Episode 217

🌸 The Princess of Kalladdy — A Glimpse into 1915 🌸

Teacher: Miss Deivanaipillai was married at the tender age of sixteen, according to the ancient traditions of those days.

Rudra: “Who was she?”

Sam: “The daughter of a fabulously wealthy father, Mary?”

Teacher: Exactly! Her father was a man of immense wealth.

Sam: “Who was he?”

Teacher: He owned a vast fortune, including a highly successful business that employed more than 300 people.

Rudra: “Did he have any younger children?”

Rudra: “Why, sir?”

Teacher: Because I’m wondering what made you ask!

Rudra: “Well… I’ve never heard of anyone being married at such a young age. When I asked my girlfriend about marrying at sixteen, her parents absolutely refused!”

Teacher: Ha…ha! Could you be a little more serious, Rudra? Ha…ha…

Anyway, Deivanaipillai was his second daughter, and she was cherished and treated like a princess.

Peter: “Was…was she actually carried like a princess in those ancient royal processions, in a beautifully decorated chariot?”

Teacher: Wow! What a wonderful question, Peter. Yes, she was!

Peter: “Really? What did it look like, sir?”

Teacher: We shall show you a picture so that you can imagine it more vividly. All right? 👌

Meera: “Excuse me, sir. What did she look like? Could you show us someone in the present family who might resemble her? Please? 🙏”

Teacher: Of course! And what a beautiful coincidence…

To be perfectly honest, our darling daughter is the very person who comes to mind.

Students: “Really?”

Teacher: Exactly!

Students: “What a coincidence! She has just been married!”

Teacher: Indeed! Sometimes history seems to smile at us across the generations.

Sam: “When did this princess get married?”

Teacher: In 1915, Meera.

Meera: “And where did the wedding take place?”

Teacher: In Kalladdy.

Sam: “Ahhh… so no wonder the wedding must have been celebrated with all the splendour and dignity of a princess’s wedding!”

Teacher: You got it, Sam!

Rudra: “Where did her husband come from?”

Teacher: Kandarmadam.

Students: “Ohhhhh! Was he from the same generation as our author’s father?”

Teacher: Exactly.

The wedding celebrations took place in Kalladdy, and were also continued in Kanthapuranamadam.

Meera: “Oh! Was his name Sathasivampillai?”

Teacher: Definitely.

And Deivanaipillai’s father was a senior and highly respected gentleman—a well-known and influential person in the village.

Sam: “Did they have children?”

Teacher: Undoubtedly!

They became the parents of our author, Thamponna, and…

Students: “And… and… and…?”

Teacher: Continue…

Students: “Oh, come on, sir! Don’t stop there!”

Teacher: Ha…ha! That is another chapter of our family tree waiting to be discovered.

For now, let us pause and allow our imagination to travel back more than a century—to Kalladdy in 1915…

The gentle sounds of celebration, the fragrance of flowers, the colourful decorations, the traditional music, the gathering of relatives and villagers, and the joyful atmosphere surrounding a young bride treated like a princess…

A moment preserved not merely in history, but in the living memory of the family.

Hare Krishna 🪷🙏

🌸 La Princesse de Kalladdy — Un aperçu de 1915 🌸

Professeur : Mademoiselle Deivanaipillai s’est mariée à l’âge tendre de seize ans, conformément aux anciennes traditions de cette époque.

Rudra : « Qui était-elle ? »

Sam : « La fille d’un père extrêmement riche, Mary ? »

Professeur : Exactement ! Son père était un homme d’une immense richesse.

Sam : « Qui était-il ? »

Professeur : Il possédait une fortune considérable, notamment une entreprise très prospère qui employait plus de 300 personnes.

Rudra : « Avait-il des enfants plus jeunes ? »

Rudra : « Pourquoi, monsieur ? »

Professeur : Parce que je me demande ce qui t’a poussé à poser cette question !

Rudra : « Eh bien… je n’ai jamais entendu parler de quelqu’un qui se soit marié à un âge aussi jeune. Quand j’ai demandé à ma petite amie si elle aurait accepté de se marier à seize ans, ses parents ont catégoriquement refusé ! »

Professeur : Ha…ha ! Pourrais-tu être un peu plus sérieux, Rudra ? Ha…ha…

Quoi qu’il en soit, Deivanaipillai était sa deuxième fille, et elle était chérie et traitée comme une véritable princesse.

Peter : « Était-elle… était-elle réellement portée comme une princesse lors des anciennes processions royales, dans un magnifique palanquin décoré ? »

Professeur : Waouh ! Quelle merveilleuse question, Peter. Oui, elle l’était !

Peter : « Vraiment ? À quoi cela ressemblait-il, monsieur ? »

Professeur : Nous allons vous montrer une image afin que vous puissiez vous l’imaginer plus clairement. D’accord ? 👌

Meera : « Excusez-moi, monsieur. À quoi ressemblait-elle ? Pourriez-vous nous montrer quelqu’un de la famille actuelle qui pourrait lui ressembler ? S’il vous plaît 🙏 »

Professeur : Bien sûr ! Et quelle merveilleuse coïncidence…

Pour être tout à fait honnête, notre chère fille est précisément la personne qui me vient à l’esprit.

Les élèves : « Vraiment ? »

Professeur : Exactement !

Les élèves : « Quelle coïncidence ! Elle vient justement de se marier ! »

Professeur : En effet ! Parfois, l’histoire semble nous sourire à travers les générations.

Sam : « Quand cette princesse s’est-elle mariée ? »

Professeur : En 1915, Meera.

Meera : « Et où le mariage a-t-il eu lieu ? »

Professeur : À Kalladdy.

Sam : « Ahhh… alors il n’est pas étonnant que le mariage ait dû être célébré avec toute la splendeur et la dignité d’un mariage princier ! »

Professeur : Exactement, Sam !

Rudra : « D’où venait son mari ? »

Professeur : De Kandarmadam.

Les élèves : « Ohhhhh ! Était-il issu de la même génération que le père de notre auteur ? »

Professeur : Exactement.

Les célébrations du mariage eurent lieu à Kalladdy, puis se poursuivirent également à Kanthapuranamadam.

Meera : « Oh ! Son nom était-il Sathasivampillai ? »

Professeur : Absolument.

Et le père de Deivanaipillai était un homme âgé et hautement respecté, une personnalité bien connue et influente du village.

Sam : « Ont-ils eu des enfants ? »

Professeur : Sans aucun doute !

Ils devinrent les parents de notre auteur, Thamponna, et…

Les élèves : « Et… et… et… ? »

Professeur : Continuez…

Les élèves : « Oh, allez, monsieur ! Ne vous arrêtez pas là ! »

Professeur : Ha…ha ! Voilà un autre chapitre de notre arbre généalogique qui attend encore d’être découvert.

Pour l’instant, arrêtons-nous un instant et laissons notre imagination voyager plus d’un siècle en arrière, jusqu’à Kalladdy en 1915…

Le doux son des festivités, le parfum des fleurs, les décorations colorées, la musique traditionnelle, les proches et les villageois réunis, et cette atmosphère de joie entourant une jeune mariée traitée comme une princesse…

Un instant préservé non seulement dans l’histoire, mais aussi dans la mémoire vivante de la famille.

Hare Krishna 🪷🙏

🌸 கல்லடிப் பேரரசி — 1915-ஆம் ஆண்டின் ஒரு வரலாற்றுக் காட்சி 🌸

ஆசிரியர்: பழங்கால மரபுகளின்படி, செல்வி தேவானைப்பிள்ளை தனது பதினாறாவது வயதிலேயே திருமணம் செய்து கொண்டார்.

ருத்ரா: “அவர் யார்?”

சாம்: “மேரி, அவர் ஒரு மிகப் பெரிய செல்வந்தரின் மகளா?”

ஆசிரியர்: சரியாகச் சொன்னாய்! அவருடைய தந்தை அளவற்ற செல்வம் கொண்ட ஒரு பெரும் செல்வந்தர்.

சாம்: “அவர் யார்?”

ஆசிரியர்: அவர் ஒரு மிகப்பெரிய செல்வத்தை உடையவராக இருந்ததுடன், 300-க்கும் மேற்பட்ட ஊழியர்கள் பணியாற்றிய ஒரு வெற்றிகரமான வணிக நிறுவனத்தின் உரிமையாளராகவும் இருந்தார்.

ருத்ரா: “அவருக்கு இளைய பிள்ளைகள் இருந்தார்களா?”

ருத்ரா: “ஏன் ஐயா?”

ஆசிரியர்: நீ ஏன் அந்தக் கேள்வியைக் கேட்டாய் என்று நான் ஆச்சரியப்படுகிறேன்!

ருத்ரா: “ஐயா… இவ்வளவு இளம் வயதில் யாராவது திருமணம் செய்து கொண்டதாக நான் கேள்விப்பட்டதே இல்லை. நான் என் காதலியிடம் பதினாறு வயதில் திருமணம் செய்து கொள்ளலாமா என்று கேட்டபோது, அவளுடைய பெற்றோர் திட்டவட்டமாக மறுத்துவிட்டார்கள்!”

ஆசிரியர்: ஹா…ஹா! ருத்ரா, கொஞ்சம் சீரியஸாக இருக்க முடியுமா? ஹா…ஹா…

எப்படியிருந்தாலும், தேவானைப்பிள்ளை அவருடைய இரண்டாவது மகள். ஆனால் அவள் ஒரு இளவரசியைப் போல அன்புடனும் பெருமையுடனும் வளர்க்கப்பட்டாள்.

பீட்டர்: “அவள்… அவள் உண்மையிலேயே பழங்காலத்தில் இளவரசிகளைப் போல அலங்கரிக்கப்பட்ட ஒரு ஊர்தியில் சுமந்து செல்லப்பட்டாளா?”

ஆசிரியர்: ஆஹா! என்ன ஒரு அருமையான கேள்வி, பீட்டர்! ஆம், அப்படித்தான்!

பீட்டர்: “உண்மையா? அது எப்படி இருக்கும் ஐயா?”

ஆசிரியர்: அதை நீங்கள் கற்பனை செய்து பார்க்கும் வகையில் ஒரு படத்தை நாங்கள் காட்டுகிறோம். சரியா? 👌

மீரா: “மன்னிக்கவும் ஐயா. அவள் எப்படி இருப்பாள்? இன்றைய குடும்பத்தில் அவளைப் போன்ற தோற்றமுடைய ஒருவரை எங்களுக்குக் காட்ட முடியுமா? தயவுசெய்து 🙏”

ஆசிரியர்: நிச்சயமாக! என்ன ஒரு அற்புதமான தற்செயல்…

உண்மையைச் சொல்வதானால், நம்முடைய அன்புக்குரிய மகள்தான் எனக்கு நினைவுக்கு வரும் சரியான நபர்.

மாணவர்கள்: “உண்மையாகவா?”

ஆசிரியர்: நிச்சயமாக!

மாணவர்கள்: “என்ன ஒரு அற்புதமான தற்செயல்! அவளுக்குத்தானே இப்போது திருமணம் நடந்திருக்கிறது!”

ஆசிரியர்: ஆம்! சில சமயங்களில் வரலாறே தலைமுறைகளைக் கடந்து நம்மைப் பார்த்து புன்னகைப்பது போலத் தோன்றுகிறது.

சாம்: “அந்த இளவரசிக்கு எப்போது திருமணம் நடந்தது?”

ஆசிரியர்: 1915-ஆம் ஆண்டு, மீரா.

மீரா: “அந்தத் திருமணம் எங்கே நடைபெற்றது?”

ஆசிரியர்: கல்லடியில்.

சாம்: “ஆஹா… அதனால்தான் அந்தத் திருமணம் ஒரு இளவரசியின் திருமணத்தைப் போல மிகுந்த சிறப்புடனும் கம்பீரத்துடனும் கொண்டாடப்பட்டிருக்க வேண்டும்!”

ஆசிரியர்: சரியாகப் புரிந்து கொண்டாய், சாம்!

ருத்ரா: “அவருடைய கணவர் எங்கிருந்து வந்தார்?”

ஆசிரியர்: கந்தர்மடத்திலிருந்து.

மாணவர்கள்: “ஓஹ்ஹ்ஹ்! நம்முடைய எழுத்தாளர் தம்பொன்னாவின் தந்தையார் தலைமுறையைச் சேர்ந்தவரா?”

ஆசிரியர்: சரியாகத்தான்.

திருமணக் கொண்டாட்டங்கள் கல்லடியிலும், அதனைத் தொடர்ந்து கந்தபுராணமடத்திலும் நடைபெற்றன.

மீரா: “ஓ! அவருடைய பெயர் சதாசிவம்பிள்ளை தானா?”

ஆசிரியர்: நிச்சயமாக!

தேவானைப்பிள்ளையின் தந்தை அந்தக் கிராமத்தில் நன்கு அறியப்பட்டவரும், மதிப்பும் மரியாதையும் பெற்ற ஒரு மூத்த பெருமகனுமாவார்.

சாம்: “அவர்களுக்கு குழந்தைகள் இருந்தார்களா?”

ஆசிரியர்: சந்தேகமே இல்லை!

அவர்கள்தான் நம்முடைய எழுத்தாளர் தம்பொன்னாவின் பெற்றோர்கள்… மேலும்…

மாணவர்கள்: “மேலும்… மேலும்… மேலும்…?”

ஆசிரியர்: தொடருங்கள்…

மாணவர்கள்: “ஐயோ, சொல்லுங்கள் ஐயா! அங்கேயே நிறுத்திவிடாதீர்கள்!”

ஆசிரியர்: ஹா…ஹா! அது நமது குடும்ப மரத்தில் இன்னும் கண்டுபிடிக்கப்பட வேண்டிய மற்றொரு அழகான அத்தியாயம்.

இப்போதைக்கு, ஒரு கணம் நின்று, நமது கற்பனையை நூறு ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகப் பின்னோக்கிப் பயணிக்க விடுவோம்…

1915-ஆம் ஆண்டின் கல்லடிக்கு…

விழாவின் இனிய ஒலிகள்…

மலர்களின் மணம்…

வண்ணமயமான அலங்காரங்கள்…

பாரம்பரிய இசையின் இனிய நாதங்கள்…

ஒன்றுகூடிய உறவினர்களும் கிராம மக்களும்…

இளவரசியைப் போல நடத்தப்பட்ட அந்த இளம் மணப்பெண்ணைச் சுற்றியிருந்த மகிழ்ச்சியும் கொண்டாட்டமும்…

அது வெறும் வரலாற்றில் பதிந்த ஒரு நிகழ்வு மட்டுமல்ல…

தலைமுறைகளைத் தாண்டியும் உயிரோடு வாழும் குடும்ப நினைவாகப் பாதுகாக்கப்பட்ட ஒரு பொன்னான தருணம்.

ஹரே கிருஷ்ணா 🪷🙏