Episode 216

 The Family Tree — The Class Continues

A Classroom Dialogue

[Setting: A classroom or an open-air learning space. A respected teacher is standing before a group of enthusiastic students.]

Students:

Good morning, Sir! 🌅

We were wondering why you haven’t continued our “Family Tree” class!

Teacher:

(smiling)

Oh! Didn’t I tell you that my daughter got married?

Students:

(with surprise and excitement)

Oh, really, Sir?! 😲

Then why didn’t you invite us?

Did anyone actually get to see the wedding?

Teacher:

Certainly! It took place on 28 August, my dear students.

But tell me something—how can we properly conduct a wedding without giving people advance notice?

And besides, allowing noisy students like you to attend would have been a little risky, wouldn’t it?

(laughs) 😂

Students:

(laughing)

That’s not fair, Sir! 😂

Students:

But, Sir… we heard that you prefer being alone.

Why is that?

Teacher:

Ah… solitude can be a wonderful companion to deep thinking, my students.

Many great thinkers have developed their creativity in the quietness of solitude.

Think of a saying often associated with Albert Einstein:

“The quiet and solitary life can encourage a creative mind.”

Students:

But what is the evidence, Sir?

Even the person who created our “Family Tree” project seems to prefer being alone most of the time!

But we need some solid examples.

Who are the great thinkers and scholars who used solitude in this way?

Teacher:

An excellent question!

Let us take Thomas Edison, Sir Isaac Newton and Nikola Tesla as examples.

First, look at Thomas Edison.

He experienced difficulties with formal schooling as a child and eventually relied greatly upon his own curiosity and self-education.

Students:

Really, Sir?

Wasn’t he partly isolated because of his hearing difficulties?

Teacher:

Yes, his hearing was seriously impaired.

There is also a well-known account that one of his teachers wrongly judged him and considered him incapable of learning.

Students:

Are you joking, Sir?! 😲

Teacher:

Not at all! (laughs)

Now look at Albert Einstein.

While working at a patent office in Switzerland, he still found time to develop his own ideas. It was during this period that many of the important thoughts behind his theory of relativity began to take shape.

Students:

What about Sir Isaac Newton, Sir?

Where was he?

Teacher:

A very good question!

During 1665–1666, when the Great Plague was spreading, Newton left Cambridge and returned to his family home in the countryside.

During this period of isolation, he developed many important ideas concerning mathematics, optics and gravity.

Students:

What?! 😲

Why did he go there?

Teacher:

To escape the deadly plague spreading through London and the surrounding areas!

Students:

Oh, goodness!

So, Sir, can some negative circumstances unexpectedly lead to very positive results?

Teacher:

Sometimes they can, my students.

But that doesn’t mean we should seek out suffering.

The lesson is that when circumstances are placed before us, we can sometimes use them wisely and patiently.

Students:

Then tell us about Nikola Tesla, Sir!

Teacher:

Tesla often enjoyed working in solitude and concentrating deeply on his thoughts.

He would spend long periods working in quiet surroundings.

Solitude helped him give his ideas his complete attention.

Students:

But, Sir… what are you talking about?

We would be frightened to be completely alone like that! 😄

Teacher:

(laughing gently)

Then think again about Edison’s hearing difficulties.

Sometimes what we consider a limitation can, from another point of view, become a unique opportunity.

His reduced hearing may have given him a certain distance from the noise of the outside world.

So, even when there was noise around him, we might imagine that he was able to carry a quiet room inside his own mind.

Students:

We still don’t completely understand, Sir!

Teacher:

That’s perfectly all right, my students.

It is simply another way of looking at success.

Success does not always have to be born in comfortable circumstances.

Sometimes ideas can grow through silence, solitude and even difficulties.

If you wish to continue this journey, let me know.

I use the peaceful and auspicious early-morning hours for research and reflection.

Students:

You mean, Sir, you are dedicating your precious time to us and continuing to teach?

Teacher:

Yes, my dear children. ❤️

There is a special joy in sharing knowledge.

As a result, during this month alone, more than 11,000 readers from around the world—particularly from the United States—have joined us in learning.

Students:

Wow! 👏

Then, Sir, will you continue our “Family Tree” class next time?

Teacher:

Certainly, my students! 🌳

Our “Family Tree” journey is far from over.

As we search for the roots of our family tree,

let us learn together about history, culture, knowledge and spirituality.

Students:

Thank you very much, Sir! 🙏

Teacher:

No need to thank me, children…

Let us learn. Let us think. Let us share.

That is our journey. 🌳📚❤️

Everyone:

Hare Krishna! 🙏🪔

🌳 L’Arbre Généalogique — Le Cours Continue

Un dialogue en classe

[Décor : une salle de classe ou un espace d’apprentissage en plein air. Un professeur respecté se tient devant un groupe d’élèves enthousiastes.]

Les élèves :

Bonjour, Monsieur ! 🌅

Nous nous demandions pourquoi vous n’aviez pas continué notre cours sur « l’Arbre Généalogique » !

Le professeur :

(en souriant)

Oh ! Je ne vous avais pas dit que ma fille s’était mariée ?

Les élèves :

(avec surprise et enthousiasme)

Oh, vraiment, Monsieur ?! 😲

Alors, pourquoi ne nous avez-vous pas invités ?

Est-ce que quelqu’un a réellement pu assister au mariage ?

Le professeur :

Bien sûr ! Il a eu lieu le 28 août, mes chers élèves.

Mais dites-moi une chose : comment peut-on organiser correctement un mariage sans prévenir les invités à l’avance ?

Et puis, permettre à des élèves aussi bruyants que vous d’y assister aurait été quelque peu risqué, n’est-ce pas ?

(il rit) 😂

Les élèves :

(en riant)

Ce n’est pas juste, Monsieur ! 😂

Les élèves :

Mais, Monsieur… nous avons entendu dire que vous préfériez être seul.

Pourquoi donc ?

Le professeur :

Ah… la solitude peut être une merveilleuse compagne de la réflexion profonde, mes élèves.

De nombreux grands penseurs ont développé leur créativité dans le calme de la solitude.

Pensez à cette idée souvent associée à Albert Einstein :

« Une vie calme et solitaire peut stimuler un esprit créatif. »

Les élèves :

Mais quelles sont vos preuves, Monsieur ?

Même la personne qui a créé notre projet « Arbre Généalogique » semble préférer être seule la plupart du temps !

Mais nous avons besoin d’exemples solides.

Quels sont les grands penseurs et savants qui ont utilisé la solitude de cette manière ?

Le professeur :

Excellente question !

Prenons comme exemples Thomas Edison, Sir Isaac Newton et Nikola Tesla.

Commençons par Thomas Edison.

Durant son enfance, il rencontra des difficultés avec l’enseignement scolaire traditionnel et finit par s’appuyer largement sur sa curiosité personnelle et son autodidaxie.

Les élèves :

Vraiment, Monsieur ?

N’était-il pas quelque peu isolé à cause de ses problèmes d’audition ?

Le professeur :

Oui, son audition était fortement diminuée.

Il existe également un récit bien connu selon lequel l’un de ses enseignants l’aurait injustement jugé et considéré comme incapable d’apprendre.

Les élèves :

Vous plaisantez, Monsieur ?! 😲

Le professeur :

Pas du tout ! (il rit)

Regardons maintenant Albert Einstein.

Alors qu’il travaillait dans un bureau des brevets en Suisse, il trouvait encore du temps pour développer ses propres idées.

C’est durant cette période que plusieurs des réflexions importantes qui allaient conduire à sa théorie de la relativité ont commencé à prendre forme.

Les élèves :

Et Sir Isaac Newton, Monsieur ?

Où était-il ?

Le professeur :

Très bonne question !

En 1665–1666, alors que la Grande Peste se propageait, Newton quitta Cambridge et retourna dans sa maison familiale à la campagne.

Durant cette période d’isolement, il développa de nombreuses idées importantes concernant les mathématiques, l’optique et la gravitation.

Les élèves :

Quoi ?! 😲

Pourquoi est-il allé là-bas ?

Le professeur :

Pour échapper à la terrible épidémie de peste qui se propageait à Londres et dans les régions environnantes !

Les élèves :

Oh là là !

Alors, Monsieur, certaines circonstances négatives peuvent-elles parfois conduire, de manière inattendue, à des résultats très positifs ?

Le professeur :

Parfois, oui, mes élèves.

Mais cela ne signifie pas qu’il faille rechercher la souffrance.

La leçon est plutôt la suivante : lorsque certaines circonstances se présentent à nous, nous pouvons parfois les utiliser avec sagesse et patience.

Les élèves :

Alors, parlez-nous de Nikola Tesla, Monsieur !

Le professeur :

Tesla aimait souvent travailler dans la solitude et se concentrer profondément sur ses réflexions.

Il passait de longues périodes à travailler dans des environnements calmes.

La solitude l’aidait à consacrer toute son attention à ses idées.

Les élèves :

Mais, Monsieur… de quoi parlez-vous ?

Nous aurions peur d’être complètement seuls comme cela ! 😄

Le professeur :

(en riant doucement)

Alors, pensez encore une fois aux difficultés auditives d’Edison.

Parfois, ce que nous considérons comme une limitation peut, sous un autre angle, devenir une occasion unique.

Sa perte auditive lui a peut-être permis de prendre une certaine distance par rapport au bruit du monde extérieur.

Ainsi, même lorsque le monde était bruyant autour de lui, on peut imaginer qu’il portait en lui une pièce silencieuse, à l’intérieur de son propre esprit.

Les élèves :

Nous ne comprenons toujours pas complètement, Monsieur !

Le professeur :

Ce n’est pas grave, mes élèves.

C’est simplement une autre manière de regarder la réussite.

La réussite ne naît pas toujours dans des circonstances confortables.

Parfois, les idées peuvent grandir dans le silence, la solitude et même au milieu des difficultés.

Si vous souhaitez poursuivre ce voyage, faites-le-moi savoir.

J’utilise les heures paisibles et propices du petit matin pour la recherche et la réflexion.

Les élèves :

Vous voulez dire, Monsieur, que vous consacrez votre temps précieux à nous et que vous continuez à nous enseigner ?

Le professeur :

Oui, mes chers enfants. ❤️

Il existe une joie particulière à partager la connaissance.

Et, rien que durant ce mois-ci, plus de 11 000 lecteurs du monde entier—en particulier des États-Unis—se sont joints à nous pour apprendre ensemble.

Les élèves :

Waouh ! 👏

Alors, Monsieur, continuerez-vous notre cours sur « l’Arbre Généalogique » la prochaine fois ?

Le professeur :

Bien sûr, mes élèves ! 🌳

Notre voyage à travers « l’Arbre Généalogique » est loin d’être terminé.

En recherchant les racines de notre arbre familial,

continuons à apprendre ensemble l’histoire, la culture, la connaissance et la spiritualité.

Les élèves :

Merci beaucoup, Monsieur ! 🙏

Le professeur :

Il n’est pas nécessaire de me remercier, mes enfants…

Apprenons. Réfléchissons. Partageons.

Voilà notre voyage. 🌳📚❤️

Tous ensemble :

Hare Krishna ! 🙏🪔

🌳 குடும்ப மரம் — தொடரும் வகுப்பு

Family Tree – A Classroom Dialogue

[களம்: ஒரு வகுப்பறை அல்லது திறந்தவெளிக் கற்றல் களம். மதிப்பிற்குரிய ஆசிரியர் ஒருவர், ஆர்வமுள்ள மாணவர்களின் முன்னிலையில் நிற்கிறார்.]

மாணவர்கள்:

காலை வணக்கம், ஐயா! 🌅

நீங்கள் ஏன் நம்முடைய ‘Family Tree’ தொடர்வகுப்பை நடத்தவில்லை என்று நாங்கள் யோசித்துக் கொண்டிருந்தோம்!

ஆசிரியர்:

(புன்னகையுடன்)

ஓஹோ! என் மகளுக்குத் திருமணம் நடந்தது என்று நான் உங்களிடம் சொல்லவில்லையா?

மாணவர்கள்:

(ஆச்சரியத்துடனும் மகிழ்ச்சியுடனும்)

ஓ! அப்படியா, ஐயா? 😲

அப்படியானால், எங்களை ஏன் அழைக்கவில்லை?

யாராவது அந்தத் திருமணத்தைப் பார்த்தார்களா?

ஆசிரியர்:

நிச்சயமாக! அது ஆகஸ்ட் 28ஆம் தேதி நடைபெற்றது, மாணவர்களே.

ஆனால், எனக்கு ஒரு விஷயம் சொல்லுங்கள்—

முன்னறிவிப்பே இல்லாமல், நாம் எப்படி ஒரு திருமணத்தை முறையாக நடத்த முடியும்?

மேலும், உங்களைப் போன்ற சத்தமிடும் மாணவர்களை அங்கே அனுமதிப்பது கொஞ்சம் ஆபத்தான விஷயம் அல்லவா?

(சிரிக்கிறார்) 😂

மாணவர்கள்:

(சிரித்துக்கொண்டே)

இது நியாயமே இல்லை, ஐயா! 😂

மாணவர்கள்:

ஆனால், ஐயா… நீங்கள் தனிமையில் இருக்க விரும்புகிறீர்கள் என்று நாங்கள் கேள்விப்பட்டோம்.

அது ஏன்?

ஆசிரியர்:

ஆஹா… தனிமை என்பது சிந்தனைக்கு ஒரு சிறந்த துணை, மாணவர்களே.

பல சிறந்த சிந்தனையாளர்கள் தனிமையின் அமைதியில்தான் தங்களுடைய படைப்பாற்றலை வளர்த்துக் கொண்டுள்ளனர்.

ஆல்பர்ட் ஐன்ஸ்டீனுடன் தொடர்புபடுத்தப்படும் ஒரு கருத்தை நினைத்துப் பாருங்கள்:

“அமைதியான வாழ்க்கையின் சலிப்பும் தனிமையும், படைப்பாற்றல் மிக்க மனதைத் தூண்டக்கூடும்.”

மாணவர்கள்:

அதற்கு என்ன ஆதாரம், ஐயா?

நம்முடைய ‘Family Tree’ திட்டத்தை உருவாக்கியவர்கூட பெரும்பாலும் தனிமையில் இருக்கவே விரும்புகிறார்!

ஆனால் எங்களுக்கு உறுதியான உதாரணங்கள் தேவை.

பல அறிஞர்களும் சிந்தனையாளர்களும் தனிமையைப் பயனுள்ள வகையில் பயன்படுத்தியிருக்கிறார்களே?

அவர்கள் யார்?

ஆசிரியர்:

மிக நல்ல கேள்வி!

தாமஸ் எடிசன், சர் ஐசக் நியூட்டன், நிகோலா டெஸ்லா ஆகியோரை எடுத்துக்கொள்வோம்.

முதலில் தாமஸ் எடிசனைப் பாருங்கள்.

அவர் சிறுவயதில் பள்ளிக் கல்வியுடன் பல சிரமங்களை எதிர்கொண்டார். பின்னர், தனது ஆர்வத்தையும் சுயக் கற்றலையும் பெரிதும் நம்பி வளர்ந்தார்.

மாணவர்கள்:

நிஜமாகவா, ஐயா?

அவருக்கு காது கேளாமை ஏற்பட்டதாலும் அவர் மற்றவர்களிடமிருந்து விலகி இருந்தாரா?

ஆசிரியர்:

ஆம், அவரது கேள்வித்திறன் மிகவும் குறைந்திருந்தது.

ஆனால், அவரது பள்ளி ஆசிரியர் அவரைத் தவறாக மதிப்பிட்டு, அவர் கற்றுக்கொள்ள முடியாதவர் என்று கருதிய சம்பவமும் கூறப்படுகிறது.

மாணவர்கள்:

நீங்கள் விளையாடுகிறீர்களா, ஐயா?! 😲

ஆசிரியர்:

இல்லவே இல்லை! (சிரிக்கிறார்)

இப்போது ஆல்பர்ட் ஐன்ஸ்டீனைப் பாருங்கள்.

அவர் சுவிட்சர்லாந்தில் உள்ள ஒரு காப்புரிமை அலுவலகத்தில் பணியாற்றிய காலத்தில்கூட, தனது சிந்தனைகளுக்கு நேரம் ஒதுக்கினார். அந்தக் காலத்தில்தான் அவரது சார்பியல் கோட்பாட்டுக்கான முக்கியமான சிந்தனைகள் வளர்ந்தன.

மாணவர்கள்:

சர் ஐசக் நியூட்டனைப் பற்றி என்ன, ஐயா?

அவர் எங்கே இருந்தார்?

ஆசிரியர்:

மிகச் சரியான கேள்வி!

1665–1666 காலகட்டத்தில், லண்டனில் பெரும் பிளேக் நோய் பரவியபோது, நியூட்டன் கேம்பிரிட்ஜிலிருந்து தனது கிராமப்புற இல்லத்திற்குச் சென்றார்.

அந்தத் தனிமைக் காலத்தில்தான் அவர் கணிதம், ஒளியியல் மற்றும் ஈர்ப்பு விசை பற்றிய பல முக்கியமான சிந்தனைகளை ஆழமாக வளர்த்தார்.

மாணவர்கள்:

என்னது?! 😲

அவர் ஏன் அங்கே சென்றார்?

ஆசிரியர்:

லண்டன் மற்றும் அதன் சுற்றுப்புறங்களில் பரவியிருந்த கொடிய பிளேக் நோயிலிருந்து தப்பிக்க!

மாணவர்கள்:

அடப்பாவமே!

அப்படியானால், சில எதிர்மறையான சூழ்நிலைகள்கூட, எதிர்பாராத வகையில் மிகச் சிறந்த நேர்மறையான முடிவுகளுக்கு வழிவகுக்க முடியுமா, ஐயா?

ஆசிரியர்:

சில நேரங்களில் அப்படியும் நடக்கலாம், மாணவர்களே.

ஆனால், துன்பத்தைத் தேட வேண்டும் என்பதல்ல அதன் பொருள்.

சூழ்நிலை நமக்குக் கிடைத்துவிட்டால், அதை அறிவுடனும் பொறுமையுடனும் பயன்படுத்திக் கொள்ளலாம் என்பதே பாடம்.

மாணவர்கள்:

அப்படியானால், நிகோலா டெஸ்லாவைப் பற்றி சொல்லுங்கள், ஐயா!

ஆசிரியர்:

டெஸ்லா பெரும்பாலும் தனிமையில் ஆழ்ந்த சிந்தனையில் ஈடுபடுவதை விரும்பினார்.

அவர் நீண்ட நேரம் அமைதியான சூழலில் பணியாற்றுவார்.

தனிமை அவருடைய சிந்தனைகளில் முழுமையாக கவனம் செலுத்துவதற்கு உதவியது.

மாணவர்கள்:

ஆனால், ஐயா… நீங்கள் எதைப் பற்றி பேசுகிறீர்கள்?

அப்படி முழுமையாகத் தனியாக இருப்பதற்கே எங்களுக்குப் பயமாக இருக்குமே! 😄

ஆசிரியர்:

(மென்மையாகச் சிரித்துக்கொண்டு)

அப்படியென்றால், எடிசனின் காது கேளாமையை மீண்டும் நினைத்துப் பாருங்கள்.

சில நேரங்களில், நாம் ஒரு குறைபாடு என்று நினைப்பது கூட, வேறொரு கோணத்தில் பார்க்கும்போது ஒரு தனித்துவமான வாய்ப்பாக மாறக்கூடும்.

அவருடைய கேள்வித்திறன் குறைவு, உலகத்தின் சத்தத்திலிருந்து அவருக்கு ஓரளவு விலகலைக் கொடுத்திருக்கலாம்.

அதனால், வெளியில் எத்தனை சத்தங்கள் இருந்தாலும், அவர் தன்னுடைய சிந்தனைகளுக்குள் ஒரு அமைதியான அறையை உருவாக்கிக் கொள்ள முடிந்தது என்று நாம் கற்பனை செய்து பார்க்கலாம்.

மாணவர்கள்:

எங்களுக்கு இன்னும் முழுமையாகப் புரியவில்லை, ஐயா!

ஆசிரியர்:

பரவாயில்லை, மாணவர்களே.

வெற்றியைப் பார்ப்பதற்கு இது ஒரு வித்தியாசமான கோணம்.

வெற்றி என்பது எப்போதும் வசதியான சூழ்நிலையிலிருந்துதான் பிறக்க வேண்டும் என்பதில்லை.

சில நேரங்களில் அமைதி, தனிமை, சிரமம்—இவைகளுக்குள்ளும் சிந்தனை வளரலாம்.

இந்தப் பயணத்தை நீங்கள் தொடர்ந்து செல்ல விரும்பினால், எனக்குத் தெரியப்படுத்துங்கள்.

நான் அதிகாலை நேரத்தின் அமைதியான, மங்களகரமான நேரத்தை ஆராய்ச்சிக்கும் சிந்தனைக்கும் பயன்படுத்துகிறேன்.

மாணவர்கள்:

அதாவது, உங்கள் பொன்னான நேரத்தையே எங்களுக்காக அர்ப்பணித்து, தொடர்ந்து கற்பிக்கிறீர்களா, ஐயா?

ஆசிரியர்:

ஆம், குழந்தைகளே. ❤️

அறிவைப் பகிர்வதில் கிடைக்கும் மகிழ்ச்சி வேறு எதிலும் இல்லை.

அதன் விளைவாக, இந்த மாதத்தில் மட்டும் உலகம் முழுவதிலிருந்தும்—குறிப்பாக அமெரிக்காவிலிருந்து—11,000-க்கும் மேற்பட்ட வாசகர்கள் நம்மோடு இணைந்து கற்றுக்கொண்டு வருகிறார்கள்.

மாணவர்கள்:

வாவ்! 👏

அப்படியானால், அடுத்த முறை நம்முடைய ‘Family Tree’ வகுப்பைத் தொடர்ந்து நடத்துவீர்களா, ஐயா?

ஆசிரியர்:

நிச்சயமாக, மாணவர்களே! 🌳

நம்முடைய ‘Family Tree’ பயணம் இன்னும் தொடர்கிறது.

ஆசிரியர்:

நன்றி வேண்டாம், குழந்தைகளே…

French Translation (Version Française)[Contexte : Une salle de classe ou un cercle d'apprentissage en plein air. Un enseignant respecté se tient devant un groupe d'élèves enthousiastes.]Élèves : Bonjour monsieur ! Nous nous demandions pourquoi vous n'avez pas programmé le cours de suivi pour le projet « Family Tree » ?Enseignant : (Souriant chaleureusement) Oh ! Ne vous ai-je pas dit que ma fille s'est mariée ?Élèves : (Surpris et excités) Oh mon Dieu ! Pourquoi ne nous avez-vous pas invités ? Quelqu'un l'a-t-il vu ?Enseignant : Certainement ! Cela a eu lieu le 28 août, mes élèves. Mais dites-moi, sans préavis, comment apprenons-nous vraiment ? C'était un risque calculé de laisser des élèves aussi bruyants que vous y assister ! (Rit)Élèves : (En riant) Ce n'est pas juste, monsieur !Enseignant : Excusez-moi, mais nous avons entendu dire que vous préfériez être isolé. Pourquoi cela ?Enseignant : Ah... la solitude est proche de l'intelligence, mes élèves. Les grands esprits s'épanouissent grâce au pouvoir de l'isolement. Pensez à Albert Einstein, qui a dit sa célèbre phrase : « La monotonie et la solitude d'une vie tranquille stimulent l'esprit créatif. »Élèves : Une preuve ? Même le créateur de notre projet « Family Tree » aime être seul la plupart du temps. Mais nous avons besoin de preuves concrètes. Beaucoup d'autres génies ont utilisé l'isolement exactement de la même manière. Qui sont-ils ?Enseignant : Regardons Thomas Edison, Sir Isaac Newton et Nikola Tesla. Prenez Edison, par exemple. Il a inventé des choses brillantes parce qu'il a été exclu de l'école et des autres enfants.Élèves : Vraiment ? N'était-ce pas parce qu'il était sourd ?Enseignant : Oui, mais son professeur a officiellement déclaré qu'il avait des difficultés mentales.Élèves : Vous plaisantez ?!Enseignant : Pas du tout. Et regardez Albert Einstein — il a accompli son travail le plus révolutionnaire en travaillant tranquillement comme un modeste employé de bureau des brevets.Élèves : Et qu'en est-il de Sir Isaac Newton ? Où était-il ?Enseignant : Exactement ! Son « Année des Miracles » — au cours de laquelle il a découvert le calcul et les lois de la gravité — s'est déroulée entièrement lorsqu'il a été contraint de s'isoler dans son domaine à la campagne.Élèves : Quoi ? Pourquoi était-il là-bas ?Enseignant : Pour échapper à la terrible Grande Peste de Londres !Élèves : Oh là là ! Donc, certains événements négatifs peuvent mener à des résultats incroyablement positifs, monsieur ? Et qu'en est-il de Nikola Tesla ?Enseignant : Tesla était presque entièrement seul. Il préférait un isolement extrême, travaillant souvent toute la nuit dans des pièces sombres et calmes.Élèves : Mais de quoi parlez-vous, monsieur ? Nous aurions trop peur d'être seuls de la sorte.Enseignant : (Riant doucement) Pensez à la perte d'audition d'Edison. C'est une excellente question, n'est-ce pas ? Sa condition lui a essentiellement offert une chambre d'isolement permanente et forcée, partout où il allait. Cela lui permettait de transporter sa pièce calme à l'intérieur de sa propre tête, libre de toute distraction.Élèves : Nous ne comprenons pas tout à fait ?Enseignant : C'est une façon fascinante de voir le succès, mes élèves. Si vous souhaitez poursuivre ce voyage, faites-le moi savoir. Je profite du temps calme et propice du petit matin pour explorer.Élèves : Vous voulez dire l'éducation qui consiste à consacrer vos moments les plus précieux, monsieur ?Enseignant : Oui, les enfants. En conséquence, ce mois-ci seulement, plus de 11 000 lecteurs à travers le monde — en particulier en Amérique — apprennent avec nous.Élèves : Pourriez-vous programmer le suivi du « Family Tree » la prochaine fois, s'il vous plaît ?Enseignant : Sûrement, mes élèves...Élèves : Merci beaucoup, monsieur !