The Fabulous Family Tree

Episode 247

A Mysterious Visit to Ninaivalayam 🛕

The Universal University — Divine Education Through Everyday Life 🪔

Scene 1: A Mysterious Journey

Mr Thamponna: Hi, everyone! 👋 Have a happy day!

Students: A very happy day to you, too, Mr Thamponna!

Student: Who is the smiling sensational girl with ruby red silk sari Mr Thamponna?

Mr Thamponna: That is our elder sister’s eldest daughter, dear Durga.

Student: Where is she going, sir? 

It’s looks like she is coming from the temple in the pretty picture seems more better temple than Kurinchikumaran ha…ha…joking “🛕

Mr Thamponna: Ha…ha..

“What’s her nice name she looks angelic to be honest.”

To be honest, we called her Rajani! 

“What? Rajani?”

Obviously she has another names .

“Wonderful name we know a super star in Tamil Nadu called Rajani, too.”

“What does mean Rajani?”

Many meanings mostly it means Goddess Durga or peace or night etc…

“Why all of a sudden you decided to share her story?”

Because I asked for a picture from Meena but didn’t receive yet don’t worry all in all all are going to be there sooner or later.

“Rajani’s Mother made an unforgettable history in the family tree sir !”

Sure most of the story in our family and secondly she made a change in our locations of houses from Jaffna to Kandy and Kanderodai.

“We don’t get it what about her mother had she triggered to change the location of your house?”

Definitely from Kandarmadam to Kanderodai .

“Student: And where they are living at the moment?”

Canada 🇨🇦 Ruby.

“Where is your Memorial Mansion in Kandy or Jaffna?”

Peter: We guess it must be in Kanderodai it’s where our tutor’s elder sister lived “

You have got strong memories Peter!

“How to forget Mr Mantra was left in tears in his childhood”

We too remember it was 

because her aunt was rude attitude and not allowing his sister to accompanied with him.”

Oh you remember the entire event Peter?

“Why not it’s Mr Mantra’s unforgettable event ever.”

“Could you share a picture of the Ninaivalayam or the Memorial Building that you have built?”

No problem it is in Kanderodai students.

“Wow what an auspicious location “

Sam: 

“Is it called Ninaivalayam what does it mean?”

The memorial temple 🛕 

 “We heard that you have built it?

Listen we should not claim any proctorship please 🙏 the actual Proprietor is the Creator 

“What ? “

Listen we simply use all His elements such as iron, sand, wood, water and cement could we claim proprietorship?

“You mean Grace of His sacred soul you have been used as a servant Mr Thamponna?”

Wordless wording Sam 

💕💕💕👏👏👏

Awesome! Awesome! What a brilliant young man you are, Sam! 👏👏👏

Student: “What might be happening if there are no elements in the world ?”

Love your intellectual inquiries but don’t be too stupid how you would expect a world without any elements?

Just…just…to test your intelligence sir ha…ha…

We always inquire and investigate the inner individual I mean Engineer 

Certainly!

ha…ha…

“What are the items are there in the 

memorial building, sir? “

Great question we have been accumulating all the history pictures and …and …and

“We wonder how you have been triggered to build the beautiful home only to preserve the memories of your he family branches!”

It’s true when the entire world ignoring the root, of the parents,I might have some sort of mental illness ha…ha…I’m joking …

it’s part of our duties children our ancestors are our living gods children. 

“We are delighted be your students sir”

My pleasure dear treasures.

“Tell us why did your niece made you to build multi story house in Kandy?”

It’s because she had been studying in Kandy Paradeniya university.

Very well said, Peter! 

It awakens curiosity, touches the heart, and invites us to discover what lies beneath the surface.

Student: 

Did  anyone already know who she is?

Student: She is a student at the University of Peradeniya in Kandy, sir!

How did you know Rudra ?

“Easy you just said ha…ha…”

But if you already know so much about the story, why do you think I am here?

Student: 

Cool down, sir! Please sit down! How can we fully enjoy a story without its author? 

Especially an author like you, with so many treasures hidden among the branches of the family tree!

Students: 

Don’t run away, Mr Thamponna! We still have so many questions to ask!

Mr Thamponna: Another time, dear students! 

Every family tree has more stories to reveal, and every branch holds a treasure waiting to be discovered.

See you soon!

Students: See you soon, Mr Thamponna! 👋🌳🪔

L’Arbre généalogique fabuleux

Une visite mystérieuse à Ninaivalayam 🛕

L’Université universelle — L’éducation divine à travers la vie quotidienne 🪔

Scène 1 : Un voyage mystérieux

M. Thamponna : Bonjour à tous ! 👋 Je vous souhaite une excellente journée !

Les élèves : Nous vous souhaitons également une très belle journée, M. Thamponna !

Un élève : Qui est cette jeune fille souriante et sensationnelle, vêtue d’un sari de soie rouge rubis, M. Thamponna ?

M. Thamponna : C’est la fille aînée de notre sœur aînée, chère Durga.

Un élève : Où va-t-elle, monsieur ?

Peter : On dirait qu’elle revient d’un temple. Le magnifique temple de cette image semble encore plus impressionnant que le temple de Kurinchikumaran ! Ha… ha… Je plaisante seulement ! 🛕

M. Thamponna : Ha… ha… ! Quelle remarque malicieuse !

Un élève : Elle doit avoir un très joli prénom ! Honnêtement, elle a presque l’air d’un ange.

M. Thamponna : Pour vous dire la vérité, nous l’appelons Rajani !

Un élève : Quoi ? Rajani ?

M. Thamponna : Oui ! Et, bien sûr, elle porte aussi d’autres noms.

Un élève : Merveilleux ! Nous connaissons une célèbre vedette du cinéma tamoul appelée Rajinikanth. Y a-t-il un lien ?

M. Thamponna : Ha… ha… ! Pas nécessairement, mon cher. Mais savez-vous ce que signifie Rajani ?

Un élève : Non, monsieur. Dites-le-nous, s’il vous plaît !

M. Thamponna : Rajani est un magnifique prénom d’origine sanskrite qui signifie généralement nuit. Il possède également des connotations poétiques et dévotionnelles dans différentes traditions.

Un élève : Alors, pourquoi avez-vous soudainement décidé de nous raconter l’histoire de Rajani ?

M. Thamponna : Parce que j’ai demandé une photo à Meena, mais je ne l’ai pas encore reçue. Ce n’est pas grave ! Tôt ou tard, chacun et chaque chose trouvera sa place dans notre histoire familiale.

Un élève : M. Thamponna, la mère de Rajani semble avoir apporté une contribution inoubliable à l’histoire de votre famille !

M. Thamponna : Absolument ! Elle a joué un rôle important dans l’histoire de notre famille et dans les lieux où les différentes branches de notre famille se sont installées.

Un élève : Nous ne comprenons pas très bien, monsieur. Comment sa mère a-t-elle influencé les lieux où votre famille a vécu ?

M. Thamponna : La présence de sa famille à Kanderodai constituait une partie importante de cette histoire. Les maisons et les lieux d’installation de notre famille nous relient à des endroits tels que Kandarmadam, Kanderodai et Kandy.

Un élève : Et où vivent-ils maintenant ?

M. Thamponna : Au Canada, chers enfants ! 🇨🇦

Un élève : Oh, le Canada ! Et qu’en est-il de votre Manoir commémoratif ? Se trouve-t-il à Kandy ou à Jaffna ?

Peter : Nous pensons qu’il doit être à Kanderodai, puisque c’est là que vivait la sœur aînée de notre tuteur !

M. Thamponna : Tu as une excellente mémoire, Peter !

Un élève : Comment pourrions-nous l’oublier ? M. Mantra était en larmes lorsqu’il était enfant.

Peter : Nous nous souvenons aussi de la raison. Sa tante s’était montrée cruelle et ne lui avait pas permis d’emmener sa sœur avec lui.

M. Thamponna : Oh, Peter ! Te souviens-tu de tout l’incident ?

Peter : Bien sûr, monsieur ! C’était l’une des expériences d’enfance les plus inoubliables de M. Mantra.

M. Thamponna : Les souvenirs peuvent rester avec nous toute une vie, surtout lorsqu’ils touchent notre cœur.

Scène 2 : Le temple commémoratif

Un élève : M. Thamponna, pourriez-vous nous montrer une photo de Ninaivalayam, le bâtiment commémoratif que vous avez construit ?

M. Thamponna : Certainement, chers élèves ! Il se trouve à Kanderodai.

Les élèves : Waouh ! Quel emplacement de bon augure ! 🛕

Sam : Monsieur, s’appelle-t-il Ninaivalayam ? Que signifie ce mot ?

M. Thamponna : Ninaivalayam signifie un mémorial ou un lieu consacré au souvenir. Dans notre histoire familiale, c’est un temple commémoratif, un lieu sacré où nous conservons les souvenirs de notre famille et honorons nos ancêtres.

Un élève : Nous avons entendu dire que vous l’aviez construit, monsieur. Est-ce vrai ?

M. Thamponna : Écoutez attentivement, les enfants. Nous ne devons jamais revendiquer la propriété absolue de ce qui provient finalement du Créateur.

Les élèves : Que voulez-vous dire, monsieur ?

M. Thamponna : Pensez aux matériaux utilisés pour construire un bâtiment : le fer, le sable, le bois, l’eau et le ciment. Avons-nous créé nous-mêmes ces éléments ?

Sam : Non, monsieur ! Nous les avons seulement rassemblés et utilisés.

M. Thamponna : Exactement ! Nous pouvons planifier, concevoir, construire et entretenir une maison, mais les matériaux dont nous dépendons proviennent du monde que le Créateur a rendu possible.

Un élève : Voulez-vous dire que, par Sa grâce, vous avez servi d’instrument au Créateur, M. Thamponna ?

M. Thamponna : Tu l’as exprimé sans paroles, Sam ! 💕👏👏👏

M. Thamponna : Extraordinaire ! Extraordinaire ! Quel jeune homme brillant tu es !

Sam : Merci, monsieur !

Un élève : Mais que se passerait-il s’il n’y avait aucun élément dans le monde ?

M. Thamponna : J’aime votre curiosité intellectuelle, mais ne prenez pas l’impossible comme point de départ ! Ha… ha… ! Comment pourrions-nous nous attendre à ce qu’un monde matériel existe sans les matériaux nécessaires à sa formation ?

Un élève : Je testais simplement votre intelligence, monsieur ! Ha… ha… !

M. Thamponna : Et je vous encourage à continuer de mettre votre compréhension à l’épreuve, chers enfants. Nous devons toujours questionner, enquêter et regarder au-delà des apparences afin de découvrir la vérité profonde.

Sam : Vous voulez dire que nous devons rechercher l’Ingénieur intérieur qui se trouve derrière l’ingénierie que nous voyons autour de nous ?

M. Thamponna : Certainement ! Les êtres humains peuvent découvrir les principes de l’ingénierie, mais nous devons également réfléchir à la source ultime des lois naturelles et des matériaux qui rendent l’ingénierie possible.

Scène 3 : Une demeure pour les souvenirs familiaux

Un élève : Quels trésors pouvons-nous trouver à l’intérieur du bâtiment commémoratif, monsieur ?

M. Thamponna : Excellente question ! Nous avons rassemblé des photographies de famille, des documents historiques, des récits et d’autres précieux témoignages de nos ancêtres.

Un élève : Nous nous demandons ce qui vous a inspiré à construire un endroit aussi magnifique simplement pour préserver les souvenirs des différentes branches de votre arbre généalogique.

M. Thamponna : Ha… ha… ! J’ai peut-être une petite faiblesse pour l’histoire familiale !

Mais sérieusement, les enfants, lorsque l’on accorde tant d’attention aux branches d’un arbre, il ne faut pas oublier ses racines.

Si nous nous souvenons de nos réussites mais oublions les parents et les ancêtres qui nous ont précédés, quelque chose de précieux risque de se perdre.

Nos ancêtres nous ont donné les racines à partir desquelles les branches de notre famille ont grandi. Se souvenir d’eux avec gratitude est une manière d’honorer les vies qui ont contribué à façonner la nôtre.

Un élève : Êtes-vous en train de dire que nos ancêtres sont pour nous comme des dieux vivants, monsieur ?

M. Thamponna : Ils ne sont peut-être plus physiquement présents, mais leur influence demeure à travers nos souvenirs, nos valeurs, leurs sacrifices et les vies qu’ils ont contribué à faire naître dans le monde.

Nous les honorons au mieux, non pas seulement en nous souvenant de leurs noms, mais en pratiquant l’amour, la gratitude et la bonté qu’ils éveillent en nous.

Les élèves : Nous sommes ravis d’être vos élèves, M. Thamponna !

M. Thamponna : Et c’est un plaisir pour moi d’enseigner à de si précieux jeunes esprits !

Scène 4 : De Kanderodai à Kandy

Un élève : Monsieur, pourquoi les études de votre nièce ont-elles inspiré la construction d’une maison à plusieurs étages à Kandy ?

M. Thamponna : Parce qu’elle étudiait à l’Université de Peradeniya, à Kandy.

Peter : Donc, ses études ont influencé la décision de la famille d’établir une maison là-bas ?

M. Thamponna : Très bien dit, Peter !

Christina : Maintenant, nous comprenons ! Les différentes branches de votre arbre généalogique ont contribué à façonner les lieux où votre famille s’est installée.

La famille de votre sœur aînée était liée à Kanderodai, tandis que les études universitaires de votre nièce ont contribué à créer une raison d’établir une maison à Kandy.

M. Thamponna : Exactement, Christina ! Tu as magnifiquement relié les branches.

Rudra : Monsieur, quelqu’un sait-il déjà qui est Rajani ?

Un élève : Elle est liée à l’Université de Peradeniya, à Kandy, monsieur !

M. Thamponna : Comment le sais-tu, Rudra ?

Rudra : C’est facile ! Vous venez de nous le dire ! Ha… ha… !

M. Thamponna : Ha… ha… ! Vous devenez tous d’excellents enquêteurs !

Mais si vous en savez déjà autant sur cette histoire, pourquoi pensez-vous que je suis ici ?

Un élève : Calmez-vous, monsieur ! Asseyez-vous et restez avec nous ! Comment pouvons-nous pleinement apprécier une histoire sans son auteur ?

Surtout un auteur comme vous, avec tant de trésors cachés parmi les branches de votre arbre généalogique !

Les élèves : Ne partez pas, M. Thamponna ! Nous avons encore tant de questions à vous poser !

M. Thamponna : Une autre fois, chers élèves !

Chaque arbre généalogique possède encore des histoires à révéler, et chaque branche renferme un trésor qui attend d’être découvert.

À bientôt !

Les élèves : À bientôt, M. Thamponna ! 👋🌳🪔

Scène 5 : La relation la plus importante

Christina : Encore une minute, monsieur !

Donc, pour commencer, la famille de votre sœur aînée a contribué à déterminer le lieu où vos proches ont vécu au Sri Lanka ?

M. Thamponna : Oui, Christina. Le lien de sa famille avec Kanderodai constituait une partie importante de cette histoire. Les maisons qui s’y trouvent reflètent la manière dont les racines de notre famille ont influencé les lieux où nous nous sommes installés.

Christina : Et la maison de Kandy était liée aux études universitaires de votre nièce ?

M. Thamponna : Tout à fait ! Tout à fait ! Tu as raison, Christina !

Les élèves : Nous comprenons maintenant comment l’éducation, les relations familiales et les lieux où nous vivons peuvent être liés dans l’histoire d’une même famille.

M. Thamponna : Exactement, mes chers trésors !

Et souvenez-vous, les enfants, que sous toutes ces maisons, ces photographies, ces souvenirs et ces branches familiales se trouve quelque chose d’encore plus précieux : l’amour.

Nous aimons notre famille, mais nous ne devons jamais limiter notre amour à notre seule famille. Lorsque nous reconnaissons que toutes les âmes sont liées au même Père suprême, nos relations peuvent devenir une expression de la dévotion.

Aimons-nous, servons-nous et respectons-nous les uns les autres, en nous souvenant de la Source divine dont nous sommes tous issus.

Les élèves : Hare Krishna ! 🙏🪔🌳

🌳 அற்புதமான குடும்ப மரம்

நினைவாலயத்திற்கு ஒரு மர்மமான வருகை 🛕

உலகப் பல்கலைக்கழகம் — அன்றாட வாழ்க்கையின் மூலம் தெய்வீகக் கல்வி 🪔

காட்சி 1: ஒரு மர்மமான பயணம்

திரு. தம்பொன்னா: அனைவருக்கும் வணக்கம்! 👋 உங்கள் நாள் மகிழ்ச்சியாக அமையட்டும்!

மாணவர்கள்: திரு. தம்பொன்னா, உங்களுக்கும் மிகவும் மகிழ்ச்சியான நாள் அமையட்டும்!

ஒரு மாணவர்: திரு. தம்பொன்னா, மாணிக்கச் சிவப்பு நிறப் பட்டுச் சேலை அணிந்துகொண்டு புன்னகையுடன் நிற்கும் அந்த அழகான, கவர்ச்சியான பெண் யார்?

திரு. தம்பொன்னா: அவள் நமது மூத்த சகோதரியின் மூத்த மகள், அன்பான துர்கா.

ஒரு மாணவர்: அவள் எங்கே செல்கிறாள், ஐயா?

பீட்டர்: அவள் ஒரு கோவிலிலிருந்து வருவது போலத் தெரிகிறது. இந்தப் படத்தில் இருக்கும் அழகான கோவில், குறிஞ்சிக்குமரன் கோவிலைவிட இன்னும் சிறப்பாகத் தெரிகிறது! ஹா… ஹா… நான் சும்மா கேலி செய்கிறேன்! 🛕

திரு. தம்பொன்னா: ஹா… ஹா…! என்ன ஒரு குறும்பான கவனிப்பு!

ஒரு மாணவர்: அவளுக்கு எவ்வளவு அழகான பெயர் இருக்கும்! உண்மையாகச் சொன்னால், அவள் ஒரு தேவதை போலத் தெரிகிறாள்.

திரு. தம்பொன்னா: உண்மையைச் சொல்வதானால், நாங்கள் அவளை ராஜனி என்று அழைக்கிறோம்!

ஒரு மாணவர்: என்ன? ராஜனியா?

திரு. தம்பொன்னா: ஆம்! நிச்சயமாக, அவளுக்கு வேறு பெயர்களும் உள்ளன.

ஒரு மாணவர்: அற்புதம்! ராஜினிகாந்த் என்ற புகழ்பெற்ற தமிழ் திரைப்பட நட்சத்திரத்தை நாங்கள் அறிவோம். அதற்கும் இதற்கும் ஏதேனும் தொடர்பு உள்ளதா?

திரு. தம்பொன்னா: ஹா… ஹா…! அவசியமாக இருக்க வேண்டியதில்லை, அன்பே. ஆனால் ராஜனி என்பதன் பொருள் என்ன என்று உங்களுக்குத் தெரியுமா?

ஒரு மாணவர்: தெரியாது, ஐயா. தயவுசெய்து சொல்லுங்கள்!

திரு. தம்பொன்னா: ராஜனி என்பது சமஸ்கிருத மூலத்தைக் கொண்ட அழகான பெயர். பொதுவாக இதன் பொருள் இரவு என்பதாகும். பல்வேறு மரபுகளில் இது கவிதை மற்றும் பக்தி சார்ந்த அர்த்தங்களையும் கொண்டுள்ளது.

ஒரு மாணவர்: அப்படியானால், ராஜனியின் கதையை எங்களுடன் பகிர்ந்துகொள்ள நீங்கள் திடீரென்று ஏன் முடிவு செய்தீர்கள்?

திரு. தம்பொன்னா: நான் மீனாவிடம் ஒரு படத்தைக் கேட்டிருந்தேன், ஆனால் இன்னும் பெறவில்லை. பரவாயில்லை! விரைவிலோ தாமதமாகவோ, ஒவ்வொருவரும் ஒவ்வொன்றும் நமது குடும்பக் கதையில் தங்களுக்குரிய இடத்தைப் பெறுவார்கள்.

ஒரு மாணவர்: திரு. தம்பொன்னா, ராஜனியின் தாயார் உங்கள் குடும்ப வரலாற்றில் மறக்க முடியாத பங்களிப்பைச் செய்திருப்பது போலத் தெரிகிறது!

திரு. தம்பொன்னா: முற்றிலும் உண்மை! நமது குடும்ப வரலாற்றையும், குடும்பத்தின் பல்வேறு கிளைகள் குடியேறிய இடங்களையும் வடிவமைப்பதில் அவர் முக்கியப் பங்கு வகித்தார்.

ஒரு மாணவர்: எங்களுக்கு முழுமையாகப் புரியவில்லை, ஐயா. உங்கள் குடும்பம் வாழ்ந்த இடங்களில் அவருடைய தாயார் எவ்வாறு தாக்கத்தை ஏற்படுத்தினார்?

திரு. தம்பொன்னா: கந்தரோடையில் அவருடைய குடும்பத்தின் இருப்பு அந்தக் கதையின் முக்கியமான பகுதியாகும். நமது குடும்ப வீடுகளும் குடியேற்றங்களும் கந்தர்மடம், கந்தரோடை மற்றும் கண்டி போன்ற இடங்களுடன் நம்மை இணைக்கின்றன.

ஒரு மாணவர்: அவர்கள் இப்போது எங்கே வசிக்கிறார்கள்?

திரு. தம்பொன்னா: கனடாவில், அன்பான குழந்தைகளே! 🇨🇦

ஒரு மாணவர்: ஓ, கனடாவா! உங்கள் நினைவு மாளிகையைப் பற்றி என்ன? அது கண்டியிலா அல்லது யாழ்ப்பாணத்திலா உள்ளது?

பீட்டர்: அது கந்தரோடையில்தான் இருக்க வேண்டும் என்று நாங்கள் நினைக்கிறோம், ஏனெனில் அங்கேதான் எங்கள் ஆசிரியரின் மூத்த சகோதரி வாழ்ந்தார்!

திரு. தம்பொன்னா: உனக்கு மிகச் சிறந்த நினைவாற்றல் இருக்கிறது, பீட்டர்!

ஒரு மாணவர்: அதை நாங்கள் எப்படி மறக்க முடியும்? திரு. மந்திரா சிறுவனாக இருந்தபோது கண்ணீருடன் விடப்பட்டார்.

பீட்டர்: அதற்கான காரணமும் எங்களுக்கு நினைவிருக்கிறது. அவருடைய அத்தை அன்பில்லாமல் நடந்துகொண்டு, அவருடைய சகோதரி அவருடன் வர அனுமதிக்கவில்லை.

திரு. தம்பொன்னா: ஓ, பீட்டர்! அந்த முழு சம்பவமும் உனக்கு நினைவிருக்கிறதா?

பீட்டர்: நிச்சயமாக, ஐயா! அது திரு. மந்திராவின் மறக்க முடியாத சிறுவயது அனுபவங்களில் ஒன்றாகும்.

திரு. தம்பொன்னா: குறிப்பாக நம் இதயத்தைத் தொடும் நினைவுகள், வாழ்நாள் முழுவதும் நம்முடன் நிலைத்திருக்கலாம்.

காட்சி 2: நினைவுக் கோவில்

ஒரு மாணவர்: திரு. தம்பொன்னா, நீங்கள் கட்டிய நினைவுக் கட்டிடமான நினைவாலயத்தின் ஒரு படத்தை எங்களுடன் பகிர முடியுமா?

திரு. தம்பொன்னா: நிச்சயமாக, அன்பான மாணவர்களே! அது கந்தரோடையில் உள்ளது.

மாணவர்கள்: ஆஹா! என்ன ஒரு மங்களகரமான இடம்! 🛕

சாம்: ஐயா, இதன் பெயர் நினைவாலயம் தானா? அந்தச் சொல்லின் பொருள் என்ன?

திரு. தம்பொன்னா: நினைவாலயம் என்பது நினைவுகூரலுக்காக அர்ப்பணிக்கப்பட்ட நினைவிடம் அல்லது இடம் என்று பொருள். நமது குடும்பக் கதையில், இது ஒரு நினைவுக் கோவில்—நமது குடும்ப நினைவுகளைப் பாதுகாத்து, நமது முன்னோர்களை மதிக்கும் புனிதமான இடம்.

ஒரு மாணவர்: இதை நீங்கள் கட்டியதாகக் கேள்விப்பட்டோம், ஐயா. அது உண்மையா?

திரு. தம்பொன்னா: குழந்தைகளே, கவனமாகக் கேளுங்கள். இறுதியில் படைப்பாளரிடமிருந்து வரும் எதற்கும் நாம் முழுமையான உரிமை கோரக்கூடாது.

மாணவர்கள்: நீங்கள் என்ன சொல்கிறீர்கள், ஐயா?

திரு. தம்பொன்னா: ஒரு கட்டிடத்தை அமைக்கப் பயன்படுத்தப்படும் பொருட்களை நினைத்துப் பாருங்கள்: இரும்பு, மணல், மரம், தண்ணீர் மற்றும் சிமெண்டு. இந்தப் பொருட்களை நாமே உருவாக்கினோமா?

சாம்: இல்லை, ஐயா! நாங்கள் அவற்றைச் சேகரித்து பயன்படுத்தினோம் மட்டுமே.

திரு. தம்பொன்னா: சரியாகச் சொன்னாய்! நாம் ஒரு வீட்டைத் திட்டமிடலாம், வடிவமைக்கலாம், கட்டலாம், பராமரிக்கலாம். ஆனால் நாம் சார்ந்திருக்கும் பொருட்கள், படைப்பாளர் சாத்தியமாக்கிய உலகிலிருந்து வருகின்றன.

ஒரு மாணவர்: அதாவது, அவருடைய அருளால், நீங்கள் படைப்பாளரின் கருவியாகச் செயல்பட்டீர்கள் என்று சொல்கிறீர்களா, திரு. தம்பொன்னா?

திரு. தம்பொன்னா: வார்த்தைகளின்றியே அழகாகச் சொன்னாய், சாம்! 💕👏👏👏

திரு. தம்பொன்னா: அற்புதம்! அற்புதம்! நீ எவ்வளவு புத்திசாலியான இளைஞன்!

சாம்: நன்றி, ஐயா!

ஒரு மாணவர்: ஆனால் உலகில் எந்தப் பொருள்களும் இல்லையென்றால் என்ன நடக்கும்?

திரு. தம்பொன்னா: உங்களுடைய அறிவார்ந்த ஆர்வத்தை நான் விரும்புகிறேன். ஆனால் சாத்தியமற்றதை ஆரம்பப் புள்ளியாகக் கொள்ளாதீர்கள்! ஹா… ஹா…! உருவாகத் தேவையான பொருட்களே இல்லாமல் ஒரு பொருள் உலகம் இருப்பதை நாம் எவ்வாறு எதிர்பார்க்க முடியும்?

ஒரு மாணவர்: உங்கள் அறிவைச் சோதித்துப் பார்த்தேன், ஐயா! ஹா… ஹா…!

திரு. தம்பொன்னா: உங்கள் புரிதலைத் தொடர்ந்து சோதித்துப் பார்க்கும்படி நான் உங்களை ஊக்குவிக்கிறேன், அன்பான குழந்தைகளே. ஆழமான உண்மையை அறிய நாம் எப்போதும் கேள்வி கேட்டு, ஆராய்ந்து, வெளிப்புறத் தோற்றத்தைத் தாண்டிப் பார்க்க வேண்டும்.

சாம்: நம்மைச் சுற்றி நாம் காணும் பொறியியலுக்குப் பின்னால் இருக்கும் உள்ளார்ந்த பொறியாளரை நாம் ஆராய வேண்டும் என்று சொல்கிறீர்களா?

திரு. தம்பொன்னா: நிச்சயமாக! மனிதர்கள் பொறியியலின் கொள்கைகளைக் கண்டறியலாம். ஆனால் பொறியியல் சாத்தியமாக்கும் இயற்கை விதிகளுக்கும் பொருட்களுக்கும் இறுதி ஆதாரம் என்ன என்பதையும் நாம் சிந்திக்க வேண்டும்.

காட்சி 3: குடும்ப நினைவுகளுக்கான இல்லம்

ஒரு மாணவர்: நினைவுக் கட்டிடத்தின் உள்ளே நாம் என்னென்ன பொக்கிஷங்களைக் காணலாம், ஐயா?

திரு. தம்பொன்னா: சிறந்த கேள்வி! குடும்பப் புகைப்படங்கள், வரலாற்றுப் பதிவுகள், கதைகள் மற்றும் நமது முன்னோர்களை நினைவூட்டும் பிற அரிய பொருட்களை நாம் சேகரித்து வருகிறோம்.

ஒரு மாணவர்: உங்கள் குடும்ப மரத்தின் பல்வேறு கிளைகளின் நினைவுகளைப் பாதுகாப்பதற்காக இவ்வளவு அழகான இடத்தை அமைக்க உங்களைத் தூண்டியது என்ன என்று நாங்கள் ஆச்சரியப்படுகிறோம்.

திரு. தம்பொன்னா: ஹா… ஹா…! குடும்ப வரலாற்றில் எனக்கு ஒரு சிறிய பலவீனம் இருக்கலாம்!

ஆனால் உண்மையாகச் சொல்கிறேன், குழந்தைகளே, ஒரு மரத்தின் கிளைகளுக்கு நாம் அதிக கவனம் செலுத்தும்போது, அதன் வேர்களை மறந்துவிடக் கூடாது.

நமது சாதனைகளை நினைவில் வைத்துக்கொண்டு, நமக்கு முன் வாழ்ந்த பெற்றோர்களையும் முன்னோர்களையும் மறந்துவிட்டால், மதிப்புமிக்க ஏதோ ஒன்று இழக்கப்படலாம்.

நமது குடும்பக் கிளைகள் வளர்ந்த வேர்களை நமக்கு வழங்கியவர்கள் நமது முன்னோர்கள். நன்றியுடன் அவர்களை நினைவுகூருவது, நமது வாழ்க்கையை வடிவமைக்க உதவிய அவர்களின் வாழ்வை மதிக்கும் ஒரு வழியாகும்.

ஒரு மாணவர்: நமது முன்னோர்கள் நமக்கு உயிருள்ள தெய்வங்களைப் போன்றவர்கள் என்று சொல்கிறீர்களா, ஐயா?

திரு. தம்பொன்னா: அவர்கள் உடல்ரீதியாக இப்போது நம்முடன் இல்லாமல் இருக்கலாம். ஆனால் அவர்களின் தாக்கம் நமது நினைவுகள், மதிப்புகள், தியாகங்கள் மற்றும் அவர்கள் உலகிற்கு கொண்டு வர உதவிய உயிர்களின் மூலம் தொடர்ந்து வாழ்கிறது.

அவர்களின் பெயர்களை நினைவில் வைத்திருப்பது மட்டுமல்லாமல், அவர்கள் நம்முள் எழுப்பும் அன்பு, நன்றியுணர்வு மற்றும் நன்மையை நடைமுறைப்படுத்துவதன் மூலம் அவர்களைச் சிறப்பாக மதிக்கிறோம்.

மாணவர்கள்: திரு. தம்பொன்னா, உங்கள் மாணவர்களாக இருப்பதில் நாங்கள் மகிழ்ச்சி அடைகிறோம்!

திரு. தம்பொன்னா: இவ்வளவு அருமையான இளம் மனங்களுக்கு கற்பிப்பது எனக்கும் மகிழ்ச்சியே!

காட்சி 4: கந்தரோடையிலிருந்து கண்டி வரை

ஒரு மாணவர்: ஐயா, உங்கள் மருமகளின் கல்வி கண்டியில் பல மாடிக் கட்டிடம் கட்டுவதற்கு எவ்வாறு ஊக்கமளித்தது?

திரு. தம்பொன்னா: ஏனெனில் அவள் கண்டியில் உள்ள பேராதனைப் பல்கலைக்கழகத்தில் படித்துக்கொண்டிருந்தாள்.

பீட்டர்: அப்படியானால், அவளுடைய கல்வி அங்கே ஒரு வீட்டை அமைக்க குடும்பம் எடுத்த முடிவில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியதா?

திரு. தம்பொன்னா: மிகவும் நன்றாகச் சொன்னாய், பீட்டர்!

கிறிஸ்டினா: இப்போது எங்களுக்குப் புரிகிறது! உங்கள் குடும்ப மரத்தின் பல்வேறு கிளைகள், உங்கள் குடும்பம் குடியேறிய இடங்களை வடிவமைக்க உதவியுள்ளன.

உங்கள் மூத்த சகோதரியின் குடும்பம் கந்தரோடையுடன் தொடர்புடையதாக இருந்தது. அதேவேளை, உங்கள் மருமகளின் பல்கலைக்கழகக் கல்வி கண்டியில் ஒரு வீட்டை அமைப்பதற்கான காரணத்தை உருவாக்கியது.

திரு. தம்பொன்னா: சரியாகச் சொன்னாய், கிறிஸ்டினா! நீ கிளைகளை அழகாக இணைத்துவிட்டாய்.

ருத்ரா: ஐயா, ராஜனி யார் என்று யாருக்காவது ஏற்கனவே தெரியுமா?

ஒரு மாணவர்: அவள் கண்டியில் உள்ள பேராதனைப் பல்கலைக்கழகத்துடன் தொடர்புடையவர், ஐயா!

திரு. தம்பொன்னா: ருத்ரா, அது உனக்கு எப்படித் தெரியும்?

ருத்ரா: மிகவும் எளிது! நீங்கள் இப்போதுதான் எங்களிடம் சொன்னீர்கள்! ஹா… ஹா…!

திரு. தம்பொன்னா: ஹா… ஹா…! நீங்கள் அனைவரும் சிறந்த விசாரணையாளர்களாக மாறிக்கொண்டிருக்கிறீர்கள்!

ஆனால் இந்தக் கதையைப் பற்றி ஏற்கனவே இவ்வளவு தெரிந்திருந்தால், நான் ஏன் இங்கே இருக்கிறேன் என்று நீங்கள் நினைக்கிறீர்கள்?

ஒரு மாணவர்: தயவுசெய்து அமைதியாக இருங்கள், ஐயா! உட்கார்ந்து எங்களுடன் இருங்கள்! கதையின் ஆசிரியர் இல்லாமல் அதை நாம் முழுமையாக எப்படி ரசிக்க முடியும்?

குறிப்பாக, உங்கள் குடும்ப மரத்தின் கிளைகளுக்கிடையே இவ்வளவு பொக்கிஷங்களை மறைத்து வைத்திருக்கும் உங்களைப் போன்ற ஒரு ஆசிரியர் இல்லாமல்!

மாணவர்கள்: ஓடிவிடாதீர்கள், திரு. தம்பொன்னா! உங்களிடம் கேட்க இன்னும் பல கேள்விகள் உள்ளன!

திரு. தம்பொன்னா: இன்னொரு முறை, அன்பான மாணவர்களே!

ஒவ்வொரு குடும்ப மரத்திற்கும் வெளிப்படுத்த இன்னும் பல கதைகள் உள்ளன. ஒவ்வொரு கிளையிலும் கண்டுபிடிக்கப்பட வேண்டிய ஒரு பொக்கிஷம் காத்திருக்கிறது.

மீண்டும் சந்திப்போம்!

மாணவர்கள்: மீண்டும் சந்திப்போம், திரு. தம்பொன்னா! 👋🌳🪔

காட்சி 5: மிகப் பெரிய உறவு

கிறிஸ்டினா: இன்னும் ஒரு நிமிடம் மட்டும், ஐயா!

அப்படியானால், முதலில், உங்கள் மூத்த சகோதரியின் குடும்பம் இலங்கையில் உங்கள் உறவினர்கள் வாழ்ந்த இடங்களை வடிவமைக்க உதவியதா?

திரு. தம்பொன்னா: ஆம், கிறிஸ்டினா. அவருடைய குடும்பத்திற்கும் கந்தரோடைக்கும் இருந்த தொடர்பு அந்த வரலாற்றின் முக்கியமான பகுதியாகும். அங்குள்ள வீடுகள், நமது குடும்ப வேர்கள் நாம் குடியேறிய இடங்களை எவ்வாறு பாதித்தன என்பதை பிரதிபலிக்கின்றன.

கிறிஸ்டினா: கண்டியில் உள்ள வீடு உங்கள் மருமகளின் பல்கலைக்கழகக் கல்வியுடன் தொடர்புடையதா?

திரு. தம்பொன்னா: நிச்சயமாக! நிச்சயமாக! நீ சொல்வது சரி, கிறிஸ்டினா!

மாணவர்கள்: கல்வி, குடும்ப உறவுகள் மற்றும் நாம் வாழும் இடங்கள் ஆகியவை ஒரே குடும்பத்தின் வரலாற்றில் எவ்வாறு ஒன்றோடொன்று இணைகின்றன என்பதை இப்போது நாங்கள் புரிந்துகொள்கிறோம்.

திரு. தம்பொன்னா: சரியாகச் சொன்னீர்கள், என் அன்பான பொக்கிஷங்களே!

குழந்தைகளே, இந்த வீடுகள், புகைப்படங்கள், நினைவுகள் மற்றும் குடும்பக் கிளைகள் அனைத்திற்கும் அடியில் இன்னும் மதிப்புமிக்க ஒன்று உள்ளது என்பதை நினைவில் கொள்ளுங்கள்: அன்பு.

நாம் நமது குடும்பத்தை நேசிக்கிறோம். ஆனால் அன்பை நமது குடும்பத்திற்குள் மட்டும் கட்டுப்படுத்தக் கூடாது. எல்லா ஆன்மாக்களும் ஒரே பரம தந்தையுடன் தொடர்புடையவை என்பதை நாம் உணரும்போது, நமது உறவுகள் வழிபாட்டின் வெளிப்பாடாக மாறலாம்.

நாம் அனைவரும் தோன்றிய தெய்வீக மூலத்தை நினைவில் கொண்டு, ஒருவரை ஒருவர் நேசிப்போம், சேவை செய்வோம், மதிப்போம்.

மாணவர்கள்: ஹரே கிருஷ்ணா! 🙏🪔🌳