And here I must also confess something about myself.

When we speak in the first person, it gives strength to a lesson.

In my early twenties, I must admit honestly — I was a rather naughty young man. Restless, impulsive, sometimes careless about deeper responsibilities.

But life is a patient teacher.

Through experience, reflection, and the gentle influence of goodness — and above all through God’s guidance — a human character can change.

A person who was once rough can become gentle.

A restless heart can grow into wisdom.

A careless mind can learn compassion.

This is the beautiful mystery of human life:

No one is permanently trapped in who they once were.

With grace and understanding, people can move from naughtiness to kindness, from confusion to clarity, from selfishness to service.

And when readers hear such honest truths, they feel hope.

Because they realize that if one person could transform, perhaps they can too.

Perhaps that is the real reason the inner engineer keeps waking me every morning.

Not to lecture people.

But to remind them — gently — that every human soul has the power to grow, to change, and to become better.

Tamil Translation (தமிழ்)

உள்ளார்ந்த பொறியாளர்

ஒவ்வொரு காலை நான் விழிக்கும் போது, சில நேரங்களில் நான் சோர்வாக உணர்ந்து, இனி பாடங்களை நடத்துவதை நிறுத்திவிடலாமோ என்று எண்ணுவேன்.

ஆனால் அப்போது ஒரு அதிசயம் நிகழ்கிறது.

என் உள்ளத்தில் அமைதியாக ஒரு சக்தி எழுகிறது — அது என் ஆன்மாவின் உள்ளார்ந்த பொறியாளர் போல என்னை மீண்டும் எழுந்து நிற்கச் சொல்லி, இன்னும் விழித்தெழாதவர்களை எழுப்பும்படி ஊக்குவிக்கிறது.

அது மெதுவாக நினைவூட்டுகிறது:

நாம் அமைதியாகச் சந்திக்கும் போராட்டங்கள் ஒருபோதும் அர்த்தமற்றவை அல்ல.

வாழ்க்கையில் வரும் ஒவ்வொரு புயலும் நம்முள் வலிமையான ஒரு ஆன்மாவை உருவாக்குகிறது.

இந்த மர்மமான சக்தி என்ன?

அது ஒருவேளை அவரின் ஆசீர்வாதம்,

அவரின் அருள்,

அவரின் பாதுகாப்பாக இருக்கலாம்.

அது ஒரு அழைப்பு போல உணரப்படுகிறது —

ஒரு உள்ளுணர்வு, ஒரு பணி, இதயத்தில் அமைதியாக வைக்கப்பட்ட ஒரு நோக்கம்.

நேற்று, காந்தி வீட்டின் பராமரிப்பாளரான ஃபைசார் உடன் வீட்டிற்கு நடந்து சென்றபோது, ஒரு எதிர்பாராத நிகழ்வு நடந்தது.

பாதையில், இரண்டு சிறிய குழந்தைகள் தங்கள் தாயுடன் வந்துகொண்டிருந்தனர். அவர்கள் வண்ணமயமான அழகான உடைகளில் சீராக அணிந்து, சிறிய தேவதைகள் போல புன்னகைத்துக் கொண்டிருந்தனர்.

அவர்களின் தாய் எளிய பழுப்பு நிற உடை அணிந்திருந்தார்.

ஃபைசார் என்னை அவர்களிடம் அறிமுகப்படுத்தினார்.

பின்னர் அவர் மெதுவாக கூறினார் — அவர்கள் காந்தி வீட்டின் தரைத் தளத்தில் வசிக்கும் வாடகையாளர்கள் என்று.

அவர் கூறிய அடுத்த விஷயம் என்னை ஆச்சரியப்படுத்தியது.

அந்த பெண்ணிடம், அந்த வீட்டை கவனித்துக்கொண்டிருந்த அதிகாரப்பூர்வ வாடகையாளர் 50,000 ரூபாய் முன்பணம் கேட்டிருந்தார்.

அந்த பணம் வீட்டின் உரிமையாளரிடம் ஏற்கனவே அனுப்பப்பட்டதாகவும் கூறப்பட்டிருந்தது.

அப்போதுதான் என் சகோதரி ஏன் அந்த வீட்டை விற்றுவிட வேண்டும் என்று வலியுறுத்தினாள் என்று எனக்குப் புரிந்தது —

அதை சரியாக கவனிப்பவர் யாரும் இல்லை என்று அவர் சொன்னார்.

நாங்கள் உடனே அந்த பெண்ணின் பண விஷயத்தை சரிசெய்தோம், அவளுக்கு எந்த அநீதியும் நடக்காதபடி பார்த்தோம்.

பிரிவதற்கு முன், அந்த அழகான குழந்தைகளுக்கு நான் லண்டன் சாக்லேட்டுகளை கொடுத்தேன்.

அவர்கள் இனிமையாக ஆங்கிலத்தில் என்னுடன் பேசினர்.

அந்த சிறிய சந்திப்பு என் மனதை நெகிழ வைத்தது.

அப்போது நான் என் வாழ்க்கையைப் பற்றிய ஒரு உண்மையை ஒப்புக்கொள்ள வேண்டும்.

என் இளமைப் பருவத்தில், குறிப்பாக இருபதுகளின் ஆரம்பத்தில், நான் ஒரு சிறிது குறும்பான இளைஞன் தான்.

ஆனால் வாழ்க்கை ஒரு பொறுமையான ஆசிரியர்.

அனுபவம், சிந்தனை, நல்லவர்களின் தாக்கம் மற்றும் முக்கியமாக இறைவனின் வழிகாட்டுதல் — இவை மனிதனின் குணத்தை மாற்ற முடியும்.

ஒரு கடினமான மனிதன் மென்மையானவராக மாறலாம்.

ஒரு அமைதியற்ற மனம் ஞானமாக மாறலாம்.

ஒரு கவனக்குறைவான இதயம் கருணையுடன் நிரம்பலாம்.

இதுவே மனித வாழ்க்கையின் அழகான ரகசியம்:

நேற்று நாம் இருந்தவராக நாமென்றும் இருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை.

அருளும் உணர்வும் இருந்தால், மனிதன்

குறும்பிலிருந்து கருணைக்கு, குழப்பத்திலிருந்து தெளிவிற்கு, சுயநலத்திலிருந்து சேவைக்கு மாற முடியும்.

அதுவே ஒவ்வொரு காலையும் என்னை எழுப்பும் அந்த உள்ளார்ந்த பொறியாளரின் அழைப்பு.

French Translation (Français)

L’ingénieur intérieur

Chaque matin, lorsque je me réveille, il m’arrive de me sentir fatigué et de penser qu’il est peut-être temps d’arrêter de donner des leçons.

Mais alors, quelque chose d’étonnant se produit.

Une énergie silencieuse s’élève en moi — comme un ingénieur intérieur de l’âme, me poussant doucement à me lever et à réveiller ceux qui dorment encore dans l’esprit.

Elle me rappelle :

Les luttes que nous menons en silence ne sont jamais inutiles.

Chaque tempête de la vie façonne une âme plus forte en nous.

Qu’est-ce que cette force mystérieuse ?

Peut-être est-ce Sa bénédiction,

Sa faveur,

et Sa protection.

Hier, en rentrant à pied avec Faizar, le gardien de la maison de Kandy, quelque chose d’inattendu s’est produit.

Sur la route, nous avons rencontré deux enfants marchant avec leur mère. Ils étaient habillés avec de belles couleurs et souriaient comme de petits anges.

Leur mère portait une simple robe brune.

Faizar m’a présenté à eux.

Il m’a ensuite expliqué qu’ils vivaient comme locataires au rez-de-chaussée de la maison de Kandy.

La suite m’a surpris.

La femme avait payé 50 000 roupies comme avance à la personne qui gérait la maison. On lui avait dit que cet argent avait déjà été transféré au propriétaire.

À ce moment-là, j’ai compris pourquoi ma sœur insistait pour vendre la maison — disant que personne ne s’en occupait réellement.

Nous avons donc réglé la question afin qu’elle ne subisse aucune injustice.

Avant de partir, j’ai donné aux enfants quelques chocolats de Londres.

Ils m’ont parlé en anglais avec un sourire lumineux.

Ce moment m’a rappelé quelque chose d’important.

Dans ma jeunesse, surtout au début de ma vingtaine, j’étais moi-même un jeune homme assez espiègle.

Mais la vie est un professeur patient.

Avec l’expérience, la réflexion et surtout la guidance de Dieu, le caractère d’une personne peut changer.

Une personne rude peut devenir douce.

Un esprit agité peut devenir sage.

Un cœur négligent peut apprendre la compassion.

C’est le beau mystère de la vie humaine :

Personne n’est condamné à rester la personne qu’il était hier.

Avec la grâce et la bonté, l’être humain peut passer

de la malice à la bonté, de la confusion à la clarté, de l’égoïsme au service.

Sinhala Translation (සිංහල)

අභ්‍යන්තර ඉංජිනේරු

සෑම උදෑසනකම මම අවදි වන විට, සමහර විට මට හිතෙනවා — දැන් පාඩම් දීම නවත්තන්න කාලය වෙලාද කියලා.

ඒත් එවිට අමුතු දෙයක් සිදු වෙයි.

මගේ ඇතුළත අභ්‍යන්තර ශක්තියක් නැගී එයි — එය මගේ ආත්මයේ අභ්‍යන්තර ඉංජිනේරුවෙක් වගේ මට නැවත නැගිට, තවමත් නිදා සිටින මිනිසුන් අවදි කිරීමට කියනවා.

එය මට මතක් කරවයි:

අපි නිහඬව සටන් කරන දුක්කම් කිසි විටෙකත් නිෂ්ඵල නොවේ.

ජීවිතයේ සෑම සුළඟක්ම අප තුළ ශක්තිමත් ආත්මයක් හැඩගස්වයි.

මේ අභිරහස් බලය කුමක්ද?

එය දෙවියන්ගේ ආශිර්වාදය,

ඔහුගේ කරුණාව,

ඔහුගේ ආරක්ෂාව විය හැක.

ඊයේ, කැන්ඩි නිවසේ රැකබලාගන්නා ෆයිසාර් සමඟ මම පයින් යමින් සිටියදී අමුතු සිදුවීමක් සිදු වුණා.

මාර්ගයේදී අපි දරුවන් දෙදෙනෙකු ඔවුන්ගේ මව සමඟ හමු වුණා. ඔවුන් වර්ණවත් ලස්සන ඇඳුම් ඇඳගෙන, කුඩා දේව දූතයන් වගේ සිනාසෙමින් සිටියා.

ඔවුන්ගේ මව සරල දුඹුරු ඇඳුමක් ඇඳගෙන සිටියා.

ෆයිසාර් මාව ඔවුන්ට හඳුන්වා දුන්නා.

ඔහු පැහැදිලි කළේ ඔවුන් කැන්ඩි නිවසේ පහළ තට්ටුවේ කුලීකරුවන් බවයි.

ඊළඟට ඔහු කිව්ව දේ මට පුදුමයක් වුණා.

ඒ කාන්තාවෙන් රුපියල් 50,000ක අත්තිකාරමක් ගෙන තිබුණා, එය නිවසේ හිමිකරුට යවා ඇති බවත් කියා තිබුණා.

එවිටයි මට තේරුණේ ඇයි මගේ සහෝදරිය කියලා තිබුණේ මෙම නිවස විකුණා දමන්න කියලා — එය නිසි ලෙස බලන කෙනෙක් නැති නිසා.

අපි එම කාන්තාවගේ මුදල් ගැටලුව සාධාරණ ලෙස විසඳා දුන්නා.

යන්නට පෙර, මම දරුවන් දෙදෙනාට ලන්ඩන් චොකලට් දුන්නා.

ඔවුන් සතුටින් ඉංග්‍රීසියෙන් මට කතා කළා.

ඒ කුඩා මොහොතක් මට වැදගත් පාඩමක් මතක් කළා.

මගේ තරුණ කාලයේ — විශේෂයෙන් මගේ විසිවෙනි වයස අවට — මමත් කුඩා දඟකාර තරුණයෙක් වුණා.

නමුත් ජීවිතය ඉවසන ගුරුයෙක්.

අත්දැකීම්, සිතුවිලි සහ විශේෂයෙන් දෙවියන්ගේ මගපෙන්වීම මිනිසාගේ චරිතය වෙනස් කළ හැක.

දරුණු කෙනෙකු මෘදු කෙනෙකු විය හැක.

අශාන්තිමත් මනසක් ප්‍රඥාවට පත් විය හැක.

අකාරුණික හදවතක් කරුණාවෙන් පිරී යා හැක.

මෙය මිනිස් ජීවිතයේ ලස්සන රහසයි:

අපි ඊයේ සිටි පුද්ගලයාම සදාකාලිකව සිටිය යුතු නැත.

කරුණාව සහ සත්කාරය සමඟ, මිනිසා

දඟකාරකමෙන් කරුණාවට, අවුල්වලින් පැහැදිලිත්වයට, ස්වයංප්‍රේමයෙන් සේවයට පරිවර්තනය විය හැක.