Episode 123

 🪔 Online Class of Krisna Mena

Topic: When Responsibility Changes Hands

The screen opens quietly.

Soft morning light falls across the small squares of faces appearing from different countries.

Some students sit beside windows where pale sunlight touches the curtains.

Others listen from dim rooms where a cup of tea sends thin spirals of steam into the air.

At the center sits the young tutor, Krisna Mena.

A warm amber lamp glows behind him.

He looks thoughtful today.

“Sometimes,” he begins gently,

“life gives us lessons not only about philosophy…

but also about responsibility.”

One participant raises a hand.

“Sir, may I share something?”

Krisna Mena nods.

“Please.”

The student speaks slowly.

“Sir, there is a house in the green suburbs near Kandy.

Three floors rise above the red soil.

Rain often falls there like silver threads from the clouds.

For many years the neighbouring land and the house belonged to the same owner.

During that time, the drainage pipes were placed inside the property in a convenient way.

No one worried much about the exact line described in the deed.”

The student pauses.

“But later, part of the land was sold.

The new neighbour bought it from us.

He plans to build a swimming pool where the drainage pipes were running beneath the ground.”

The class listens carefully.

“Sir,” the student continues,

“when he studied the deed carefully, he discovered something.

According to the legal plan,

the drainage line should actually run along the fence beside the road.

Not across his land as it was built before.

He explained politely that he cannot allow the old pipes to remain.

Now we must redirect the drainage according to the deed.

But the situation feels complicated.

The house drainage was originally installed when the property was under one responsibility…

when you were still managing it.”

A soft murmur moves through the class.

Krisna Mena remains calm.

He folds his hands quietly.

“Yes,” he says.

“This happens often in the world of property.

When land belongs to one person,

many arrangements are made with convenience.

But when ownership changes,

the written lines on paper become important again.”

He continues gently.

“The neighbour is not necessarily acting against you.

He is simply following the boundary that was always written in the deed.”

One student asks,

“So the mistake was not in the neighbour’s action?”

Krisna Mena smiles softly.

“Not a mistake.

More like a delayed correction.

The earth was always divided by those legal lines.

But while everything belonged to one family,

those lines slept quietly beneath the soil.”

The students listen closely.

“Now that the land has changed hands,” Krisna Mena says,

“the sleeping lines have awakened.

And the drainage must return to its rightful path along the fence.”

Another student asks,

“Then how should we see this situation?”

Krisna Mena’s voice becomes warm and reflective.

“Sometimes life asks us to rebuild things we thought were already finished.

A pipe may need to move.

A wall may need to open.

But these moments are not only repairs of land and concrete.

They are reminders that responsibility also flows —

like water —

from one person to another.”

The room becomes quiet.

Outside someone’s window, rain begins to fall softly.

Krisna Mena concludes with a gentle thought.

“When responsibilities change,

old arrangements must learn new honesty.

And when we rebuild according to truth,

even a difficult situation

can become a foundation

for future peace.”

The screens remain silent.

And somewhere in the misty hills near Kandy,

beneath wet leaves and red earth,

new pipes will soon be laid carefully along the fence —

following the quiet lines

that were always written in the deed. 🪔

🪔 Tamil Translation (தமிழ்)

கிருஷ்ண மேனாவின் ஆன்லைன் வகுப்பு

தலைப்பு: பொறுப்பு கைகளை மாற்றும் போது

திரை மெதுவாக திறக்கிறது.

பல்வேறு நாடுகளில் இருந்து சிறிய சதுரங்கள் தோன்றுகின்றன.

சிலர் ஜன்னலருகில் அமர்ந்து காலை ஒளியை ரசிக்கிறார்கள்.

சிலர் கையில் சூடான தேநீர் கோப்பையுடன் அமைதியாகக் கேட்கிறார்கள்.

திரையின் நடுவில் இளம் ஆசான் கிருஷ்ண மேனா அமர்ந்திருக்கிறார்.

அவரின் பின்னால் ஒரு மெல்லிய தங்க நிற விளக்கு ஒளிர்கிறது.

அவர் மெதுவாக ஆரம்பிக்கிறார்.

“சில நேரங்களில் வாழ்க்கை நமக்கு தத்துவப் பாடங்களை மட்டும் அல்ல…

பொறுப்பைப் பற்றிய பாடங்களையும் கற்பிக்கிறது.”

ஒரு மாணவர் கையை உயர்த்துகிறார்.

“அய்யா, நான் ஒரு விஷயத்தைப் பகிரலாமா?”

“தயவு செய்து,” என்று கிருஷ்ண மேனா சொல்கிறார்.

மாணவர் மெதுவாக பேசுகிறார்.

“கந்தி அருகிலுள்ள பசுமையான புறநகரில் ஒரு வீடு உள்ளது.

மூன்று மாடிகள்.

சிவப்பு மண்ணின் மீது உயர்ந்து நிற்கிறது.

மழை அடிக்கடி வெள்ளி நூல்களைப் போல வானத்திலிருந்து விழுகிறது.

பல ஆண்டுகளாக அந்த வீடும் அயல்நிலமும் ஒரே உரிமையாளருக்குச் சொந்தமானது.

அந்த காலத்தில் வடிகால் குழாய்கள் வசதிக்காக அமைக்கப்பட்டன.

பத்திரத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள சரியான எல்லை பற்றி யாரும் அதிகம் கவலைப்படவில்லை.”

அவர் சிறிது நேரம் நின்று தொடர்கிறார்.

“பின்னர் அந்த நிலத்தின் ஒரு பகுதி விற்கப்பட்டது.

அயலவர் அந்த நிலத்தை எங்களிடமிருந்து வாங்கினார்.

அவர் அங்கே ஒரு நீச்சல் குளம் அமைக்க திட்டமிட்டுள்ளார்.

ஆனால் அந்த நிலத்தின் கீழே பழைய வடிகால் குழாய்கள் ஓடிக்கொண்டிருக்கின்றன.”

வகுப்பு கவனமாகக் கேட்கிறது.

“பத்திரத்தை கவனமாகப் பார்த்தபோது அவர் கண்டது என்னவென்றால்,”

மாணவர் தொடர்கிறார்,

“சட்டப்படி வடிகால் பாதை வேலிக்கருகே சாலையின் பக்கமாக இருக்க வேண்டும்.

அவரது நிலத்தின் நடுவே செல்லக்கூடாது.

அவர் மரியாதையுடன் விளக்கினார்

பழைய குழாய்களை அப்படியே வைத்திருக்க முடியாது என்று.

இப்போது நாங்கள் பத்திரத்தில் குறிப்பிடப்பட்டபடி புதிய வடிகாலை அமைக்க வேண்டும்.

ஆனால் இது சிக்கலானதாக தெரிகிறது.

ஏனெனில் வீட்டு வடிகால் அமைப்பு முதலில் ஒரே பொறுப்பின் கீழ் அமைக்கப்பட்டது.”

வகுப்பில் மெதுவான கிசுகிசு.

கிருஷ்ண மேனா அமைதியாகப் பதிலளிக்கிறார்.

“இது நிலம் தொடர்பான விஷயங்களில் அடிக்கடி நடக்கும் ஒன்று.

ஒரே உரிமையாளரிடம் நிலம் இருந்தால்

பல ஏற்பாடுகள் வசதிக்காக செய்யப்படும்.

ஆனால் உரிமை மாறும்போது

பத்திரத்தில் எழுதப்பட்ட வரிகள் முக்கியமாகிறது.”

ஒரு மாணவர் கேட்கிறார்.

“அப்படியானால் அயலவர் தவறு செய்கிறாரா?”

கிருஷ்ண மேனா மெதுவாக சிரிக்கிறார்.

“அது தவறு அல்ல.

அது தாமதமாக வந்த திருத்தம் போல.

அந்த எல்லை வரிகள் எப்போதும் இருந்தன.

ஆனால் எல்லாம் ஒரே குடும்பத்துக்குச் சொந்தமான போது

அவை மண்ணின் கீழ் அமைதியாக உறங்கிக் கொண்டிருந்தன.”

அவர் தொடர்கிறார்.

“இப்போது நிலம் கைகளை மாற்றியதால்

அந்த உறங்கிய வரிகள் விழித்துள்ளன.

வடிகால் மீண்டும் அதன் சரியான பாதைக்கு திரும்ப வேண்டும்.”

மற்றொரு மாணவர் கேட்கிறார்.

“அப்படியானால் இந்த நிலையை எப்படி பார்க்க வேண்டும்?”

கிருஷ்ண மேனா மெதுவாகச் சொல்கிறார்.

“சில நேரங்களில் வாழ்க்கை

நாம் முடித்துவிட்டதாக நினைத்த விஷயங்களை மீண்டும் அமைக்கச் சொல்கிறது.

ஒரு குழாய் மாற்றப்பட வேண்டும்.

ஒரு சுவர் திறக்கப்பட வேண்டும்.

ஆனால் இது கற்களும் கான்கிரீட்டும் பற்றிய பழுது பார்க்குதல் மட்டும் அல்ல.

பொறுப்பும்

தண்ணீரைப் போல

ஒரு மனிதரிடமிருந்து மற்றொருவரிடம் பாய்கிறது என்பதைக் நினைவூட்டுகிறது.”

திரை அமைதியாகிறது.

கந்தி மலைப்பகுதியில் எங்கோ

புதிய வடிகால் குழாய்கள் வேலிக்கருகே அமைக்கப்படும்.

பத்திரத்தில் அமைதியாக எழுதப்பட்டிருந்த

அந்த வரிகளைப் பின்பற்றி. 🪔

🪔 Sinhala Translation (සිංහල)

ක්‍රිෂ්නා මේනාගේ ඔන්ලයින් පන්තිය

මාතෘකාව: වගකීම අත් මාරු වන විට

තිරය නිහඬව විවෘත වෙයි.

විවිධ රටවලින් කුඩා කොටු දිස්වෙයි.

කෙනෙක් කවුළුව අසල උදෑසන ආලෝකය බලමින් සිටී.

කෙනෙක් උණුසුම් තේ කෝප්පයක් අතේ තබාගෙන සවන් දෙයි.

තිරයේ මධ්‍යයේ

තරුණ ගුරුවරයා ක්‍රිෂ්නා මේනා ඉඳගෙන සිටියි.

ඔහු මෘදු ලෙස කියයි.

“කොහොම වෙතත්, ජීවිතය අපට දර්ශනය පමණක් නොව

වගකීම ගැනත් පාඩම් උගන්වයි.”

එක් සිසුවෙක් කතා කරයි.

“සර්, කන්දිය අසල පසුරුවල

තට්ටු තුනක ගෙයක් තිබෙනවා.

එය සහ අසල්වැසි ඉඩම

කාලයක් පුරා එකම හිමිකරුවෙකුට අයිතිව තිබුණා.

ඒ නිසා නාලා සවි කර තිබුණේ පහසු විදිහට.”

“නමුත් පසුව

එම ඉඩමක් අපි අසල්වැසියෙකුට විකිණුවා.

ඔහු එහි swimming pool එකක් ඉදිකිරීමට සැලසුම් කර තිබෙනවා.

නමුත් නාලා ඔහුගේ භූමිය තුළින් ගමන් කරයි.”

“ඔහු deed එක පරීක්ෂා කළ විට

නාලා යා යුතු මාර්ගය

වැට අසල බව සොයා ගත්තේය.

ඒ නිසා ඔහු පැවසුවේ

පැරණි නාලා එහි තබාගත නොහැකි බවයි.”

ගුරුතුමා පිළිතුරු දෙයි.

“මෙය ඉඩම් ගනුදෙනු වලදී සාමාන්‍ය දෙයක්.

ඉඩම එකම හිමිකරුවෙකුට අයිතිව තිබේ නම්

බොහෝ දේ පහසුකම් අනුව සිදු වේ.

නමුත් හිමිකම වෙනස් වූ විට

deed එකේ ලියවී ඇති රේඛා වැදගත් වේ.”

“එය අසල්වැසියාගේ වැරැද්දක් නොවේ.

එය පසුකාලීනව සිදුවන නිවැරදි කිරීමක් පමණි.”

🪔 French Translation (Français)

Classe en ligne de Krisna Mena

Sujet : Quand la responsabilité change de mains

L’écran s’ouvre doucement.

Des visages apparaissent depuis plusieurs pays.

Certains sont assis près d’une fenêtre où la lumière du matin entre doucement.

D’autres tiennent une tasse de thé chaud.

Au centre se trouve le jeune tuteur Krisna Mena.

Il commence calmement.

« Parfois, la vie nous enseigne non seulement la philosophie,

mais aussi la responsabilité. »

Un participant parle.

« Monsieur, près de Kandy il y a une maison de trois étages.

Pendant de nombreuses années,

la maison et le terrain voisin appartenaient au même propriétaire.

Les tuyaux de drainage ont donc été placés simplement

de la manière la plus pratique. »

« Mais plus tard,

une partie du terrain a été vendue.

Le nouvel acheteur souhaite construire une piscine.

Or les anciens tuyaux passent sous son terrain. »

« En lisant attentivement l’acte de propriété,

il a découvert que la ligne de drainage

devrait en réalité suivre la clôture.

Il a donc expliqué qu’il ne pouvait pas permettre

aux anciens tuyaux de rester. »

Krisna Mena répond doucement.

« Cela arrive souvent.

Quand un terrain appartient à une seule personne,

les arrangements sont faits par commodité.

Mais lorsque la propriété change de mains,

les lignes écrites dans l’acte deviennent importantes. »

« Le voisin n’agit pas contre vous.

Il suit simplement les limites

qui étaient déjà écrites depuis longtemps. »