🌸 Episode 112

Online Classroom Dialogue — In a Time of Reflection

Teacher (Krishna Mena):

Dear souls, before we begin today’s lesson, let us pause. Life itself has presented us with a teaching.

My beloved aunt, a devoted servant of Lord Krishna, has departed from this earthly realm. Her cremation will be held on Monday, 16/02/2026.

Student 1:

Sir, how should we understand such a moment?

Teacher:

Through wisdom, not sorrow.

In the Bhagavad Gita, Lord Krishna reminds us:

“For one who has taken birth, death is certain; and for one who has died, birth is certain again.”

Death is not an ending — it is a transition in the eternal curriculum of the soul.

Student 2:

Was she afraid at the end?

Teacher:

A life lived in devotion softens fear.

She fulfilled her duties quietly and faithfully.

As a mother, she did not raise her twins merely for worldly success, but as a sacred responsibility — guiding them with spiritual awareness and gratitude to the Lord.

Student 3:

What happens to the soul now?

Teacher:

The Gita teaches us:

“The soul can never be cut by weapons, nor burned by fire, nor moistened by water, nor withered by the wind.”

The body returns to nature.

The soul continues its journey.

Student 4:

Then why do we feel pain?

Teacher:

Because we love.

But love, when purified by wisdom, becomes prayer instead of despair.

Today, our classroom is not a room of gloom.

It is a room of awakening.

We are not merely bodies attending a session.

We are eternal beings temporarily assembled.

Let us honour her not with lamentation, but with remembrance of devotion.

Let us chant together.

🌺 All Together:

Hare Krishna Hare Krishna

Krishna Krishna Hare Hare

Hare Rama Hare Rama

Rama Rama Hare Hare

Teacher:

May her soul progress peacefully.

May we live more consciously.

May this moment remind us that life is sacred, temporary, and purposeful.

Hare Krishna 🙏

🌸 🇫🇷 French – Dialogue en Classe

Enseignant (Krishna Mena) :

Chères âmes, avant de commencer notre leçon aujourd’hui, faisons une pause. La vie elle-même nous donne un enseignement.

Ma tante bien-aimée, une humble dévote du Seigneur Krishna, a quitté ce monde terrestre. La cérémonie de crémation aura lieu le lundi 16/02/2026.

Étudiant 1 :

Comment devons-nous comprendre ce moment, Monsieur ?

Enseignant :

Avec sagesse, et non avec tristesse.

Dans la Bhagavad Gita, le Seigneur Krishna enseigne :

« Celui qui naît doit mourir, et celui qui meurt renaît à nouveau. »

La mort n’est pas une fin, mais une transition dans le parcours éternel de l’âme.

Étudiant 2 :

Avait-elle peur à la fin ?

Enseignant :

Une vie vécue dans la dévotion apaise la peur.

Elle a accompli ses devoirs avec foi et douceur.

Comme mère, elle a élevé ses jumeaux non pour le monde matériel, mais comme un service sacré au Seigneur.

Étudiant 3 :

Que devient l’âme maintenant ?

Enseignant :

La Gita nous rappelle :

« L’âme ne peut être ni coupée par les armes, ni brûlée par le feu, ni mouillée par l’eau, ni desséchée par le vent. »

Le corps retourne à la nature.

L’âme poursuit son voyage.

Tous ensemble :

Hare Krishna Hare Krishna

Krishna Krishna Hare Hare

Hare Rama Hare Rama

Rama Rama Hare Hare

🌸 🇮🇳 Tamil – வகுப்பறை உரையாடல்

ஆசிரியர் (கிருஷ்ண மேனா):

அன்பான ஆன்மாக்களே, இன்றைய பாடத்தை ஆரம்பிப்பதற்கு முன், நாம் ஒரு நிமிடம் அமைதியாக இருப்போம். வாழ்க்கையே நமக்கு ஒரு பாடம் கற்பிக்கிறது.

என் அன்புத் தாய் (அத்தை), பகவான் கிருஷ்ணரின் பக்தை, இவ்வுலகை விட்டு பிரிந்தார். தகனம் 16/02/2026 திங்கட்கிழமை நடைபெறும்.

மாணவர் 1:

சார், இதை நாம் எப்படி புரிந்து கொள்ள வேண்டும்?

ஆசிரியர்:

துக்கத்தால் அல்ல, ஞானத்தால்.

பகவத்கீதையில் கூறப்படுகிறது:

“பிறந்தவருக்கு மரணம் நிச்சயம்; மரித்தவருக்கு மறுபிறப்பு நிச்சயம்.”

மரணம் முடிவு அல்ல — அது ஆன்மாவின் பயணத்தில் ஒரு மாற்றம்.

மாணவர் 2:

அவருக்கு இறுதியில் பயமா இருந்தது?

ஆசிரியர்:

பக்தியுடன் வாழ்ந்த வாழ்க்கை பயத்தை குறைக்கும்.

அவர் தன் கடமைகளை பக்தியுடன் நிறைவேற்றினார்.

தாயாக, உலக ஆசைக்காக அல்ல, இறைசேவைக்காக தனது இரட்டை குழந்தைகளை வளர்த்தார்.

மாணவர் 3:

ஆன்மா இப்போது எங்கே?

ஆசிரியர்:

கீதையில் சொல்லப்படுகிறது:

“ஆன்மாவை ஆயுதம் வெட்ட முடியாது; தீ எரிக்க முடியாது; நீர் நனைக்க முடியாது; காற்று உலர்க்க முடியாது.”

உடல் இயற்கைக்கு திரும்பும்.

ஆன்மா தொடர்ந்து பயணம் செய்கிறது.

அனைவரும்:

ஹரே கிருஷ்ணா ஹரே கிருஷ்ணா

கிருஷ்ணா கிருஷ்ணா ஹரே ஹரே

ஹரே ராம ஹரே ராம

ராம ராம ஹரே ஹரே

🌸 🇱🇰 Sinhala – පන්ති සංවාදය

ගුරුතුමා (ක්‍රිෂ්ණ මෙනා):

ආදරණීය ආත්මයන්, අද පාඩම ආරම්භ කිරීමට පෙර මොහොතක් නවතමු. ජීවිතයම අපට පාඩමක් උගන්වයි.

මගේ ආදරණීය මාව (අත්ත), ශ්‍රී ක්‍රිෂ්ණ දෙවියන්ගේ භක්තිමත් සේවිකාව, මේ ලෝකයෙන් සන්සුන්ව වෙන් වූවාය. දහන කටයුතු 2026/02/16 සඳුදා පැවැත්වේ.

ශිෂ්‍ය 1:

සර්, මෙය අපි කෙසේ තේරුම් ගත යුතුද?

ගුරුතුමා:

දුකෙන් නොව, ප්‍රඥාවෙන්.

භගවද් ගීතාවේ සඳහන් වන්නේ:

“උපන් අය මරණයට නියතය; මැරුණු අය නැවත උපදිති.”

මරණය අවසානයක් නොවේ — එය ආත්ම ගමනේ වෙනසක් පමණි.

ශිෂ්‍ය 2:

ඇයට අවසානයේ බියක් තිබුණාද?

ගුරුතුමා:

භක්තියෙන් ජීවිතය ගත කළ විට බිය සන්සුන් වේ.

ඇය මව්වරියක් ලෙස තම නිවුන් දරුවන් ලෝකික ආශාවන් සඳහා නොව, දේව සේවයක් ලෙස හැදී වැඩුවාය.

ශිෂ්‍ය 3:

ආත්මය දැන් කොහේද?

ගුරුතුමා:

ගීතාවෙන් අපට මතක් කරයි:

“ආත්මය ආයුධයෙන් කපා නොහැක; ගිනියෙන් ද නොවෙහෙයි; ජලයෙන් තෙත් කළ නොහැක; සුළඟින් වියළා නොහැක.”

ශරීරය ස්වභාවධර්මයට යයි.

ආත්මය තම ගමන ඉදිරියට කරගෙන යයි.

සියල්ලෝ එකට:

හරේ ක්‍රිෂ්ණ හරේ ක්‍රිෂ්ණ

ක්‍රිෂ්ණ ක්‍රිෂ්ණ හරේ හරේ

හරේ රාම හරේ රාම

රාම රාම හරේ හරේ