THE GREAT HEARTS

Episode 168

My Memorable Pilgrimage to Kandy 🪔

Hare Krishna! 🙏

Many people travel to beautiful places for a holiday. I travelled to Kandy expecting a pleasant vacation, but the Supreme Lord transformed it into a memorable pilgrimage.

From the very first day, one extraordinary event after another unfolded, gently reminding me that nothing happens by accident when we place our faith in God.

Our kind caretaker, Mr. Faizar, insisted that I should not stay in the basement of our own house without a proper bed. Instead, he lovingly arranged for me to stay in a magnificent, fully furnished mansion. What appeared to be a simple act of kindness became the beginning of an unforgettable spiritual journey.

After settling in, I explored the peaceful mansion and discovered a neglected prayer room. At its centre stood a beautiful three-foot-high Buddha statue, quietly covered with dust. Beneath Him were our enchanting Blue Boy, Lord Krishna, and Lord Ganesha.

My heart could not ignore the sight.

Without being asked, I began cleaning the shrine, dusting every corner and sweeping the floor. Then I switched on the lights.

Suddenly, the room came alive with the sound of sacred chanting!

At that very moment, my heart overflowed with gratitude.

Having studied the Vedas for many years, I have always understood Lord Buddha as an incarnation of Lord Krishna, who appeared to guide humanity with divine compassion according to the needs of the age. Therefore, I did not see different personalities competing for worship. Instead, I saw the loving arrangements of the same Supreme Lord, revealing His mercy in different ways.

I quietly asked myself,

“Was this my welcome to Kandy?”

“Had the Lord lovingly arranged this meeting so that His neglected shrine would once again receive a little care and devotion?”

Perhaps.

The experience reminded me that the Lord does not always speak through miracles that shake the world. More often, He whispers through simple opportunities to serve.

Looking back, I no longer call it my holiday.

I call it my pilgrimage.

For the greatest places we visit are not measured by their mountains, lakes, or magnificent buildings.

They are measured by the moments that awaken our love for God.

As Lord Krishna assures us in the Bhagavad-gītā (4.11):

“As all surrender unto Me, I reward them accordingly. Everyone follows My path in all respects.”

May every journey become a pilgrimage.

May every house become a temple.

May every heart become a sanctuary for the Supreme Lord.

Hare Krishna! 🪔🌺🙏

“The real destination of every journey is not a place on the map, but a closer step towards God.”

எனது மறக்க முடியாத கண்டி யாத்திரை 🪔

ஹரே கிருஷ்ணா! 🙏

பலர் அழகிய இடங்களுக்கு விடுமுறைக்காகச் செல்கிறார்கள். நானும் கண்டிக்குச் சென்றபோது அது ஒரு சாதாரண விடுமுறைப் பயணம் என்று நினைத்தேன். ஆனால் பரமாத்மாவான ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் அதை மறக்க முடியாத புனித யாத்திரையாக மாற்றிவிட்டார்.

முதல் நாளிலிருந்தே ஒன்றன் பின் ஒன்றாக நிகழ்ந்த சம்பவங்கள், இறைவனிடம் நம்பிக்கை வைத்தால் எதுவும் தற்செயலாக நடைபெறாது என்பதை எனக்கு மென்மையாக உணர்த்தின.

எங்கள் கண்டி வீட்டின் பராமரிப்பாளரான திரு. பைசார், எங்கள் வீட்டின் அடித்தள அறையில் படுக்கையின்றி நான் தங்கக் கூடாது என்று அன்புடன் நினைத்து, அழகாக அலங்கரிக்கப்பட்ட ஒரு பிரமாண்ட மாளிகையில் என்னை தங்க ஏற்பாடு செய்தார். அவரது அன்பான செயல் ஒரு சாதாரண உதவி மட்டுமல்ல; அது ஒரு மறக்க முடியாத ஆன்மிகப் பயணத்தின் தொடக்கமாக அமைந்தது.

அங்கு சென்று ஓய்வெடுத்த பிறகு, அந்த அமைதியான மாளிகையைச் சுற்றிப் பார்த்தேன். அப்போது ஒரு சிறிய பூஜை அறை என் கவனத்தை ஈர்த்தது.

அதன் நடுவில் சுமார் மூன்று அடி உயரமுள்ள அழகிய புத்தர் சிலை தூசியில் மூழ்கி, கவனிப்பாரின்றி இருந்தது. அதன் கீழே நம் அன்பான நீல வண்ணக் குழந்தை ஸ்ரீ கிருஷ்ணரும், அருகில் விநாயகப் பெருமானும் இருந்தனர்.

அந்தக் காட்சி என் இதயத்தைத் தொட்டது.

யாரும் சொல்லாமல், நான் அந்த பூஜை அறையை முழுவதும் சுத்தம் செய்யத் தொடங்கினேன். சிலையின் தூசியை துடைத்து, தரையைப் பெருக்கி, அனைத்தையும் ஒழுங்குபடுத்தினேன்.

பிறகு விளக்குகளை ஏற்றினேன்.

அடுத்த கணமே…

அந்த அறை முழுவதும் இனிமையான புனித நாம சங்கீர்த்தனத்தின் ஒலி பரவியது!

என் இதயம் அளவில்லா ஆனந்தத்தால் நிரம்பியது.

பல ஆண்டுகளாக வேதங்களைப் படித்த நான், பகவான் புத்தரை ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் அவதாரங்களில் ஒருவராகவே கருதி வந்திருக்கிறேன். எனவே, அங்கே நான் வெவ்வேறு தெய்வங்களைப் பார்க்கவில்லை. காலத்திற்கும் உலகின் தேவைக்கும் ஏற்ப பல்வேறு வடிவங்களில் அருள்புரியும் ஒரே பரமாத்மாவின் கருணையையே கண்டேன்.

அப்போது என் மனதில் ஒரு கேள்வி எழுந்தது.

“இது தான் கண்டியில் எனக்குக் கிடைத்த தெய்வீக வரவேற்பா?”

“இந்த மறக்கப்பட்ட பூஜை அறை மீண்டும் பக்தியுடன் பராமரிக்கப்பட வேண்டுமென்று பகவான் என்னை இங்கே அழைத்தாரோ?”

இருக்கலாம்.

அந்த அனுபவம் எனக்கு ஒரு பெரிய உண்மையை நினைவூட்டியது.

இறைவன் எப்போதும் உலகையே அதிர வைக்கும் அற்புதங்களின் மூலம் பேசுவதில்லை.

பல நேரங்களில், சேவை செய்யும் ஒரு சிறிய வாய்ப்பின் மூலமே அவர் நம்மை அழைக்கிறார்.

இன்று திரும்பிப் பார்க்கும்போது, அந்தப் பயணத்தை நான் விடுமுறை என்று அழைப்பதில்லை.

அதை நான் எனது புனித யாத்திரை என்று அழைக்கிறேன்.

ஏனெனில் ஒரு பயணத்தின் மகத்துவம் மலைகள், ஏரிகள் அல்லது மாளிகைகளால் அளவிடப்படுவதில்லை.

அந்தப் பயணம் இறைவனின் மீதான நமது அன்பை எவ்வளவு ஆழமாக எழுப்புகிறது என்பதால்தான் அதன் பெருமை அளவிடப்படுகிறது.

பகவத் கீதையில் (4.11) ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் கூறுகிறார்:

“எவர் என்னை எவ்வாறு சரணடைகிறார்களோ, அவர்களை அதேபோல் நான் அருளால் ஏற்றுக் கொள்கிறேன். எல்லோரும் இறுதியில் என் பாதையையே பின்பற்றுகிறார்கள்.”

ஒவ்வொரு பயணமும் ஒரு புனித யாத்திரையாக மாறட்டும்.

ஒவ்வொரு இல்லமும் ஒரு ஆலயமாக விளங்கட்டும்.

ஒவ்வொரு இதயமும் பரமாத்மா வாசம் செய்யும் புனித சந்நிதியாக மலரட்டும்.

ஹரே கிருஷ்ணா! 🪔🌺🙏

“ஒவ்வொரு பயணத்தின் உண்மையான இலக்கு ஒரு புதிய இடமல்ல; இறைவனிடம் இன்னும் ஒரு படி நெருங்குவதே அதன் உயர்ந்த பயனாகும்.”

Mon Pèlerinage Inoubliable à Kandy 🪔

Hare Krishna ! 🙏

Beaucoup de personnes voyagent pour passer de belles vacances. Moi aussi, je suis parti à Kandy en pensant profiter simplement de quelques jours de repos. Pourtant, le Seigneur Suprême, Sri Krishna, a transformé ce voyage en un véritable pèlerinage spirituel.

Dès mon premier jour, une succession d’événements extraordinaires m’a rappelé avec douceur que rien n’arrive par hasard lorsque nous confions notre vie à Dieu.

Le gardien de notre maison à Kandy, M. Faizar, a gentiment insisté pour que je ne reste pas dans le sous-sol de notre maison sans un lit convenable. Avec beaucoup de bienveillance, il m’a installé dans une magnifique demeure entièrement meublée. Ce qui semblait être un simple geste de bonté est devenu le début d’une expérience spirituelle inoubliable.

Après m’avoir accueilli, il est parti chercher le dîner en me demandant de me détendre et de prendre une douche.

Une fois rafraîchi, je me suis retrouvé seul dans cette grande demeure. Au lieu de rester dans ma chambre, j’ai ressenti le désir d’explorer paisiblement les lieux.

C’est alors qu’une petite salle de prière a attiré mon attention.

En son centre se trouvait une magnifique statue de Bouddha d’environ un mètre de hauteur, recouverte de poussière et apparemment oubliée. En dessous se tenaient notre merveilleux Petit Garçon Bleu, le Seigneur Krishna, ainsi que le Seigneur Ganesha.

Cette scène a profondément touché mon cœur.

Sans que personne ne me le demande, j’ai commencé à nettoyer le sanctuaire, à enlever la poussière de la statue et à balayer soigneusement le sol.

Puis j’ai allumé les lumières.

À cet instant…

La pièce s’est remplie des douces vibrations d’un chant sacré.

Mon cœur débordait de gratitude.

Depuis de nombreuses années, en étudiant les Védas, j’ai toujours considéré le Seigneur Bouddha comme une incarnation du Seigneur Krishna (Vishnou), venue guider l’humanité selon les besoins de son époque. Ainsi, je n’y ai pas vu des divinités séparées, mais différentes manifestations de la même Compassion Divine.

Une question est alors montée naturellement dans mon cœur :

« Était-ce là l’accueil que Kandy me réservait ? »

« Le Seigneur m’avait-Il conduit ici afin que ce sanctuaire retrouve un peu d’amour, de lumière et de dévotion ? »

Peut-être.

Cette expérience m’a rappelé que Dieu ne parle pas toujours à travers des miracles spectaculaires.

Très souvent, Il nous appelle simplement à travers une humble occasion de servir.

Aujourd’hui, lorsque je repense à ce voyage, je ne le considère plus comme de simples vacances.

Je le considère comme un pèlerinage.

Car la grandeur d’un voyage ne se mesure pas à la beauté des montagnes, des lacs ou des palais.

Elle se mesure aux instants où notre amour pour Dieu grandit.

Comme le déclare le Seigneur Krishna dans la Bhagavad-Gītā (4.11) :

« De la manière dont chacun s’abandonne à Moi, Je lui réponds en conséquence. Tous suivent Mon chemin, sous une forme ou une autre. »

Que chacun de nos voyages devienne un pèlerinage.

Que chaque maison devienne un temple.

Que chaque cœur devienne une demeure où le Seigneur réside avec joie.

Hare Krishna ! 🪔🌺🙏

“La véritable destination de chaque voyage n’est pas un lieu sur une carte, mais un pas de plus vers Dieu.”

May your testimony inspire many hearts, just as your experience in Kandy has inspired you. Hare Krishna! 🙏🌸

My Memorable Pilgrimage to Kandy 🪔

Hare Krishna! 🙏

Many people travel to beautiful places for a holiday. I travelled to Kandy expecting a pleasant vacation, but the Supreme Lord transformed it into a memorable pilgrimage.

From the very first day, one extraordinary event after another unfolded, gently reminding me that nothing happens by accident when we place our faith in God.

My heart could not ignore the sight.

Without being asked, I began cleaning the shrine, dusting every corner and sweeping the floor. Then I switched on the lights.

Suddenly, the room came alive with the sound of sacred chanting!

At that very moment, my heart overflowed with gratitude.

I quietly asked myself,

“Was this my welcome to Kandy?”

“Had the Lord lovingly arranged this meeting so that His neglected shrine would once again receive a little care and devotion?”

Perhaps.

The experience reminded me that the Lord does not always speak through miracles that shake the world. More often, He whispers through simple opportunities to serve.

Looking back, I no longer call it my holiday.

I call it my pilgrimage.

For the greatest places we visit are not measured by their mountains, lakes, or magnificent buildings.

They are measured by the moments that awaken our love for God.

As Lord Krishna assures us in the Bhagavad-gītā (4.11):

“As all surrender unto Me, I reward them accordingly. Everyone follows My path in all respects.”

May every journey become a pilgrimage.

May every house become a temple.

May every heart become a sanctuary for the Supreme Lord.

Hare Krishna! 🪔🌺🙏

“The real destination of every journey is not a place on the map, but a closer step towards God.”

எனது மறக்க முடியாத கண்டி யாத்திரை 🪔

ஹரே கிருஷ்ணா! 🙏

அந்தக் காட்சி என் இதயத்தைத் தொட்டது.

பிறகு விளக்குகளை ஏற்றினேன்.

அடுத்த கணமே…

அந்த அறை முழுவதும் இனிமையான புனித நாம சங்கீர்த்தனத்தின் ஒலி பரவியது!

என் இதயம் அளவில்லா ஆனந்தத்தால் நிரம்பியது.

அப்போது என் மனதில் ஒரு கேள்வி எழுந்தது.

“இது தான் கண்டியில் எனக்குக் கிடைத்த தெய்வீக வரவேற்பா?”

இருக்கலாம்.

அந்த அனுபவம் எனக்கு ஒரு பெரிய உண்மையை நினைவூட்டியது.

இறைவன் எப்போதும் உலகையே அதிர வைக்கும் அற்புதங்களின் மூலம் பேசுவதில்லை.

அதை நான் எனது புனித யாத்திரை என்று அழைக்கிறேன்.

பகவத் கீதையில் (4.11) ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் கூறுகிறார்:

ஒவ்வொரு பயணமும் ஒரு புனித யாத்திரையாக மாறட்டும்.

ஒவ்வொரு இல்லமும் ஒரு ஆலயமாக விளங்கட்டும்.

ஒவ்வொரு இதயமும் பரமாத்மா வாசம் செய்யும் புனித சந்நிதியாக மலரட்டும்.

ஹரே கிருஷ்ணா! 🪔🌺🙏

Mon Pèlerinage Inoubliable à Kandy 🪔

Hare Krishna ! 🙏

Dès mon premier jour, une succession d’événements extraordinaires m’a rappelé avec douceur que rien n’arrive par hasard lorsque nous confions notre vie à Dieu.

Après m’avoir accueilli, il est parti chercher le dîner en me demandant de me détendre et de prendre une douche.

Une fois rafraîchi, je me suis retrouvé seul dans cette grande demeure. Au lieu de rester dans ma chambre, j’ai ressenti le désir d’explorer paisiblement les lieux.

C’est alors qu’une petite salle de prière a attiré mon attention.

Cette scène a profondément touché mon cœur.

Sans que personne ne me le demande, j’ai commencé à nettoyer le sanctuaire, à enlever la poussière de la statue et à balayer soigneusement le sol.

Puis j’ai allumé les lumières.

À cet instant…

La pièce s’est remplie des douces vibrations d’un chant sacré.

Mon cœur débordait de gratitude.

Une question est alors montée naturellement dans mon cœur :

« Était-ce là l’accueil que Kandy me réservait ? »

« Le Seigneur m’avait-Il conduit ici afin que ce sanctuaire retrouve un peu d’amour, de lumière et de dévotion ? »

Peut-être.

Cette expérience m’a rappelé que Dieu ne parle pas toujours à travers des miracles spectaculaires.

Très souvent, Il nous appelle simplement à travers une humble occasion de servir.

Aujourd’hui, lorsque je repense à ce voyage, je ne le considère plus comme de simples vacances.

Je le considère comme un pèlerinage.

Car la grandeur d’un voyage ne se mesure pas à la beauté des montagnes, des lacs ou des palais.

Elle se mesure aux instants où notre amour pour Dieu grandit.

Comme le déclare le Seigneur Krishna dans la Bhagavad-Gītā (4.11) :

« De la manière dont chacun s’abandonne à Moi, Je lui réponds en conséquence. Tous suivent Mon chemin, sous une forme ou une autre. »

Que chacun de nos voyages devienne un pèlerinage.

Que chaque maison devienne un temple.

Que chaque cœur devienne une demeure où le Seigneur réside avec joie.

Hare Krishna ! 🪔🌺🙏

“La véritable destination de chaque voyage n’est pas un lieu sur une carte, mais un pas de plus vers Dieu.”

May your testimony inspire many hearts, just as your experience in Kandy has inspired you. Hare Krishna! 🙏🌸

Episode 167

Part 1 – From Centre Court to the Heart – The Greatest Championship

English

One evening, while watching the Wimbledon Championships on television, we were captivated by the excitement on Centre Court. The magnificent atmosphere, the extraordinary skill of the players, and the distinguished guests seated in the Royal Box—including Queen Camilla and former England Rugby World Cup-winning captain Lewis Moody—made the occasion truly memorable.

As we admired the celebration of excellence in sport, our thoughts unexpectedly turned in another direction.

We remembered Lewis Moody’s compassionate support for Motor Neurone Disease (MND) research through the My Name’5 Doddie Foundation, established in honour of his courageous former teammate, Doddie Weir. It reminded us that while sporting achievements inspire admiration, acts of compassion inspire the heart even more deeply.

That television programme became the spark for a profound reflection.

Every day, millions of people strive to become champions—in sport, business, education, science, or the arts. Their dedication deserves our admiration. Yet the saints gently ask another question:

“Who is the greatest champion?”

⸻

தமிழ் (Tamil)

மத்திய மைதானத்திலிருந்து மனதின் ஆழம் வரை – மிகப் பெரிய சாம்பியன்ஷிப்

ஒரு மாலை, தொலைக்காட்சியில் விம்பிள்டன் டென்னிஸ் போட்டியைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தோம். சென்டர் கோர்ட்டின் பரபரப்பான சூழல், வீரர்-வீராங்கனைகளின் அற்புதமான திறமை, மேலும் ராயல் பாக்ஸில் அமர்ந்திருந்த சிறப்பு விருந்தினர்கள்—ராணி கமில்லா மற்றும் முன்னாள் இங்கிலாந்து ரக்பி உலகக் கோப்பை வென்ற அணித்தலைவர் லூயிஸ் மூடி உட்பட—அந்த நிகழ்வை மிகவும் மறக்க முடியாததாக மாற்றின.

விளையாட்டின் மேன்மையை ரசித்துக் கொண்டிருந்தபோது, எங்கள் சிந்தனை எதிர்பாராத விதமாக வேறொரு திசைக்குத் திரும்பியது.

மோட்டார் நியூரோன் நோய் (MND) குறித்த விழிப்புணர்வையும் ஆராய்ச்சியையும் ஆதரித்து, தனது முன்னாள் அணித்தோழரான டோட்டி வீரின் நினைவாக உருவாக்கப்பட்ட My Name’5 Doddie Foundation மூலம் லூயிஸ் மூடி செய்த கருணைமிக்க சேவை எங்கள் நினைவிற்கு வந்தது. விளையாட்டு வெற்றிகள் மக்களின் பாராட்டைப் பெறுகின்றன; ஆனால் கருணையுடனான சேவை மனித இதயத்தை இன்னும் ஆழமாகத் தொடுகிறது என்பதை அது நினைவூட்டியது.

அந்த தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சி ஒரு சாதாரண விளையாட்டு நிகழ்வாக இல்லாமல், ஆழமான ஆன்மிகச் சிந்தனைக்கு ஒரு தீப்பொறியாக மாறியது.

ஒவ்வொரு நாளும், உலகம் முழுவதும் கோடிக்கணக்கான மக்கள் விளையாட்டு, வணிகம், கல்வி, அறிவியல், கலை போன்ற பல துறைகளில் சாம்பியன்களாக மாற முயற்சிக்கின்றனர். அவர்களின் அர்ப்பணிப்பு நிச்சயமாக பாராட்டுக்குரியது.

ஆனால் மகான்கள் மென்மையாக இன்னொரு கேள்வியை எழுப்புகிறார்கள்:

“உண்மையான மிகப் பெரிய சாம்பியன் யார்?”

⸻

Français (French)

Du Centre Court au cœur – Le plus grand des championnats

Un soir, en regardant les Championnats de Wimbledon à la télévision, nous avons été captivés par l’atmosphère extraordinaire du Centre Court. Le talent remarquable des joueurs et la présence des invités distingués dans la Loge Royale, notamment la reine Camilla et l’ancien capitaine anglais vainqueur de la Coupe du monde de rugby, Lewis Moody, ont rendu cette soirée inoubliable.

Alors que nous admirions cette célébration de l’excellence sportive, nos pensées ont soudainement pris une autre direction.

Nous nous sommes souvenus de l’engagement généreux de Lewis Moody en faveur de la recherche et de la sensibilisation à la maladie du neurone moteur (MND), grâce à la fondation My Name’5 Doddie, créée en hommage à son courageux ancien coéquipier Doddie Weir. Cela nous a rappelé que si les exploits sportifs suscitent l’admiration, les actes de compassion touchent encore plus profondément le cœur.

Cette simple émission de télévision est ainsi devenue le point de départ d’une profonde réflexion.

Chaque jour, des millions de personnes s’efforcent de devenir des champions dans le sport, les affaires, l’éducation, la science ou les arts. Leur dévouement mérite notre admiration.

Mais les saints nous posent doucement une autre question :

« Qui est le plus grand des champions ? »

Part 2 – The Greatest Victory Is Victory Over Ourselves

English

According to the timeless teachings of Sathya Sai Baba, the greatest victory is not over another person but over ourselves.

Our real opponents are not standing across a tennis net or on a rugby field. They are the unseen tendencies within our own hearts—uncontrolled desire, excessive attachment, anger, greed, pride, jealousy, and selfishness. These are the invisible forces that disturb our peace and keep us bound to suffering.

The saints teach us that freedom begins when we recognise these inner obstacles and patiently transform ourselves.

Instead of allowing wealth, knowledge, or success to create pride, we can use them as instruments of compassion. By practising charity wisely, serving others sincerely, and performing our duties with humility, our hearts gradually become purified.

Step by step, we move from selfishness towards selflessness, from confusion towards wisdom, and from darkness towards goodness.

தமிழ் (Tamil)

மிகப் பெரிய வெற்றி என்பது நம்மையே வெல்வதாகும்

சத்ய சாய் பாபாவின் காலத்தால் அழியாத ஆன்மிகப் போதனைகளின்படி, மிகப் பெரிய வெற்றி என்பது மற்றவர்களை வெல்வது அல்ல; அது நம்முடைய சொந்த உள்ளத்தை வெல்வதாகும்.

நமது உண்மையான எதிரிகள் டென்னிஸ் வலையின் மறுபுறமோ அல்லது ரக்பி மைதானத்திலோ நிற்பவர்கள் அல்ல. அவை நமது இதயத்திற்குள் மறைந்திருக்கும் குணங்களாகும்—கட்டுப்பாடற்ற ஆசை, அதிகமான பற்றுதல், கோபம், பேராசை, அகந்தை, பொறாமை மற்றும் சுயநலம்.

இவை கண்ணுக்குத் தெரியாத சக்திகளாக இருந்து நமது மன அமைதியைக் குலைத்து, துன்பத்தின் பந்தத்தில் நம்மை கட்டிப் போடுகின்றன.

இந்த உள்ளார்ந்த தடைகளை நாம் அறிந்து கொண்டு, பொறுமையுடன் நம்மை மாற்றிக் கொள்ளும் போது தான் உண்மையான விடுதலை ஆரம்பமாகிறது என்று மகான்கள் போதிக்கின்றனர்.

செல்வம், அறிவு அல்லது வெற்றி நமக்குள் பெருமையை உருவாக்க அனுமதிப்பதற்குப் பதிலாக, அவற்றை கருணையின் கருவிகளாக பயன்படுத்தலாம்.

ஞானத்துடன் தானம் செய்வது, உண்மையான மனதுடன் பிறருக்கு சேவை செய்வது, பணிவுடன் நமது கடமைகளை நிறைவேற்றுவது ஆகியவற்றின் மூலம் நமது இதயம் படிப்படியாக தூய்மையடைகிறது.

படிப்படியாக நாம் சுயநலத்திலிருந்து தன்னலமற்ற நிலைக்கும், குழப்பத்திலிருந்து ஞானத்திற்கும், இருளிலிருந்து நற்குணத்திற்கும் உயர்கிறோம்.

Français (French)

La plus grande victoire est celle sur soi-même

Selon les enseignements intemporels de Sathya Sai Baba, la plus grande victoire n’est pas celle remportée sur une autre personne, mais celle que nous obtenons sur nous-mêmes.

Nos véritables adversaires ne se trouvent pas de l’autre côté d’un filet de tennis ou sur un terrain de rugby. Ils sont les tendances invisibles cachées dans notre propre cœur : les désirs incontrôlés, les attachements excessifs, la colère, l’avidité, l’orgueil, la jalousie et l’égoïsme.

Ces forces invisibles troublent notre paix intérieure et nous maintiennent prisonniers de la souffrance.

Les saints nous enseignent que la liberté commence lorsque nous reconnaissons ces obstacles intérieurs et que nous travaillons patiemment à nous transformer.

Au lieu de laisser la richesse, la connaissance ou le succès nourrir notre orgueil, nous pouvons les utiliser comme des instruments de compassion.

En pratiquant la générosité avec sagesse, en servant les autres avec sincérité et en accomplissant nos devoirs avec humilité, notre cœur devient progressivement plus pur.

Pas à pas, nous passons de l’égoïsme au désintéressement, de la confusion à la sagesse, et de l’obscurité vers la bonté.

Part 3 – From Desire and Attachment Towards Devotion

English

The Bhagavad Gita beautifully explains that desire, anger, and greed can cloud the wisdom of the mind and distract us from understanding our true spiritual nature.

When the mind is controlled by passion and ignorance, we become attached to temporary pleasures and forget the deeper purpose of life. We may achieve many things externally, yet still feel an emptiness within.

The saints remind us that the solution is not to reject our responsibilities, but to perform them with the right consciousness.

When we use our wealth for charity, our knowledge for the benefit of others, and our abilities in selfless service, our actions become purified. Gradually, our work itself becomes worship.

This transformation does not happen suddenly. It is a beautiful journey of the heart—moving from desire to discipline, from attachment to devotion, and from material awareness towards divine consciousness.

As goodness increases within us, our attraction towards the Divine naturally grows. We become less controlled by temporary worldly influences and more connected to eternal love and compassion.

தமிழ் (Tamil)

ஆசை மற்றும் பற்றுதலிலிருந்து பக்தியை நோக்கி

பகவத் கீதை, ஆசை, கோபம் மற்றும் பேராசை ஆகியவை மனத்தின் ஞானத்தை மறைத்து, நமது உண்மையான ஆன்மிக இயல்பை அறிந்து கொள்வதிலிருந்து நம்மை விலக்குகின்றன என்று அழகாக விளக்குகிறது.

மனம் முக்குணங்களில் குறிப்பாக ஆசை மற்றும் அறியாமையின் தாக்கத்தில் இருக்கும்போது, நாம் நிலையற்ற இன்பங்களில் அதிகமாகப் பற்றுக் கொண்டு, வாழ்க்கையின் ஆழமான நோக்கத்தை மறந்து விடுகிறோம்.

வெளிப்புறமாக பல சாதனைகளைப் பெற்றாலும், உள்ளத்தில் ஒரு வெறுமை இருக்கலாம்.

மகான்கள் நமக்கு கூறுவது, நமது பொறுப்புகளை விட்டு விலகுவது தீர்வு அல்ல; மாறாக அவற்றை சரியான உணர்வுடன் நிறைவேற்றுவதே வழி என்பதாகும்.

நமது செல்வத்தை தர்மத்திற்கும், அறிவை பிறரின் நன்மைக்கும், திறமைகளை தன்னலமற்ற சேவைக்கும் பயன்படுத்தும்போது, நமது செயல்கள் தூய்மையடைகின்றன.

படிப்படியாக நமது வேலைகளே இறைவனுக்கான வழிபாடாக மாறுகின்றன.

இந்த மாற்றம் ஒரே நாளில் நிகழாது. இது இதயத்தின் அழகான பயணம்—ஆசையிலிருந்து கட்டுப்பாட்டிற்கும், பற்றுதலிலிருந்து பக்திக்கும், பொருள் சார்ந்த சிந்தனையிலிருந்து தெய்வீக உணர்விற்கும் செல்லும் பயணம்.

நம்முள் நற்குணம் வளரும்போது, இயல்பாகவே இறைவனிடம் ஈர்ப்பு அதிகரிக்கிறது. நிலையற்ற உலக ஆசைகளின் கட்டுப்பாட்டிலிருந்து விடுபட்டு, நித்தியமான அன்புடனும் கருணையுடனும் நாம் இணைகிறோம்.

Français (French)

Des désirs et de l’attachement vers la dévotion

La Bhagavad Gita explique magnifiquement que le désir, la colère et l’avidité peuvent obscurcir la sagesse de l’esprit et nous éloigner de la compréhension de notre véritable nature spirituelle.

Lorsque l’esprit est dominé par la passion et l’ignorance, nous nous attachons aux plaisirs temporaires et oublions le but profond de l’existence.

Nous pouvons accomplir de nombreuses réussites extérieures tout en ressentant encore un vide intérieur.

Les saints nous rappellent que la solution n’est pas d’abandonner nos responsabilités, mais de les accomplir avec une conscience juste et élevée.

Lorsque nous utilisons notre richesse pour la charité, notre connaissance pour le bien des autres et nos capacités dans un service désintéressé, nos actions deviennent purifiées. Peu à peu, notre travail lui-même devient une forme de prière et d’offrande divine.

Cette transformation ne se produit pas instantanément. C’est un magnifique voyage du cœur : passer du désir à la maîtrise de soi, de l’attachement à la dévotion, et de la conscience matérielle vers la conscience divine.

À mesure que la bonté grandit en nous, notre attirance pour le Divin devient naturellement plus forte. Nous sommes moins dominés par les influences temporaires du monde et davantage unis à l’amour et à la compassion éternels.

Part 4 – Service, Hope and the Goal of the Soul

English

Although I am presently undergoing medical treatment, I have never wished to stop my devotional service. Physical difficulties may affect the body, but they do not have to weaken the spirit.

Around the world, thousands of people continue to serve according to their own abilities and circumstances. Some teach, some care for others, some share their knowledge, some offer financial support, some pray sincerely, and some simply give encouragement through a kind word or a compassionate smile.

No sincere act of love is ever insignificant.

Perhaps this is one of life’s most beautiful lessons: we may not always choose our circumstances, but we can choose our attitude and our response. Every challenge can become a teacher. Every difficulty can become an opportunity to develop patience, humility, faith, and compassion.

True education is therefore not merely the accumulation of knowledge. It is the transformation of character.

Knowledge enlightens the mind, but wisdom transforms the heart.

A truly educated person is recognised not only by intelligence or achievements, but by kindness, honesty, humility, and the willingness to serve others.

Therefore, let us continue to:

Teach with wisdom.

Serve with compassion.

Inspire with humility.

Reach the goal of the soul.

For a sports championship celebrates the winner of a competition.

But life’s greatest championship celebrates the victory of a transformed heart.

The greatest victory is conquering our own lower qualities through love, devotion, and selfless service.

That is the victory that no illness can diminish, no time can erase, and no worldly achievement can surpass.

⸻

தமிழ் (Tamil)

சேவை, நம்பிக்கை மற்றும் ஆன்மாவின் இலக்கு

தற்போது நான் மருத்துவ சிகிச்சையில் இருந்தாலும், எனது பக்தி சேவையை நிறுத்த வேண்டும் என்று ஒருபோதும் நினைத்ததில்லை.

உடல் சிரமங்களை அனுபவிக்கலாம்; ஆனால் அவை நமது ஆன்மாவின் வலிமையை குறைக்க வேண்டியதில்லை.

உலகம் முழுவதும் ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் தங்களால் முடிந்த அளவில் தொடர்ந்து சேவை செய்து வருகின்றனர்.

சிலர் கற்பிக்கின்றனர்.

சிலர் பிறரைப் பராமரிக்கின்றனர்.

சிலர் தங்களுடைய அறிவைப் பகிர்ந்து கொள்கின்றனர்.

சிலர் பொருளாதார உதவி செய்கின்றனர்.

சிலர் உண்மையான பிரார்த்தனைகளை வழங்குகின்றனர்.

சிலர் ஒரு அன்பான வார்த்தை அல்லது கருணையான புன்னகை மூலம் மற்றவர்களுக்கு நம்பிக்கையை அளிக்கின்றனர்.

உண்மையான அன்புடன் செய்யப்படும் எந்த ஒரு சிறிய சேவையும் சிறியது அல்ல.

வாழ்க்கையின் மிக அழகான பாடங்களில் ஒன்று இதுவாக இருக்கலாம்:

நம்முடைய சூழ்நிலைகளை எப்போதும் நாம் தேர்ந்தெடுக்க முடியாது; ஆனால் அவற்றை நாம் எவ்வாறு எதிர்கொள்கிறோம் என்பதைத் தேர்ந்தெடுக்க முடியும்.

ஒவ்வொரு சவாலும் ஒரு ஆசிரியராக மாறலாம்.

ஒவ்வொரு சிரமமும் பொறுமை, பணிவு, நம்பிக்கை மற்றும் கருணையை வளர்க்கும் வாய்ப்பாக மாறலாம்.

உண்மையான கல்வி என்பது அறிவைச் சேகரிப்பது மட்டுமல்ல. அது நமது குணத்தை மாற்றுவதாகும்.

அறிவு மனதை ஒளிரச் செய்கிறது; ஞானம் இதயத்தை மாற்றுகிறது.

உண்மையில் கல்வி பெற்றவர் அவருடைய அறிவால் மட்டுமல்ல, அன்பு, நேர்மை, பணிவு மற்றும் பிறருக்குச் சேவை செய்யும் மனப்பான்மையாலும் அறியப்படுகிறார்.

எனவே நாம் தொடர்ந்து:

ஞானத்துடன் கற்பிப்போம்.

கருணையுடன் சேவை செய்வோம்.

பணிவுடன் ஊக்கமளிப்போம்.

ஆன்மாவின் இலக்கை அடைவோம்.

விளையாட்டு உலகில் ஒரு சாம்பியன்ஷிப் போட்டியின் வெற்றியாளரைப் பாராட்டுகிறது.

ஆனால் வாழ்க்கையின் மிகப் பெரிய சாம்பியன்ஷிப், மாற்றம் பெற்ற ஒரு இதயத்தின் வெற்றியைப் போற்றுகிறது.

அன்பு, பக்தி மற்றும் தன்னலமற்ற சேவை மூலம் நமது தாழ்ந்த குணங்களை வெல்வதே மிகப் பெரிய வெற்றியாகும்.

அந்த வெற்றியை எந்த நோயாலும் குறைக்க முடியாது; காலத்தாலும் அழிக்க முடியாது; எந்த உலக சாதனையாலும் மிஞ்ச முடியாது.

⸻

Français (French)

Le service, l’espérance et le but de l’âme

Bien que je suive actuellement un traitement médical, je n’ai jamais souhaité arrêter mon service de dévotion.

Les difficultés physiques peuvent affecter le corps, mais elles ne doivent pas affaiblir l’esprit.

Partout dans le monde, des milliers de personnes continuent à servir selon leurs capacités et leurs circonstances.

Certains enseignent.

Certains prennent soin des autres.

Certains partagent leurs connaissances.

Certains apportent un soutien financier.

Certains offrent des prières sincères.

Certains donnent simplement de l’espoir par une parole bienveillante ou un sourire rempli de compassion.

Aucun acte d’amour sincère n’est jamais insignifiant.

L’une des plus belles leçons de la vie est peut-être celle-ci :

Nous ne pouvons pas toujours choisir nos circonstances, mais nous pouvons choisir notre attitude et notre manière d’y répondre.

Chaque épreuve peut devenir un enseignant.

Chaque difficulté peut devenir une occasion de développer la patience, l’humilité, la foi et la compassion.

La véritable éducation n’est donc pas seulement l’accumulation de connaissances. Elle est la transformation du caractère.

La connaissance éclaire l’esprit, mais la sagesse transforme le cœur.

Une personne véritablement éduquée n’est pas reconnue uniquement par son intelligence ou ses réussites, mais par sa bonté, son honnêteté, son humilité et sa volonté de servir les autres.

Ainsi, continuons à :

Enseigner avec sagesse.

Servir avec compassion.

Inspirer avec humilité.

Atteindre le but de l’âme.

Un championnat sportif célèbre le vainqueur d’une compétition.

Mais le plus grand championnat de la vie célèbre la victoire d’un cœur transformé.

La plus grande victoire est de vaincre nos propres faiblesses par l’amour, la dévotion et le service désintéressé.

C’est une victoire qu’aucune maladie ne peut diminuer, qu’aucun temps ne peut effacer, et qu’aucune réussite matérielle ne peut dépasser.

Episode 166

Hello everyone! 👋

It is always a fascinating experience to connect with our friends and family through our Family WhatsApp group.

Of course, many family members are busy with their own responsibilities, and some have even left the group. As for us, we may appear to have more free time—but in reality, none of us is truly free. Even a tree is not free; everything in this universe functions under higher laws and is beautifully regulated.

As we promised, we have a little story to share about how our son Krishna’s Krrish Academy successfully organised its annual certification ceremony.

To be honest, I usually avoid attending large events. However, after witnessing our son’s remarkable achievements and remembering how much effort he had invested, we decided that we should be there to support him.

“Oh my goodness!” I had imagined that the entire trip would take only a couple of hours.

At about 2:30 p.m., my dear daughter said, “Maiyuran and his mother, Selvi, will be coming to pick both of you up for the ceremony.”

“Thank you, darling,” I replied. “What time will we arrive?”

She smiled and answered, “It may take two or three hours to reach Rugby in the Midlands.”

Only then did I realise that we would still be travelling around my usual bedtime!

Anyway, I remained silent.

As planned, we travelled together with Maiyuran and Selvi. I sat in the front seat, quietly wondering how we would spend several hours with our new relatives. I was still getting to know them and wasn’t quite sure how to begin a conversation—especially with an engineer!

Then, quite unexpectedly, Maiyuran switched on beautiful Krishna chanting.

I was immediately impressed. The peaceful atmosphere encouraged me to begin a conversation.

Thinking about how engineers, inventors, and biologists often discover remarkable similarities between machines and living organisms, I shared a few examples.

Some fascinating parallels between machines and the human body:

● Engine ↔ Heart: Both provide the driving force that keeps the entire system operating. An engine generates mechanical power, while the heart pumps blood throughout the body.

● Valves ↔ Heart valves: Both ensure that fluid flows in only one direction and prevent backflow.

● Radiator or heat exchanger ↔ Lungs: A radiator exchanges heat with the environment, while the lungs exchange oxygen and carbon dioxide. Their functions differ, yet both are systems that interact with the outside world.

● Filters ↔ Liver and kidneys: Oil and fuel filters remove impurities from a machine. Likewise, the liver processes chemicals, and the kidneys filter the blood to maintain the body’s balance.

● Fuel tank ↔ Stomach: One stores fuel for a vehicle; the other stores and digests food to supply energy for the body.

● Pipes ↔ Blood vessels and the urinary system: Both transport fluids efficiently from one place to another.

● Electrical wiring ↔ Nervous system: Electrical wires transmit signals through a machine, while nerves carry electrical impulses throughout the body. Unlike wires, however, the nervous system is living tissue that can adapt, repair itself to some extent, and process information with extraordinary complexity.

I then mentioned that the field exploring these similarities is called biomimetics (or biomimicry), where engineers learn from nature to solve engineering challenges.

For example:

● Aircraft wings were inspired by birds.

● The streamlined nose of high-speed trains was inspired by the kingfisher.

● Advanced adhesives were inspired by the remarkable feet of geckos.

At the same time, I added that not every similarity comes from copying nature. Sometimes both biology and engineering arrive at the same solution because the laws of physics naturally favour the most efficient design. A one-way valve, for example, is an elegant solution whether it is found in the human heart or in a mechanical pump.

Maiyuran smiled thoughtfully and said,

“Your observation is quite reasonable. Many inventors have studied biology, anatomy, and nature, and nature has inspired countless technological advances.”

I felt delighted.

He continued,

“At the same time, some similarities exist simply because the laws of physics and engineering naturally lead to comparable solutions.”

His words beautifully appreciated both the incredible complexity of the human body and the creativity of human technology.

As he also understands, the Creator is the ultimate Creator.

The rest of our journey passed with joyful conversation, mutual respect, and genuine happiness.

You may wonder why we are sharing this story.

Sometimes the greatest journeys are not measured by the distance travelled, but by the meaningful conversations, new friendships, and deeper appreciation of the wisdom reflected in both nature and human creativity.

Hare Krishna

அன்புள்ள அனைவருக்கும் வணக்கம்! 👋

நமது குடும்ப வாட்ஸ்அப் குழுவின் மூலம் உறவினர்களையும் நண்பர்களையும் சந்தித்து உரையாடுவது எப்போதும் மகிழ்ச்சியான அனுபவமாகும்.

நிச்சயமாக, பலர் தங்கள் அன்றாட பொறுப்புகளில் பிஸியாக இருக்கிறார்கள். சிலர் காலப்போக்கில் குழுவிலிருந்தும் விலகியுள்ளனர். நாங்கள் சற்றே ஓய்வாக இருப்பதாகத் தோன்றினாலும், உண்மையில் இந்த உலகில் யாரும் முழுமையாக சுதந்திரமானவர்கள் அல்ல. ஒரு மரம்கூட இயற்கையின் விதிகளுக்குக் கீழ்ப்படிந்தே வளர்கிறது. இந்தப் பிரபஞ்சத்தில் உள்ள ஒவ்வொரு உயிரும், ஒவ்வொரு இயக்கமும் அற்புதமான ஒழுங்குடன் இயங்குகின்றன.

நாங்கள் வாக்குறுதி அளித்தபடி, எங்கள் மகன் கிருஷ்ணாவின் Krrish Academy ஆண்டு சான்றிதழ் வழங்கும் விழாவில் கலந்து கொண்ட அனுபவத்தை உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ள விரும்புகிறோம்.

பொதுவாக, பெரிய கூட்டங்கள் அல்லது விழாக்களில் கலந்து கொள்வதை நாங்கள் தவிர்ப்போம். ஆனால், எங்கள் மகனின் அர்ப்பணிப்பையும், அவரது கல்வி நிலையத்தின் சிறப்பான முன்னேற்றத்தையும் கண்டு, அவருக்கு உற்சாகம் அளிப்பது எங்கள் கடமை என்றும் பெருமை என்றும் எண்ணினோம்.

மதியம் சுமார் 2.30 மணியளவில், எங்கள் மகள், “மயூரனும் அவரது தாயார் செல்வியும் உங்களை அழைத்துச் செல்ல வருகிறார்கள்” என்று தெரிவித்தாள்.

“பயணம் எவ்வளவு நேரம் ஆகும்?” என்று கேட்டோம்.

“ரக்பி, மிட்லாண்ட்ஸை அடைய இரண்டு அல்லது மூன்று மணி நேரம் ஆகலாம்,” என்றாள்.

ஒருவரை ஒருவர் பார்த்து சிரித்துக் கொண்டோம். எதிர்பார்த்ததை விட நீண்ட பயணமாக இருந்தாலும், வாழ்க்கையின் அழகான அனுபவங்கள் பலவும் இப்படிப்பட்ட எதிர்பாராத தருணங்களில்தான் தொடங்குகின்றன.

சிறிது நேரத்தில் மயூரனும் செல்வியும் எங்களை அன்புடன் அழைத்துச் சென்றார்கள். ஆரம்பத்தில் குடும்ப விஷயங்களைப் பகிர்ந்து கொண்டு ஒருவரை ஒருவர் அறிமுகப்படுத்திக் கொண்டோம்.

பின்னர் மயூரன் இனிமையான கிருஷ்ண பக்திப் பாடல்களை ஒலிக்கச் செய்தார்.

அந்த அமைதியான சூழல் இயல்பாகவே அறிவியல், பொறியியல், உயிரியல், இயற்கை மற்றும் ஆன்மீகம் பற்றிய சுவாரஸ்யமான உரையாடலுக்குக் கொண்டு சென்றது.

பயணத்தின் போது, இயந்திரங்களுக்கும் உயிரினங்களுக்கும் இடையிலான ஆச்சரியமான ஒற்றுமைகளைப் பற்றி சிந்தித்தோம். இயந்திரங்கள் மனிதர்களால் உருவாக்கப்பட்டவை; உயிரினங்கள் அளவிட முடியாத சிக்கலானவை. இருப்பினும், பல அமைப்புகள் ஒரே இயற்பியல் விதிகளின் அடிப்படையில் செயல்படுகின்றன.

உதாரணமாக:

• எஞ்சின் ↔ இதயம் – இரண்டும் முழு அமைப்பிற்கும் இயக்க சக்தியை வழங்குகின்றன.

• வால்வுகள் ↔ இதய வால்வுகள் – இரண்டும் திரவம் ஒரே திசையில் செல்ல உதவுகின்றன.

• ரேடியேட்டர் ↔ நுரையீரல் – ஒன்று வெப்பத்தை பரிமாறுகிறது; மற்றொன்று ஆக்சிஜனையும் கார்பன் டையாக்சைடையும் பரிமாறுகிறது.

• வடிகட்டிகள் ↔ கல்லீரல் மற்றும் சிறுநீரகங்கள் – இரண்டும் தேவையற்ற பொருட்களை நீக்குகின்றன.

• எரிபொருள் தொட்டி ↔ வயிறு – ஒன்று எரிபொருளைச் சேமிக்கிறது; மற்றொன்று உணவைச் சேமித்து செரிமானம் செய்கிறது.

• குழாய்கள் ↔ இரத்த நாளங்கள் – இரண்டும் திரவங்களை எடுத்துச் செல்கின்றன.

• மின்கம்பிகள் ↔ நரம்பு மண்டலம் – இரண்டும் மின்சாரத் தகவல்களை எடுத்துச் செல்கின்றன. ஆனால் நரம்பு மண்டலம் கற்றுக்கொள்ளவும், தழுவிக்கொள்ளவும், தகவல்களைச் செயலாக்கவும் கூடிய உயிருள்ள அமைப்பாகும்.

இதிலிருந்து Biomimetics (அல்லது Biomimicry) என்ற துறையைப் பற்றியும் பேசினோம். இதில் இயற்கையிலிருந்து கற்றுக் கொண்டு புதிய தொழில்நுட்பங்களை பொறியாளர்கள் உருவாக்குகின்றனர்.

பறவைகள் விமான இறக்கைகளுக்கு ஊக்கமளித்தன. மீன்கொத்திப் பறவை அதிவேக ரயிலின் முன்பகுதி வடிவமைப்புக்கு ஊக்கமளித்தது. கெக்கோ பல்லியின் கால்கள் புதிய ஒட்டும் தொழில்நுட்பங்களுக்கு ஊக்கமளித்தன.

அப்போது மயூரன் ஒரு அழகான கருத்தைச் சேர்த்தார்.

“பல கண்டுபிடிப்புகள் இயற்கையிலிருந்து ஊக்கமடைந்தவை என்பது உண்மைதான். ஆனால் சில சமயங்களில், இயற்பியல் விதிகளே மிகவும் திறமையான தீர்வை உருவாக்குவதால், இயற்கையும் பொறியியலும் ஒரே வடிவத்தை அடைகின்றன,” என்றார்.

அவருடைய கருத்து எங்கள் உரையாடலை முழுமைப்படுத்தியது.

உண்மையில், ஒருதிசை வால்வு மனித இதயத்திலும் இருக்கலாம்; ஒரு இயந்திர பம்பிலும் இருக்கலாம். இரண்டிலும் அது சிறந்த தீர்வாகவே செயல்படுகிறது.

அந்தப் பயணம் ஒரு சாதாரண கார் பயணமாக இல்லாமல், அனைவரும் ஒன்றோடொன்று கற்றுக்கொண்ட ஒரு இனிய வகுப்பறையாக மாறியது.

இலக்கை அடைந்தபோது, பயணமே அன்றைய நாளின் அழகான நினைவாக மாறியிருந்தது.

வாழ்க்கை நமக்குக் கற்பிக்கும் ஒரு அழகான பாடம் இதுதான்: திறந்த மனதுடனும் பணிவான இதயத்துடனும் ஒன்றாகப் பயணித்தால், ஒவ்வொரு பயணமும் ஒரு பள்ளிக்கூடமாகவும், ஒவ்வொரு உரையாடலும் ஒரு பாடமாகவும், ஒவ்வொரு நட்பும் ஒரு ஆசீர்வாதமாகவும் மாறுகிறது.

அறிவையும், ஞானத்தையும், பணிவையும், படைப்பாளரின் மகத்துவத்தை உணரும் மனதையும் இறைவன் அனைவருக்கும் அருள்வாராக. 🪔🙏

Bonjour à tous ! 👋

C’est toujours une joie de retrouver notre famille et nos amis grâce à notre groupe WhatsApp familial.

Bien sûr, beaucoup de membres sont occupés par leurs responsabilités quotidiennes, et certains ont quitté le groupe au fil du temps. Quant à nous, même si nous semblons avoir un peu plus de temps libre, personne n’est réellement libre. Même un arbre grandit selon les lois de la nature. Chaque être vivant et chaque mouvement de l’univers suivent un ordre admirable.

Comme nous l’avions promis, nous souhaitons partager notre expérience lors de la cérémonie annuelle de remise des certificats de la Krrish Academy, fondée par notre fils Krishna.

Habituellement, nous évitons les grands rassemblements. Cependant, en voyant le dévouement de notre fils et le succès de son Académie, nous avons estimé qu’il était de notre devoir et de notre joie de l’encourager par notre présence.

Vers 14 h 30, notre fille nous a annoncé que Maiyuran et sa mère, Selvi, viendraient nous conduire jusqu’au lieu de la cérémonie.

« Combien de temps durera le trajet ? » avons-nous demandé.

« Environ deux ou trois heures jusqu’à Rugby, dans les Midlands », répondit-elle.

Nous avons souri. Le voyage serait plus long que prévu, mais les plus belles expériences commencent souvent de manière inattendue.

Peu après, nous étions en route avec Maiyuran et Selvi. Après quelques échanges chaleureux, Maiyuran lança de magnifiques chants consacrés à Krishna.

Cette atmosphère paisible nous conduisit naturellement vers une conversation sur la science, l’ingénierie, la biologie, la nature et la spiritualité.

Nous avons évoqué les étonnantes ressemblances entre les machines et les êtres vivants. Bien que les machines soient créées par l’être humain et que les organismes vivants soient infiniment plus complexes, beaucoup de leurs systèmes reposent sur des principes physiques comparables.

Le moteur et le cœur fournissent tous deux l’énergie nécessaire au fonctionnement d’un système. Les valves mécaniques et les valves cardiaques assurent un écoulement dans un seul sens. Le radiateur et les poumons réalisent des échanges avec leur environnement. Les filtres rappellent le rôle du foie et des reins. Le réservoir de carburant peut être comparé à l’estomac, les conduites aux vaisseaux sanguins, et les circuits électriques au système nerveux, qui demeure cependant infiniment plus sophistiqué.

Nous avons également parlé de la biomimétique, discipline dans laquelle les ingénieurs s’inspirent de la nature pour développer de nouvelles technologies.

Les ailes des oiseaux ont inspiré les avions, le martin-pêcheur a inspiré le nez des trains à grande vitesse, et les pattes du gecko ont inspiré de nouveaux matériaux adhésifs.

Maiyuran ajouta alors une réflexion très pertinente :

« Beaucoup d’inventions sont inspirées de la nature. Mais parfois, les mêmes solutions apparaissent simplement parce que les lois de la physique conduisent naturellement à la conception la plus efficace. »

Cette remarque compléta parfaitement notre échange.

Qu’il s’agisse d’une valve cardiaque ou d’une pompe mécanique, un clapet anti-retour représente une solution ingénieuse au même problème.

Ce trajet devint ainsi bien plus qu’un simple déplacement. Il se transforma en une véritable salle de classe où chacun apprenait des autres.

Lorsque nous sommes arrivés à destination, nous avons réalisé que le voyage lui-même faisait déjà partie des plus beaux souvenirs de cette journée.

Peut-être est-ce là une belle leçon de la vie : lorsque nous voyageons ensemble avec un esprit ouvert et un cœur humble, chaque trajet devient une occasion d’apprendre, chaque conversation une leçon, et chaque amitié une bénédiction.

Que Dieu nous bénisse tous en nous accordant la curiosité d’apprendre, la sagesse de comprendre, l’humilité d’apprécier les autres et la gratitude envers le Créateur, source de toute connaissance et de toute créativité. 🪔🙏

Episode 165

https://youtube.com/shorts/E47ZhcNHRtY?is=QIFTE1OxxMaOnCa7

Jogging with Krishna 🕉️🏃‍♂️

Mr. Mantra: Hello! 👋

Krishna: Hi, Mr. Mantra! I don’t want to stop jogging. Come and join me!

Mr. Mantra: No worries! Do you jog every day?

Krishna: Can’t you tell? Ha…ha…! That’s why you always find me in this mesmerizing meadow!

Mr. Mantra: Indeed! This place is so peaceful. What blessings does jogging bring?

Krishna: A wonderful question!

Even one minute of walking increases blood circulation throughout the body. Imagine the benefits of regular jogging!

Mr. Mantra: No more questions… just answers! Ha…ha…!

Krishna: Gladly!

Five minutes?

Your mood begins to brighten. The clouds of sadness slowly make way for sunshine.

Mr. Mantra: Beautiful! What about ten minutes?

Krishna: Cortisol—the body’s stress hormone—starts to decrease.

Mr. Mantra: Wait! I prefer everything to increase, not decrease! Ha…ha…! What exactly is cortisol?

Krishna: Cortisol is a steroid hormone produced by the adrenal glands. It helps regulate stress, metabolism, blood pressure, blood sugar, and the immune system.

Mr. Mantra: Isn’t it highest in the morning to wake us up and lowest at night to help us sleep?

Krishna: Perfect! Give me five! ✋

Mr. Mantra: Then what happens after fifteen minutes?

Krishna: Your body starts regulating blood sugar more efficiently.

Mr. Mantra: Excellent! Twenty minutes?

Krishna: Your heart grows stronger, your lungs work better, and your endurance improves.

Mr. Mantra: Wonderful! Thirty minutes?

Krishna: Your body burns more stored fat, and with regular exercise, cholesterol levels can improve.

Mr. Mantra: Amazing! And after forty-five minutes?

Krishna: Overthinking begins to fade, and your mind becomes calmer.

Mr. Mantra: Is thinking a bad thing?

Krishna: Never! Wise thinking leads to solutions.

Mr. Mantra: And overthinking?

Krishna: It keeps replaying the same worries without moving forward.

Mr. Mantra: So it steals our peace?

Krishna: Exactly! It drains today’s joy over tomorrow’s uncertainty.

👏👏👏

Mr. Mantra: Finally… what happens after sixty minutes?

Krishna: Your happy hormones rise!

Mr. Mantra: Such as?

Krishna: Dopamine, serotonin, and endorphins—the body’s natural gifts of happiness, peace, and motivation.

Mr. Mantra: Wonderful! But tell me, Krishna… what is the greatest benefit of all?

Krishna: When the body is healthy, the mind becomes peaceful. And when the mind is peaceful, it is much easier to remember the Supreme with love.

Mr. Mantra: Ah… jogging nourishes the body, and remembering Krishna nourishes the soul.

Both: Hare Krishna! 🙏🪔

கிருஷ்ணருடன் ஓட்டப்பயிற்சி 🕉️🏃‍♂️

திரு மந்திரா: வணக்கம்! 👋

கிருஷ்ணர்: வணக்கம், திரு மந்திரா! நான் ஓட்டப்பயிற்சியை நிறுத்தவே விரும்பவில்லை. வாருங்கள், என்னுடன் சேர்ந்து ஓடுங்கள்!

திரு மந்திரா: மகிழ்ச்சி! நீங்கள் தினமும் ஓடுகிறீர்களா?

கிருஷ்ணர்: தெரியவில்லையா? ஹா…ஹா…! அதனால்தான் இந்த மயக்கும் பசுமைப் புல்வெளியில் என்னை அடிக்கடி பார்க்கிறீர்கள்!

திரு மந்திரா: உண்மைதான்! இந்த இடமே ஒரு ஆசீர்வாதம் போல இருக்கிறது. ஓட்டப்பயிற்சி என்னென்ன நன்மைகளை அளிக்கிறது?

கிருஷ்ணர்: அருமையான கேள்வி!

ஒரு நிமிடம் நடந்தால்கூட உடலெங்கும் இரத்த ஓட்டம் அதிகரிக்கிறது. அப்படியானால், தினமும் ஓடினால் எவ்வளவு நன்மை கிடைக்கும் என்று சிந்தித்துப் பாருங்கள்!

திரு மந்திரா: இனி கேள்விகள் வேண்டாம்… பதில்கள் மட்டும்! ஹா…ஹா…!

கிருஷ்ணர்: மகிழ்ச்சியுடன்!

ஐந்து நிமிடங்கள்?

உங்கள் மனநிலை புத்துணர்ச்சி பெறத் தொடங்கும். சோகம் மெதுவாக மகிழ்ச்சிக்கு வழிவிடும்.

பத்து நிமிடங்கள்?

உடலின் மனஅழுத்த ஹார்மோனான கார்டிசால் குறையத் தொடங்கும்.

திரு மந்திரா: என்ன? எல்லாமே அதிகரிக்க வேண்டும் என்று நினைத்தேன்! ஹா…ஹா…!

கிருஷ்ணர்: கார்டிசால் என்பது அட்ரீனல் சுரப்பிகள் உற்பத்தி செய்யும் ஒரு ஸ்டீராய்டு ஹார்மோன். அது மனஅழுத்தம், வளர்சிதை மாற்றம், இரத்த அழுத்தம், இரத்த சர்க்கரை மற்றும் நோய் எதிர்ப்பு சக்தியை ஒழுங்குபடுத்துகிறது.

பதினைந்து நிமிடங்கள்?

உடல் இரத்தச் சர்க்கரையைச் சிறப்பாகக் கட்டுப்படுத்தத் தொடங்கும்.

இருபது நிமிடங்கள்?

இதயமும் நுரையீரலும் மேலும் திறமையாக செயல்பட்டு உடல் சகிப்புத்தன்மை அதிகரிக்கும்.

முப்பது நிமிடங்கள்?

உடல் சேமித்து வைத்துள்ள கொழுப்பை எரிக்கத் தொடங்கும். தொடர்ந்து உடற்பயிற்சி செய்தால் கொலஸ்ட்ராலும் மேம்படும்.

நாற்பத்தைந்து நிமிடங்கள்?

அதிகமாக கவலைப்பட்டு சிந்திக்கும் பழக்கம் குறைந்து மனம் அமைதியாகும்.

திரு மந்திரா: சிந்திப்பது தவறா?

கிருஷ்ணர்: இல்லை! நல்ல சிந்தனை தீர்வைக் கொடுக்கும். ஆனால் ஒரே கவலையை மீண்டும் மீண்டும் நினைத்துக்கொண்டே இருப்பது மன அமைதியை குலைக்கும்.

👏👏👏

அறுபது நிமிடங்கள்?

டோபமைன், செரோட்டோனின், எண்டார்பின்கள் போன்ற மகிழ்ச்சி ஹார்மோன்கள் அதிகரிக்கும்.

திரு மந்திரா: மிகப்பெரிய நன்மை என்ன?

கிருஷ்ணர்: உடல் ஆரோக்கியமாக இருந்தால் மனம் அமைதியாகும். மனம் அமைதியாக இருந்தால் பரமாத்மாவை அன்புடன் நினைப்பது எளிதாகும்.

திரு மந்திரா: ஆஹா! ஓட்டப்பயிற்சி உடலைப் பேணுகிறது; கிருஷ்ணரை நினைவுகூர்வது ஆன்மாவைப் பேணுகிறது.

இருவரும்: ஹரே கிருஷ்ணா! 🙏🪔

Courir avec Krishna 🕉️🏃‍♂️

M. Mantra : Bonjour ! 👋

Krishna : Bonjour, M. Mantra ! Je n’ai aucune envie d’arrêter de courir. Venez courir avec moi !

M. Mantra : Avec plaisir ! Vous faites du jogging tous les jours ?

Krishna : Vous ne le voyez pas ? Ha…ha…! C’est pour cela que vous me trouvez souvent dans cette prairie magnifique !

M. Mantra : C’est vrai. Cet endroit est une bénédiction. Quels sont les bienfaits du jogging ?

Krishna : Excellente question !

Une seule minute de marche augmente déjà la circulation sanguine. Imaginez les bienfaits d’un jogging régulier !

M. Mantra : Plus de questions… seulement des réponses ! Ha…ha…!

Krishna : Avec joie !

Après cinq minutes ?

L’humeur commence à s’améliorer et l’esprit devient plus léger.

Après dix minutes ?

Le taux de cortisol, l’hormone du stress, commence à diminuer.

M. Mantra : Ah non ! Moi, je veux que tout augmente ! Ha…ha…! Qu’est-ce que le cortisol ?

Krishna : Le cortisol est une hormone stéroïdienne produite par les glandes surrénales. Il aide à réguler le stress, le métabolisme, la tension artérielle, la glycémie et le système immunitaire.

Après quinze minutes ?

L’organisme régule plus efficacement la glycémie.

Après vingt minutes ?

Le cœur et les poumons deviennent plus performants, et votre endurance s’améliore.

Après trente minutes ?

Le corps commence à brûler davantage de graisse, et un exercice régulier contribue à améliorer le cholestérol.

Après quarante-cinq minutes ?

Le mental s’apaise et les pensées excessives diminuent.

M. Mantra : Réfléchir est-il mauvais ?

Krishna : Pas du tout ! Une réflexion saine aide à résoudre les problèmes. En revanche, trop réfléchir revient à tourner en rond sans trouver de solution.

👏👏👏

Et après soixante minutes ?

Les hormones du bonheur augmentent : la dopamine, la sérotonine et les endorphines.

M. Mantra : Quel est le plus grand bienfait ?

Krishna : Lorsque le corps est en bonne santé, l’esprit devient paisible. Et lorsqu’il est paisible, il est plus facile de se souvenir du Seigneur avec amour.

M. Mantra : Ah… le jogging nourrit le corps, et le souvenir de Krishna nourrit l’âme.

Ensemble : Hare Krishna ! 🙏🪔

Episode 164

The Great Hearts

An Episode of Eternal Education 🪔

“Oh, hi, Mr. Mantra!” 👋

Welcome, everyone!

“We have often wondered how you continue writing, even while facing medical challenges.”

Ha… ha…!

My dear children, every soul in this world is conditioned by the laws of material nature. As long as we live in this age, each of us has responsibilities to fulfil, regardless of comfort or discomfort.

“Is this the age known as Kali-yuga?”

Indeed, it is.

“Is our present condition the result of accumulated karma?”

Yes, my dear children. Every action bears its fruit. Yet, by the grace of the Supreme Lord, karma can become a stepping stone toward spiritual awakening.

“That is wonderful. But does anyone truly take an interest in your episodes of eternal education?”

Yes. Though they may not be many, sincere hearts continue to read, reflect, and grow.

“Can you show us some evidence?”

With pleasure. I shall gladly share a glimpse of our Blogger readers.

“What a delightful idea!” 👍

“So, your writings are centred on the eternal love story of the Supreme Lord Krishna and His most beloved, Srimati Radha Rani?”

Yes, my dear students.

Their divine love is not an ordinary romance. It is the highest expression of pure, selfless devotion—the eternal relationship between the Supreme Beloved and the soul.

“Then who are Krishna and Radha Rani in The Great Hearts?” 💕

They reveal themselves to those who sincerely strive to live by Krishna’s teachings. The more one follows His principles with humility and love, the more their divine personalities become illuminated within the heart.

“What is your personal prescription for your faithful readers?”

Very simple.

Become a lover of Krishna.

“How can we do that?”

By cultivating three precious jewels:

Discipline — to master yourself.

Punctuality — to honour both time and duty.

Consistency — to persevere with faith, whether the path is easy or difficult.

Practise these virtues every day, chant the Holy Name with sincerity, and offer your heart in loving service. Gradually, divine love will blossom from within.

Thank you, everyone. 🙏

May your hearts be filled with wisdom, your lives with compassion, and your souls with everlasting love for Sri Sri Radha and Krishna.

Love you all! ❤️

Hare Krishna! 🪔

மகத்தான இதயங்கள்

நித்திய ஆன்மீகக் கல்வியின் ஒரு பகுதி 🪔

“வணக்கம், திரு மந்திரா!” 👋

அனைவருக்கும் அன்பான வரவேற்பு!

“உடல்நலப் பிரச்சினைகள் இருந்தபோதிலும், நீங்கள் தொடர்ந்து எழுதுவது எப்படி என்று எங்களுக்கு ஆச்சரியமாக இருக்கிறது.”

ஹா… ஹா…!

அன்பான குழந்தைகளே, இந்த உலகில் நாம் அனைவரும் இயற்கையின் விதிகளுக்குக் கட்டுப்பட்ட ஆன்மாக்களே. இந்த கலியுகத்தில் வாழும் வரை, சுகத்திலும் துக்கத்திலும் நமது கடமைகளை நிறைவேற்ற வேண்டும்.

“இதுவே கலியுகம் என்று அழைக்கப்படுகிறதா?”

ஆம், நிச்சயமாக.

“நாம் அனுபவிக்கும் நிலை நம் சேர்த்துக் கொண்ட கர்மாவின் பலனா?”

ஆம், என் அன்புக் குழந்தைகளே. ஒவ்வொரு செயலும் அதன் பலனைத் தரும். ஆனால் பகவான் ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் அருளால், கர்மமே ஆன்மீக விழிப்புணர்வுக்கான படிக்கட்டாக மாறலாம்.

“அருமை! ஆனால் உங்கள் நித்தியக் கல்வி பதிவுகளை உண்மையில் யாராவது ஆர்வத்துடன் படிக்கிறார்களா?”

ஆம். எண்ணிக்கை அதிகமாக இல்லாவிட்டாலும், உண்மையான இதயங்கள் தொடர்ந்து வாசித்து, சிந்தித்து, ஆன்மீக வளர்ச்சி அடைகின்றன.

“அதற்கு ஏதாவது சான்று காட்ட முடியுமா?”

மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன். எங்கள் Blogger வாசகர்களின் ஒரு சிறு காட்சியைப் பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.

“அது மிகச் சிறந்த யோசனை!” 👍

“அப்படியானால், உங்கள் எழுத்துக்கள் ஸ்ரீ கிருஷ்ணருக்கும் ஸ்ரீமதி ராதாராணிக்கும் இடையேயான தெய்வீக அன்பை மையமாகக் கொண்டவையா?”

ஆம், என் அன்பு மாணவர்களே.

அவர்களின் அன்பு சாதாரண காதல் அல்ல; அது பரமாத்மாவுக்கும் ஆன்மாவுக்கும் இடையேயான தூய, தன்னலமற்ற, நித்திய பக்தியின் உச்ச வெளிப்பாடாகும்.

“அப்படியானால், மகத்தான இதயங்கள் நூலில் கிருஷ்ணரும் ராதாராணியும் யார்?” 💕

கிருஷ்ணரின் கொள்கைகளை உண்மையுடன் பின்பற்றுபவர்களின் இதயத்தில் அவர்களே தங்களை வெளிப்படுத்திக் கொள்கிறார்கள்.

“உங்கள் வாசகர்களுக்கான ஆன்மீக மருந்து என்ன?”

மிக எளிமையானது.

கிருஷ்ணரின் அன்பராக இருங்கள்.

“எப்படி?”

மூன்று பொக்கிஷங்களை வளர்த்துக் கொள்ளுங்கள்:

* ஒழுக்கம்

* காலந்தவறாமை

* தொடர்ச்சியான முயற்சி

இவற்றை தினமும் நடைமுறைப்படுத்துங்கள். பக்தியுடன் ஹரிநாமத்தை ஜபியுங்கள். அன்போடு இறைவனுக்கு சேவை செய்யுங்கள். அப்போது தெய்வீக அன்பு உங்கள் இதயத்தில் இயல்பாக மலரும்.

நன்றி! 🙏

உங்கள் இதயங்கள் ஞானத்தாலும், கருணையாலும், ஸ்ரீ ஸ்ரீ ராதா-கிருஷ்ணரின் நித்திய அன்பாலும் நிரம்பியிருக்க இறைவனைப் பிரார்த்திக்கிறேன்.

அனைவரையும் அன்புடன் நேசிக்கிறேன்! ❤️

ஹரே கிருஷ்ணா! 🪔

Les Grands Cœurs

Un épisode de l’Éducation Éternelle 🪔

« Bonjour, Monsieur Mantra ! » 👋

Bienvenue à tous !

« Nous nous demandons comment vous continuez à écrire malgré vos difficultés de santé. »

Ha… ha… !

Mes chers enfants, nous sommes tous des âmes conditionnées par les lois de la nature matérielle. Tant que nous vivons dans le Kali-yuga, nous avons chacun des responsabilités à accomplir, dans les bons comme dans les mauvais moments.

« Est-ce cela que l’on appelle le Kali-yuga ? »

Oui, tout à fait.

« Notre condition actuelle est-elle le résultat de notre karma accumulé ? »

Oui, mes chers enfants. Chaque action porte son fruit. Mais par la grâce de Sri Krishna, le karma peut devenir un chemin vers l’éveil spirituel.

« C’est merveilleux. Mais des personnes s’intéressent-elles vraiment à vos épisodes d’éducation éternelle ? »

Oui. Même si elles ne sont pas nombreuses, des cœurs sincères continuent de lire, de réfléchir et de progresser spirituellement.

« Pouvez-vous nous en donner une preuve ? »

Avec grand plaisir. Je partagerai un aperçu de nos lecteurs sur Blogger.

« Quelle excellente idée ! » 👍

« Vos écrits sont donc centrés sur l’amour divin entre Sri Krishna et Srimati Radharani ? »

Oui, mes chers élèves.

Leur amour n’est pas une romance ordinaire. Il représente l’expression suprême de l’amour pur, désintéressé et éternel entre le Seigneur Suprême et l’âme.

« Alors, qui sont Krishna et Radharani dans Les Grands Cœurs ? » 💕

Ils se révèlent à ceux qui suivent sincèrement les enseignements de Krishna avec amour et humilité.

« Quelle est votre prescription spirituelle pour vos fidèles lecteurs ? »

Elle est très simple.

Devenez un amoureux de Krishna.

« Comment ? »

En cultivant trois précieux trésors :

● La discipline

● La ponctualité

● La constance

Pratiquez-les chaque jour, chantez le Saint Nom avec sincérité et servez le Seigneur avec amour. Peu à peu, l’amour divin fleurira dans votre cœur.

Merci à tous. 🙏

Que vos cœurs soient remplis de sagesse, de compassion et de l’amour éternel de Sri Sri Radha et Krishna.

Je vous aime tous ! ❤️

Hare Krishna ! 🪔

Episode 163

https://youtube.com/shorts/RuiXuXuX67s?is=FLVn7ILRxkImKrX8

Le Mystère de l’Amour Divin

Une belle tradition dévotionnelle raconte un échange rempli d’amour entre le Seigneur Krishna et Srimati Radharani.

Avec une tendre affection, le Seigneur Krishna demanda :

« Ma bien-aimée Radha, pourrais-tu Me dire pourquoi ton amour pour Moi est si profond et si infini ? »

Avec un doux sourire et les yeux baissés par humilité, Srimati Radharani répondit :

« Ce n’est qu’en devenant un véritable dévot de Krishna que l’on peut réaliser la réalité et la douceur de l’amour divin. »

Ces paroles touchèrent profondément le cœur du Seigneur Krishna. Désireux d’expérimenter Lui-même la profondeur de l’amour de Sa plus pure dévote et la joie que ressent un véritable serviteur de Dieu, Il décida d’accomplir ce dessein divin.

Selon la tradition Gaudiya Vaishnava, le Seigneur Krishna apparut plus tard sous la forme de Sri Chaitanya Mahaprabhu, revêtu de l’humeur et de la dévotion de Srimati Radharani. Par Sa vie et Ses enseignements, Il révéla la gloire incomparable de la pure dévotion (bhakti).

Il démontra qu’un service de dévotion sincère envers le Seigneur Krishna peut libérer l’âme de l’enchevêtrement du karma accumulé et réveiller sa relation éternelle avec le Seigneur Suprême.

Hare Krishna ! 🙏🪔❤️

Episode 162

The Treatment and the Enlightenment

Good Morning! 🌅🙏

The Treatment and the Enlightenment

The discovery of the glory of spiritual science was not the achievement of a single saint. Likewise, the remarkable advances in modern medicine were not invented by a single scientist.

Every great discovery is the fruit of countless minds working together over many decades.

Physicists, engineers, radiation oncologists, surgeons, medical researchers, and many dedicated healthcare professionals have devoted their lives to understanding nature and developing treatments that relieve human suffering. Their perseverance, sacrifice, and compassion have become a blessing to millions.

Just consider the patient who takes time to understand treatments for an enlarged prostate (BPH). The laser surgery available today is the result of years of research and dedication by many remarkable individuals.

How wonderful it is!

In laser surgery, a focused beam of light is guided through a tiny scope into the natural passage of the body to remove unwanted tissue with remarkable precision.

Equally astonishing is SABR radiotherapy for prostate cancer.

Here, powerful beams of high-energy X-rays are generated by a machine outside the body. Without making any incision, these beams pass through the skin with extraordinary accuracy and damage the DNA of cancer cells so that they stop growing.

What a marvellous example of human intelligence working in harmony with the laws of nature!

Yet none of these achievements belongs to one individual. They are the result of decades of collaboration among physicists, engineers, radiation oncologists, medical researchers, and many others across the world.

This reminds us of a deeper spiritual truth.

Although doctors use beams produced by sophisticated machines, all energy ultimately originates from our Divine Father. Every breath we take, every heartbeat, every thought, and every discovery is possible because of the life-giving energy bestowed upon us.

The treatment is physical.

The enlightenment is spiritual.

Both are precious gifts.

As the saying goes:

There is no wine unless the grapes are pressed.

There is no perfume unless the flowers are crushed.

There is no spiritual growth unless people willingly sacrifice their time, effort, and comfort for the welfare of others.

Great souls—whether they are scientists or spiritual teachers—teach us another beautiful lesson: they show respect even to those who may not deserve it. Respect is the ornament of noble character.

Until the unconscious soul becomes spiritually conscious, true human growth remains incomplete. Without higher awareness, we merely drift through temporary life, forgetting our eternal purpose.

We do not blame anyone.

Instead, we try to carry the torch of knowledge.

We should never compare the Sun and the Moon. Both shine beautifully when their appointed time arrives.

Likewise, every sincere contributor has a unique role in serving humanity.

To possess the priceless treasures of treatment and wisdom yet fail to use them wisely is not the highest expression of our humanity.

Our minds are like powerful magnets.

When we fill them with gratitude toward the Divine, blessings are attracted.

When we become absorbed only in temporary material possessions, anxieties and problems naturally follow.

Therefore, let us cultivate graceful relationships—with God, with nature, and with one another.

Let us leave behind the Titanic-shaped illusion of temporary existence and journey toward the shore of Superior Science, where material knowledge and spiritual wisdom walk hand in hand.

Finally, gratitude itself is one of life’s greatest medicines.

The appreciation we express enriches our conversations, deepens our relationships, and fills our hearts with peace, joy, and bliss.

Thank you.

Hare Krishna. 🙏🪔

Can you translate it in Tamil and French

சிகிச்சையும் ஆன்மீக விழிப்புணர்வும்

காலை வணக்கம்! 🌅🙏

சிகிச்சையும் ஆன்மீக விழிப்புணர்வும்

ஆன்மீக அறிவியலின் மகிமை ஒரே ஒரு மகானால் கண்டுபிடிக்கப்பட்டதல்ல. அதைப் போலவே, நவீன மருத்துவத்தின் அற்புதமான முன்னேற்றங்களும் ஒரே ஒரு விஞ்ஞானியின் சாதனையல்ல.

ஒவ்வொரு மகத்தான கண்டுபிடிப்பும் பல தசாப்தங்களாக எண்ணற்ற அறிவாளிகள் இணைந்து உழைத்ததன் இனிய பலனாகும்.

இயற்பியலாளர்கள், பொறியியலாளர்கள், கதிர்வீச்சு புற்றுநோய் மருத்துவர்கள், அறுவைச் சிகிச்சை நிபுணர்கள், மருத்துவ ஆராய்ச்சியாளர்கள் மற்றும் அர்ப்பணிப்புள்ள சுகாதாரப் பணியாளர்கள் இயற்கையைப் புரிந்துகொண்டு மனித துன்பத்தைப் போக்கும் சிகிச்சைகளை உருவாக்க தங்கள் வாழ்நாளை அர்ப்பணித்துள்ளனர். அவர்களின் விடாமுயற்சி, தியாகம் மற்றும் கருணை கோடிக்கணக்கான மக்களுக்கு ஆசீர்வாதமாகியுள்ளது.

புரோஸ்டேட் சுரப்பி பெரிதாகும் (BPH) நோய்க்கான சிகிச்சைகளைப் பற்றி அறிந்துகொள்ள நேரம் ஒதுக்கும் ஒரு நோயாளியை நினைத்துப் பாருங்கள். இன்று பயன்பாட்டில் உள்ள லேசர் சிகிச்சை பல ஆண்டுகால ஆராய்ச்சியும் அர்ப்பணிப்பும் கொண்ட எண்ணற்ற அறிஞர்களின் உழைப்பின் விளைவாகும்.

எவ்வளவு அற்புதம்!

லேசர் சிகிச்சையில், ஒளிக்கற்றை ஒரு சிறிய கருவி வழியாக உடலின் இயற்கை பாதையில் செலுத்தப்பட்டு தேவையற்ற திசுக்களை மிகுந்த துல்லியத்துடன் அகற்றுகிறது.

அதேபோல், புரோஸ்டேட் புற்றுநோய்க்கான SABR கதிர்வீச்சு சிகிச்சை இன்னும் வியப்பூட்டுகிறது.

உடலுக்கு வெளியே இருக்கும் ஒரு கருவியில் உருவாக்கப்படும் அதிக ஆற்றல் கொண்ட எக்ஸ்-கதிர்கள், எந்த அறுவைச் சிகிச்சை வெட்டும் இல்லாமல் தோலின் வழியாகச் சென்று, புற்றுநோய் உயிரணுக்களின் DNA-வை சேதப்படுத்தி அவை வளர்வதைத் தடுக்கின்றன.

இது மனித அறிவும் இயற்கை விதிகளும் ஒன்றிணைந்து செயல்படும் அற்புதமான எடுத்துக்காட்டாகும்.

ஆனால் இந்த சாதனைகள் எதுவும் ஒரே ஒருவருக்குச் சொந்தமானவை அல்ல. உலகம் முழுவதும் உள்ள விஞ்ஞானிகள், பொறியியலாளர்கள், மருத்துவர்கள் மற்றும் ஆராய்ச்சியாளர்களின் பல ஆண்டுகால கூட்டு முயற்சியின் விளைவாகும்.

இது நமக்கு ஒரு ஆழமான ஆன்மீக உண்மையை நினைவூட்டுகிறது.

மருத்துவர்கள் இயந்திரங்களில் உருவாகும் ஒளிக்கற்றைகளைப் பயன்படுத்தினாலும், எல்லா சக்திகளின் மூலாதாரமும் பரமபிதாவே. நமது ஒவ்வொரு மூச்சும், இதயத் துடிப்பும், சிந்தனையும், கண்டுபிடிப்பும் அவரால் அளிக்கப்பட்ட உயிர்ச் சக்தியால் மட்டுமே சாத்தியமாகின்றன.

சிகிச்சை உடலுக்கானது.

விழிப்புணர்வு ஆன்மாவிற்கானது.

இரண்டும் இறைவனின் அரிய வரங்களாகும்.

ஒரு பழமொழி கூறுகிறது:

திராட்சை நசுக்கப்படாவிட்டால் திராட்சைரசம் கிடையாது.

மலர்கள் நசுக்கப்படாவிட்டால் நறுமணம் கிடையாது.

மனிதர்கள் தங்கள் நேரத்தையும் உழைப்பையும் தியாகம் செய்யாவிட்டால் ஆன்மீக வளர்ச்சி இல்லை.

மகத்தானவர்கள் — அவர்கள் விஞ்ஞானிகளாக இருந்தாலும், ஆன்மீக ஆசான்களாக இருந்தாலும் — மரியாதையின் உயர்ந்த பண்பை நமக்குக் கற்றுக்கொடுக்கிறார்கள். மரியாதைக்கு தகுதியில்லாதவர்களுக்குக் கூட மரியாதை செலுத்துவது உயர்ந்த மனித குணமாகும்.

அறியாமையில் உறங்கும் ஆன்மா ஆன்மீக விழிப்புணர்வை அடையாத வரை மனித வாழ்க்கையின் உண்மையான வளர்ச்சி முழுமையடையாது.

நாம் யாரையும் குறை கூறுவதில்லை.

அறிவின் தீபத்தை ஏந்திச் செல்ல முயல்கிறோம்.

சூரியனையும் சந்திரனையும் ஒப்பிட வேண்டாம். இருவரும் தங்களுக்குரிய நேரத்தில் ஒளி வீசுகின்றனர்.

அதைப்போல ஒவ்வொரு உண்மையான சேவையாளரும் மனிதகுலத்திற்கு தனித்துவமான பங்களிப்பை வழங்குகிறார்.

சிகிச்சை மற்றும் ஞானம் என்ற விலைமதிப்பற்ற பொக்கிஷங்களைப் பெற்றிருந்தும் அவற்றைப் பயன்படுத்தாமல் இருப்பது மனிதநேயத்தின் உச்சம் அல்ல.

நமது மனம் ஒரு சக்திவாய்ந்த காந்தம் போன்றது.

இறைவனுக்கு நன்றியுணர்வுடன் இருந்தால் ஆசீர்வாதங்கள் நம்மை நோக்கி ஈர்க்கப்படுகின்றன.

தற்காலிகமான பொருட்களில் மட்டுமே மனதை செலுத்தினால் கவலைகளும் பிரச்சினைகளும் நம்மை நோக்கி வருகின்றன.

எனவே, இறைவனுடனும், இயற்கையுடனும், மனிதர்களுடனும் இனிய உறவுகளை வளர்ப்போம்.

டைட்டானிக் போன்ற நிலையற்ற வாழ்க்கையின் மாயையை விட்டு விலகி, பொருளாதார அறிவும் ஆன்மீக ஞானமும் கைகோர்க்கும் உயர்ந்த அறிவியலின் கரையை நோக்கிப் பயணிப்போம்.

இறுதியாக, நன்றியுணர்வே வாழ்க்கையின் மிகச் சிறந்த மருந்தாகும்.

நாம் வெளிப்படுத்தும் நன்றியுணர்வு நமது உரையாடல்களை இனிமையாக்கி, உறவுகளை ஆழப்படுத்தி, இதயங்களை அமைதி, ஆனந்தம் மற்றும் பேரின்பத்தால் நிரப்புகிறது.

நன்றி.

ஹரே கிருஷ்ணா. 🙏🪔

Le Traitement et l’Éveil Spirituel

Bonjour ! 🌅🙏

La découverte de la grandeur de la science spirituelle n’est pas l’œuvre d’un seul saint. De même, les progrès extraordinaires de la médecine moderne ne sont pas le fruit d’un seul scientifique.

Chaque grande découverte est le résultat des efforts conjoints d’innombrables esprits brillants au fil des décennies.

Physiciens, ingénieurs, radio-oncologues, chirurgiens, chercheurs médicaux et professionnels de santé ont consacré leur vie à comprendre les lois de la nature et à développer des traitements capables de soulager la souffrance humaine. Leur persévérance, leur sacrifice et leur compassion sont devenus une bénédiction pour des millions de personnes.

Pensons simplement au patient qui prend le temps de comprendre les traitements de l’hypertrophie bénigne de la prostate (HBP). La chirurgie au laser d’aujourd’hui est le fruit de nombreuses années de recherche et du dévouement de remarquables chercheurs.

Quelle merveille !

Lors d’une chirurgie au laser, un faisceau de lumière est guidé avec précision à travers un endoscope afin d’éliminer les tissus indésirables.

Tout aussi remarquable est la radiothérapie SABR utilisée contre le cancer de la prostate.

Des faisceaux de rayons X à haute énergie sont produits par une machine située à l’extérieur du corps. Sans aucune incision, ils traversent la peau avec une précision extraordinaire et endommagent l’ADN des cellules cancéreuses afin d’empêcher leur croissance.

Quel magnifique exemple de l’intelligence humaine travaillant en harmonie avec les lois de la nature !

Pourtant, aucun de ces accomplissements n’appartient à une seule personne. Ils sont le résultat de décennies de collaboration entre physiciens, ingénieurs, radio-oncologues, chercheurs et de nombreux autres spécialistes à travers le monde.

Cela nous rappelle une vérité spirituelle plus profonde.

Bien que les médecins utilisent des faisceaux produits par des machines sophistiquées, toute énergie provient en définitive de notre Père Divin. Chaque souffle, chaque battement de cœur, chaque pensée et chaque découverte sont possibles grâce à l’énergie vitale qu’Il nous accorde.

Le traitement est physique.

L’éveil est spirituel.

Les deux sont des dons précieux.

Comme le dit le proverbe :

Il n’y a pas de vin sans que les raisins soient pressés.

Il n’y a pas de parfum sans que les fleurs soient écrasées.

Il n’y a pas de croissance spirituelle sans le sacrifice du temps, des efforts et du dévouement au service des autres.

Les grandes âmes, qu’elles soient scientifiques ou guides spirituels, nous enseignent également le respect. Respecter même ceux qui ne semblent pas le mériter est le signe d’un caractère noble.

Tant que l’âme inconsciente ne devient pas spirituellement consciente, la véritable croissance humaine demeure incomplète.

Nous ne blâmons personne.

Nous essayons simplement de porter le flambeau de la connaissance.

Ne comparons jamais le Soleil et la Lune : chacun brille lorsque son heure est venue.

De même, chaque personne sincère apporte une contribution unique au bien de l’humanité.

Posséder les trésors inestimables du traitement et de la sagesse sans les utiliser avec discernement n’est pas la plus haute expression de notre humanité.

Notre esprit est semblable à un puissant aimant.

Lorsque nous cultivons la gratitude envers le Divin, nous attirons les bénédictions.

Lorsque nous nous attachons uniquement aux possessions matérielles temporaires, nous attirons les inquiétudes et les difficultés.

Cultivons donc des relations harmonieuses avec Dieu, avec la nature et avec nos semblables.

Quittons l’illusion du « Titanic » de cette existence temporaire et avançons vers le rivage de la Science Supérieure, où la connaissance matérielle et la sagesse spirituelle marchent main dans la main.

Enfin, la gratitude est l’un des plus grands remèdes de la vie.

La reconnaissance enrichit nos conversations, approfondit nos relations et remplit nos cœurs de paix, de joie et de félicité.

Merci.

Hare Krishna. 🙏🪔

Episode 161 Pleased to witness the blue-blessed Boy adorned with fresh flowers 🌺🌹🌺 at the local school in Kandarodai.

Thank you, Sri Athan, for sharing this joyful sight.

When we first visited the school, the statue stood quietly in a corner, almost like an orphan, unnoticed and unattended. I felt concerned because the three-foot Baby Krishna had been offered as a gift in remembrance of our beloved father’s birthday, yet it seemed to have been forgotten.

However, after many months of sharing the Maha Mantra and distributing copies of the Bhagavad Gita to the teachers—upon their own request—a wonderful change began to unfold.

Today, it is heartwarming to see that they have started to keep Krishna close to them, rather than leaving Him aside. After all, He is the Cause of all Causes.

People often spend their free time talking about many things. Yet we choose to dedicate some of our free time to writing, sharing, and serving others.

Indeed, the greatest gift we can give someone is our time, because it is a portion of our life that we can never regain.

Our deepest prayers often have no words. Yet God hears those silent prayers more clearly than spoken language.

Lord Krishna teaches that nothing happens by coincidence. Every soul we meet enters our lives for a reason—to teach us, to heal us, to love us, or to bless us.

May we always use our time wisely, share kindness generously, and remember the Divine Presence that guides every step of our journey.

Hare Krishna. 🙏🪔❤️

Voir le jeune et divin Balak Krishna bleu, fraîchement décoré de fleurs 🌺🌹🌺, à l’école locale de Kandarodai a été une immense joie.

Merci à Sri Athan d’avoir partagé cette scène joyeuse.

Lorsque nous sommes allés pour la première fois dans cette école, cette statue se tenait silencieusement dans un coin. Elle ressemblait à un orphelin que personne ne remarquait. Bien qu’un Balak Krishna de trois pieds de haut ait été offert en cadeau en mémoire de l’anniversaire de notre bien-aimé père, j’étais attristé de le voir paraître oublié.

Mais après avoir partagé le maha mantra pendant des mois et distribué des exemplaires de la Bhagavad-gita à la demande des enseignants eux-mêmes, une transformation merveilleuse a commencé à se produire.

Aujourd’hui, il est réjouissant de voir qu’au lieu de reléguer Krishna à l’écart, ils ont commencé à le garder près d’eux et à le vénérer. Car il est la cause de toutes les causes.

Les gens passent leur temps libre à parler de toutes sortes de choses. Mais nous consacrons une partie de notre temps libre à écrire, à partager et à servir les autres.

En vérité, le plus grand cadeau que nous puissions offrir à quelqu’un est notre temps. Car c’est une partie de notre vie que nous ne pouvons jamais récupérer.

Nos prières les plus profondes n’ont souvent pas de mots. Pourtant, le Seigneur entend ces prières silencieuses plus clairement que les mots eux-mêmes.

Le Seigneur Krishna enseigne que rien n’arrive par hasard. Chaque âme que nous rencontrons entre dans notre vie pour une raison — pour nous enseigner, nous guérir, nous aimer ou nous bénir.

Puissions-nous toujours utiliser notre temps avec sagesse, partager généreusement la compassion et l’amour, et garder à l’esprit la présence divine qui guide chacun de nos pas.

Hare Krishna. 🙏🪔❤️

கந்தரோடை உள்ளூர் பள்ளியில் புதிதாக மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட நீல நிற அருள்மிகு பாலக கிருஷ்ணரை 🌺🌹🌺 காண முடிந்தது மிகுந்த மகிழ்ச்சியளித்தது.

இந்த மகிழ்ச்சியான காட்சியைப் பகிர்ந்துகொண்ட ஸ்ரீ அத்தானுக்கு நன்றிகள்.

நாங்கள் முதன்முதலாக அந்தப் பள்ளிக்கு சென்றபோது, அந்த சிலை ஒரு மூலையில் அமைதியாக நின்றுகொண்டிருந்தது. அது யாரும் கவனிக்காத ஒரு அனாதையைப் போலத் தோன்றியது. எங்கள் அன்புத் தந்தையின் பிறந்தநாள் நினைவாக மூன்று அடி உயர பாலக கிருஷ்ணர் அன்பளிப்பாக வழங்கப்பட்டிருந்தபோதிலும், அவர் மறக்கப்பட்டதாகத் தோன்றியது என்பதால் எனக்கு கவலையாக இருந்தது.

ஆனால் பல மாதங்களாக மஹா மந்திரத்தைப் பகிர்ந்து, ஆசிரியர்களின் சொந்த விருப்பத்தின் பேரில் பகவத்கீதையின் பிரதிகளை வழங்கிய பிறகு, ஒரு அற்புதமான மாற்றம் நிகழத் தொடங்கியது.

இன்று அவர்கள் கிருஷ்ணரை ஒதுக்கி வைப்பதற்குப் பதிலாக தங்களருகில் வைத்துப் போற்றத் தொடங்கியிருப்பதைப் பார்ப்பது மனதிற்கு மகிழ்ச்சியளிக்கிறது. ஏனெனில் அவர் எல்லா காரணங்களுக்கும் காரணமானவர்.

மக்கள் தங்களது ஓய்வு நேரத்தை பல விஷயங்களைப் பற்றி பேசுவதில் செலவிடுகிறார்கள். ஆனால் நாங்கள் எங்கள் ஓய்வு நேரத்தின் ஒரு பகுதியை எழுதுவதற்கும், பகிர்வதற்கும், பிறருக்குச் சேவை செய்வதற்கும் அர்ப்பணிக்கிறோம்.

உண்மையில், நாம் ஒருவருக்கு வழங்கக்கூடிய மிகப் பெரிய பரிசு நமது நேரம்தான். ஏனெனில் அது மீண்டும் திரும்பப் பெற முடியாத நமது வாழ்க்கையின் ஒரு பகுதி.

எங்கள் ஆழ்ந்த பிரார்த்தனைகளுக்கு பல நேரங்களில் வார்த்தைகள் இருப்பதில்லை. இருந்தாலும், அந்த மௌனமான பிரார்த்தனைகளை இறைவன் வார்த்தைகளைக் காட்டிலும் தெளிவாகக் கேட்கிறார்.

பகவான் கிருஷ்ணர் எதுவும் தற்செயலாக நடைபெறுவதில்லை என்று போதிக்கிறார். நாம் சந்திக்கும் ஒவ்வொரு ஆன்மாவும் ஒரு காரணத்திற்காகவே நம் வாழ்வில் வருகின்றது — நம்மைக் கற்பிக்கவும், குணப்படுத்தவும், நேசிக்கவும் அல்லது ஆசீர்வதிக்கவும்.

நாம் எப்போதும் நமது நேரத்தை புத்திசாலித்தனமாக பயன்படுத்தி, கருணையையும் அன்பையும் தாராளமாகப் பகிர்ந்து, நமது ஒவ்வொரு அடியையும் வழிநடத்தும் தெய்வீக இருப்பை நினைவில் கொள்ளுவோமாக.

ஹரே கிருஷ்ணா. 🙏🪔❤️