🌳 The Famous Family Tree

Episode 225

The Youngest Son — Who Chose the Divine?

Teacher:

Good morning, everyone! 🌅

Let’s continue our exploration!

Students:

“Fantastic! It’s an auspicious Friday—a day of best blessings! Hooray! We’re so pleased to see you, sir!” 🙏🌸

Teacher:

“Today, we are going to explore something interesting. Why are we highlighting the youngest son of Mr Sathasivampillai, Mr Navaratnam?”

Sam:

“Yes, sir! I remember the episode very well. 🙏🪔

According to the Mahābhārata, both Duryodhana and Arjuna went to Dvārakā seeking Lord Krishna’s assistance as the great war was approaching. Remember?”

Students:

“Why not, sir? Krishna was asleep when they arrived!”

Teacher:

“Who arrived first, Sam?”

Sam:

“Duryodhana arrived first.”

Christina:

“Me… me… me!”

Teacher:

“Carry on, Christina.”

Christina:

“And… and he sat on a seat near Krishna’s head.”

Teacher:

“Excellent! 👌 Next student?”

Student:

“Arjuna arrived afterward and stood near Krishna’s feet, respectfully with folded hands.”

Teacher:

“Another Peter?”

Peter:

“When Krishna awoke, His first sight was Arjuna.”

Teacher:

“Sam, why couldn’t Krishna see Duryodhana in the first place?”

Sam:

“Because… because Arjuna was standing at His feet!”

Teacher:

“Then what happened?”

Student:

“Duryodhana argued:

‘But I came first, therefore I should have the first choice.’”

Students:

👏👏👏👏

Teacher:

“Please proceed, Peter.”

Peter:

“Krishna did not deny that Duryodhana had arrived first. He essentially acknowledged:

‘Yes, you came first.’”

Teacher:

“Another student, please?”

Student:

“But Krishna explained that He had seen Arjuna first…”

Teacher:

“Wow! Now comes the interesting part. Meera, can you continue?”

Meera:

“And… and Krishna said that the younger person should be given the first choice.”

Students:

🙏🙏🙏🙏

Meera:

“Therefore, Arjuna was entitled to choose first.”

Teacher:

“Exactly! 👏

And this brings us beautifully into the story of Mr Sathasivampillai’s family.

Even in Mr Sathasivampillai’s case, he gave special priority to his youngest son, Mr Navaratnam. As part of that trust, he appointed him to serve as the accountant in connection with his financial affairs.”

Student:

“Really?”

Teacher:

“Not only that. He recognised Navaratnam’s strong interest in education, particularly in the Vedas. Navaratnam had developed a deep understanding of Vedic teachings and knew by heart that Krishna is the Divine Father.”

Student:

“How do we know that his other siblings did not understand the Supreme Truth in the same way, sir?”

Teacher:

“Certainly, there is an interesting contrast within the family story. His elder brother’s son, Mr Srinangan, recalled that his father had advised him to remain devoted to Lord Shiva.”

Student:

“Ohhh! That is understandable, sir. It was part of the Hindu religious culture of the time.”

Students:

👏👏👏👏

Teacher:

“And there was something else.

Because Mr Sathasivampillai recognised Navaratnam’s intelligence, he was planning to send him abroad for higher education, with the intention that he might become an advocate.”

Students:

“Ohhh, goodness!”

Teacher:

“Unfortunately, life had another plan.

Mr Sathasivampillai became seriously ill with pneumonia—a very dangerous illness in those days.”

Ruby:

“In Ceylon, sir?”

Teacher:

“Yes, Ruby.

This belongs to the historical context of our family story. In 1936, Ceylon was still living with the consequences of the devastating malaria epidemic of 1934–1935, which had placed enormous pressure on the population. Respiratory illnesses such as pneumonia could be especially dangerous.”

Student:

“How come, sir?”

Teacher:

“Because modern antibiotics were not yet available to treat bacterial infections in the way they are today.”

Students:

“Ohhh, yes, sir.”

Peter:

“We heard that your great-grandfather was even advised by the family physician to take brandy?”

Teacher:

“That is correct, Peter.”

Peter:

“So his decision to refuse it and face his final moments according to his own values is a very powerful part of the family history, sir. What a great soul!”

Teacher:

“That’s right.

Although he was a wealthy man, he chose to depart with dignity, honour and faith in accordance with his values.

His wealth could not purchase another moment of life. What remained was the dignity with which he faced his final journey.”

Meera:

“Now, shall we complete the rest of the story?”

Teacher:

“Certainly, Meera.

When Krishna offered His assistance to Duryodhana and Arjuna, He gave them two choices:

First: His enormous Nārāyaṇī army—the powerful warriors who would fight in the coming war.

Second: Krishna Himself—alone, unarmed, and promising that He would not fight or take up a weapon.

Arjuna immediately chose Krishna Himself.

Duryodhana was delighted to receive the army, believing that he had gained the greater advantage.”

Student:

“So what is the deeper lesson, sir?”

Teacher:

“There is a profound lesson here:

Duryodhana chose Krishna’s power.

Arjuna chose Krishna’s presence. 🪔

Duryodhana wanted the strength that Krishna could provide.

Arjuna wanted Krishna Himself.

And Krishna subsequently became Arjuna’s charioteer, while Krishna’s army fought on Duryodhana’s side.”

Sam:

“So Duryodhana was sitting near Krishna’s head, while Arjuna was standing at His feet?”

Teacher:

“Exactly.

And although Duryodhana had arrived first, Krishna gave Arjuna the first choice because He had seen Arjuna first and because Arjuna was the younger of the two.

And that gives us a beautiful connection with our family story.

Just as Krishna gave the younger Arjuna the first opportunity to choose, Mr Sathasivampillai showed special trust and priority toward his youngest son, Mr Navaratnam.

But there is an even deeper difference:

Duryodhana chose the army.

Arjuna chose Krishna.

And in our family story, young Navaratnam’s attraction was not merely toward worldly position or wealth. He developed a special interest in the Vedas and came to recognise Krishna as the Divine Father.

Perhaps this is why the story of the youngest son deserves to be remembered.

Sometimes the youngest person in the family may be the one who sees something the others have not yet seen.

Age may determine who is younger—

but wisdom determines what one chooses.

And Arjuna’s choice teaches us:

When we choose the Divine Person Himself,

we do not need to possess Divine power.

His presence is enough. 🪔🙏

Hare Krishna! 🌸

🌳 Le célèbre arbre généalogique

Le plus jeune fils — Qui a choisi le Divin ?

Enseignant :

Bonjour à tous ! 🌅

Continuons notre exploration !

Les élèves :

« Fantastique ! C’est un vendredi de bon augure — une journée de bénédictions ! Hourra ! Nous sommes ravis de vous voir, monsieur ! » 🙏🌸

Enseignant :

« Aujourd’hui, nous allons explorer quelque chose d’intéressant. Pourquoi mettons-nous en lumière le plus jeune fils de M. Sathasivampillai, M. Navaratnam ? »

Sam :

« Oui, monsieur ! Je me souviens très bien de l’épisode. 🙏🪔

Selon le Mahābhārata, Duryodhana et Arjuna se rendirent tous les deux à Dvārakā pour demander l’aide du Seigneur Krishna alors que la grande guerre approchait. Vous vous souvenez ? »

Les élèves :

« Pourquoi pas, monsieur ? Krishna dormait lorsqu’ils sont arrivés ! »

Enseignant :

« Qui est arrivé le premier, Sam ? »

Sam :

« Duryodhana est arrivé le premier. »

Christina :

« Moi… moi… moi ! »

Enseignant :

« Continue, Christina. »

Christina :

« Et… et il s’est assis sur un siège près de la tête de Krishna. »

Enseignant :

« Excellent ! 👌 L’élève suivant ? »

Un élève :

« Arjuna est arrivé ensuite et s’est tenu près des pieds de Krishna, respectueusement, les mains jointes. »

Enseignant :

« Un autre Peter ? »

Peter :

« Lorsque Krishna s’est réveillé, son premier regard s’est porté sur Arjuna. »

Enseignant :

« Sam, pourquoi Krishna ne pouvait-il pas voir Duryodhana en premier ? »

Sam :

« Parce que… parce qu’Arjuna se tenait à Ses pieds ! »

Enseignant :

« Et que s’est-il passé ensuite ? »

Un élève :

« Duryodhana protesta :

“Mais je suis arrivé le premier, donc je devrais avoir le premier choix.” »

Les élèves :

👏👏👏👏

Enseignant :

« Continue, Peter, s’il te plaît. »

Peter :

« Krishna ne nia pas que Duryodhana était arrivé le premier. Il reconnut essentiellement :

“Oui, tu es arrivé le premier.” »

Enseignant :

« Un autre élève, s’il vous plaît ? »

Un élève :

« Mais Krishna expliqua qu’Il avait vu Arjuna en premier… »

Enseignant :

« Wow ! Voici maintenant la partie intéressante. Meera, peux-tu continuer ? »

Meera :

« Et… et Krishna dit que le plus jeune devait avoir le premier choix. »

Les élèves :

🙏🙏🙏🙏

Meera :

« Par conséquent, Arjuna avait le droit de choisir en premier. »

Enseignant :

« Exactement ! 👏

Et cela nous conduit magnifiquement à l’histoire de la famille de M. Sathasivampillai.

Dans le cas de M. Sathasivampillai également, il accordait une priorité particulière à son plus jeune fils, M. Navaratnam. En raison de cette confiance, il le nomma comptable pour s’occuper de ses affaires financières. »

Un élève :

« Vraiment ? »

Enseignant :

« Et ce n’est pas tout. Il reconnut le grand intérêt de Navaratnam pour l’éducation, particulièrement pour les Védas. Navaratnam avait développé une profonde compréhension des enseignements védiques et savait par cœur que Krishna est le Père Divin. »

Un élève :

« Comment savons-nous que ses autres frères et sœurs ne comprenaient pas la Vérité Suprême de la même manière, monsieur ? »

Enseignant :

« Certainement. Il existe un contraste intéressant dans l’histoire de cette famille. Le fils de son frère aîné, M. Srinangan, se souvenait que son père lui avait conseillé de rester dévoué au Seigneur Shiva. »

Un élève :

« Ohhh ! C’est compréhensible, monsieur. Cela faisait partie de la culture religieuse hindoue de cette époque. »

Les élèves :

👏👏👏👏

Enseignant :

« Et il y avait encore autre chose.

Parce que M. Sathasivampillai reconnaissait l’intelligence de Navaratnam, il avait l’intention de l’envoyer à l’étranger pour poursuivre des études supérieures, avec l’espoir qu’il devienne avocat. »

Les élèves :

« Ohhh, mon Dieu ! »

Enseignant :

« Malheureusement, la vie en avait décidé autrement.

M. Sathasivampillai lui-même tomba gravement malade d’une pneumonie — une maladie très dangereuse à cette époque. »

Ruby :

« À Ceylan, monsieur ? »

Enseignant :

« Oui, Ruby.

Cela appartient au contexte historique de notre histoire familiale. En 1936, Ceylan vivait encore avec les conséquences de la terrible épidémie de malaria de 1934–1935, qui avait lourdement affecté la population. Les maladies respiratoires telles que la pneumonie pouvaient alors être particulièrement dangereuses. »

Un élève :

« Comment cela, monsieur ? »

Enseignant :

« Parce que les antibiotiques modernes n’étaient pas encore disponibles pour traiter les infections bactériennes comme ils le sont aujourd’hui. »

Les élèves :

« Ohhh, oui, monsieur. »

Peter :

« Nous avons entendu dire que votre arrière-grand-père avait même été conseillé par le médecin de famille de prendre du brandy ? »

Enseignant :

« C’est exact, Peter. »

Peter :

« Donc, sa décision de le refuser et d’affronter ses derniers moments conformément à ses propres valeurs est une partie très puissante de l’histoire familiale, monsieur. Quelle grande âme ! »

Enseignant :

« C’est cela.

Bien qu’il fût un homme riche, il choisit de partir avec dignité, honneur et foi, conformément à ses valeurs.

Sa richesse ne pouvait pas lui acheter un seul instant de vie supplémentaire. Ce qui lui restait, c’était la dignité avec laquelle il affrontait son dernier voyage. »

Meera :

« Maintenant, pouvons-nous terminer le reste de l’histoire ? »

Enseignant :

« Certainement, Meera.

Lorsque Krishna offrit Son aide à Duryodhana et à Arjuna, Il leur donna deux choix :

Premièrement : Son immense armée Nārāyaṇī — les puissants guerriers qui combattraient dans la guerre à venir.

Deuxièmement : Krishna Lui-même — seul, sans armes, et promettant de ne pas combattre ni de prendre aucune arme.

Arjuna choisit immédiatement Krishna Lui-même.

Duryodhana fut ravi de recevoir l’armée, pensant avoir obtenu le plus grand avantage. »

Un élève :

« Alors, quelle est la leçon profonde, monsieur ? »

Enseignant :

« Il y a ici une leçon profonde :

Duryodhana choisit la puissance de Krishna.

Arjuna choisit la présence de Krishna. 🪔

Duryodhana voulait la force que Krishna pouvait lui donner.

Arjuna voulait Krishna Lui-même.

Et Krishna devint ensuite le conducteur du char d’Arjuna, tandis que l’armée de Krishna combattit du côté de Duryodhana. »

Sam :

« Donc Duryodhana était assis près de la tête de Krishna, tandis qu’Arjuna se tenait à Ses pieds ? »

Enseignant :

« Exactement.

Et bien que Duryodhana fût arrivé le premier, Krishna donna à Arjuna le premier choix parce qu’Il avait vu Arjuna en premier et parce qu’Arjuna était le plus jeune des deux.

Et cela nous donne un magnifique lien avec notre histoire familiale.

Tout comme Krishna donna au plus jeune, Arjuna, la première possibilité de choisir, M. Sathasivampillai accorda une confiance et une priorité particulières à son plus jeune fils, M. Navaratnam.

Mais il existe une différence encore plus profonde :

Duryodhana choisit l’armée.

Arjuna choisit Krishna.

Et dans notre histoire familiale, le jeune Navaratnam ne s’intéressait pas seulement à la position ou à la richesse matérielle. Il développa un intérêt particulier pour les Védas et en vint à reconnaître Krishna comme le Père Divin.

C’est peut-être pour cette raison que l’histoire du plus jeune fils mérite d’être conservée dans notre mémoire.

Parfois, la personne la plus jeune de la famille peut être celle qui voit quelque chose que les autres n’ont pas encore vu.

L’âge peut déterminer qui est le plus jeune —

mais la sagesse détermine ce que l’on choisit.

Et le choix d’Arjuna nous enseigne :

Lorsque nous choisissons la Personne Divine Elle-même,

nous n’avons pas besoin de posséder la puissance divine.

Sa présence suffit. 🪔🙏

Hare Krishna ! 🌸

🌳 புகழ்பெற்ற குடும்ப மரம்

இளைய மகன் — தெய்வீகத்தைத் தேர்ந்தெடுத்தவர் யார்?

ஆசிரியர்:

“காலை வணக்கம் அனைவருக்கும்! 🌅

நமது தேடலைத் தொடர்ந்து செல்வோமாக!”

மாணவர்கள்:

“அற்புதம்! இது ஒரு மங்களகரமான வெள்ளிக்கிழமை — சிறந்த ஆசீர்வாதங்களின் நாள்! ஹூரே! உங்களைப் பார்ப்பதில் நாங்கள் மிகவும் மகிழ்ச்சியடைகிறோம், ஐயா!” 🙏🌸

ஆசிரியர்:

“இன்று நாம் ஒரு சுவாரஸ்யமான விஷயத்தை ஆராயப் போகிறோம். திரு. சாத்தசிவம்பிள்ளையின் இளைய மகனான திரு. நவரத்தினத்தைப் பற்றி நாம் ஏன் சிறப்பாகப் பேசுகிறோம்?”

சாம்:

“ஆம், ஐயா! அந்த நிகழ்வை எனக்கு நன்றாக நினைவிருக்கிறது. 🙏🪔

மகாபாரதத்தின்படி, பெரும் போர் நெருங்கிக் கொண்டிருந்தபோது, துரியோதனனும் அர்ஜுனனும் பகவான் கிருஷ்ணரின் உதவியை நாடி துவாரகைக்குச் சென்றார்கள். நினைவிருக்கிறதா?”

மாணவர்கள்:

“ஏன் இல்லை, ஐயா? அவர்கள் வந்தபோது கிருஷ்ணர் தூங்கிக் கொண்டிருந்தார்!”

ஆசிரியர்:

“யார் முதலில் வந்தார், சாம்?”

சாம்:

“துரியோதனன் முதலில் வந்தான்.”

கிறிஸ்டினா:

“நான்… நான்… நான்!”

ஆசிரியர்:

“தொடர்ந்து சொல், கிறிஸ்டினா.”

கிறிஸ்டினா:

“அவர்… அவர் கிருஷ்ணரின் தலைப்பகுதிக்கு அருகில் ஒரு ஆசனத்தில் அமர்ந்தார்.”

ஆசிரியர்:

“மிகவும் சிறப்பு! 👌 அடுத்த மாணவர்?”

மாணவர்:

“அர்ஜுனன் அதற்குப் பிறகு வந்து, மரியாதையுடன் கைகளைக் கூப்பி, கிருஷ்ணருடைய திருவடிகளுக்கு அருகில் நின்றான்.”

ஆசிரியர்:

“இன்னொரு பீட்டர்?”

பீட்டர்:

“கிருஷ்ணர் விழித்தபோது, அவருடைய முதல் பார்வை அர்ஜுனன் மீது விழுந்தது.”

ஆசிரியர்:

“சாம், கிருஷ்ணரால் துரியோதனனை முதலில் பார்க்க முடியாமல் போனது ஏன்?”

சாம்:

“ஏனென்றால்… ஏனென்றால் அர்ஜுனன் அவருடைய திருவடிகளுக்கு அருகில் நின்றிருந்தான்!”

ஆசிரியர்:

“அதன் பிறகு என்ன நடந்தது?”

மாணவர்:

“துரியோதனன் வாதிட்டான்:

‘ஆனால் நான் முதலில் வந்தேன்; எனவே முதலில் தேர்ந்தெடுக்கும் உரிமை எனக்குத்தான் இருக்க வேண்டும்.’”

மாணவர்கள்:

👏👏👏👏

ஆசிரியர்:

“தொடர்ந்து சொல்லுங்கள், பீட்டர்.”

பீட்டர்:

“துரியோதனன் முதலில் வந்ததை கிருஷ்ணர் மறுக்கவில்லை. அவர் அடிப்படையில் ஒப்புக்கொண்டார்:

‘ஆம், நீ முதலில் வந்தாய்.’”

ஆசிரியர்:

“இன்னொரு மாணவர், தயவுசெய்து?”

மாணவர்:

“ஆனால் கிருஷ்ணர், தாம் முதலில் பார்த்தது அர்ஜுனனையே என்று விளக்கினார்…”

ஆசிரியர்:

“ஆஹா! இப்போது சுவாரஸ்யமான பகுதி வருகிறது. மீரா, தொடர்ந்து சொல்ல முடியுமா?”

மீரா:

“மேலும்… மேலும், இளையவருக்கே முதலில் தேர்ந்தெடுக்கும் வாய்ப்பு வழங்கப்பட வேண்டும் என்று கிருஷ்ணர் கூறினார்.”

மாணவர்கள்:

🙏🙏🙏🙏

மீரா:

“ஆகவே, அர்ஜுனனுக்கே முதலில் தேர்ந்தெடுக்கும் உரிமை கிடைத்தது.”

ஆசிரியர்:

“சரியாகச் சொன்னாய்! 👏

இதுவே நம்மை அழகாக திரு. சாத்தசிவம்பிள்ளையின் குடும்பக் கதைக்குள் அழைத்துச் செல்கிறது.

திரு. சாத்தசிவம்பிள்ளையும் தனது இளைய மகனான திரு. நவரத்தினத்திற்கு சிறப்பான முன்னுரிமை அளித்தார். அந்த நம்பிக்கையின் ஒரு பகுதியாக, தனது நிதி விவகாரங்களுடன் தொடர்புடைய கணக்குப் பணிகளைச் செய்ய அவரை கணக்காளராக நியமித்தார்.”

மாணவர்:

“உண்மையா?”

ஆசிரியர்:

“அது மட்டுமல்ல. கல்வியில், குறிப்பாக வேதங்களில், நவரத்தினத்திற்கு இருந்த ஆழ்ந்த ஆர்வத்தையும் அவர் உணர்ந்திருந்தார். நவரத்தினம் வேத போதனைகளில் ஆழ்ந்த புரிதலை வளர்த்திருந்தார்; கிருஷ்ணரே தெய்வீகத் தந்தை என்பதை அவர் மனப்பாடமாக அறிந்திருந்தார்.”

மாணவர்:

“அவருடைய மற்ற சகோதர சகோதரிகள் பரம சத்தியத்தை அதே விதமாகப் புரிந்துகொள்ளவில்லை என்பதை நாம் எப்படி அறிய முடியும், ஐயா?”

ஆசிரியர்:

“நிச்சயமாக. குடும்பக் கதையில் ஒரு சுவாரஸ்யமான வேறுபாடு இருக்கிறது. அவருடைய மூத்த சகோதரரின் மகனான திரு. ஸ்ரீநங்கன், தமது தந்தை தன்னை சிவபெருமானிடம் பக்தியுடன் இருக்கும்படி அறிவுறுத்தியதாக நினைவுகூர்ந்தார்.”

மாணவர்:

“ஓஹ்ஹ்! அது புரிந்துகொள்ளக்கூடியதுதானே, ஐயா. அது அந்தக் காலத்து இந்து மதப் பண்பாட்டின் ஒரு பகுதியாக இருந்தது.”

மாணவர்கள்:

👏👏👏👏

ஆசிரியர்:

“மேலும் இன்னொரு விஷயமும் இருந்தது.

திரு. சாத்தசிவம்பிள்ளை நவரத்தினத்தின் அறிவாற்றலை உணர்ந்திருந்ததால், அவரை உயர்கல்விக்காக வெளிநாட்டிற்கு அனுப்பி, அவர் ஒரு வழக்கறிஞராக வேண்டும் என்று திட்டமிட்டிருந்தார்.”

மாணவர்கள்:

“ஓஹ்ஹ், கடவுளே!”

ஆசிரியர்:

“ஆனால் துரதிர்ஷ்டவசமாக, வாழ்க்கை வேறு விதமாகத் தீர்மானித்திருந்தது.

திரு. சாத்தசிவம்பிள்ளை அவர்களே நிமோனியாவால் மிகவும் நோயுற்றார் — அந்தக் காலத்தில் அது மிகவும் ஆபத்தான நோயாக இருந்தது.”

ரூபி:

“சிலோனிலா, ஐயா?”

ஆசிரியர்:

“ஆம், ரூபி.

இது நமது குடும்பக் கதையின் வரலாற்றுப் பின்னணியைச் சேர்ந்தது. 1936-ஆம் ஆண்டில், 1934–1935 காலகட்டத்தில் ஏற்பட்ட பேரழிவை ஏற்படுத்திய மலேரியா தொற்றுநோயின் விளைவுகளிலிருந்து சிலோன் இன்னும் மீண்டு கொண்டிருந்தது. அது மக்களின் மீது மிகப்பெரிய பாதிப்பை ஏற்படுத்தியிருந்தது. நிமோனியா போன்ற சுவாச நோய்கள் அந்தக் காலத்தில் மிகவும் ஆபத்தானவையாக இருந்திருக்கலாம்.”

மாணவர்:

“எப்படி, ஐயா?”

ஆசிரியர்:

“ஏனென்றால், இன்றுள்ளதைப் போல பாக்டீரியா தொற்றுகளுக்கு சிகிச்சையளிக்கக்கூடிய நவீன ஆன்டிபயாட்டிக் மருந்துகள் அப்போது இன்னும் கிடைக்கவில்லை.”

மாணவர்கள்:

“ஓஹ்ஹ், ஆம் ஐயா.”

பீட்டர்:

“உங்கள் கொள்ளுத்தாத்தாவுக்கு குடும்ப மருத்துவர் பிராண்டி குடிக்குமாறு கூட ஆலோசனை வழங்கியதாக நாங்கள் கேள்விப்பட்டிருக்கிறோம்?”

ஆசிரியர்:

“அது சரி, பீட்டர்.”

பீட்டர்:

“அப்படியானால், அவர் அதை மறுத்து, தனது சொந்த மதிப்புகளுக்கு ஏற்ப தனது இறுதி தருணங்களை எதிர்கொண்டது நமது குடும்ப வரலாற்றின் மிகவும் வலிமையான ஒரு பகுதியாக இருக்கிறது, ஐயா. உண்மையிலேயே ஒரு மகத்தான ஆன்மா!”

ஆசிரியர்:

“அப்படித்தான்.

அவர் ஒரு செல்வந்தராக இருந்தபோதிலும், தனது மதிப்புகளுக்கு ஏற்ப கண்ணியத்துடனும், மரியாதையுடனும், இறைநம்பிக்கையுடனும் இந்த உலகை விட்டுச் செல்லத் தேர்ந்தெடுத்தார்.

அவருடைய செல்வத்தால் வாழ்க்கையின் இன்னொரு கணத்தைக்கூட வாங்க முடியவில்லை. அவரிடம் மீதமிருந்தது, தனது இறுதி பயணத்தை எதிர்கொண்ட அந்தக் கண்ணியமே.”

மீரா:

“இப்போது மீதமுள்ள கதையை முடிக்கலாமா?”

ஆசிரியர்:

“நிச்சயமாக, மீரா.

கிருஷ்ணர் துரியோதனனுக்கும் அர்ஜுனனுக்கும் தமது உதவியை வழங்கியபோது, அவர்களுக்கு இரண்டு தேர்வுகளை அளித்தார்:

முதலாவது: அவருடைய மிகப்பெரிய நாராயணீ சேனை — வரவிருக்கும் போரில் போரிடவிருந்த வலிமைமிக்க வீரர்கள்.

இரண்டாவது: கிருஷ்ணர் தாமே — தனியாகவும், ஆயுதமின்றியும், தாம் போரிடமாட்டேன் என்றும் எந்த ஆயுதத்தையும் ஏந்தமாட்டேன் என்றும் உறுதியளித்தவர்.

அர்ஜுனன் உடனடியாக கிருஷ்ணரையே தேர்ந்தெடுத்தான்.

துரியோதனன் அந்தப் படையைப் பெற்றதில் மிகவும் மகிழ்ச்சியடைந்தான்; தான் மிகப் பெரிய பலனைப் பெற்றுவிட்டதாக அவன் நம்பினான்.”

மாணவர்:

“அப்படியானால், இதன் ஆழமான பாடம் என்ன, ஐயா?”

ஆசிரியர்:

“இதில் ஒரு ஆழமான பாடம் இருக்கிறது:

துரியோதனன் கிருஷ்ணரின் சக்தியைத் தேர்ந்தெடுத்தான்.

அர்ஜுனன் கிருஷ்ணரின் இருப்பையே தேர்ந்தெடுத்தான். 🪔

துரியோதனன் கிருஷ்ணர் வழங்கக்கூடிய சக்தியை விரும்பினான்.

அர்ஜுனன் கிருஷ்ணரையே விரும்பினான்.

பின்னர் கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனின் தேரோட்டியாக ஆனார்; அதே நேரத்தில் கிருஷ்ணரின் படை துரியோதனனின் பக்கத்தில் போரிட்டது.”

சாம்:

“அப்படியானால் துரியோதனன் கிருஷ்ணரின் தலைப்பகுதிக்கு அருகில் அமர்ந்திருந்தான்; அர்ஜுனன் அவருடைய திருவடிகளுக்கு அருகில் நின்றிருந்தானா?”

ஆசிரியர்:

“அப்படியே.

துரியோதனன் முதலில் வந்திருந்தாலும், கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்கே முதலில் தேர்ந்தெடுக்கும் வாய்ப்பைக் கொடுத்தார். ஏனெனில் தாம் முதலில் பார்த்தது அர்ஜுனனையே என்றும், அர்ஜுனன் இருவரில் இளையவன் என்றும் அவர் கூறினார்.

இதுவே நமது குடும்பக் கதையுடன் ஒரு அழகான தொடர்பை ஏற்படுத்துகிறது.

கிருஷ்ணர் இளையவனான அர்ஜுனனுக்கு முதலில் தேர்ந்தெடுக்கும் வாய்ப்பைக் கொடுத்தது போலவே, திரு. சாத்தசிவம்பிள்ளையும் தனது இளைய மகனான திரு. நவரத்தினத்தின் மீது சிறப்பான நம்பிக்கையையும் முன்னுரிமையையும் வைத்திருந்தார்.

ஆனால் இன்னும் ஆழமான ஒரு வேறுபாடு இருக்கிறது:

துரியோதனன் படையைத் தேர்ந்தெடுத்தான்.

அர்ஜுனன் கிருஷ்ணரைத் தேர்ந்தெடுத்தான்.

நமது குடும்பக் கதையிலும், இளம் நவரத்தினத்தின் ஈர்ப்பு வெறும் உலகப் பதவி அல்லது செல்வத்தை நோக்கியதாக இருக்கவில்லை. அவர் வேதங்களில் சிறப்பான ஆர்வத்தை வளர்த்துக் கொண்டு, கிருஷ்ணரே தெய்வீகத் தந்தை என்பதை உணர்ந்தார்.

அதனால்தான், இளைய மகனின் கதை நினைவில் பாதுகாக்கப்பட வேண்டியதாக இருக்கலாம்.

சில சமயங்களில், குடும்பத்தில் இளையவராக இருப்பவர்தான் மற்றவர்கள் இன்னும் காணாத ஒன்றைக் காணக்கூடியவராக இருக்கலாம்.

வயது யார் இளையவர் என்பதைத் தீர்மானிக்கலாம் —

ஆனால் ஒருவர் எதைத் தேர்ந்தெடுக்கிறார் என்பதை ஞானமே தீர்மானிக்கிறது.

அர்ஜுனனின் தேர்வு நமக்குக் கற்பிப்பது:

நாம் தெய்வீகமான அந்தப் பரம நபரையே தேர்ந்தெடுக்கும்போது,

தெய்வீக சக்தியை நாமே பெற்றிருக்க வேண்டியதில்லை.

அவருடைய இருப்பே போதுமானது. 🪔🙏

ஹரே கிருஷ்ணா! 🌸