Episode 218

 🌳 Fabulous Family Tree Lesson 🌳

Teacher: Good morning, everyone! 🌅 Welcome back to our Fabulous Family Tree lesson!

Students: “Hooray! 🙌 We’ve been impatiently waiting to learn more of your lovely lessons, sir!”

Subathra: “Excuse me, sir. Would you mind telling us the name of the father of Mr. Velupillai, the richest man at the root of our Family Tree? My father was very interested to know.”

Teacher: His name was Muthukumar.

Students: “Oh! Is that why Mr. Sathasivampillai, your great-grandfather, was nicknamed Muthukumar?”

Teacher: “A super-sure inquiry, Subathra!” 😄

Mary: “My… my grandmother asked about that too.”

Teacher: “Brilliant question! It was simply because of the remarkable similarity in the features of Mr. Muthukumar and Mr. Sathasivampillai.”

Teacher: “Didn’t we show you pictures of present-day family members who resemble some of our earlier ancestors, Meera?”

Meera: “Oh, absolutely, sir! Thank you.”

Student: “So, Mr. Sathasivampillai was your great-great-grandfather?”

Teacher: “Yes! 👍 As we have already learned, he was the son of Sellaiyapillai and Nagammapillai, and he was born in 1891.”

Student: “And what was the name of his wife—your great-great-grandmother?”

Teacher: “Her name was Deivannaipillai.”

Student: “So, her husband, Mr. Sathasivampillai, looked like Mr. Muthukumar, who was the father of Mr. Velupillai—the wealthy man at the very root of the Family Tree?”

Teacher: “Undoubtedly, Mary!”

Student: “Were you and your brother given the name Sinrajah because it was your father’s home name, and you were his favourite son?”

Teacher: “Oh! How did you know that? Ha… ha…! Not only that—our grandfather was very fond of Sinrajah, his last and youngest son, who was our father.”

Student: “That’s exactly what my grandmother told us!”

Teacher: “That is absolutely correct, Meera.”

Student: “When did Mr. Sathasivampillai’s parents marry?”

Sam: “Have you got anything as a souvenir from their wedding?”

Teacher: “Of course! We still have their wedding bed, made of exceptionally strong wood. It is about 135 years old.”

Students: “Could you show it to us?”

Teacher: “Why not?” 😄

Teacher: “By the way, the happily married couple are in Malaysia at the moment.”

Student: “Your eye-doctor daughter, sir?”

Teacher: “Yes! Oh my goodness!”

Student: “What happened?”

Teacher: “When we saw their beautiful brown wooden bed in the hotel during a video call, with its lovely white mosquito net 🦟, we immediately remembered the beautiful bed of our great-grandfather and great-grandmother. It looked one hundred percent identical—as though the two beds were identical twins!”

Students: “Really?! We’re sooo excited to see it!”

Student: “What wonderful news! So preserving antique furniture can even become an attraction for tourists?”

Teacher: “That’s right, Sarah, that’s absolutely right! Here in the West, we often see antique furniture being thrown away or replaced. But in some countries, precious old furniture is proudly preserved for generations. Best of all, it is environmentally friendly too—preserving history instead of creating unnecessary waste.”

Students: “Thank you, sir! 🙏”

Teacher: “You’re very welcome! See you in our next Fabulous Family Tree lesson! 👋🌳”

Everyone: “Hare Krishna! 🪔🙏”

Appreciate it amazingly.

See you later 🪔

🌳 அற்புதமான குடும்ப மரப் பாடம் 🌳

ஆசிரியர்: அனைவருக்கும் காலை வணக்கம்! 🌅 நமது அற்புதமான குடும்ப மரப் பாடத்திற்கு மீண்டும் உங்களை அன்புடன் வரவேற்கிறேன்!

மாணவர்கள்: “ஹூரே! 🙌 உங்கள் அழகான பாடங்களை மேலும் கற்றுக்கொள்ள நாங்கள் ஆவலுடன் காத்திருந்தோம், ஐயா!”

சுபத்திரா: “மன்னிக்கவும் ஐயா. நமது குடும்ப மரத்தின் வேரில் இருக்கும் மிகப் பெரிய செல்வந்தரான திரு. வேலுப்பிள்ளையின் தந்தையின் பெயரைச் சொல்ல முடியுமா? என் அப்பாவுக்கு அதைத் தெரிந்துகொள்ள மிகவும் ஆர்வமாக இருந்தது.”

ஆசிரியர்: அவருடைய பெயர் முத்துக்குமார்.

மாணவர்கள்: “ஓ! அதனால்தானா உங்கள் கொள்ளுத் தாத்தாவான திரு. சதாசிவம்பிள்ளைக்கு முத்துக்குமார் என்ற செல்லப்பெயர் இருந்தது?”

ஆசிரியர்: “மிகவும் உறுதியான விசாரணை, சுபத்திரா!” 😄

மேரி: “என்… என் பாட்டியும் அதைப் பற்றிக் கேட்டார்.”

ஆசிரியர்: “அருமையான கேள்வி! திரு. முத்துக்குமாருக்கும் திரு. சதாசிவம்பிள்ளைக்கும் முகத் தோற்றத்தில் குறிப்பிடத்தக்க ஒற்றுமை இருந்ததுதான் அதற்குக் காரணம்.”

ஆசிரியர்: “நமது முந்தைய தலைமுறை முன்னோர்களைப் போலவே தோற்றமளிக்கும் இன்றைய குடும்ப உறுப்பினர்களின் படங்களை நாம் உங்களுக்குக் காட்டவில்லையா, மீரா?”

மீரா: “ஓ, நிச்சயமாகக் காட்டினீர்கள் ஐயா! நன்றி.”

மாணவர்: “அப்படியானால், திரு. சதாசிவம்பிள்ளை உங்கள் கொள்ளுத் தாத்தாவா?”

ஆசிரியர்: “ஆம்! 👍 நாம் ஏற்கனவே கற்றுக்கொண்டபடி, அவர் செல்லையப்பிள்ளை மற்றும் நாகம்மாப்பிள்ளை ஆகியோரின் மகன். அவர் 1891 ஆம் ஆண்டு பிறந்தார்.”

மாணவர்: “அவருடைய மனைவியின் பெயர் என்ன—அதாவது உங்கள் கொள்ளுப் பாட்டியின் பெயர்?”

ஆசிரியர்: “அவருடைய பெயர் தெய்வானைப்பிள்ளை.”

மாணவர்: “அப்படியானால், அவருடைய கணவர் திரு. சதாசிவம்பிள்ளை, குடும்ப மரத்தின் வேரில் இருக்கும் செல்வந்தரான திரு. வேலுப்பிள்ளையின் தந்தையான திரு. முத்துக்குமாரைப் போலவே தோற்றமளித்தாரா?”

ஆசிரியர்: “நிச்சயமாக, மேரி!”

மாணவர்: “உங்களுக்கும் உங்கள் சகோதரருக்கும் சின்ராஜா என்ற பெயர் சூட்டப்பட்டது, ஏனெனில் அது உங்கள் தந்தையின் வீட்டுப் பெயராக இருந்ததாலும், நீங்கள் அவருடைய செல்ல மகனாக இருந்ததாலும் தானா?”

ஆசிரியர்: “ஓ! அதை எப்படி தெரிந்துகொண்டாய்? ஹா… ஹா…! அது மட்டுமல்ல—எங்கள் தாத்தாவுக்கு சின்ராஜா என்ற பெயர் மிகவும் பிடித்திருந்தது. அவர் எங்கள் தந்தையான தனது கடைசி மற்றும் இளைய மகனாக இருந்தார்.”

மாணவர்: “அதைத்தான் என் பாட்டியும் எங்களிடம் சொன்னார்!”

ஆசிரியர்: “அது முற்றிலும் சரி, மீரா.”

மாணவர்: “திரு. சதாசிவம்பிள்ளையின் பெற்றோர் எப்போது திருமணம் செய்துகொண்டார்கள்?”

சாம்: “அவர்களின் திருமணத்திலிருந்து ஏதாவது நினைவுப் பொருள் உங்களிடம் இருக்கிறதா?”

ஆசிரியர்: “நிச்சயமாக! அவர்களுடைய திருமணப் படுக்கை இன்னும் எங்களிடம் இருக்கிறது. மிகவும் வலிமையான மரத்தால் செய்யப்பட்ட அந்தப் படுக்கைக்கு சுமார் 135 ஆண்டுகள் ஆகின்றன.”

மாணவர்கள்: “அதை எங்களுக்குக் காட்ட முடியுமா?”

ஆசிரியர்: “ஏன் முடியாது?” 😄

ஆசிரியர்: “அதுமட்டுமல்ல, அந்த மகிழ்ச்சியான தம்பதியினர் தற்போது மலேசியாவில் இருக்கிறார்கள்.”

மாணவர்: “உங்கள் கண் மருத்துவரான மகளா, ஐயா?”

ஆசிரியர்: “ஆம்! ஓ, கடவுளே!”

மாணவர்: “என்ன நடந்தது?”

ஆசிரியர்: “வீடியோ அழைப்பில் அவர்கள் தங்கியிருந்த ஹோட்டலில் இருந்த அழகான பழுப்பு நிற மரப் படுக்கையை, அதன் அழகான வெள்ளை கொசு வலையுடன் 🦟 பார்த்தபோது, உடனே நமது கொள்ளுத் தாத்தா மற்றும் கொள்ளுப் பாட்டியின் அழகான படுக்கை எங்களுக்கு நினைவுக்கு வந்தது. அந்த இரண்டு படுக்கைகளும் நூறு சதவீதம் ஒரே மாதிரியாக இருந்தன—இரட்டைக் குழந்தைகளைப் போலவே!”

மாணவர்கள்: “உண்மையிலேயே?! அவர்களின் படுக்கையைப் பார்க்க நாங்கள் மிகவும்… மிகவும் ஆவலாக இருக்கிறோம்!”

மாணவர்: “என்ன அற்புதமான செய்தி! அப்படியானால், பழமையான மரச்சாமான்களைப் பாதுகாப்பது சுற்றுலாப் பயணிகளுக்குக் கூட ஒரு ஈர்ப்பாக மாறுமா?”

ஆசிரியர்: “அதுதான், சாரா, அதுதான்! மேற்கத்திய நாடுகளில் பழமையான மரச்சாமான்கள் தூக்கி எறியப்படுவதையோ அல்லது புதியவற்றால் மாற்றப்படுவதையோ நாம் அடிக்கடி பார்க்கிறோம். ஆனால் சில நாடுகளில், மதிப்புமிக்க பழைய மரச்சாமான்கள் தலைமுறை தலைமுறையாகப் பெருமையுடன் பாதுகாக்கப்படுகின்றன. எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, இது சுற்றுச்சூழலுக்கும் நன்மை பயக்கிறது—தேவையற்ற கழிவுகளை உருவாக்குவதற்குப் பதிலாக வரலாற்றைப் பாதுகாக்கிறது.”

மாணவர்கள்: “நன்றி ஐயா! 🙏”

ஆசிரியர்: “மிக்க நன்றி! நமது அடுத்த அற்புதமான குடும்ப மரப் பாடத்தில் மீண்டும் சந்திப்போம்! 👋🌳”

அனைவரும்: “ஹரே கிருஷ்ணா! 🪔🙏”

 La fabuleuse leçon de l’Arbre Généalogique 🌳

Professeur : Bonjour à toutes et à tous ! 🌅 Soyez les bienvenus à nouveau dans notre fabuleuse leçon de l’Arbre Généalogique !

Les élèves : « Hourra ! 🙌 Nous étions tellement impatients de retrouver vos merveilleuses leçons, monsieur ! »

Subathra : « Excusez-moi, monsieur. Pourriez-vous nous dire le nom du père de M. Velupillai, l’homme le plus riche à la racine de notre Arbre Généalogique ? Mon père était très curieux de le savoir. »

Professeur : Il s’appelait Muthukumar.

Les élèves : « Oh ! Est-ce pour cela que M. Sathasivampillai, votre arrière-arrière-grand-père, avait pour surnom Muthukumar ? »

Professeur : « Voilà une enquête particulièrement perspicace, Subathra ! » 😄

Mary : « Ma… ma grand-mère m’avait également posé cette question. »

Professeur : « Excellente question ! C’était tout simplement en raison de la remarquable ressemblance des traits du visage de M. Muthukumar et de M. Sathasivampillai. »

Professeur : « Ne vous avons-nous pas montré les photos des membres actuels de la famille qui ressemblent à certains de nos ancêtres, Meera ? »

Meera : « Oh oui, absolument, monsieur ! Merci. »

Un élève : « Alors, M. Sathasivampillai était votre arrière-arrière-grand-père ? »

Professeur : « Oui ! 👍 Comme nous l’avons déjà appris, il était le fils de Sellaiyapillai et Nagammapillai, et il est né en 1891. »

Un élève : « Et quel était le nom de son épouse — votre arrière-arrière-grand-mère ? »

Professeur : « Elle s’appelait Deivannaipillai. »

Un élève : « Donc, son mari, M. Sathasivampillai, ressemblait à M. Muthukumar, qui était le père de M. Velupillai, l’homme fortuné qui se trouve à la racine même de notre Arbre Généalogique ? »

Professeur : « Sans aucun doute, Mary ! »

Un élève : « Est-ce que votre frère et vous avez reçu le prénom Sinrajah parce que c’était le nom que votre père portait dans la famille, et parce que vous étiez son fils préféré ? »

Professeur : « Oh ! Comment as-tu deviné cela ? Ha… ha… ! Et ce n’est pas tout : notre grand-père aimait beaucoup Sinrajah, son dernier et plus jeune fils, qui était notre père. »

Un élève : « C’est exactement ce que ma grand-mère nous avait raconté ! »

Professeur : « C’est absolument exact, Meera. »

Un élève : « Quand les parents de M. Sathasivampillai se sont-ils mariés ? »

Sam : « Avez-vous conservé un souvenir de leur mariage ? »

Professeur : « Bien sûr ! Nous avons encore leur lit nuptial, fabriqué dans un bois particulièrement solide. Il a environ 135 ans. »

Les élèves : « Pourriez-vous nous le montrer ? »

Professeur : « Pourquoi pas ? » 😄

Professeur : « Au fait, le couple, toujours aussi heureux, se trouve actuellement en Malaisie. »

Un élève : « Votre fille ophtalmologue, monsieur ? »

Professeur : « Oui ! Oh là là ! »

Un élève : « Que s’est-il passé ? »

Professeur : « Lorsque nous avons vu, lors d’un appel vidéo, leur magnifique lit en bois brun dans l’hôtel où ils séjournaient, avec sa jolie moustiquaire blanche 🦟, nous avons immédiatement pensé au magnifique lit de notre arrière-arrière-grand-père et de notre arrière-arrière-grand-mère. Il était identique à cent pour cent — comme si les deux lits étaient des jumeaux identiques ! »

Les élèves : « Vraiment ?! Nous sommes sooo impatients de le voir ! »

Un élève : « Quelle merveilleuse nouvelle ! Alors, préserver les meubles anciens peut même devenir une attraction pour les touristes ? »

Professeur : « Exactement, Sarah, absolument ! Ici, en Occident, nous voyons souvent des meubles anciens être jetés ou remplacés. Mais dans certains pays, les meubles anciens et précieux sont fièrement conservés pendant des générations. Et surtout, c’est également bénéfique pour l’environnement : nous préservons l’histoire au lieu de créer des déchets inutiles. »

Les élèves : « Merci, monsieur ! 🙏 »

Professeur : « Je vous en prie ! À très bientôt pour notre prochaine leçon de la Fabuleuse Arbre Généalogique ! 👋🌳 »

Tout le monde : « Hare Krishna ! 🪔🙏 »