The Universal University
Politics • Economics • Law • Divine Education
🌅 Good morning, everyone!
The morning sun gently entered the classroom through the open windows.
Golden light rested upon the family-tree pictures on the walls, while a soft breeze carried the fragrance of jasmine and fresh flowers from the garden.
Somewhere outside, birds were singing. 🐦
The gentle ringing of a temple bell could be heard in the distance. 🔔
On the teacher’s table was a small brass oil lamp, glowing peacefully.
The students settled into their seats, enjoying the fresh morning air and the wonderful atmosphere of learning.
“Why Should Citizens Understand Politics?”
Student:
“Hi, sir! Why should citizens understand politics?”
Teacher:
“Oh, I see!
A human being should try to follow the path of virtue, practise spiritual discipline, and take an enthusiastic part in social service—just as Mr S. S. Navaratnam did.”
Student:
“But parents often crave a prosperous future for their children. They don’t necessarily expect them to become generous gentlemen!”
Teacher:
“I understand.
But public life should not simply be about possessing wealth, status, or a kingly lifestyle, as we remember in the story of Mr Morris Minor.
What truly matters is developing a clear and loving intellect and a character that does not deliberately harm others.”
Student:
“That’s brilliant, sir! Sam, you often bring out tremendous truths.”
Teacher:
“Thank you! 🙏”
────────
🛕 A Festival to Remember
Student:
“Did Mr Morris Minor ever take part in temple activities?”
Teacher:
“Ha…ha… not only did he attend temples, but he also participated in taking responsibility for important festivals.”
Student:
“For example?”
Teacher:
“Near Nallur—have you heard of Veeraliamman Kovil?”
Students:
“We have!”
Teacher:
“As a prominent member of the community, he took responsibility for a festival each year, and the celebrations were remembered as extraordinary events.”
The students listened closely.
The fragrance of incense seemed to mingle with the scent of flowers. 🌺
The distant temple bells grew louder in their imagination.
Student:
“Do you still take part in temple prayers while living abroad, sir?”
Teacher:
“Of course! But I participate simply as an ordinary citizen—not as someone extraordinary like Mr S. S. Navaratnam, Thamponna’s famous father. Ha…ha…”
The students laughed.
Teacher:
“There is also a remarkable story from those days when his large body was covered with golden arrows.”
Student:
“Please elaborate, sir!”
Teacher:
“Briefly, okay?
According to the family story, the ritual involved piercing the body with numerous small golden arrows. He then lay upon a long path of hot charcoal, beginning near his palatial home and continuing towards the Nallur temple entrance.”
The classroom became completely silent.
Students:
“Wow!”
Teacher:
“And when he finally reached the temple, the bells rang together—🔔🔔🔔—as devotees welcomed the sacred occasion.”
Student:
“It must have been unbelievably spectacular, sir!”
Teacher:
“Certainly!
It was like Christmas Day—something that can feel impossible to imagine, difficult to explain, and almost impossible to describe.”
Peter:
“So, who were the people surrounding him and supporting the ceremony?”
Teacher:
“Ha…ha…! Some were certainly devotees and supporters. And, according to the family story, there were also people interested in collecting the golden arrows that fell during the ritual.
Would you believe it, Peter?”
😄🙏💘
────────
🌍 The Universal Prayer
Student:
“So, in reality, prayer is universal?
A prayer offered in any country, by people of any colour, caste, or language, can reach the Universal Father?”
Teacher:
“Exactly.
The idea is that the One who resides within everyone is the Absolute Truth.”
The little oil lamp flickered gently.
Teacher:
“That was one of the spiritual ideas Mr Minor taught his elder son, Laxmikanthan.”
Student:
“Really?”
Teacher:
“According to our family story, yes.
When Laxmikanthan was still a child, he innocently asked his father a very auspicious question.”
Student:
“What did he ask?”
Teacher:
“He asked:
‘Dad, who is God?’”
Student:
“At such a young age, he asked such a profound question?”
Teacher:
“Absolutely.
His father answered in a serious tone.”
Student:
“What did he say?”
Teacher:
“He explained:
‘Lord Krishna is the cause of the Universe. He is the Supreme Will behind creation.’”
Renuka:
“When did this conversation take place?”
Teacher:
“Our family account places it during the period when he was Mayor of Jaffna, in 1956.”
Students:
“Wonderful!”
Rudra:
“So obviously the entire prayer reaches the Universal Father, sir. Could you show us evidence?”
Teacher:
“No worries. We should always distinguish between a family recollection and independently documented historical evidence. We can examine the evidence carefully.”
────────
🪔 Knowing the Name of the Originator
Teacher:
“However, there is another spiritual question.
The Universal Father has a Name, just as our own fathers, grandfathers and great-grandfathers have names.”
Rudra:
“Knowing that Name and expressing gratitude to Him—the Original Originator—is therefore important?”
Teacher:
“Yes.
He is understood as the One who is the cause of the Universe.”
Renuka:
“Is that our purpose as human beings, sir?”
Teacher:
“From the devotional perspective we are studying—yes, one hundred percent.”
The students smiled.
The fragrance of the flowers drifted through the open windows again.
🪔🪔🪔
🌳 L’Arbre Généalogique Fabuleux
L’Université Universelle
Politique • Économie • Droit • Éducation Divine
🌅 Bonjour à tous !
Le soleil matinal pénétrait doucement dans la salle de classe par les fenêtres ouvertes.
Une lumière dorée se posait sur les portraits de l’arbre généalogique accrochés aux murs, tandis qu’une douce brise apportait le parfum du jasmin et des fleurs fraîches du jardin.
Au-dehors, les oiseaux chantaient. 🐦
Au loin, on pouvait entendre le doux tintement d’une cloche de temple. 🔔
Sur le bureau du professeur, une petite lampe à huile en laiton brillait paisiblement.
Les élèves s’installèrent à leur place, profitant de l’air frais du matin et de cette merveilleuse atmosphère d’apprentissage.
« Pourquoi les citoyens devraient-ils comprendre la politique ? »
Élève :
« Bonjour, Monsieur ! Pourquoi les citoyens devraient-ils comprendre la politique ? »
Professeur :
« Ah, je vois !
L’être humain devrait essayer de suivre le chemin de la vertu, pratiquer la discipline spirituelle et participer avec enthousiasme au service de la société — comme le faisait M. S. S. Navaratnam. »
Élève :
« Mais les parents souhaitent souvent un avenir prospère pour leurs enfants. Ils ne s’attendent pas forcément à ce qu’ils deviennent de généreux gentlemen ! »
Professeur :
« Je comprends.
Mais la vie publique ne devrait pas simplement consister à posséder richesse, statut social ou un style de vie royal, comme nous nous en souvenons dans l’histoire de M. Morris Minor.
Ce qui compte véritablement, c’est de développer un intellect clair et aimant, ainsi qu’un caractère qui ne cherche pas délibérément à faire du mal aux autres. »
Élève :
« C’est brillant, Monsieur ! Sam, vous faites souvent ressortir des vérités extraordinaires. »
Professeur :
« Merci ! 🙏 »
────────
🛕 Un festival inoubliable
Élève :
« M. Morris Minor participait-il aussi aux activités des temples ? »
Professeur :
« Ha…ha… non seulement il fréquentait les temples, mais il participait également à l’organisation et aux responsabilités des grands festivals. »
Élève :
« Par exemple ? »
Professeur :
« Près de Nallur — avez-vous entendu parler du temple Veeraliamman Kovil ? »
Les élèves :
« Oui ! »
Professeur :
« En tant que membre éminent de la communauté, il prenait chaque année la responsabilité d’un festival, et ces célébrations étaient considérées comme extraordinaires. »
Les élèves écoutaient attentivement.
Le parfum de l’encens semblait se mêler à celui des fleurs. 🌺
Les cloches du temple, au loin, semblaient résonner encore plus fort dans leur imagination.
Élève :
« Monsieur, participez-vous encore aux prières dans les temples depuis que vous vivez à l’étranger ? »
Professeur :
« Bien sûr ! Mais j’y participe simplement comme un citoyen ordinaire — pas comme quelqu’un d’extraordinaire comme M. S. S. Navaratnam, le célèbre père de Thamponna. Ha…ha… »
Les élèves éclatèrent de rire.
Professeur :
« Il existe aussi une histoire remarquable de cette époque, lorsqu’il avait le corps couvert de flèches dorées. »
Élève :
« Pouvez-vous nous l’expliquer, Monsieur ? »
Professeur :
« Brièvement, d’accord ?
Selon l’histoire familiale, le rituel consistait à percer le corps avec de nombreuses petites flèches dorées. Il s’allongeait ensuite sur un long chemin de braises ardentes, qui commençait près de sa demeure et se poursuivait jusqu’à l’entrée du temple de Nallur. »
La salle de classe devint complètement silencieuse.
Les élèves :
« Waouh ! »
Professeur :
« Et lorsqu’il arrivait enfin au temple, les cloches sonnaient toutes ensemble — 🔔🔔🔔 — tandis que les fidèles accueillaient cette occasion sacrée. »
Élève :
« Cela devait être incroyablement spectaculaire, Monsieur ! »
Professeur :
« Certainement !
C’était comme le jour de Noël — quelque chose qui peut sembler impossible à imaginer, difficile à expliquer et presque impossible à décrire. »
Peter :
« Alors, qui étaient les personnes qui l’entouraient et soutenaient la cérémonie ? »
Professeur :
« Ha…ha… ! Certains étaient certainement des fidèles et des personnes venues apporter leur soutien. Et, selon l’histoire familiale, certaines personnes s’intéressaient aussi aux flèches dorées qui tombaient pendant le rituel.
Vous le croyez, Peter ? »
😄🙏💘
────────
🌍 La prière universelle
Élève :
« Donc, en réalité, la prière est universelle ?
Une prière offerte dans n’importe quel pays, par des personnes de toute couleur, caste ou langue, peut-elle parvenir au Père Universel ? »
Professeur :
« Exactement.
L’idée est que Celui qui réside en chacun est la Vérité Absolue. »
La petite lampe à huile vacilla doucement.
Professeur :
« C’était l’une des idées spirituelles que M. Minor enseigna à son fils aîné, Laxmikanthan. »
Élève :
« Vraiment ? »
Professeur :
« Selon notre histoire familiale, oui.
Lorsque Laxmikanthan était encore enfant, il posa innocemment à son père une question très auspicieuse. »
Élève :
« Que lui demanda-t-il ? »
Professeur :
« Il demanda :
“Papa, qui est Dieu ?” »
Élève :
« À un âge aussi jeune, il posa une question aussi profonde ? »
Professeur :
« Absolument.
Son père lui répondit d’un ton sérieux. »
Élève :
« Que lui dit-il ? »
Professeur :
« Il lui expliqua :
“Le Seigneur Krishna est la cause de l’Univers. Il est la Volonté Suprême à l’origine de la création.” »
Renuka :
« Quand cette conversation a-t-elle eu lieu ? »
Professeur :
« Selon notre récit familial, cela se serait passé pendant la période où il était maire de Jaffna, en 1956. »
Les élèves :
« Merveilleux ! »
Rudra :
« Alors, évidemment, toute prière atteint le Père Universel, Monsieur. Pourriez-vous nous montrer une preuve, s’il vous plaît ? »
Professeur :
« Aucun problème.
Nous devons toujours distinguer un souvenir transmis par la famille d’une preuve historique indépendante et documentée. Nous pouvons examiner les éléments avec soin. »
────────
🪔 Connaître le Nom de l’Originateur
Professeur :
« Cependant, il existe une autre question spirituelle.
Le Père Universel a un Nom, tout comme nos propres pères, grands-pères et arrière-grands-pères ont des noms. »
Rudra :
« Connaître ce Nom et Lui exprimer notre gratitude — à Lui, l’Originateur Originel — est donc important ? »
Professeur :
« Oui.
Il est compris comme Celui qui est la cause de l’Univers. »
Renuka :
« Est-ce donc notre raison d’être en tant qu’êtres humains, Monsieur ? »
Professeur :
« Du point de vue dévotionnel que nous étudions — oui, à cent pour cent. »
Les élèves sourirent.
Le parfum des fleurs entra de nouveau doucement par les fenêtres ouvertes.
🪔🪔🪔
🌳 அற்புதமான குடும்ப மரம்
உலகளாவிய பல்கலைக்கழகம்
அரசியல் • பொருளாதாரம் • சட்டம் • தெய்வீகக் கல்வி
🌅 அனைவருக்கும் காலை வணக்கம்!
திறந்திருந்த ஜன்னல்கள் வழியாகக் காலைப் பொழுதின் சூரிய ஒளி மெதுவாக வகுப்பறைக்குள் நுழைந்தது.
சுவரில் இருந்த குடும்ப மரப் படங்களின் மீது பொன்னிற ஒளி படர்ந்தது. தோட்டத்திலிருந்த மல்லிகை மலர்களினதும் புதிய மலர்களினதும் மணத்தை மென்மையான காற்று வகுப்பறைக்குள் கொண்டு வந்தது.
வெளியே எங்கோ பறவைகள் பாடிக்கொண்டிருந்தன. 🐦
தொலைவில் ஒரு கோயில் மணியின் இனிய ஓசை மெதுவாகக் கேட்டது. 🔔
ஆசிரியரின் மேசையின் மீது சிறிய பித்தளை எண்ணெய் விளக்கு ஒன்று அமைதியாக ஒளிர்ந்துகொண்டிருந்தது.
மாணவர்கள் தங்கள் இருக்கைகளில் அமர்ந்து, புத்துணர்ச்சியான காலை காற்றையும் இனிய கல்விச் சூழலையும் ரசித்தனர்.
“குடிமக்கள் ஏன் அரசியலைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்?”
மாணவர்:
“வணக்கம் ஐயா! குடிமக்கள் ஏன் அரசியலைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்?”
ஆசிரியர்:
“ஆஹா, புரிகிறது!
மனிதன் அறத்தின் பாதையைப் பின்பற்ற முயற்சிக்க வேண்டும்; ஆன்மிக ஒழுக்கத்தைப் பயிற்சி செய்ய வேண்டும்; மேலும் திரு. S. S. நவரத்தினம் அவர்களைப் போல சமூக சேவையில் ஆர்வத்துடன் பங்கேற்க வேண்டும்.”
மாணவர்:
“ஆனால் பெற்றோர்கள் தங்கள் பிள்ளைகளுக்கு வளமான எதிர்காலம் வேண்டும் என்று விரும்புகிறார்கள். அவர்கள் அவசியமாகத் தங்கள் பிள்ளைகள் தாராள மனம் கொண்ட பெரிய மனிதர்களாக வேண்டும் என்று எதிர்பார்ப்பதில்லை!”
ஆசிரியர்:
“புரிகிறது.
ஆனால் பொது வாழ்க்கை என்பது செல்வம், பதவி அல்லது திரு. மோரிஸ் மைனர் அவர்களின் கதையில் நாம் நினைவுகூரும் அரச வாழ்க்கை போன்ற வாழ்க்கை முறையைப் பெறுவதில் மட்டும் இருக்கக்கூடாது.
உண்மையில் முக்கியமானது தெளிவானதும் அன்பானதுமான அறிவையும், பிறருக்குத் திட்டமிட்டு தீங்கு செய்யாத நல்ல குணத்தையும் வளர்த்துக்கொள்வதே.”
மாணவர்:
“அருமை ஐயா! சாம், நீங்கள் அடிக்கடி அற்புதமான உண்மைகளை வெளிப்படுத்துகிறீர்கள்.”
ஆசிரியர்:
“நன்றி! 🙏”
⸻
🛕 மறக்க முடியாத ஒரு திருவிழா
மாணவர்:
“திரு. மோரிஸ் மைனர் அவர்கள் கோயில் நடவடிக்கைகளிலும் பங்கேற்றாரா?”
ஆசிரியர்:
“ஹா…ஹா… அவர் கோயில்களுக்குச் சென்றது மட்டுமல்ல; முக்கியமான திருவிழாக்களின் பொறுப்புகளிலும் பங்கேற்றார்.”
மாணவர்:
“உதாரணமாக?”
ஆசிரியர்:
“நல்லூருக்கு அருகில் — வீரளியம்மன் கோவில் பற்றி கேள்விப்பட்டிருக்கிறீர்களா?”
மாணவர்கள்:
“கேள்விப்பட்டிருக்கிறோம்!”
ஆசிரியர்:
“சமூகத்தில் முக்கியமான ஒருவராக, ஒவ்வொரு ஆண்டும் ஒரு திருவிழாவின் பொறுப்பை அவர் ஏற்றுக்கொண்டார். அந்தக் கொண்டாட்டங்கள் மிகவும் சிறப்பானவையாக நினைவுகூரப்பட்டன.”
மாணவர்கள் கவனமாகக் கேட்டனர்.
ஊதுபத்தியின் மணமும் மலர்களின் மணமும் ஒன்றாகக் கலந்தது போல இருந்தது. 🌺
தொலைவில் கேட்ட கோயில் மணிகள் அவர்களுடைய கற்பனையில் இன்னும் தெளிவாக ஒலித்தன.
மாணவர்:
“ஐயா, நீங்கள் வெளிநாட்டில் வாழ்ந்தாலும் இன்னும் கோயில் பிரார்த்தனைகளில் பங்கேற்கிறீர்களா?”
ஆசிரியர்:
“நிச்சயமாக! ஆனால் நான் ஒரு சாதாரண குடிமகனாகவே பங்கேற்கிறேன் — தாம்பொன்னாவின் புகழ்பெற்ற தந்தையான திரு. S. S. நவரத்தினம் அவர்களைப் போல அசாதாரணமான ஒருவராக அல்ல. ஹா…ஹா…”
மாணவர்கள் சிரித்தனர்.
ஆசிரியர்:
“அந்தக் காலத்தைச் சேர்ந்த இன்னொரு குறிப்பிடத்தக்க கதை இருக்கிறது. அவருடைய பெரிய உடல் முழுவதும் தங்க அம்புகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்ததாகக் கூறப்படுகிறது.”
மாணவர்:
“அதைப் பற்றி விரிவாகச் சொல்லுங்கள் ஐயா!”
ஆசிரியர்:
“சுருக்கமாகச் சொல்கிறேன், சரியா?
குடும்பக் கதையின்படி, அந்தச் சடங்கில் உடல் முழுவதும் பல சிறிய தங்க அம்புகள் குத்தப்பட்டிருந்தன. பின்னர் அவர் தனது அரண்மனை போன்ற வீட்டின் அருகிலிருந்து நல்லூர் கோயில் வாசல் வரை சென்ற நீண்ட பாதையில் எரியும் கரிச்சல் மீது படுத்துச் சென்றதாகக் கூறப்படுகிறது.”
வகுப்பறை முழுவதும் அமைதியாகியது.
மாணவர்கள்:
“வாவ்!”
ஆசிரியர்:
“அவர் இறுதியாக கோயிலை அடைந்தபோது, பக்தர்கள் அந்தப் புனித நிகழ்வை வரவேற்கும் வகையில் கோயில் மணிகள் அனைத்தும் ஒரே நேரத்தில் ஒலித்தன — 🔔🔔🔔.”
மாணவர்:
“அது நம்பமுடியாத அளவுக்கு பிரமாண்டமாக இருந்திருக்க வேண்டும் ஐயா!”
ஆசிரியர்:
“நிச்சயமாக!
அது கிறிஸ்துமஸ் தினத்தைப் போன்றது — கற்பனை செய்வதற்கே கடினமாகவும், விளக்குவதற்குக் கடினமாகவும், விவரிப்பதற்கே கிட்டத்தட்ட முடியாததாகவும் தோன்றக்கூடிய ஒன்று.”
பீட்டர்:
“அப்படியானால், அவரைச் சுற்றி நின்று அந்தச் சடங்கிற்கு ஆதரவளித்தவர்கள் யார்?”
ஆசிரியர்:
“ஹா…ஹா…! சிலர் நிச்சயமாக பக்தர்களும் ஆதரவாளர்களுமாக இருந்திருப்பார்கள். மேலும் குடும்பக் கதையின்படி, சடங்கின்போது கீழே விழுந்த தங்க அம்புகளை எடுத்துக்கொள்வதில் ஆர்வம் கொண்டவர்களும் இருந்ததாகக் கூறப்படுகிறது.
நம்புகிறாயா பீட்டர்?”
😄🙏💘
⸻
🌍 உலகளாவிய பிரார்த்தனை
மாணவர்:
“அப்படியானால், உண்மையில் பிரார்த்தனை உலகளாவியதா?
எந்த நாட்டில், எந்த நிறத்தைச் சேர்ந்தவராக, எந்த சாதி அல்லது எந்த மொழியைச் சேர்ந்தவராக இருந்தாலும் ஒருவர் செய்யும் பிரார்த்தனை உலகளாவிய தந்தையை அடையுமா?”
ஆசிரியர்:
“சரியாகச் சொன்னாய்.
ஒவ்வொருவருக்குள்ளும் உறைகின்ற ஒருவரே பரம சத்தியம் என்ற ஆன்மிகக் கருத்துதான் இது.”
சிறிய எண்ணெய் விளக்கு மெதுவாகத் துடித்தது.
ஆசிரியர்:
“திரு. மைனர் அவர்கள் தனது மூத்த மகன் லட்சுமிகாந்தனுக்கு எடுத்துரைத்த ஆன்மிகக் கருத்துகளில் இதுவும் ஒன்றாகும்.”
மாணவர்:
“உண்மையா?”
ஆசிரியர்:
“நமது குடும்பக் கதையின்படி, ஆம்.
லட்சுமிகாந்தன் சிறுவனாக இருந்தபோது, தனது தந்தையிடம் மிகவும் மங்களகரமான ஒரு கேள்வியை அப்பாவித்தனமாகக் கேட்டான்.”
மாணவர்:
“அவன் என்ன கேட்டான்?”
ஆசிரியர்:
“அவன் கேட்டான்:
‘அப்பா, கடவுள் யார்?’”
மாணவர்:
“அவ்வளவு சிறிய வயதிலேயே இவ்வளவு ஆழமான கேள்வியைக் கேட்டானா?”
ஆசிரியர்:
“நிச்சயமாக.
அவனுடைய தந்தை மிகவும் தீவிரமான குரலில் பதிலளித்தார்.”
மாணவர்:
“அவர் என்ன சொன்னார்?”
ஆசிரியர்:
“அவர் விளக்கினார்:
‘ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் பிரபஞ்சத்தின் காரணமானவர். படைப்பின் பின்னால் இருக்கும் பரம சித்தமே அவர்.’”
ரேணுகா:
“இந்த உரையாடல் எப்போது நடைபெற்றது?”
ஆசிரியர்:
“நமது குடும்ப வரலாற்றின்படி, அவர் 1956-ஆம் ஆண்டு யாழ்ப்பாணத்தின் மேயராக இருந்த காலத்தில் இது நடைபெற்றதாகக் கூறப்படுகிறது.”
மாணவர்கள்:
“அற்புதம்!”
ருத்ரா:
“அப்படியானால், எல்லாப் பிரார்த்தனைகளும் உலகளாவிய தந்தையை அடைகின்றன என்று சொல்லலாமா ஐயா? அதற்கு ஏதேனும் ஆதாரத்தை எங்களுக்குக் காட்ட முடியுமா?”
ஆசிரியர்:
“கவலைப்பட வேண்டாம்.
குடும்பத்தில் தலைமுறை தலைமுறையாகச் சொல்லப்பட்ட நினைவுக்கும், சுயாதீனமாக ஆவணப்படுத்தப்பட்ட வரலாற்று ஆதாரத்திற்கும் இடையே நாம் எப்போதும் வேறுபாட்டைக் கவனிக்க வேண்டும். ஆதாரங்களை நாம் கவனமாக ஆராயலாம்.”
⸻
🪔 மூல ஆதியவரின் திருநாமத்தை அறிதல்
ஆசிரியர்:
“இருப்பினும், இன்னொரு ஆன்மிகக் கேள்வி இருக்கிறது.
உலகளாவிய தந்தைக்கும் ஒரு திருநாமம் உள்ளது — நமது தந்தைகள், தாத்தாக்கள், முப்பாட்டன்கள் அனைவருக்கும் பெயர்கள் இருப்பதைப் போல.”
ருத்ரா:
“அந்தத் திருநாமத்தை அறிந்து, அவருக்கு — அந்த மூல ஆதியவருக்கு — நன்றியைத் தெரிவிப்பது முக்கியமா?”
ஆசிரியர்:
“ஆம்.
அவரே பிரபஞ்சத்தின் காரணமானவர் என்று புரிந்துகொள்ளப்படுகிறார்.”
ரேணுகா:
“அப்படியானால், மனிதர்களாகிய நமது வாழ்க்கையின் நோக்கம் இதுதானா ஐயா?”
ஆசிரியர்:
“நாம் இப்போது படித்துக்கொண்டிருக்கும் பக்தி நோக்கில் — ஆம், நூறு சதவீதம்.”
மாணவர்கள் புன்னகைத்தனர்.
மலர்களின் மணம் மீண்டும் திறந்த ஜன்னல்கள் வழியாக மெதுவாக வகுப்பறைக்குள் வந்தது.
🪔🪔🪔
ஹரே கிருஷ்ணா 🙏
No comments:
Post a Comment