Episode 232
My youngest brother Mr Navaratnam’s story everyone needs to learn.
🌳 The Fabulous Family Tree
The Mayor, the Library & the London Mission
Politics • Economics • Public Service • Divine Education
🌅 Good morning, everyone!
The students entered the classroom full of excitement.
On the wall were two pictures.
One showed the London skyline, with business leaders meeting a Tamil Nadu Chief Minister.
The other showed an old photograph of Mr S. A. Navaratnam, former Mayor of Jaffna.
Meera:
“Sir, why have you placed these two pictures together? What could a modern Chief Minister visiting London for business possibly have in common with an old Mayor of Jaffna?”
Teacher:
“Ah, Meera! That is exactly the question I wanted you to ask!”
Renuka:
“Is it about politics, Sir?”
Teacher:
“Not merely politics. It is about public service.”
Peter:
“So what happened in London?”
Teacher:
“In September 2026, Tamil Nadu Chief Minister C. Joseph Vijay visited London to develop international business and investment links. The Tamil Nadu government reported investment commitments of about ₹15,300 crore, including MoUs and a letter of intent, across manufacturing, technology, energy and other sectors.” (India Today)
Meera:
“Wow! So the Chief Minister went abroad to bring opportunities back to Tamil Nadu?”
Teacher:
“Exactly. That is one form of modern public administration: government creating connections between its people and international business.”
Renuka:
“But what has that got to do with Mr S. S Navaratnam?”
Teacher:
“Now we travel backwards in time.”
The teacher pointed towards the old photograph.
Teacher:
“Mr S. S. Navaratnam served as Mayor of Jaffna from 1956 to 1957.” (Kiwix Server)
Peter:
“What could a Mayor do in those days?”
Teacher:
“Quite a lot, Peter. A Mayor could work to secure resources, coordinate public institutions, encourage development and help transform plans into public facilities.”
Meera:
“And the Jaffna Public Library?”
Teacher:
“The Library has an important history. Its fundraising campaign had already begun before Navaratnam became Mayor, and its foundation stone was laid in 1953. The first stage was eventually completed and formally opened by Mayor Alfred Duraiappah in October 1959.” (dbsjeyaraj.com)
Renuka:
“Then where does Mr Navaratnam come into the story?”
Teacher:
“According to our family history, during his mayoral period Navaratnam worked hard to advance the construction and, importantly, sought to persuade British representatives not to withdraw financial support for the project.”
Peter:
“So he didn’t start the whole Library project?”
Teacher:
“Correct. We must be precise. The fundraising and planning had already begun. But continuing a great project can itself be a great act of public service.”
Meera:
“Ah! So starting a project is one service, protecting its funding is another, and completing it is another!”
Teacher:
“Excellent, Meera!”
Renuka:
“But then, Sir, if another Mayor later opened the completed building, shouldn’t we remember everyone who helped make it possible?”
The teacher smiled.
Teacher:
“That is the lesson.”
🪔 The Three Questions of History
Teacher writes on the blackboard:
Who conceived it?
Who financed it?
Who worked to complete it?
Then he adds:
And finally — who received the public recognition?
Peter:
“Sir, are you saying that the name on a building doesn’t necessarily tell us the whole story?”
Teacher:
“Exactly.”
Meera:
“Then the same principle applies to modern politics?”
Teacher:
“Yes. When a government announces a major investment agreement, we should ask what was actually signed, what was merely proposed, who negotiated it, who implements it, and whether the promised investment eventually materialises.”
Renuka:
“So an announcement, an MoU, an investment commitment and a completed project are not necessarily the same thing?”
Teacher:
“Now you are becoming economists!”
Everyone laughed.
Teacher:
“And the same principle applies to our Fabulous Family Tree. We should never erase the contribution of one generation simply because another generation completed the work.”
Meera:
“Then perhaps the greatest lesson is not who gets the credit?”
Teacher:
“Very good.”
Meera:
“It is whether the people received the benefit.”
The classroom became quiet.
The teacher looked at the old photograph of Mr S. S. Navaratnam.
Teacher:
“Precisely.”
Man proposes; God disposes.
A human being may propose a library, a stadium, a water supply, electricity, housing or an economic partnership.
But circumstances may change.
Governments may change.
Mayors may change.
Names may change.
Yet the service to the people should remain.
Peter:
“Sir, then perhaps history should not be a competition between politicians.”
Teacher:
“Wonderful, Peter.”
Renuka:
“History should be a search for the truth behind the achievement.”
Teacher:
“Exactly.”
And beneath the family-tree photograph, the teacher wrote one final sentence:
🌳 “Do not ask only whose name is on the building. Ask whose hands helped build it.”
🪔 Service to the people is service to God.
🌳 L’Arbre Généalogique Fabuleux
Le Maire, la Bibliothèque & la Mission de Londres
Politique • Économie • Service public • Éducation divine
🌅 Bonjour à tous !
Les élèves entrèrent dans la classe avec enthousiasme.
Au mur, deux images étaient exposées.
L’une représentait Londres, où un dirigeant du Tamil Nadu rencontrait des responsables d’entreprises pour développer les investissements.
L’autre représentait M. S. A. Navaratnam, ancien maire de Jaffna.
Meera :
« Monsieur, pourquoi avez-vous placé ces deux images ensemble ? Quel rapport peut-il y avoir entre une visite moderne à Londres pour attirer des investissements et un ancien maire de Jaffna ? »
Professeur :
« Ah, Meera ! C’est justement la question que je voulais que tu poses ! »
Renuka :
« Est-ce une leçon de politique, Monsieur ? »
Professeur :
« Pas seulement de politique. C’est une leçon sur le service public. »
Peter :
« Alors, que s’est-il passé à Londres ? »
Professeur :
« Un dirigeant du Tamil Nadu s’y est rendu pour développer des relations économiques internationales et attirer des investissements. C’est une forme moderne de service public : créer des liens entre son peuple et les entreprises internationales. »
Meera :
« Et quel est le rapport avec M. Navaratnam ? »
Le professeur montra la vieille photographie.
Professeur :
« M. S. A. Navaratnam fut maire de Jaffna de 1956 à 1957. »
Renuka :
« Et la bibliothèque publique de Jaffna, Monsieur ? »
Professeur :
« Son histoire est importante. La collecte de fonds et le projet avaient commencé avant le mandat de Navaratnam. Mais, selon l’histoire familiale que nous transmettons, pendant son mandat, il travailla pour faire avancer la construction et chercha notamment à convaincre les représentants britanniques de maintenir leur soutien financier. »
Peter :
« Donc il n’avait pas commencé tout le projet ? »
Professeur :
« Exactement. Nous devons être précis. Mais continuer, protéger et faire avancer un grand projet peut également être un grand service public. »
Meera :
« Alors commencer un projet est un service, protéger son financement en est un autre, et le terminer encore un autre ! »
Professeur :
« Excellent, Meera ! »
Le professeur écrivit au tableau :
🪔 Les trois questions de l’Histoire
Qui l’a conçu ?
Qui l’a financé ?
Qui a travaillé pour le réaliser ?
Puis il ajouta :
Et finalement — qui a reçu la reconnaissance publique ?
Renuka :
« Monsieur, le nom inscrit sur un bâtiment ne raconte donc pas nécessairement toute son histoire ? »
Professeur :
« Exactement. »
Peter :
« Alors cette règle s’applique aussi à la politique moderne ? »
Professeur :
« Oui. Pour chaque annonce d’investissement, nous devons distinguer ce qui a été proposé, ce qui a été signé, ce qui a réellement été investi et ce qui a finalement été réalisé. »
Meera :
« Alors un accord, un protocole d’accord, une promesse d’investissement et un projet achevé ne sont pas nécessairement la même chose ? »
Professeur :
« Maintenant, vous commencez à devenir de vrais économistes ! »
Tout le monde éclata de rire.
Le professeur regarda encore une fois la photographie de M. Navaratnam.
Professeur :
« N’effaçons jamais la contribution d’une génération simplement parce qu’une autre génération a terminé le travail. »
Meera :
« Monsieur… alors le plus important n’est peut-être pas de savoir qui reçoit le mérite ? »
Professeur :
« Très bien. »
Meera :
« C’est de savoir si le peuple en a bénéficié. »
La classe devint silencieuse.
Le professeur écrivit une dernière phrase sous la photographie :
🌳 « Ne demandez pas seulement à qui appartient le nom inscrit sur le bâtiment. Demandez aussi quelles mains ont contribué à le construire. »
🪔 Servir le peuple, c’est servir Dieu.
🌳 L’Arbre Généalogique Fabuleux
Le Maire, la Bibliothèque & la Mission de Londres
Politique • Économie • Service public • Éducation divine
🌅 Bonjour à tous !
Les élèves entrèrent dans la classe avec enthousiasme.
Au mur, deux images étaient exposées.
L’une représentait Londres, où un dirigeant du Tamil Nadu rencontrait des responsables d’entreprises pour développer les investissements.
L’autre représentait M. S. A. Navaratnam, ancien maire de Jaffna.
Meera :
« Monsieur, pourquoi avez-vous placé ces deux images ensemble ? Quel rapport peut-il y avoir entre une visite moderne à Londres pour attirer des investissements et un ancien maire de Jaffna ? »
Professeur :
« Ah, Meera ! C’est justement la question que je voulais que tu poses ! »
Renuka :
« Est-ce une leçon de politique, Monsieur ? »
Professeur :
« Pas seulement de politique. C’est une leçon sur le service public. »
Peter :
« Alors, que s’est-il passé à Londres ? »
Professeur :
« Un dirigeant du Tamil Nadu s’y est rendu pour développer des relations économiques internationales et attirer des investissements. C’est une forme moderne de service public : créer des liens entre son peuple et les entreprises internationales. »
Meera :
« Et quel est le rapport avec M. Navaratnam ? »
Le professeur montra la vieille photographie.
Professeur :
« M. S. A. Navaratnam fut maire de Jaffna de 1956 à 1957. »
Renuka :
« Et la bibliothèque publique de Jaffna, Monsieur ? »
Professeur :
« Son histoire est importante. La collecte de fonds et le projet avaient commencé avant le mandat de Navaratnam. Mais, selon l’histoire familiale que nous transmettons, pendant son mandat, il travailla pour faire avancer la construction et chercha notamment à convaincre les représentants britanniques de maintenir leur soutien financier. »
Peter :
« Donc il n’avait pas commencé tout le projet ? »
Professeur :
« Exactement. Nous devons être précis. Mais continuer, protéger et faire avancer un grand projet peut également être un grand service public. »
Meera :
« Alors commencer un projet est un service, protéger son financement en est un autre, et le terminer encore un autre ! »
Professeur :
« Excellent, Meera ! »
Le professeur écrivit au tableau :
🪔 Les trois questions de l’Histoire
Qui l’a conçu ?
Qui l’a financé ?
Qui a travaillé pour le réaliser ?
Puis il ajouta :
Et finalement — qui a reçu la reconnaissance publique ?
Renuka :
« Monsieur, le nom inscrit sur un bâtiment ne raconte donc pas nécessairement toute son histoire ? »
Professeur :
« Exactement. »
Peter :
« Alors cette règle s’applique aussi à la politique moderne ? »
Professeur :
« Oui. Pour chaque annonce d’investissement, nous devons distinguer ce qui a été proposé, ce qui a été signé, ce qui a réellement été investi et ce qui a finalement été réalisé. »
Meera :
« Alors un accord, un protocole d’accord, une promesse d’investissement et un projet achevé ne sont pas nécessairement la même chose ? »
Professeur :
« Maintenant, vous commencez à devenir de vrais économistes ! »
Tout le monde éclata de rire.
Le professeur regarda encore une fois la photographie de M. Navaratnam.
Professeur :
« N’effaçons jamais la contribution d’une génération simplement parce qu’une autre génération a terminé le travail. »
Meera :
« Monsieur… alors le plus important n’est peut-être pas de savoir qui reçoit le mérite ? »
Professeur :
« Très bien. »
Meera :
« C’est de savoir si le peuple en a bénéficié. »
La classe devint silencieuse.
Le professeur écrivit une dernière phrase sous la photographie :
🌳 « Ne demandez pas seulement à qui appartient le nom inscrit sur le bâtiment. Demandez aussi quelles mains ont contribué à le construire. »
🪔 Servir le peuple, c’est servir Dieu.
அற்புதமான குடும்ப மரம்
மேயர் • யாழ்ப்பாண நூலகம் • லண்டன் பயணம்
அரசியல் • பொருளாதாரம் • பொதுச் சேவை • தெய்வீகக் கல்வி
🌅 அனைவருக்கும் இனிய காலை வணக்கம்!
மாணவர்கள் உற்சாகத்துடன் வகுப்பறைக்குள் வந்தார்கள்.
சுவரில் இரண்டு படங்கள் இருந்தன.
ஒன்றில் லண்டன் நகரம் — தமிழ்நாட்டின் ஒரு தலைவர் சர்வதேச வர்த்தகத் தலைவர்களுடன் முதலீடுகள் குறித்து கலந்துரையாடுவது போன்ற காட்சி.
மற்றொன்றில் யாழ்ப்பாணத்தின் முன்னாள் மேயர் திரு. S. A. நவரத்தினம் அவர்களின் பழைய புகைப்படம்.
மீரா:
“ஐயா, இந்த இரண்டு படங்களையும் ஏன் ஒன்றாக வைத்திருக்கிறீர்கள்? இன்றைய லண்டன் வர்த்தகப் பயணத்திற்கும் யாழ்ப்பாணத்தின் முன்னாள் மேயருக்கும் என்ன தொடர்பு?”
ஆசிரியர்:
“ஆஹா, மீரா! நீங்கள் கேட்க வேண்டும் என்று நான் நினைத்த கேள்வியே அதுதான்!”
ரேணுகா:
“இது அரசியல் பாடமா, ஐயா?”
ஆசிரியர்:
“அரசியல் மட்டும் அல்ல. இது பொதுச் சேவையைப் பற்றிய பாடம்.”
பீட்டர்:
“அப்படியானால் லண்டனில் என்ன நடந்தது?”
ஆசிரியர்:
“தமிழ்நாட்டின் ஒரு தலைவர் சர்வதேச பொருளாதாரத் தொடர்புகளை வளர்ப்பதற்கும் முதலீடுகளை ஈர்ப்பதற்கும் லண்டனுக்குச் சென்றார். இது நவீன பொதுச் சேவையின் ஒரு வடிவம் — தமது மக்களுக்கும் சர்வதேச நிறுவனங்களுக்கும் இடையே புதிய தொடர்புகளை உருவாக்குவது.”
மீரா:
“அப்படியானால் இதற்கும் திரு. நவரத்தினத்திற்கும் என்ன தொடர்பு?”
ஆசிரியர் பழைய புகைப்படத்தைச் சுட்டிக்காட்டினார்.
ஆசிரியர்:
“திரு. S. A. நவரத்தினம் அவர்கள் 1956 முதல் 1957 வரை யாழ்ப்பாண மேயராகப் பணியாற்றினார்.”
ரேணுகா:
“யாழ்ப்பாணப் பொது நூலகம் பற்றிய கதை என்ன, ஐயா?”
ஆசிரியர்:
“அதன் வரலாறு மிகவும் முக்கியமானது. நூலகத்திற்கான நிதி திரட்டலும் திட்டமும் நவரத்தினம் அவர்கள் மேயராக வருவதற்கு முன்பே ஆரம்பிக்கப்பட்டிருந்தன. ஆனால் நமது குடும்ப வரலாற்றின்படி, அவருடைய மேயர் காலத்தில் கட்டுமானப் பணியை முன்னெடுக்க அவர் கடுமையாக உழைத்தார். குறிப்பாக, பிரிட்டிஷ் பிரதிநிதிகளிடம் பேசி, நூலகத்திற்கான அவர்களின் நிதியுதவி தொடர்ந்து கிடைக்க வேண்டும் என்று முயற்சி செய்தார்.”
பீட்டர்:
“அப்படியானால் முழுத் திட்டத்தையும் அவர் ஆரம்பிக்கவில்லை?”
ஆசிரியர்:
“அப்படித்தான். நாம் வரலாற்றில் துல்லியமாக இருக்க வேண்டும். ஆனால் ஒரு பெரிய திட்டத்தைத் தொடர்ந்து பாதுகாத்து முன்னெடுத்துச் செல்வதும் ஒரு பெரிய பொதுச் சேவையே.”
மீரா:
“அப்படியானால் ஒரு திட்டத்தை ஆரம்பிப்பது ஒரு சேவை; அதன் நிதியைப் பாதுகாப்பது இன்னொரு சேவை; அதை நிறைவு செய்வது இன்னொரு சேவை!”
ஆசிரியர்:
“மிகச் சிறப்பு, மீரா!”
ஆசிரியர் கரும்பலகையில் எழுதினார்:
🪔 வரலாற்றின் மூன்று கேள்விகள்
யார் திட்டமிட்டார்கள்?
யார் நிதியளித்தார்கள்?
யார் அதை நிறைவேற்ற உழைத்தார்கள்?
பின்னர் அவர் மேலும் எழுதினார்:
இறுதியில் — பொதுமக்களின் பாராட்டு யாருக்குக் கிடைத்தது?
ரேணுகா:
“ஐயா, ஒரு கட்டிடத்தில் எழுதப்பட்டிருக்கும் பெயர் மட்டும் அதன் முழு வரலாற்றைக் கூறாது, அல்லவா?”
ஆசிரியர்:
“மிகவும் சரி.”
பீட்டர்:
“அப்படியானால் இந்தக் கொள்கை இன்றைய அரசியலுக்கும் பொருந்துமா?”
ஆசிரியர்:
“ஆம். ஒவ்வொரு முதலீட்டு அறிவிப்பிலும் — எது முன்மொழிவு, எது ஒப்பந்தம், எது உண்மையில் முதலீடு செய்யப்பட்டது, எது இறுதியில் நிறைவேற்றப்பட்டது — என்பதை நாம் தனித்தனியாகப் பார்க்க வேண்டும்.”
மீரா:
“அப்படியானால் ஒரு புரிந்துணர்வு ஒப்பந்தம், முதலீட்டு உறுதிமொழி, உண்மையான முதலீடு, நிறைவு பெற்ற திட்டம் — இவை அனைத்தும் ஒன்றல்லவே?”
ஆசிரியர்:
“இப்போது நீங்கள் உண்மையான பொருளாதார நிபுணர்களாக மாறிக் கொண்டிருக்கிறீர்கள்!”
அனைவரும் சிரித்தார்கள்.
ஆசிரியர் மீண்டும் திரு. நவரத்தினம் அவர்களின் புகைப்படத்தைப் பார்த்தார்.
ஆசிரியர்:
“ஒரு தலைமுறை செய்த பங்களிப்பை, மற்றொரு தலைமுறை அந்தப் பணியை முடித்துவிட்டது என்பதற்காக ஒருபோதும் மறந்துவிடக் கூடாது.”
மீரா:
“ஐயா… அப்படியானால் முக்கியமானது யாருக்குப் புகழ் கிடைத்தது என்பதல்லவா?”
ஆசிரியர்:
“மிகச் சரி.”
மீரா:
“மக்களுக்கு அதன் பயன் கிடைத்ததா என்பதே முக்கியம்.”
வகுப்பறை அமைதியானது.
ஆசிரியர் புகைப்படத்தின் கீழ் இறுதியாக ஒரு வரியை எழுதினார்:
🌳 “கட்டிடத்தில் யாருடைய பெயர் இருக்கிறது என்று மட்டும் கேட்காதீர்கள். அதை உருவாக்க உதவிய கரங்கள் யாருடையவை என்றும் கேளுங்கள்.”
🪔 மக்களுக்குச் சேவை செய்வது இறைவனுக்குச் சேவை செய்வதாகும்.
“That’s great lesson sir!”
Thank you 🙏
Hare Krishna
No comments:
Post a Comment