Episode 171 

Hare Krishna!

“May our words become service, our service become devotion, and our devotion lead us ever closer to the lotus feet of Lord Krishna.”

🪔 An Offering of Śaraṇāgati (Complete Surrender) 🪔

With heartfelt devotion and gratitude to the Supreme Lord, my dear friend Mr. Yoga and I had the blessed opportunity to offer this beautiful Panchaloha (five-metal) deity to the Kurinchikumaran Temple in Germany.

This offering was not merely a donation of a sacred murti; it was an expression of Śaraṇāgati—complete surrender at the lotus feet of the Lord.

In the Bhagavad Gītā (18.66), Lord Krishna lovingly assures us:

“Abandon all varieties of duties and simply surrender unto Me. I shall deliver you from all sinful reactions. Do not fear.”

Every act of loving service offered with humility becomes an offering of the heart. We pray that this sacred deity will inspire countless devotees to cultivate faith, devotion, peace, and loving service to God for many generations.

May this humble offering remind us that the greatest wealth is not what we possess, but what we lovingly dedicate in the service of the Divine.

Hare Krishna! 🪔🙏

🇱🇰 தமிழ்

🪔 சரணாகதியின் புனித அர்ப்பணம் 🪔

எல்லாம் வல்ல பரமாத்மாவிற்கு எங்கள் மனமார்ந்த நன்றியையும் பக்தியையும் சமர்ப்பித்து, என் அன்புத் தோழர் திரு. யோகா அவர்களும் நானும் இணைந்து, இந்த அழகிய பஞ்சலோகத் தெய்வ விக்ரகத்தை ஜெர்மனியில் அமைந்துள்ள குறிஞ்சிக்குமரன் ஆலயத்திற்கு சமர்ப்பிக்கும் பாக்கியத்தைப் பெற்றோம்.

இது ஒரு விக்ரகத்தை அன்பளிப்பாக வழங்கிய செயல் மட்டுமல்ல; இது சரணாகதி—பரமனின் திருவடிகளில் முழுமையாக தன்னை ஒப்படைக்கும் பக்தியின் வெளிப்பாடாகும்.

பகவத் கீதையில் (18.66) பகவான் ஸ்ரீகிருஷ்ணர் அருளுகிறார்:

“எல்லா தர்மங்களையும் விட்டுவிட்டு என்னிடமே முழுமையாக சரணடைவாயாக. நான் உன்னை எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் விடுவிப்பேன். கவலைப்படாதே.”

தாழ்மையுடனும் அன்புடனும் இறைவனுக்குச் செய்யப்படும் ஒவ்வொரு சேவையும் நித்திய ஆன்மீகப் பலனை அளிக்கிறது.

இந்தப் புனித விக்ரகம் எண்ணற்ற பக்தர்களின் இதயங்களில் பக்தி, அமைதி, கருணை மற்றும் இறை அன்பை வளர்க்கும் தெய்வீக அருள்மிகு மையமாக விளங்க வேண்டும் என்று பிரார்த்திக்கிறோம்.

நாம் பெற்றவற்றை வைத்திருப்பதல்ல உண்மையான செல்வம்; அவற்றை இறை சேவைக்காக அர்ப்பணிப்பதே உயர்ந்த செல்வம் என்பதை இந்த அர்ப்பணம் நினைவூட்டட்டும்.

ஹரே கிருஷ்ணா! 🪔🙏

இறைவன் ஸ்ரீமன் நாராயணரும், ஸ்ரீகிருஷ்ணரும், குறிஞ்சிக்குமரனாக அருள்பாலிக்கும் முருகப்பெருமானும், இந்தப் புனித விக்ரகத்தை தரிசிக்கும் அனைவருக்கும் அருள், ஆனந்தம் மற்றும் ஆன்மீக முன்னேற்றத்தை வழங்குவார்களாக!

🇫🇷 Français

🪔 Une Offrande de Śaraṇāgati (Abandon Total à Dieu) 🪔

Avec une profonde dévotion et une immense gratitude envers le Seigneur Suprême, mon cher ami M. Yoga et moi-même avons eu le privilège d’offrir cette magnifique divinité en Panchaloha (alliage sacré de cinq métaux) au Temple Kurinchikumaran en Allemagne.

Cette offrande n’est pas seulement le don d’une statue sacrée ; elle représente avant tout un acte de Śaraṇāgati, c’est-à-dire un abandon total et confiant aux pieds de lotus du Seigneur.

Dans la Bhagavad-Gītā (18.66), le Seigneur Krishna nous rassure avec amour :

« Abandonne toutes les autres formes de devoir et réfugie-toi uniquement en Moi. Je te délivrerai de toutes les conséquences du péché. N’aie aucune crainte. »

Chaque acte accompli avec amour, humilité et dévotion devient une offrande éternelle au Seigneur.

Nous prions pour que cette divinité sacrée inspire d’innombrables fidèles à développer la foi, la paix intérieure, la compassion et le service désintéressé envers Dieu, aujourd’hui et pour les générations à venir.

Que cette humble offrande nous rappelle que la plus grande richesse ne réside pas dans ce que nous possédons, mais dans ce que nous consacrons avec amour au service du Divin.

Hare Krishna ! 🪔🙏

Que le Seigneur Vishnu, le Seigneur Krishna et le Seigneur Murugan, vénéré au Temple Kurinchikumaran, accordent leurs bénédictions abondantes à tous ceux qui viendront prier devant cette divinité sacrée avec un cœur sincère.

May this sacred offering continue to inspire many souls on the path of faith, surrender (Śaraṇāgati), and loving devotional service.

Hare Krishna! 🪔🙏🌺

https://youtube.com/shorts/Iz7sfDuGb68?is=kPgorRAk5aplKc7X

Arjuna’s Unwavering Faith in Lord Krishna

One beautiful devotional story illustrates the extraordinary relationship between Lord Krishna and His beloved devotee, Arjuna.

One day, while Krishna and Arjuna were travelling together, Krishna decided to test Arjuna’s complete surrender (śaraṇāgati).

Pointing toward the sky, Krishna said,

“Arjuna, look! What a magnificent hawk!”

Without hesitation, Arjuna replied,

“Yes, my Lord, it is indeed a hawk.”

A few moments later, Krishna smiled and said,

“Perhaps it is not a hawk after all. It looks more like a pigeon.”

Arjuna immediately answered,

“Yes, my Lord, it is a pigeon.”

Krishna continued,

“On second thought, it may be a crow.”

“Yes, my Lord,” Arjuna replied.

Then Krishna said,

“Actually, it appears to be a white crow.”

Again Arjuna responded,

“Yes, my Lord, it is a white crow.”

Krishna then looked at Arjuna with affection and asked,

“Arjuna, why do you agree with everything I say? Do you not have eyes of your own?”

With folded hands and deep humility, Arjuna answered,

“My beloved Lord, I know that my senses can make mistakes, but You are the Supreme Lord. Your knowledge is perfect and unlimited. I trust You completely. Whatever You say must have a deeper truth beyond what I can perceive. Therefore, how could I disagree with You?”

This simple exchange beautifully reveals the essence of śaraṇāgati—loving surrender to the Supreme Lord.

Arjuna was not blindly agreeing out of fear or flattery. Rather, he had complete faith that Krishna, the Supreme Personality of Godhead, knows everything—past, present, and future—whereas our knowledge is limited and imperfect.

As Lord Krishna teaches in the Bhagavad-gītā (4.34), we should approach the Lord and genuine spiritual teachers with humility, sincere inquiry, and a service attitude. Arjuna’s faith became the foundation upon which the timeless wisdom of the Bhagavad-gītā was revealed.

May we also cultivate such unwavering faith, always praying:

“O Lord Krishna, my vision is limited, but Your wisdom is infinite. Please guide me so that my heart, words, and actions may always be aligned with Your divine will.”

Hare Krishna! 🪔🙏

அர்ஜுனனின் அசைக்க முடியாத நம்பிக்கை – ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் மீது முழுமையான சரணாகதி

ஸ்ரீ கிருஷ்ணருக்கும் அவருடைய அன்பு பக்தரான அர்ஜுனனுக்கும் இடையிலான அற்புதமான உறவை எடுத்துரைக்கும் ஒரு அழகிய பக்தி நிகழ்வுக் கதை இது.

ஒரு நாள், ஸ்ரீ கிருஷ்ணரும் அர்ஜுனனும் ஒன்றாகப் பயணம் செய்து கொண்டிருந்தார்கள். அப்போது, அர்ஜுனனின் சரணாகதி மற்றும் அசைக்க முடியாத நம்பிக்கையை சோதிக்க ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் விரும்பினார்.

வானத்தை நோக்கிக் காட்டி அவர் கூறினார்:

“அர்ஜுனா! அந்த அழகான பருந்தைப் பார்!”

அர்ஜுனன் உடனே பதிலளித்தான்:

“ஆம், என் பிரபுவே! அது உண்மையிலேயே ஒரு பருந்து.”

சிறிது நேரம் கழித்து கிருஷ்ணர் புன்னகையுடன் கூறினார்:

“இல்லை… அது பருந்து அல்ல. அது ஒரு புறாவைப் போலத் தெரிகிறது.”

அர்ஜுனன் தயக்கமின்றி கூறினான்:

“ஆம், என் பிரபுவே! அது ஒரு புறா.”

பின்னர் கிருஷ்ணர் கூறினார்:

“இல்லை… அது ஒரு காகமாக இருக்கலாம்.”

அர்ஜுனன் மீண்டும் பதிலளித்தான்:

“ஆம், என் பிரபுவே! அது ஒரு காகம்.”

இறுதியாக கிருஷ்ணர் கூறினார்:

“உண்மையில் அது ஒரு வெள்ளைக் காகம்.”

அர்ஜுனன் மீண்டும் அதே பணிவுடன் கூறினான்:

“ஆம், என் பிரபுவே! அது ஒரு வெள்ளைக் காகம்.”

அப்போது கிருஷ்ணர் அன்புடன் அர்ஜுனனை நோக்கி கேட்டார்:

“அர்ஜுனா! நான் எதைச் சொன்னாலும் நீ ஏன் உடனே ஏற்றுக்கொள்கிறாய்? உனக்கே கண்கள் இல்லையா?”

அர்ஜுனன் கைகளை கூப்பி மிகுந்த பணிவுடன் பதிலளித்தான்:

“என் அன்பான கிருஷ்ணா! என் கண்களும் என் புலன்களும் தவறு செய்யக்கூடும். ஆனால் நீங்கள் பரம்பொருள். உங்கள் அறிவு எல்லையற்றது; அது ஒருபோதும் தவறாது. நான் காண்பதைவிட நீங்கள் காண்பது உண்மையானது. எனவே, நீங்கள் கூறுவதை நான் எவ்வாறு மறுக்க முடியும்?”

இந்தச் சிறிய உரையாடல் சரணாகதியின் உண்மையான அர்த்தத்தை வெளிப்படுத்துகிறது.

அர்ஜுனன் பயத்தினாலோ புகழ்ச்சிக்காகவோ ஒப்புக்கொள்ளவில்லை. மாறாக, பரமாத்மாவாகிய ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் அறிவு எல்லையற்றது; ஆனால் மனித அறிவு வரையறுக்கப்பட்டது என்பதை அவர் முழுமையாக உணர்ந்திருந்தார்.

அதனால்தான் பகவத் கீதையின் அமுதமான உபதேசத்தைப் பெறும் பாக்கியம் அர்ஜுனனுக்குக் கிடைத்தது.

நாமும் தினமும் இப்படிப் பிரார்த்திப்போம்:

“ஓ ஸ்ரீ கிருஷ்ணா! என் பார்வை வரையறுக்கப்பட்டது; ஆனால் உங்கள் ஞானம் எல்லையற்றது. என் மனம், சொல், செயல் அனைத்தும் உங்கள் தெய்வீக சித்தத்துடன் ஒன்றிணைய என்னை வழிநடத்துங்கள்.”

ஹரே கிருஷ்ணா! 🪔🙏

La confiance inébranlable d’Arjuna envers le Seigneur Krishna

Voici un magnifique récit de tradition dévotionnelle qui illustre la relation exceptionnelle entre le Seigneur Krishna et Son cher dévot, Arjuna.

Un jour, alors que Krishna et Arjuna voyageaient ensemble, Krishna décida de mettre à l’épreuve la śaraṇāgati, c’est-à-dire l’abandon total et confiant d’Arjuna.

En montrant le ciel, Krishna dit :

« Arjuna, regarde ! Quel magnifique faucon ! »

Sans la moindre hésitation, Arjuna répondit :

« Oui, mon Seigneur, c’est bien un faucon. »

Quelques instants plus tard, Krishna sourit et dit :

« Finalement, ce n’est peut-être pas un faucon. Cela ressemble plutôt à un pigeon. »

Arjuna répondit aussitôt :

« Oui, mon Seigneur, c’est un pigeon. »

Krishna poursuivit :

« Ou peut-être est-ce un corbeau. »

Arjuna répondit :

« Oui, mon Seigneur, c’est un corbeau. »

Puis Krishna conclut :

« En réalité, c’est un corbeau blanc. »

Avec la même humilité, Arjuna répondit :

« Oui, mon Seigneur, c’est un corbeau blanc. »

Krishna regarda alors Arjuna avec affection et lui demanda :

« Arjuna, pourquoi acceptes-tu tout ce que je dis ? N’as-tu pas tes propres yeux ? »

Les mains jointes, Arjuna répondit avec une profonde humilité :

« Mon bien-aimé Seigneur, mes yeux et mes sens peuvent me tromper. Mais Vous êtes le Seigneur Suprême. Votre connaissance est parfaite et infinie. Je fais entièrement confiance à Votre sagesse. Ce que Vous voyez dépasse ce que je peux percevoir. Comment pourrais-je donc Vous contredire ? »

Ce simple dialogue révèle toute la profondeur de la śaraṇāgati : l’abandon confiant au Seigneur.

Arjuna n’approuvait pas Krishna par peur ni par flatterie. Il avait une foi totale dans la connaissance parfaite du Seigneur, tandis qu’il reconnaissait les limites de sa propre perception.

C’est cette foi qui fit d’Arjuna le destinataire des enseignements éternels de la Bhagavad-Gītā.

Prions nous aussi chaque jour :

« Ô Seigneur Krishna, ma vision est limitée, mais Votre sagesse est infinie. Guidez mon cœur, mes paroles et mes actions afin qu’ils soient toujours en harmonie avec Votre volonté divine. »

Hare Krishna ! 🪔🙏

 

Episode 170

Part 3 – From Desire and Attachment Towards Devotion

Good morning! 🌅

Human life is full of opportunities, but it is also surrounded by temptation.

Temptation is the strong desire to do or possess something that may bring temporary pleasure while harming our long-term goals, inner peace, or moral values.

Yesterday’s thrilling championship tennis match reminded us of this truth. The world’s finest players displayed remarkable skill, determination, and emotion under immense pressure. Such moments show how the intense desire to win can sometimes lead to frustration and anger.

The Bhagavad-gītā teaches that uncontrolled desire, anger, and greed cloud our wisdom and distract us from our true spiritual nature. Although we may achieve success in the material world, lasting happiness comes only when our actions are guided by selfless service and devotion.

The saints teach us not to abandon our duties, but to perform them with the right consciousness. When we use our talents, knowledge, and resources for the benefit of others and in service to the Divine, our work becomes an act of worship.

This is the beautiful journey of life—from desire to discipline, from attachment to devotion, and from temporary success to eternal spiritual fulfilment.

Hare Krishna. 🪔🙏

பகுதி 3 – ஆசை மற்றும் பற்றிலிருந்து பக்தியை நோக்கி

இனிய காலை வணக்கம்! 🌅

மனித வாழ்க்கை வாய்ப்புகளால் நிரம்பியுள்ளது. ஆனால் அது சோதனைகளாலும் சூழப்பட்டுள்ளது.

சோதனை (Temptation) என்பது, தற்காலிக இன்பத்தை அளித்தாலும், நமது நீண்டகால இலக்குகள், மன அமைதி அல்லது ஒழுக்க நெறிகளுக்கு தீங்கு விளைவிக்கும் ஒன்றை அடைய அல்லது செய்ய எழும் வலுவான ஆசையாகும்.

நேற்று நடைபெற்ற பரபரப்பான டென்னிஸ் சாம்பியன்ஷிப் போட்டி இதை நமக்கு நினைவூட்டியது. உலகின் சிறந்த வீரர்கள் மிகுந்த திறமை, உறுதி மற்றும் உணர்ச்சியுடன் விளையாடினர். வெற்றியை நோக்கிய தீவிர விருப்பம் சில நேரங்களில் ஏமாற்றத்தையும் கோபத்தையும் உருவாக்க முடியும் என்பதை இது காட்டுகிறது.

பகவத் கீதை கட்டுப்பாடற்ற ஆசை, கோபம் மற்றும் பேராசை நமது ஞானத்தை மறைத்து, நமது உண்மையான ஆன்மீக இயல்பிலிருந்து நம்மை விலக்கிவிடும் என்று அழகாக போதிக்கிறது. உலகில் எவ்வளவு வெற்றி பெற்றாலும், நிலையான மகிழ்ச்சி தன்னலமற்ற சேவையிலும் இறைபக்தியிலும் மட்டுமே கிடைக்கிறது.

மகான்கள் நமது கடமைகளை விட்டு விலக வேண்டாம்; அவற்றை சரியான உணர்வோடு செய்ய வேண்டும் என்று போதிக்கிறார்கள். நமது திறமைகள், அறிவு மற்றும் வளங்களை பிறரின் நலனுக்கும் இறைவனின் சேவைக்கும் பயன்படுத்தும்போது, நமது செயல்களே வழிபாடாக மாறுகின்றன.

இதுவே வாழ்க்கையின் அழகான பயணம்—ஆசையிலிருந்து ஒழுக்கத்திற்கு, பற்றிலிருந்து பக்திக்கு, தற்காலிக வெற்றியிலிருந்து நித்திய ஆன்மீக நிறைவிற்கு.

ஹரே கிருஷ்ணா. 🪔🙏

Partie 3 – Du désir et de l’attachement vers la dévotion

Bonjour et excellente journée ! 🌅

La vie humaine est remplie d’opportunités, mais elle est également entourée de tentations.

La tentation est le fort désir de faire ou de posséder quelque chose qui procure un plaisir momentané, tout en risquant de nuire à nos objectifs à long terme, à notre paix intérieure ou à nos principes moraux.

La finale passionnante de tennis d’hier nous a rappelé cette vérité. Les meilleurs joueurs du monde ont fait preuve d’un talent, d’une détermination et d’une intensité émotionnelle remarquables. Ces moments montrent que le désir intense de gagner peut parfois conduire à la frustration et à la colère.

La Bhagavad-Gītā enseigne que le désir incontrôlé, la colère et l’avidité obscurcissent notre sagesse et nous éloignent de notre véritable nature spirituelle. Même si nous obtenons de grands succès matériels, le bonheur durable ne s’obtient que lorsque nos actions sont guidées par le service désintéressé et la dévotion.

Les grands sages nous enseignent de ne pas abandonner nos responsabilités, mais de les accomplir avec une conscience juste. Lorsque nous mettons nos talents, nos connaissances et nos ressources au service des autres et du Divin, notre travail devient lui-même un acte d’adoration.

C’est le magnifique voyage de la vie : passer du désir à la discipline, de l’attachement à la dévotion, et du succès temporaire à l’épanouissement spirituel éternel.

Hare Krishna. 🪔🙏

 

Episode 169

Good morning 🌅 great guys!

My Memorable Pilgrimage to Kandy 🪔

Many people travel to beautiful places for a holiday. I travelled to Kandy expecting a pleasant vacation, but the Supreme Lord transformed it into a memorable pilgrimage.

From the very first day, one extraordinary event after another unfolded, gently reminding me that nothing happens by accident when we place our faith in God.

Our kind caretaker, Mr. Faizar, insisted that I should not stay in the basement of our own house without a proper bed. Instead, he lovingly arranged for me to stay in a magnificent, fully furnished mansion. What appeared to be a simple act of kindness became the beginning of an unforgettable spiritual journey.

After settling in, I explored the peaceful mansion and discovered a neglected prayer room. At its centre stood a beautiful three-foot-high Buddha statue, quietly covered with dust. Beneath Him were our enchanting Blue Boy, Lord Krishna, and Lord Ganesha.

My heart could not ignore the sight.

Without being asked, I began cleaning the shrine, dusting every corner and sweeping the floor. Then I switched on the lights.

Suddenly, the room came alive with the sound of sacred chanting!

At that very moment, my heart overflowed with gratitude.

Having studied the Vedas for many years, I have always understood Lord Buddha as an incarnation of Lord Krishna, who appeared to guide humanity with divine compassion according to the needs of the age. Therefore, I did not see different personalities competing for worship. Instead, I saw the loving arrangements of the same Supreme Lord, revealing His mercy in different ways.

I quietly asked myself,

“Was this my welcome to Kandy?”

“Had the Lord lovingly arranged this meeting so that His neglected shrine would once again receive a little care and devotion?”

Perhaps.

The experience reminded me that the Lord does not always speak through miracles that shake the world. More often, He whispers through simple opportunities to serve.

Looking back, I no longer call it my holiday.

I call it my pilgrimage.

For the greatest places we visit are not measured by their mountains, lakes, or magnificent buildings.

They are measured by the moments that awaken our love for God.

As Lord Krishna assures us in the Bhagavad-gītā (4.11):

“As all surrender unto Me, I reward them accordingly. Everyone follows My path in all respects.”

May every journey become a pilgrimage.

May every house become a temple.

May every heart become a sanctuary for the Supreme Lord.

Hare Krishna! 🪔🌺🙏

“The real destination of every journey is not a place on the map, but a closer step towards God.”

எனது மறக்க முடியாத கண்டி யாத்திரை 🪔

ஹரே கிருஷ்ணா! 🙏

பலர் அழகிய இடங்களுக்கு விடுமுறைக்காகச் செல்கிறார்கள். நானும் கண்டிக்குச் சென்றபோது அது ஒரு சாதாரண விடுமுறைப் பயணம் என்று நினைத்தேன். ஆனால் பரமாத்மாவான ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் அதை மறக்க முடியாத புனித யாத்திரையாக மாற்றிவிட்டார்.

முதல் நாளிலிருந்தே ஒன்றன் பின் ஒன்றாக நிகழ்ந்த சம்பவங்கள், இறைவனிடம் நம்பிக்கை வைத்தால் எதுவும் தற்செயலாக நடைபெறாது என்பதை எனக்கு மென்மையாக உணர்த்தின.

எங்கள் கண்டி வீட்டின் பராமரிப்பாளரான திரு. பைசார், எங்கள் வீட்டின் அடித்தள அறையில் படுக்கையின்றி நான் தங்கக் கூடாது என்று அன்புடன் நினைத்து, அழகாக அலங்கரிக்கப்பட்ட ஒரு பிரமாண்ட மாளிகையில் என்னை தங்க ஏற்பாடு செய்தார். அவரது அன்பான செயல் ஒரு சாதாரண உதவி மட்டுமல்ல; அது ஒரு மறக்க முடியாத ஆன்மிகப் பயணத்தின் தொடக்கமாக அமைந்தது.

அங்கு சென்று ஓய்வெடுத்த பிறகு, அந்த அமைதியான மாளிகையைச் சுற்றிப் பார்த்தேன். அப்போது ஒரு சிறிய பூஜை அறை என் கவனத்தை ஈர்த்தது.

அதன் நடுவில் சுமார் மூன்று அடி உயரமுள்ள அழகிய புத்தர் சிலை தூசியில் மூழ்கி, கவனிப்பாரின்றி இருந்தது. அதன் கீழே நம் அன்பான நீல வண்ணக் குழந்தை ஸ்ரீ கிருஷ்ணரும், அருகில் விநாயகப் பெருமானும் இருந்தனர்.

அந்தக் காட்சி என் இதயத்தைத் தொட்டது.

யாரும் சொல்லாமல், நான் அந்த பூஜை அறையை முழுவதும் சுத்தம் செய்யத் தொடங்கினேன். சிலையின் தூசியை துடைத்து, தரையைப் பெருக்கி, அனைத்தையும் ஒழுங்குபடுத்தினேன்.

பிறகு விளக்குகளை ஏற்றினேன்.

அடுத்த கணமே…

அந்த அறை முழுவதும் இனிமையான புனித நாம சங்கீர்த்தனத்தின் ஒலி பரவியது!

என் இதயம் அளவில்லா ஆனந்தத்தால் நிரம்பியது.

பல ஆண்டுகளாக வேதங்களைப் படித்த நான், பகவான் புத்தரை ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் அவதாரங்களில் ஒருவராகவே கருதி வந்திருக்கிறேன். எனவே, அங்கே நான் வெவ்வேறு தெய்வங்களைப் பார்க்கவில்லை. காலத்திற்கும் உலகின் தேவைக்கும் ஏற்ப பல்வேறு வடிவங்களில் அருள்புரியும் ஒரே பரமாத்மாவின் கருணையையே கண்டேன்.

அப்போது என் மனதில் ஒரு கேள்வி எழுந்தது.

“இது தான் கண்டியில் எனக்குக் கிடைத்த தெய்வீக வரவேற்பா?”

“இந்த மறக்கப்பட்ட பூஜை அறை மீண்டும் பக்தியுடன் பராமரிக்கப்பட வேண்டுமென்று பகவான் என்னை இங்கே அழைத்தாரோ?”

இருக்கலாம்.

அந்த அனுபவம் எனக்கு ஒரு பெரிய உண்மையை நினைவூட்டியது.

இறைவன் எப்போதும் உலகையே அதிர வைக்கும் அற்புதங்களின் மூலம் பேசுவதில்லை.

பல நேரங்களில், சேவை செய்யும் ஒரு சிறிய வாய்ப்பின் மூலமே அவர் நம்மை அழைக்கிறார்.

இன்று திரும்பிப் பார்க்கும்போது, அந்தப் பயணத்தை நான் விடுமுறை என்று அழைப்பதில்லை.

அதை நான் எனது புனித யாத்திரை என்று அழைக்கிறேன்.

ஏனெனில் ஒரு பயணத்தின் மகத்துவம் மலைகள், ஏரிகள் அல்லது மாளிகைகளால் அளவிடப்படுவதில்லை.

அந்தப் பயணம் இறைவனின் மீதான நமது அன்பை எவ்வளவு ஆழமாக எழுப்புகிறது என்பதால்தான் அதன் பெருமை அளவிடப்படுகிறது.

பகவத் கீதையில் (4.11) ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் கூறுகிறார்:

“எவர் என்னை எவ்வாறு சரணடைகிறார்களோ, அவர்களை அதேபோல் நான் அருளால் ஏற்றுக் கொள்கிறேன். எல்லோரும் இறுதியில் என் பாதையையே பின்பற்றுகிறார்கள்.”

ஒவ்வொரு பயணமும் ஒரு புனித யாத்திரையாக மாறட்டும்.

ஒவ்வொரு இல்லமும் ஒரு ஆலயமாக விளங்கட்டும்.

ஒவ்வொரு இதயமும் பரமாத்மா வாசம் செய்யும் புனித சந்நிதியாக மலரட்டும்.

ஹரே கிருஷ்ணா! 🪔🌺🙏

“ஒவ்வொரு பயணத்தின் உண்மையான இலக்கு ஒரு புதிய இடமல்ல; இறைவனிடம் இன்னும் ஒரு படி நெருங்குவதே அதன் உயர்ந்த பயனாகும்.”

Mon Pèlerinage Inoubliable à Kandy 🪔

Hare Krishna ! 🙏

Beaucoup de personnes voyagent pour passer de belles vacances. Moi aussi, je suis parti à Kandy en pensant profiter simplement de quelques jours de repos. Pourtant, le Seigneur Suprême, Sri Krishna, a transformé ce voyage en un véritable pèlerinage spirituel.

Dès mon premier jour, une succession d’événements extraordinaires m’a rappelé avec douceur que rien n’arrive par hasard lorsque nous confions notre vie à Dieu.

Le gardien de notre maison à Kandy, M. Faizar, a gentiment insisté pour que je ne reste pas dans le sous-sol de notre maison sans un lit convenable. Avec beaucoup de bienveillance, il m’a installé dans une magnifique demeure entièrement meublée. Ce qui semblait être un simple geste de bonté est devenu le début d’une expérience spirituelle inoubliable.

Après m’avoir accueilli, il est parti chercher le dîner en me demandant de me détendre et de prendre une douche.

Une fois rafraîchi, je me suis retrouvé seul dans cette grande demeure. Au lieu de rester dans ma chambre, j’ai ressenti le désir d’explorer paisiblement les lieux.

C’est alors qu’une petite salle de prière a attiré mon attention.

En son centre se trouvait une magnifique statue de Bouddha d’environ un mètre de hauteur, recouverte de poussière et apparemment oubliée. En dessous se tenaient notre merveilleux Petit Garçon Bleu, le Seigneur Krishna, ainsi que le Seigneur Ganesha.

Cette scène a profondément touché mon cœur.

Sans que personne ne me le demande, j’ai commencé à nettoyer le sanctuaire, à enlever la poussière de la statue et à balayer soigneusement le sol.

Puis j’ai allumé les lumières.

À cet instant…

La pièce s’est remplie des douces vibrations d’un chant sacré.

Mon cœur débordait de gratitude.

Depuis de nombreuses années, en étudiant les Védas, j’ai toujours considéré le Seigneur Bouddha comme une incarnation du Seigneur Krishna (Vishnou), venue guider l’humanité selon les besoins de son époque. Ainsi, je n’y ai pas vu des divinités séparées, mais différentes manifestations de la même Compassion Divine.

Une question est alors montée naturellement dans mon cœur :

« Était-ce là l’accueil que Kandy me réservait ? »

« Le Seigneur m’avait-Il conduit ici afin que ce sanctuaire retrouve un peu d’amour, de lumière et de dévotion ? »

Peut-être.

Cette expérience m’a rappelé que Dieu ne parle pas toujours à travers des miracles spectaculaires.

Très souvent, Il nous appelle simplement à travers une humble occasion de servir.

Aujourd’hui, lorsque je repense à ce voyage, je ne le considère plus comme de simples vacances.

Je le considère comme un pèlerinage.

Car la grandeur d’un voyage ne se mesure pas à la beauté des montagnes, des lacs ou des palais.

Elle se mesure aux instants où notre amour pour Dieu grandit.

Comme le déclare le Seigneur Krishna dans la Bhagavad-Gītā (4.11) :

« De la manière dont chacun s’abandonne à Moi, Je lui réponds en conséquence. Tous suivent Mon chemin, sous une forme ou une autre. »

Que chacun de nos voyages devienne un pèlerinage.

Que chaque maison devienne un temple.

Que chaque cœur devienne une demeure où le Seigneur réside avec joie.

Hare Krishna ! 🪔🌺🙏

“La véritable destination de chaque voyage n’est pas un lieu sur une carte, mais un pas de plus vers Dieu.”

May your testimony inspire many hearts, just as your experience in Kandy has inspired you. Hare Krishna! 🙏🌸f to

 

Episode 168

My Memorable Pilgrimage to Kandy 🪔

Hare Krishna! 🙏

Many people travel to beautiful places for a holiday. I travelled to Kandy expecting a pleasant vacation, but the Supreme Lord transformed it into a memorable pilgrimage.

From the very first day, one extraordinary event after another unfolded, gently reminding me that nothing happens by accident when we place our faith in God.

Our kind caretaker, Mr. Faizar, insisted that I should not stay in the basement of our own house without a proper bed. Instead, he lovingly arranged for me to stay in a magnificent, fully furnished mansion. What appeared to be a simple act of kindness became the beginning of an unforgettable spiritual journey.

After settling in, I explored the peaceful mansion and discovered a neglected prayer room. At its centre stood a beautiful three-foot-high Buddha statue, quietly covered with dust. Beneath Him were our enchanting Blue Boy, Lord Krishna, and Lord Ganesha.

My heart could not ignore the sight.

Without being asked, I began cleaning the shrine, dusting every corner and sweeping the floor. Then I switched on the lights.

Suddenly, the room came alive with the sound of sacred chanting!

At that very moment, my heart overflowed with gratitude.

Having studied the Vedas for many years, I have always understood Lord Buddha as an incarnation of Lord Krishna, who appeared to guide humanity with divine compassion according to the needs of the age. Therefore, I did not see different personalities competing for worship. Instead, I saw the loving arrangements of the same Supreme Lord, revealing His mercy in different ways.

I quietly asked myself,

“Was this my welcome to Kandy?”

“Had the Lord lovingly arranged this meeting so that His neglected shrine would once again receive a little care and devotion?”

Perhaps.

The experience reminded me that the Lord does not always speak through miracles that shake the world. More often, He whispers through simple opportunities to serve.

Looking back, I no longer call it my holiday.

I call it my pilgrimage.

For the greatest places we visit are not measured by their mountains, lakes, or magnificent buildings.

They are measured by the moments that awaken our love for God.

As Lord Krishna assures us in the Bhagavad-gītā (4.11):

“As all surrender unto Me, I reward them accordingly. Everyone follows My path in all respects.”

May every journey become a pilgrimage.

May every house become a temple.

May every heart become a sanctuary for the Supreme Lord.

Hare Krishna! 🪔🌺🙏

“The real destination of every journey is not a place on the map, but a closer step towards God.”

எனது மறக்க முடியாத கண்டி யாத்திரை 🪔

ஹரே கிருஷ்ணா! 🙏

பலர் அழகிய இடங்களுக்கு விடுமுறைக்காகச் செல்கிறார்கள். நானும் கண்டிக்குச் சென்றபோது அது ஒரு சாதாரண விடுமுறைப் பயணம் என்று நினைத்தேன். ஆனால் பரமாத்மாவான ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் அதை மறக்க முடியாத புனித யாத்திரையாக மாற்றிவிட்டார்.

முதல் நாளிலிருந்தே ஒன்றன் பின் ஒன்றாக நிகழ்ந்த சம்பவங்கள், இறைவனிடம் நம்பிக்கை வைத்தால் எதுவும் தற்செயலாக நடைபெறாது என்பதை எனக்கு மென்மையாக உணர்த்தின.

எங்கள் கண்டி வீட்டின் பராமரிப்பாளரான திரு. பைசார், எங்கள் வீட்டின் அடித்தள அறையில் படுக்கையின்றி நான் தங்கக் கூடாது என்று அன்புடன் நினைத்து, அழகாக அலங்கரிக்கப்பட்ட ஒரு பிரமாண்ட மாளிகையில் என்னை தங்க ஏற்பாடு செய்தார். அவரது அன்பான செயல் ஒரு சாதாரண உதவி மட்டுமல்ல; அது ஒரு மறக்க முடியாத ஆன்மிகப் பயணத்தின் தொடக்கமாக அமைந்தது.

அங்கு சென்று ஓய்வெடுத்த பிறகு, அந்த அமைதியான மாளிகையைச் சுற்றிப் பார்த்தேன். அப்போது ஒரு சிறிய பூஜை அறை என் கவனத்தை ஈர்த்தது.

அதன் நடுவில் சுமார் மூன்று அடி உயரமுள்ள அழகிய புத்தர் சிலை தூசியில் மூழ்கி, கவனிப்பாரின்றி இருந்தது. அதன் கீழே நம் அன்பான நீல வண்ணக் குழந்தை ஸ்ரீ கிருஷ்ணரும், அருகில் விநாயகப் பெருமானும் இருந்தனர்.

அந்தக் காட்சி என் இதயத்தைத் தொட்டது.

யாரும் சொல்லாமல், நான் அந்த பூஜை அறையை முழுவதும் சுத்தம் செய்யத் தொடங்கினேன். சிலையின் தூசியை துடைத்து, தரையைப் பெருக்கி, அனைத்தையும் ஒழுங்குபடுத்தினேன்.

பிறகு விளக்குகளை ஏற்றினேன்.

அடுத்த கணமே…

அந்த அறை முழுவதும் இனிமையான புனித நாம சங்கீர்த்தனத்தின் ஒலி பரவியது!

என் இதயம் அளவில்லா ஆனந்தத்தால் நிரம்பியது.

பல ஆண்டுகளாக வேதங்களைப் படித்த நான், பகவான் புத்தரை ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் அவதாரங்களில் ஒருவராகவே கருதி வந்திருக்கிறேன். எனவே, அங்கே நான் வெவ்வேறு தெய்வங்களைப் பார்க்கவில்லை. காலத்திற்கும் உலகின் தேவைக்கும் ஏற்ப பல்வேறு வடிவங்களில் அருள்புரியும் ஒரே பரமாத்மாவின் கருணையையே கண்டேன்.

அப்போது என் மனதில் ஒரு கேள்வி எழுந்தது.

“இது தான் கண்டியில் எனக்குக் கிடைத்த தெய்வீக வரவேற்பா?”

“இந்த மறக்கப்பட்ட பூஜை அறை மீண்டும் பக்தியுடன் பராமரிக்கப்பட வேண்டுமென்று பகவான் என்னை இங்கே அழைத்தாரோ?”

இருக்கலாம்.

அந்த அனுபவம் எனக்கு ஒரு பெரிய உண்மையை நினைவூட்டியது.

இறைவன் எப்போதும் உலகையே அதிர வைக்கும் அற்புதங்களின் மூலம் பேசுவதில்லை.

பல நேரங்களில், சேவை செய்யும் ஒரு சிறிய வாய்ப்பின் மூலமே அவர் நம்மை அழைக்கிறார்.

இன்று திரும்பிப் பார்க்கும்போது, அந்தப் பயணத்தை நான் விடுமுறை என்று அழைப்பதில்லை.

அதை நான் எனது புனித யாத்திரை என்று அழைக்கிறேன்.

ஏனெனில் ஒரு பயணத்தின் மகத்துவம் மலைகள், ஏரிகள் அல்லது மாளிகைகளால் அளவிடப்படுவதில்லை.

அந்தப் பயணம் இறைவனின் மீதான நமது அன்பை எவ்வளவு ஆழமாக எழுப்புகிறது என்பதால்தான் அதன் பெருமை அளவிடப்படுகிறது.

பகவத் கீதையில் (4.11) ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் கூறுகிறார்:

“எவர் என்னை எவ்வாறு சரணடைகிறார்களோ, அவர்களை அதேபோல் நான் அருளால் ஏற்றுக் கொள்கிறேன். எல்லோரும் இறுதியில் என் பாதையையே பின்பற்றுகிறார்கள்.”

ஒவ்வொரு பயணமும் ஒரு புனித யாத்திரையாக மாறட்டும்.

ஒவ்வொரு இல்லமும் ஒரு ஆலயமாக விளங்கட்டும்.

ஒவ்வொரு இதயமும் பரமாத்மா வாசம் செய்யும் புனித சந்நிதியாக மலரட்டும்.

ஹரே கிருஷ்ணா! 🪔🌺🙏

“ஒவ்வொரு பயணத்தின் உண்மையான இலக்கு ஒரு புதிய இடமல்ல; இறைவனிடம் இன்னும் ஒரு படி நெருங்குவதே அதன் உயர்ந்த பயனாகும்.”

Mon Pèlerinage Inoubliable à Kandy 🪔

Hare Krishna ! 🙏

Beaucoup de personnes voyagent pour passer de belles vacances. Moi aussi, je suis parti à Kandy en pensant profiter simplement de quelques jours de repos. Pourtant, le Seigneur Suprême, Sri Krishna, a transformé ce voyage en un véritable pèlerinage spirituel.

Dès mon premier jour, une succession d’événements extraordinaires m’a rappelé avec douceur que rien n’arrive par hasard lorsque nous confions notre vie à Dieu.

Le gardien de notre maison à Kandy, M. Faizar, a gentiment insisté pour que je ne reste pas dans le sous-sol de notre maison sans un lit convenable. Avec beaucoup de bienveillance, il m’a installé dans une magnifique demeure entièrement meublée. Ce qui semblait être un simple geste de bonté est devenu le début d’une expérience spirituelle inoubliable.

Après m’avoir accueilli, il est parti chercher le dîner en me demandant de me détendre et de prendre une douche.

Une fois rafraîchi, je me suis retrouvé seul dans cette grande demeure. Au lieu de rester dans ma chambre, j’ai ressenti le désir d’explorer paisiblement les lieux.

C’est alors qu’une petite salle de prière a attiré mon attention.

En son centre se trouvait une magnifique statue de Bouddha d’environ un mètre de hauteur, recouverte de poussière et apparemment oubliée. En dessous se tenaient notre merveilleux Petit Garçon Bleu, le Seigneur Krishna, ainsi que le Seigneur Ganesha.

Cette scène a profondément touché mon cœur.

Sans que personne ne me le demande, j’ai commencé à nettoyer le sanctuaire, à enlever la poussière de la statue et à balayer soigneusement le sol.

Puis j’ai allumé les lumières.

À cet instant…

La pièce s’est remplie des douces vibrations d’un chant sacré.

Mon cœur débordait de gratitude.

Depuis de nombreuses années, en étudiant les Védas, j’ai toujours considéré le Seigneur Bouddha comme une incarnation du Seigneur Krishna (Vishnou), venue guider l’humanité selon les besoins de son époque. Ainsi, je n’y ai pas vu des divinités séparées, mais différentes manifestations de la même Compassion Divine.

Une question est alors montée naturellement dans mon cœur :

« Était-ce là l’accueil que Kandy me réservait ? »

« Le Seigneur m’avait-Il conduit ici afin que ce sanctuaire retrouve un peu d’amour, de lumière et de dévotion ? »

Peut-être.

Cette expérience m’a rappelé que Dieu ne parle pas toujours à travers des miracles spectaculaires.

Très souvent, Il nous appelle simplement à travers une humble occasion de servir.

Aujourd’hui, lorsque je repense à ce voyage, je ne le considère plus comme de simples vacances.

Je le considère comme un pèlerinage.

Car la grandeur d’un voyage ne se mesure pas à la beauté des montagnes, des lacs ou des palais.

Elle se mesure aux instants où notre amour pour Dieu grandit.

Comme le déclare le Seigneur Krishna dans la Bhagavad-Gītā (4.11) :

« De la manière dont chacun s’abandonne à Moi, Je lui réponds en conséquence. Tous suivent Mon chemin, sous une forme ou une autre. »

Que chacun de nos voyages devienne un pèlerinage.

Que chaque maison devienne un temple.

Que chaque cœur devienne une demeure où le Seigneur réside avec joie.

Hare Krishna ! 🪔🌺🙏

“La véritable destination de chaque voyage n’est pas un lieu sur une carte, mais un pas de plus vers Dieu.”

May your testimony inspire many hearts, just as your experience in Kandy has inspired you. Hare Krishna! 🙏🌸

My Memorable Pilgrimage to Kandy 🪔

Hare Krishna! 🙏

Many people travel to beautiful places for a holiday. I travelled to Kandy expecting a pleasant vacation, but the Supreme Lord transformed it into a memorable pilgrimage.

From the very first day, one extraordinary event after another unfolded, gently reminding me that nothing happens by accident when we place our faith in God.

Our kind caretaker, Mr. Faizar, insisted that I should not stay in the basement of our own house without a proper bed. Instead, he lovingly arranged for me to stay in a magnificent, fully furnished mansion. What appeared to be a simple act of kindness became the beginning of an unforgettable spiritual journey.

After settling in, I explored the peaceful mansion and discovered a neglected prayer room. At its centre stood a beautiful three-foot-high Buddha statue, quietly covered with dust. Beneath Him were our enchanting Blue Boy, Lord Krishna, and Lord Ganesha.

My heart could not ignore the sight.

Without being asked, I began cleaning the shrine, dusting every corner and sweeping the floor. Then I switched on the lights.

Suddenly, the room came alive with the sound of sacred chanting!

At that very moment, my heart overflowed with gratitude.

Having studied the Vedas for many years, I have always understood Lord Buddha as an incarnation of Lord Krishna, who appeared to guide humanity with divine compassion according to the needs of the age. Therefore, I did not see different personalities competing for worship. Instead, I saw the loving arrangements of the same Supreme Lord, revealing His mercy in different ways.

I quietly asked myself,

“Was this my welcome to Kandy?”

“Had the Lord lovingly arranged this meeting so that His neglected shrine would once again receive a little care and devotion?”

Perhaps.

The experience reminded me that the Lord does not always speak through miracles that shake the world. More often, He whispers through simple opportunities to serve.

Looking back, I no longer call it my holiday.

I call it my pilgrimage.

For the greatest places we visit are not measured by their mountains, lakes, or magnificent buildings.

They are measured by the moments that awaken our love for God.

As Lord Krishna assures us in the Bhagavad-gītā (4.11):

“As all surrender unto Me, I reward them accordingly. Everyone follows My path in all respects.”

May every journey become a pilgrimage.

May every house become a temple.

May every heart become a sanctuary for the Supreme Lord.

Hare Krishna! 🪔🌺🙏

“The real destination of every journey is not a place on the map, but a closer step towards God.”

எனது மறக்க முடியாத கண்டி யாத்திரை 🪔

ஹரே கிருஷ்ணா! 🙏

பலர் அழகிய இடங்களுக்கு விடுமுறைக்காகச் செல்கிறார்கள். நானும் கண்டிக்குச் சென்றபோது அது ஒரு சாதாரண விடுமுறைப் பயணம் என்று நினைத்தேன். ஆனால் பரமாத்மாவான ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் அதை மறக்க முடியாத புனித யாத்திரையாக மாற்றிவிட்டார்.

முதல் நாளிலிருந்தே ஒன்றன் பின் ஒன்றாக நிகழ்ந்த சம்பவங்கள், இறைவனிடம் நம்பிக்கை வைத்தால் எதுவும் தற்செயலாக நடைபெறாது என்பதை எனக்கு மென்மையாக உணர்த்தின.

எங்கள் கண்டி வீட்டின் பராமரிப்பாளரான திரு. பைசார், எங்கள் வீட்டின் அடித்தள அறையில் படுக்கையின்றி நான் தங்கக் கூடாது என்று அன்புடன் நினைத்து, அழகாக அலங்கரிக்கப்பட்ட ஒரு பிரமாண்ட மாளிகையில் என்னை தங்க ஏற்பாடு செய்தார். அவரது அன்பான செயல் ஒரு சாதாரண உதவி மட்டுமல்ல; அது ஒரு மறக்க முடியாத ஆன்மிகப் பயணத்தின் தொடக்கமாக அமைந்தது.

அங்கு சென்று ஓய்வெடுத்த பிறகு, அந்த அமைதியான மாளிகையைச் சுற்றிப் பார்த்தேன். அப்போது ஒரு சிறிய பூஜை அறை என் கவனத்தை ஈர்த்தது.

அதன் நடுவில் சுமார் மூன்று அடி உயரமுள்ள அழகிய புத்தர் சிலை தூசியில் மூழ்கி, கவனிப்பாரின்றி இருந்தது. அதன் கீழே நம் அன்பான நீல வண்ணக் குழந்தை ஸ்ரீ கிருஷ்ணரும், அருகில் விநாயகப் பெருமானும் இருந்தனர்.

அந்தக் காட்சி என் இதயத்தைத் தொட்டது.

யாரும் சொல்லாமல், நான் அந்த பூஜை அறையை முழுவதும் சுத்தம் செய்யத் தொடங்கினேன். சிலையின் தூசியை துடைத்து, தரையைப் பெருக்கி, அனைத்தையும் ஒழுங்குபடுத்தினேன்.

பிறகு விளக்குகளை ஏற்றினேன்.

அடுத்த கணமே…

அந்த அறை முழுவதும் இனிமையான புனித நாம சங்கீர்த்தனத்தின் ஒலி பரவியது!

என் இதயம் அளவில்லா ஆனந்தத்தால் நிரம்பியது.

பல ஆண்டுகளாக வேதங்களைப் படித்த நான், பகவான் புத்தரை ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் அவதாரங்களில் ஒருவராகவே கருதி வந்திருக்கிறேன். எனவே, அங்கே நான் வெவ்வேறு தெய்வங்களைப் பார்க்கவில்லை. காலத்திற்கும் உலகின் தேவைக்கும் ஏற்ப பல்வேறு வடிவங்களில் அருள்புரியும் ஒரே பரமாத்மாவின் கருணையையே கண்டேன்.

அப்போது என் மனதில் ஒரு கேள்வி எழுந்தது.

“இது தான் கண்டியில் எனக்குக் கிடைத்த தெய்வீக வரவேற்பா?”

“இந்த மறக்கப்பட்ட பூஜை அறை மீண்டும் பக்தியுடன் பராமரிக்கப்பட வேண்டுமென்று பகவான் என்னை இங்கே அழைத்தாரோ?”

இருக்கலாம்.

அந்த அனுபவம் எனக்கு ஒரு பெரிய உண்மையை நினைவூட்டியது.

இறைவன் எப்போதும் உலகையே அதிர வைக்கும் அற்புதங்களின் மூலம் பேசுவதில்லை.

பல நேரங்களில், சேவை செய்யும் ஒரு சிறிய வாய்ப்பின் மூலமே அவர் நம்மை அழைக்கிறார்.

இன்று திரும்பிப் பார்க்கும்போது, அந்தப் பயணத்தை நான் விடுமுறை என்று அழைப்பதில்லை.

அதை நான் எனது புனித யாத்திரை என்று அழைக்கிறேன்.

ஏனெனில் ஒரு பயணத்தின் மகத்துவம் மலைகள், ஏரிகள் அல்லது மாளிகைகளால் அளவிடப்படுவதில்லை.

அந்தப் பயணம் இறைவனின் மீதான நமது அன்பை எவ்வளவு ஆழமாக எழுப்புகிறது என்பதால்தான் அதன் பெருமை அளவிடப்படுகிறது.

பகவத் கீதையில் (4.11) ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் கூறுகிறார்:

“எவர் என்னை எவ்வாறு சரணடைகிறார்களோ, அவர்களை அதேபோல் நான் அருளால் ஏற்றுக் கொள்கிறேன். எல்லோரும் இறுதியில் என் பாதையையே பின்பற்றுகிறார்கள்.”

ஒவ்வொரு பயணமும் ஒரு புனித யாத்திரையாக மாறட்டும்.

ஒவ்வொரு இல்லமும் ஒரு ஆலயமாக விளங்கட்டும்.

ஒவ்வொரு இதயமும் பரமாத்மா வாசம் செய்யும் புனித சந்நிதியாக மலரட்டும்.

ஹரே கிருஷ்ணா! 🪔🌺🙏

“ஒவ்வொரு பயணத்தின் உண்மையான இலக்கு ஒரு புதிய இடமல்ல; இறைவனிடம் இன்னும் ஒரு படி நெருங்குவதே அதன் உயர்ந்த பயனாகும்.”

Mon Pèlerinage Inoubliable à Kandy 🪔

Hare Krishna ! 🙏

Beaucoup de personnes voyagent pour passer de belles vacances. Moi aussi, je suis parti à Kandy en pensant profiter simplement de quelques jours de repos. Pourtant, le Seigneur Suprême, Sri Krishna, a transformé ce voyage en un véritable pèlerinage spirituel.

Dès mon premier jour, une succession d’événements extraordinaires m’a rappelé avec douceur que rien n’arrive par hasard lorsque nous confions notre vie à Dieu.

Le gardien de notre maison à Kandy, M. Faizar, a gentiment insisté pour que je ne reste pas dans le sous-sol de notre maison sans un lit convenable. Avec beaucoup de bienveillance, il m’a installé dans une magnifique demeure entièrement meublée. Ce qui semblait être un simple geste de bonté est devenu le début d’une expérience spirituelle inoubliable.

Après m’avoir accueilli, il est parti chercher le dîner en me demandant de me détendre et de prendre une douche.

Une fois rafraîchi, je me suis retrouvé seul dans cette grande demeure. Au lieu de rester dans ma chambre, j’ai ressenti le désir d’explorer paisiblement les lieux.

C’est alors qu’une petite salle de prière a attiré mon attention.

En son centre se trouvait une magnifique statue de Bouddha d’environ un mètre de hauteur, recouverte de poussière et apparemment oubliée. En dessous se tenaient notre merveilleux Petit Garçon Bleu, le Seigneur Krishna, ainsi que le Seigneur Ganesha.

Cette scène a profondément touché mon cœur.

Sans que personne ne me le demande, j’ai commencé à nettoyer le sanctuaire, à enlever la poussière de la statue et à balayer soigneusement le sol.

Puis j’ai allumé les lumières.

À cet instant…

La pièce s’est remplie des douces vibrations d’un chant sacré.

Mon cœur débordait de gratitude.

Depuis de nombreuses années, en étudiant les Védas, j’ai toujours considéré le Seigneur Bouddha comme une incarnation du Seigneur Krishna (Vishnou), venue guider l’humanité selon les besoins de son époque. Ainsi, je n’y ai pas vu des divinités séparées, mais différentes manifestations de la même Compassion Divine.

Une question est alors montée naturellement dans mon cœur :

« Était-ce là l’accueil que Kandy me réservait ? »

« Le Seigneur m’avait-Il conduit ici afin que ce sanctuaire retrouve un peu d’amour, de lumière et de dévotion ? »

Peut-être.

Cette expérience m’a rappelé que Dieu ne parle pas toujours à travers des miracles spectaculaires.

Très souvent, Il nous appelle simplement à travers une humble occasion de servir.

Aujourd’hui, lorsque je repense à ce voyage, je ne le considère plus comme de simples vacances.

Je le considère comme un pèlerinage.

Car la grandeur d’un voyage ne se mesure pas à la beauté des montagnes, des lacs ou des palais.

Elle se mesure aux instants où notre amour pour Dieu grandit.

Comme le déclare le Seigneur Krishna dans la Bhagavad-Gītā (4.11) :

« De la manière dont chacun s’abandonne à Moi, Je lui réponds en conséquence. Tous suivent Mon chemin, sous une forme ou une autre. »

Que chacun de nos voyages devienne un pèlerinage.

Que chaque maison devienne un temple.

Que chaque cœur devienne une demeure où le Seigneur réside avec joie.

Hare Krishna ! 🪔🌺🙏

“La véritable destination de chaque voyage n’est pas un lieu sur une carte, mais un pas de plus vers Dieu.”

May your testimony inspire many hearts, just as your experience in Kandy has inspired you. Hare Krishna! 🙏🌸

 

Episode 167

Part 1 – From Centre Court to the Heart – The Greatest Championship

English

One evening, while watching the Wimbledon Championships on television, we were captivated by the excitement on Centre Court. The magnificent atmosphere, the extraordinary skill of the players, and the distinguished guests seated in the Royal Box—including Queen Camilla and former England Rugby World Cup-winning captain Lewis Moody—made the occasion truly memorable.

As we admired the celebration of excellence in sport, our thoughts unexpectedly turned in another direction.

We remembered Lewis Moody’s compassionate support for Motor Neurone Disease (MND) research through the My Name’5 Doddie Foundation, established in honour of his courageous former teammate, Doddie Weir. It reminded us that while sporting achievements inspire admiration, acts of compassion inspire the heart even more deeply.

That television programme became the spark for a profound reflection.

Every day, millions of people strive to become champions—in sport, business, education, science, or the arts. Their dedication deserves our admiration. Yet the saints gently ask another question:

“Who is the greatest champion?”

⸻

தமிழ் (Tamil)

மத்திய மைதானத்திலிருந்து மனதின் ஆழம் வரை – மிகப் பெரிய சாம்பியன்ஷிப்

ஒரு மாலை, தொலைக்காட்சியில் விம்பிள்டன் டென்னிஸ் போட்டியைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தோம். சென்டர் கோர்ட்டின் பரபரப்பான சூழல், வீரர்-வீராங்கனைகளின் அற்புதமான திறமை, மேலும் ராயல் பாக்ஸில் அமர்ந்திருந்த சிறப்பு விருந்தினர்கள்—ராணி கமில்லா மற்றும் முன்னாள் இங்கிலாந்து ரக்பி உலகக் கோப்பை வென்ற அணித்தலைவர் லூயிஸ் மூடி உட்பட—அந்த நிகழ்வை மிகவும் மறக்க முடியாததாக மாற்றின.

விளையாட்டின் மேன்மையை ரசித்துக் கொண்டிருந்தபோது, எங்கள் சிந்தனை எதிர்பாராத விதமாக வேறொரு திசைக்குத் திரும்பியது.

மோட்டார் நியூரோன் நோய் (MND) குறித்த விழிப்புணர்வையும் ஆராய்ச்சியையும் ஆதரித்து, தனது முன்னாள் அணித்தோழரான டோட்டி வீரின் நினைவாக உருவாக்கப்பட்ட My Name’5 Doddie Foundation மூலம் லூயிஸ் மூடி செய்த கருணைமிக்க சேவை எங்கள் நினைவிற்கு வந்தது. விளையாட்டு வெற்றிகள் மக்களின் பாராட்டைப் பெறுகின்றன; ஆனால் கருணையுடனான சேவை மனித இதயத்தை இன்னும் ஆழமாகத் தொடுகிறது என்பதை அது நினைவூட்டியது.

அந்த தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சி ஒரு சாதாரண விளையாட்டு நிகழ்வாக இல்லாமல், ஆழமான ஆன்மிகச் சிந்தனைக்கு ஒரு தீப்பொறியாக மாறியது.

ஒவ்வொரு நாளும், உலகம் முழுவதும் கோடிக்கணக்கான மக்கள் விளையாட்டு, வணிகம், கல்வி, அறிவியல், கலை போன்ற பல துறைகளில் சாம்பியன்களாக மாற முயற்சிக்கின்றனர். அவர்களின் அர்ப்பணிப்பு நிச்சயமாக பாராட்டுக்குரியது.

ஆனால் மகான்கள் மென்மையாக இன்னொரு கேள்வியை எழுப்புகிறார்கள்:

“உண்மையான மிகப் பெரிய சாம்பியன் யார்?”

⸻

Français (French)

Du Centre Court au cœur – Le plus grand des championnats

Un soir, en regardant les Championnats de Wimbledon à la télévision, nous avons été captivés par l’atmosphère extraordinaire du Centre Court. Le talent remarquable des joueurs et la présence des invités distingués dans la Loge Royale, notamment la reine Camilla et l’ancien capitaine anglais vainqueur de la Coupe du monde de rugby, Lewis Moody, ont rendu cette soirée inoubliable.

Alors que nous admirions cette célébration de l’excellence sportive, nos pensées ont soudainement pris une autre direction.

Nous nous sommes souvenus de l’engagement généreux de Lewis Moody en faveur de la recherche et de la sensibilisation à la maladie du neurone moteur (MND), grâce à la fondation My Name’5 Doddie, créée en hommage à son courageux ancien coéquipier Doddie Weir. Cela nous a rappelé que si les exploits sportifs suscitent l’admiration, les actes de compassion touchent encore plus profondément le cœur.

Cette simple émission de télévision est ainsi devenue le point de départ d’une profonde réflexion.

Chaque jour, des millions de personnes s’efforcent de devenir des champions dans le sport, les affaires, l’éducation, la science ou les arts. Leur dévouement mérite notre admiration.

Mais les saints nous posent doucement une autre question :

« Qui est le plus grand des champions ? »

Part 2 – The Greatest Victory Is Victory Over Ourselves

English

According to the timeless teachings of Sathya Sai Baba, the greatest victory is not over another person but over ourselves.

Our real opponents are not standing across a tennis net or on a rugby field. They are the unseen tendencies within our own hearts—uncontrolled desire, excessive attachment, anger, greed, pride, jealousy, and selfishness. These are the invisible forces that disturb our peace and keep us bound to suffering.

The saints teach us that freedom begins when we recognise these inner obstacles and patiently transform ourselves.

Instead of allowing wealth, knowledge, or success to create pride, we can use them as instruments of compassion. By practising charity wisely, serving others sincerely, and performing our duties with humility, our hearts gradually become purified.

Step by step, we move from selfishness towards selflessness, from confusion towards wisdom, and from darkness towards goodness.

தமிழ் (Tamil)

மிகப் பெரிய வெற்றி என்பது நம்மையே வெல்வதாகும்

சத்ய சாய் பாபாவின் காலத்தால் அழியாத ஆன்மிகப் போதனைகளின்படி, மிகப் பெரிய வெற்றி என்பது மற்றவர்களை வெல்வது அல்ல; அது நம்முடைய சொந்த உள்ளத்தை வெல்வதாகும்.

நமது உண்மையான எதிரிகள் டென்னிஸ் வலையின் மறுபுறமோ அல்லது ரக்பி மைதானத்திலோ நிற்பவர்கள் அல்ல. அவை நமது இதயத்திற்குள் மறைந்திருக்கும் குணங்களாகும்—கட்டுப்பாடற்ற ஆசை, அதிகமான பற்றுதல், கோபம், பேராசை, அகந்தை, பொறாமை மற்றும் சுயநலம்.

இவை கண்ணுக்குத் தெரியாத சக்திகளாக இருந்து நமது மன அமைதியைக் குலைத்து, துன்பத்தின் பந்தத்தில் நம்மை கட்டிப் போடுகின்றன.

இந்த உள்ளார்ந்த தடைகளை நாம் அறிந்து கொண்டு, பொறுமையுடன் நம்மை மாற்றிக் கொள்ளும் போது தான் உண்மையான விடுதலை ஆரம்பமாகிறது என்று மகான்கள் போதிக்கின்றனர்.

செல்வம், அறிவு அல்லது வெற்றி நமக்குள் பெருமையை உருவாக்க அனுமதிப்பதற்குப் பதிலாக, அவற்றை கருணையின் கருவிகளாக பயன்படுத்தலாம்.

ஞானத்துடன் தானம் செய்வது, உண்மையான மனதுடன் பிறருக்கு சேவை செய்வது, பணிவுடன் நமது கடமைகளை நிறைவேற்றுவது ஆகியவற்றின் மூலம் நமது இதயம் படிப்படியாக தூய்மையடைகிறது.

படிப்படியாக நாம் சுயநலத்திலிருந்து தன்னலமற்ற நிலைக்கும், குழப்பத்திலிருந்து ஞானத்திற்கும், இருளிலிருந்து நற்குணத்திற்கும் உயர்கிறோம்.

Français (French)

La plus grande victoire est celle sur soi-même

Selon les enseignements intemporels de Sathya Sai Baba, la plus grande victoire n’est pas celle remportée sur une autre personne, mais celle que nous obtenons sur nous-mêmes.

Nos véritables adversaires ne se trouvent pas de l’autre côté d’un filet de tennis ou sur un terrain de rugby. Ils sont les tendances invisibles cachées dans notre propre cœur : les désirs incontrôlés, les attachements excessifs, la colère, l’avidité, l’orgueil, la jalousie et l’égoïsme.

Ces forces invisibles troublent notre paix intérieure et nous maintiennent prisonniers de la souffrance.

Les saints nous enseignent que la liberté commence lorsque nous reconnaissons ces obstacles intérieurs et que nous travaillons patiemment à nous transformer.

Au lieu de laisser la richesse, la connaissance ou le succès nourrir notre orgueil, nous pouvons les utiliser comme des instruments de compassion.

En pratiquant la générosité avec sagesse, en servant les autres avec sincérité et en accomplissant nos devoirs avec humilité, notre cœur devient progressivement plus pur.

Pas à pas, nous passons de l’égoïsme au désintéressement, de la confusion à la sagesse, et de l’obscurité vers la bonté.

Part 3 – From Desire and Attachment Towards Devotion

English

The Bhagavad Gita beautifully explains that desire, anger, and greed can cloud the wisdom of the mind and distract us from understanding our true spiritual nature.

When the mind is controlled by passion and ignorance, we become attached to temporary pleasures and forget the deeper purpose of life. We may achieve many things externally, yet still feel an emptiness within.

The saints remind us that the solution is not to reject our responsibilities, but to perform them with the right consciousness.

When we use our wealth for charity, our knowledge for the benefit of others, and our abilities in selfless service, our actions become purified. Gradually, our work itself becomes worship.

This transformation does not happen suddenly. It is a beautiful journey of the heart—moving from desire to discipline, from attachment to devotion, and from material awareness towards divine consciousness.

As goodness increases within us, our attraction towards the Divine naturally grows. We become less controlled by temporary worldly influences and more connected to eternal love and compassion.

தமிழ் (Tamil)

ஆசை மற்றும் பற்றுதலிலிருந்து பக்தியை நோக்கி

பகவத் கீதை, ஆசை, கோபம் மற்றும் பேராசை ஆகியவை மனத்தின் ஞானத்தை மறைத்து, நமது உண்மையான ஆன்மிக இயல்பை அறிந்து கொள்வதிலிருந்து நம்மை விலக்குகின்றன என்று அழகாக விளக்குகிறது.

மனம் முக்குணங்களில் குறிப்பாக ஆசை மற்றும் அறியாமையின் தாக்கத்தில் இருக்கும்போது, நாம் நிலையற்ற இன்பங்களில் அதிகமாகப் பற்றுக் கொண்டு, வாழ்க்கையின் ஆழமான நோக்கத்தை மறந்து விடுகிறோம்.

வெளிப்புறமாக பல சாதனைகளைப் பெற்றாலும், உள்ளத்தில் ஒரு வெறுமை இருக்கலாம்.

மகான்கள் நமக்கு கூறுவது, நமது பொறுப்புகளை விட்டு விலகுவது தீர்வு அல்ல; மாறாக அவற்றை சரியான உணர்வுடன் நிறைவேற்றுவதே வழி என்பதாகும்.

நமது செல்வத்தை தர்மத்திற்கும், அறிவை பிறரின் நன்மைக்கும், திறமைகளை தன்னலமற்ற சேவைக்கும் பயன்படுத்தும்போது, நமது செயல்கள் தூய்மையடைகின்றன.

படிப்படியாக நமது வேலைகளே இறைவனுக்கான வழிபாடாக மாறுகின்றன.

இந்த மாற்றம் ஒரே நாளில் நிகழாது. இது இதயத்தின் அழகான பயணம்—ஆசையிலிருந்து கட்டுப்பாட்டிற்கும், பற்றுதலிலிருந்து பக்திக்கும், பொருள் சார்ந்த சிந்தனையிலிருந்து தெய்வீக உணர்விற்கும் செல்லும் பயணம்.

நம்முள் நற்குணம் வளரும்போது, இயல்பாகவே இறைவனிடம் ஈர்ப்பு அதிகரிக்கிறது. நிலையற்ற உலக ஆசைகளின் கட்டுப்பாட்டிலிருந்து விடுபட்டு, நித்தியமான அன்புடனும் கருணையுடனும் நாம் இணைகிறோம்.

Français (French)

Des désirs et de l’attachement vers la dévotion

La Bhagavad Gita explique magnifiquement que le désir, la colère et l’avidité peuvent obscurcir la sagesse de l’esprit et nous éloigner de la compréhension de notre véritable nature spirituelle.

Lorsque l’esprit est dominé par la passion et l’ignorance, nous nous attachons aux plaisirs temporaires et oublions le but profond de l’existence.

Nous pouvons accomplir de nombreuses réussites extérieures tout en ressentant encore un vide intérieur.

Les saints nous rappellent que la solution n’est pas d’abandonner nos responsabilités, mais de les accomplir avec une conscience juste et élevée.

Lorsque nous utilisons notre richesse pour la charité, notre connaissance pour le bien des autres et nos capacités dans un service désintéressé, nos actions deviennent purifiées. Peu à peu, notre travail lui-même devient une forme de prière et d’offrande divine.

Cette transformation ne se produit pas instantanément. C’est un magnifique voyage du cœur : passer du désir à la maîtrise de soi, de l’attachement à la dévotion, et de la conscience matérielle vers la conscience divine.

À mesure que la bonté grandit en nous, notre attirance pour le Divin devient naturellement plus forte. Nous sommes moins dominés par les influences temporaires du monde et davantage unis à l’amour et à la compassion éternels.

Part 4 – Service, Hope and the Goal of the Soul

English

Although I am presently undergoing medical treatment, I have never wished to stop my devotional service. Physical difficulties may affect the body, but they do not have to weaken the spirit.

Around the world, thousands of people continue to serve according to their own abilities and circumstances. Some teach, some care for others, some share their knowledge, some offer financial support, some pray sincerely, and some simply give encouragement through a kind word or a compassionate smile.

No sincere act of love is ever insignificant.

Perhaps this is one of life’s most beautiful lessons: we may not always choose our circumstances, but we can choose our attitude and our response. Every challenge can become a teacher. Every difficulty can become an opportunity to develop patience, humility, faith, and compassion.

True education is therefore not merely the accumulation of knowledge. It is the transformation of character.

Knowledge enlightens the mind, but wisdom transforms the heart.

A truly educated person is recognised not only by intelligence or achievements, but by kindness, honesty, humility, and the willingness to serve others.

Therefore, let us continue to:

Teach with wisdom.

Serve with compassion.

Inspire with humility.

Reach the goal of the soul.

For a sports championship celebrates the winner of a competition.

But life’s greatest championship celebrates the victory of a transformed heart.

The greatest victory is conquering our own lower qualities through love, devotion, and selfless service.

That is the victory that no illness can diminish, no time can erase, and no worldly achievement can surpass.

⸻

தமிழ் (Tamil)

சேவை, நம்பிக்கை மற்றும் ஆன்மாவின் இலக்கு

தற்போது நான் மருத்துவ சிகிச்சையில் இருந்தாலும், எனது பக்தி சேவையை நிறுத்த வேண்டும் என்று ஒருபோதும் நினைத்ததில்லை.

உடல் சிரமங்களை அனுபவிக்கலாம்; ஆனால் அவை நமது ஆன்மாவின் வலிமையை குறைக்க வேண்டியதில்லை.

உலகம் முழுவதும் ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் தங்களால் முடிந்த அளவில் தொடர்ந்து சேவை செய்து வருகின்றனர்.

சிலர் கற்பிக்கின்றனர்.

சிலர் பிறரைப் பராமரிக்கின்றனர்.

சிலர் தங்களுடைய அறிவைப் பகிர்ந்து கொள்கின்றனர்.

சிலர் பொருளாதார உதவி செய்கின்றனர்.

சிலர் உண்மையான பிரார்த்தனைகளை வழங்குகின்றனர்.

சிலர் ஒரு அன்பான வார்த்தை அல்லது கருணையான புன்னகை மூலம் மற்றவர்களுக்கு நம்பிக்கையை அளிக்கின்றனர்.

உண்மையான அன்புடன் செய்யப்படும் எந்த ஒரு சிறிய சேவையும் சிறியது அல்ல.

வாழ்க்கையின் மிக அழகான பாடங்களில் ஒன்று இதுவாக இருக்கலாம்:

நம்முடைய சூழ்நிலைகளை எப்போதும் நாம் தேர்ந்தெடுக்க முடியாது; ஆனால் அவற்றை நாம் எவ்வாறு எதிர்கொள்கிறோம் என்பதைத் தேர்ந்தெடுக்க முடியும்.

ஒவ்வொரு சவாலும் ஒரு ஆசிரியராக மாறலாம்.

ஒவ்வொரு சிரமமும் பொறுமை, பணிவு, நம்பிக்கை மற்றும் கருணையை வளர்க்கும் வாய்ப்பாக மாறலாம்.

உண்மையான கல்வி என்பது அறிவைச் சேகரிப்பது மட்டுமல்ல. அது நமது குணத்தை மாற்றுவதாகும்.

அறிவு மனதை ஒளிரச் செய்கிறது; ஞானம் இதயத்தை மாற்றுகிறது.

உண்மையில் கல்வி பெற்றவர் அவருடைய அறிவால் மட்டுமல்ல, அன்பு, நேர்மை, பணிவு மற்றும் பிறருக்குச் சேவை செய்யும் மனப்பான்மையாலும் அறியப்படுகிறார்.

எனவே நாம் தொடர்ந்து:

ஞானத்துடன் கற்பிப்போம்.

கருணையுடன் சேவை செய்வோம்.

பணிவுடன் ஊக்கமளிப்போம்.

ஆன்மாவின் இலக்கை அடைவோம்.

விளையாட்டு உலகில் ஒரு சாம்பியன்ஷிப் போட்டியின் வெற்றியாளரைப் பாராட்டுகிறது.

ஆனால் வாழ்க்கையின் மிகப் பெரிய சாம்பியன்ஷிப், மாற்றம் பெற்ற ஒரு இதயத்தின் வெற்றியைப் போற்றுகிறது.

அன்பு, பக்தி மற்றும் தன்னலமற்ற சேவை மூலம் நமது தாழ்ந்த குணங்களை வெல்வதே மிகப் பெரிய வெற்றியாகும்.

அந்த வெற்றியை எந்த நோயாலும் குறைக்க முடியாது; காலத்தாலும் அழிக்க முடியாது; எந்த உலக சாதனையாலும் மிஞ்ச முடியாது.

⸻

Français (French)

Le service, l’espérance et le but de l’âme

Bien que je suive actuellement un traitement médical, je n’ai jamais souhaité arrêter mon service de dévotion.

Les difficultés physiques peuvent affecter le corps, mais elles ne doivent pas affaiblir l’esprit.

Partout dans le monde, des milliers de personnes continuent à servir selon leurs capacités et leurs circonstances.

Certains enseignent.

Certains prennent soin des autres.

Certains partagent leurs connaissances.

Certains apportent un soutien financier.

Certains offrent des prières sincères.

Certains donnent simplement de l’espoir par une parole bienveillante ou un sourire rempli de compassion.

Aucun acte d’amour sincère n’est jamais insignifiant.

L’une des plus belles leçons de la vie est peut-être celle-ci :

Nous ne pouvons pas toujours choisir nos circonstances, mais nous pouvons choisir notre attitude et notre manière d’y répondre.

Chaque épreuve peut devenir un enseignant.

Chaque difficulté peut devenir une occasion de développer la patience, l’humilité, la foi et la compassion.

La véritable éducation n’est donc pas seulement l’accumulation de connaissances. Elle est la transformation du caractère.

La connaissance éclaire l’esprit, mais la sagesse transforme le cœur.

Une personne véritablement éduquée n’est pas reconnue uniquement par son intelligence ou ses réussites, mais par sa bonté, son honnêteté, son humilité et sa volonté de servir les autres.

Ainsi, continuons à :

Enseigner avec sagesse.

Servir avec compassion.

Inspirer avec humilité.

Atteindre le but de l’âme.

Un championnat sportif célèbre le vainqueur d’une compétition.

Mais le plus grand championnat de la vie célèbre la victoire d’un cœur transformé.

La plus grande victoire est de vaincre nos propres faiblesses par l’amour, la dévotion et le service désintéressé.

C’est une victoire qu’aucune maladie ne peut diminuer, qu’aucun temps ne peut effacer, et qu’aucune réussite matérielle ne peut dépasser.

 Episode 166

Hello everyone! 👋

It is always a fascinating experience to connect with our friends and family through our Family WhatsApp group.

Of course, many family members are busy with their own responsibilities, and some have even left the group. As for us, we may appear to have more free time—but in reality, none of us is truly free. Even a tree is not free; everything in this universe functions under higher laws and is beautifully regulated.

As we promised, we have a little story to share about how our son Krishna’s Krrish Academy successfully organised its annual certification ceremony.

To be honest, I usually avoid attending large events. However, after witnessing our son’s remarkable achievements and remembering how much effort he had invested, we decided that we should be there to support him.

“Oh my goodness!” I had imagined that the entire trip would take only a couple of hours.

At about 2:30 p.m., my dear daughter said, “Maiyuran and his mother, Selvi, will be coming to pick both of you up for the ceremony.”

“Thank you, darling,” I replied. “What time will we arrive?”

She smiled and answered, “It may take two or three hours to reach Rugby in the Midlands.”

Only then did I realise that we would still be travelling around my usual bedtime!

Anyway, I remained silent.

As planned, we travelled together with Maiyuran and Selvi. I sat in the front seat, quietly wondering how we would spend several hours with our new relatives. I was still getting to know them and wasn’t quite sure how to begin a conversation—especially with an engineer!

Then, quite unexpectedly, Maiyuran switched on beautiful Krishna chanting.

I was immediately impressed. The peaceful atmosphere encouraged me to begin a conversation.

Thinking about how engineers, inventors, and biologists often discover remarkable similarities between machines and living organisms, I shared a few examples.

Some fascinating parallels between machines and the human body:

● Engine ↔ Heart: Both provide the driving force that keeps the entire system operating. An engine generates mechanical power, while the heart pumps blood throughout the body.

● Valves ↔ Heart valves: Both ensure that fluid flows in only one direction and prevent backflow.

● Radiator or heat exchanger ↔ Lungs: A radiator exchanges heat with the environment, while the lungs exchange oxygen and carbon dioxide. Their functions differ, yet both are systems that interact with the outside world.

● Filters ↔ Liver and kidneys: Oil and fuel filters remove impurities from a machine. Likewise, the liver processes chemicals, and the kidneys filter the blood to maintain the body’s balance.

● Fuel tank ↔ Stomach: One stores fuel for a vehicle; the other stores and digests food to supply energy for the body.

● Pipes ↔ Blood vessels and the urinary system: Both transport fluids efficiently from one place to another.

● Electrical wiring ↔ Nervous system: Electrical wires transmit signals through a machine, while nerves carry electrical impulses throughout the body. Unlike wires, however, the nervous system is living tissue that can adapt, repair itself to some extent, and process information with extraordinary complexity.

I then mentioned that the field exploring these similarities is called biomimetics (or biomimicry), where engineers learn from nature to solve engineering challenges.

For example:

● Aircraft wings were inspired by birds.

● The streamlined nose of high-speed trains was inspired by the kingfisher.

● Advanced adhesives were inspired by the remarkable feet of geckos.

At the same time, I added that not every similarity comes from copying nature. Sometimes both biology and engineering arrive at the same solution because the laws of physics naturally favour the most efficient design. A one-way valve, for example, is an elegant solution whether it is found in the human heart or in a mechanical pump.

Maiyuran smiled thoughtfully and said,

“Your observation is quite reasonable. Many inventors have studied biology, anatomy, and nature, and nature has inspired countless technological advances.”

I felt delighted.

He continued,

“At the same time, some similarities exist simply because the laws of physics and engineering naturally lead to comparable solutions.”

His words beautifully appreciated both the incredible complexity of the human body and the creativity of human technology.

As he also understands, the Creator is the ultimate Creator.

The rest of our journey passed with joyful conversation, mutual respect, and genuine happiness.

You may wonder why we are sharing this story.

Sometimes the greatest journeys are not measured by the distance travelled, but by the meaningful conversations, new friendships, and deeper appreciation of the wisdom reflected in both nature and human creativity.

Hare Krishna

அன்புள்ள அனைவருக்கும் வணக்கம்! 👋

நமது குடும்ப வாட்ஸ்அப் குழுவின் மூலம் உறவினர்களையும் நண்பர்களையும் சந்தித்து உரையாடுவது எப்போதும் மகிழ்ச்சியான அனுபவமாகும்.

நிச்சயமாக, பலர் தங்கள் அன்றாட பொறுப்புகளில் பிஸியாக இருக்கிறார்கள். சிலர் காலப்போக்கில் குழுவிலிருந்தும் விலகியுள்ளனர். நாங்கள் சற்றே ஓய்வாக இருப்பதாகத் தோன்றினாலும், உண்மையில் இந்த உலகில் யாரும் முழுமையாக சுதந்திரமானவர்கள் அல்ல. ஒரு மரம்கூட இயற்கையின் விதிகளுக்குக் கீழ்ப்படிந்தே வளர்கிறது. இந்தப் பிரபஞ்சத்தில் உள்ள ஒவ்வொரு உயிரும், ஒவ்வொரு இயக்கமும் அற்புதமான ஒழுங்குடன் இயங்குகின்றன.

நாங்கள் வாக்குறுதி அளித்தபடி, எங்கள் மகன் கிருஷ்ணாவின் Krrish Academy ஆண்டு சான்றிதழ் வழங்கும் விழாவில் கலந்து கொண்ட அனுபவத்தை உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ள விரும்புகிறோம்.

பொதுவாக, பெரிய கூட்டங்கள் அல்லது விழாக்களில் கலந்து கொள்வதை நாங்கள் தவிர்ப்போம். ஆனால், எங்கள் மகனின் அர்ப்பணிப்பையும், அவரது கல்வி நிலையத்தின் சிறப்பான முன்னேற்றத்தையும் கண்டு, அவருக்கு உற்சாகம் அளிப்பது எங்கள் கடமை என்றும் பெருமை என்றும் எண்ணினோம்.

மதியம் சுமார் 2.30 மணியளவில், எங்கள் மகள், “மயூரனும் அவரது தாயார் செல்வியும் உங்களை அழைத்துச் செல்ல வருகிறார்கள்” என்று தெரிவித்தாள்.

“பயணம் எவ்வளவு நேரம் ஆகும்?” என்று கேட்டோம்.

“ரக்பி, மிட்லாண்ட்ஸை அடைய இரண்டு அல்லது மூன்று மணி நேரம் ஆகலாம்,” என்றாள்.

ஒருவரை ஒருவர் பார்த்து சிரித்துக் கொண்டோம். எதிர்பார்த்ததை விட நீண்ட பயணமாக இருந்தாலும், வாழ்க்கையின் அழகான அனுபவங்கள் பலவும் இப்படிப்பட்ட எதிர்பாராத தருணங்களில்தான் தொடங்குகின்றன.

சிறிது நேரத்தில் மயூரனும் செல்வியும் எங்களை அன்புடன் அழைத்துச் சென்றார்கள். ஆரம்பத்தில் குடும்ப விஷயங்களைப் பகிர்ந்து கொண்டு ஒருவரை ஒருவர் அறிமுகப்படுத்திக் கொண்டோம்.

பின்னர் மயூரன் இனிமையான கிருஷ்ண பக்திப் பாடல்களை ஒலிக்கச் செய்தார்.

அந்த அமைதியான சூழல் இயல்பாகவே அறிவியல், பொறியியல், உயிரியல், இயற்கை மற்றும் ஆன்மீகம் பற்றிய சுவாரஸ்யமான உரையாடலுக்குக் கொண்டு சென்றது.

பயணத்தின் போது, இயந்திரங்களுக்கும் உயிரினங்களுக்கும் இடையிலான ஆச்சரியமான ஒற்றுமைகளைப் பற்றி சிந்தித்தோம். இயந்திரங்கள் மனிதர்களால் உருவாக்கப்பட்டவை; உயிரினங்கள் அளவிட முடியாத சிக்கலானவை. இருப்பினும், பல அமைப்புகள் ஒரே இயற்பியல் விதிகளின் அடிப்படையில் செயல்படுகின்றன.

உதாரணமாக:

• எஞ்சின் ↔ இதயம் – இரண்டும் முழு அமைப்பிற்கும் இயக்க சக்தியை வழங்குகின்றன.

• வால்வுகள் ↔ இதய வால்வுகள் – இரண்டும் திரவம் ஒரே திசையில் செல்ல உதவுகின்றன.

• ரேடியேட்டர் ↔ நுரையீரல் – ஒன்று வெப்பத்தை பரிமாறுகிறது; மற்றொன்று ஆக்சிஜனையும் கார்பன் டையாக்சைடையும் பரிமாறுகிறது.

• வடிகட்டிகள் ↔ கல்லீரல் மற்றும் சிறுநீரகங்கள் – இரண்டும் தேவையற்ற பொருட்களை நீக்குகின்றன.

• எரிபொருள் தொட்டி ↔ வயிறு – ஒன்று எரிபொருளைச் சேமிக்கிறது; மற்றொன்று உணவைச் சேமித்து செரிமானம் செய்கிறது.

• குழாய்கள் ↔ இரத்த நாளங்கள் – இரண்டும் திரவங்களை எடுத்துச் செல்கின்றன.

• மின்கம்பிகள் ↔ நரம்பு மண்டலம் – இரண்டும் மின்சாரத் தகவல்களை எடுத்துச் செல்கின்றன. ஆனால் நரம்பு மண்டலம் கற்றுக்கொள்ளவும், தழுவிக்கொள்ளவும், தகவல்களைச் செயலாக்கவும் கூடிய உயிருள்ள அமைப்பாகும்.

இதிலிருந்து Biomimetics (அல்லது Biomimicry) என்ற துறையைப் பற்றியும் பேசினோம். இதில் இயற்கையிலிருந்து கற்றுக் கொண்டு புதிய தொழில்நுட்பங்களை பொறியாளர்கள் உருவாக்குகின்றனர்.

பறவைகள் விமான இறக்கைகளுக்கு ஊக்கமளித்தன. மீன்கொத்திப் பறவை அதிவேக ரயிலின் முன்பகுதி வடிவமைப்புக்கு ஊக்கமளித்தது. கெக்கோ பல்லியின் கால்கள் புதிய ஒட்டும் தொழில்நுட்பங்களுக்கு ஊக்கமளித்தன.

அப்போது மயூரன் ஒரு அழகான கருத்தைச் சேர்த்தார்.

“பல கண்டுபிடிப்புகள் இயற்கையிலிருந்து ஊக்கமடைந்தவை என்பது உண்மைதான். ஆனால் சில சமயங்களில், இயற்பியல் விதிகளே மிகவும் திறமையான தீர்வை உருவாக்குவதால், இயற்கையும் பொறியியலும் ஒரே வடிவத்தை அடைகின்றன,” என்றார்.

அவருடைய கருத்து எங்கள் உரையாடலை முழுமைப்படுத்தியது.

உண்மையில், ஒருதிசை வால்வு மனித இதயத்திலும் இருக்கலாம்; ஒரு இயந்திர பம்பிலும் இருக்கலாம். இரண்டிலும் அது சிறந்த தீர்வாகவே செயல்படுகிறது.

அந்தப் பயணம் ஒரு சாதாரண கார் பயணமாக இல்லாமல், அனைவரும் ஒன்றோடொன்று கற்றுக்கொண்ட ஒரு இனிய வகுப்பறையாக மாறியது.

இலக்கை அடைந்தபோது, பயணமே அன்றைய நாளின் அழகான நினைவாக மாறியிருந்தது.

வாழ்க்கை நமக்குக் கற்பிக்கும் ஒரு அழகான பாடம் இதுதான்: திறந்த மனதுடனும் பணிவான இதயத்துடனும் ஒன்றாகப் பயணித்தால், ஒவ்வொரு பயணமும் ஒரு பள்ளிக்கூடமாகவும், ஒவ்வொரு உரையாடலும் ஒரு பாடமாகவும், ஒவ்வொரு நட்பும் ஒரு ஆசீர்வாதமாகவும் மாறுகிறது.

அறிவையும், ஞானத்தையும், பணிவையும், படைப்பாளரின் மகத்துவத்தை உணரும் மனதையும் இறைவன் அனைவருக்கும் அருள்வாராக. 🪔🙏

Bonjour à tous ! 👋

C’est toujours une joie de retrouver notre famille et nos amis grâce à notre groupe WhatsApp familial.

Bien sûr, beaucoup de membres sont occupés par leurs responsabilités quotidiennes, et certains ont quitté le groupe au fil du temps. Quant à nous, même si nous semblons avoir un peu plus de temps libre, personne n’est réellement libre. Même un arbre grandit selon les lois de la nature. Chaque être vivant et chaque mouvement de l’univers suivent un ordre admirable.

Comme nous l’avions promis, nous souhaitons partager notre expérience lors de la cérémonie annuelle de remise des certificats de la Krrish Academy, fondée par notre fils Krishna.

Habituellement, nous évitons les grands rassemblements. Cependant, en voyant le dévouement de notre fils et le succès de son Académie, nous avons estimé qu’il était de notre devoir et de notre joie de l’encourager par notre présence.

Vers 14 h 30, notre fille nous a annoncé que Maiyuran et sa mère, Selvi, viendraient nous conduire jusqu’au lieu de la cérémonie.

« Combien de temps durera le trajet ? » avons-nous demandé.

« Environ deux ou trois heures jusqu’à Rugby, dans les Midlands », répondit-elle.

Nous avons souri. Le voyage serait plus long que prévu, mais les plus belles expériences commencent souvent de manière inattendue.

Peu après, nous étions en route avec Maiyuran et Selvi. Après quelques échanges chaleureux, Maiyuran lança de magnifiques chants consacrés à Krishna.

Cette atmosphère paisible nous conduisit naturellement vers une conversation sur la science, l’ingénierie, la biologie, la nature et la spiritualité.

Nous avons évoqué les étonnantes ressemblances entre les machines et les êtres vivants. Bien que les machines soient créées par l’être humain et que les organismes vivants soient infiniment plus complexes, beaucoup de leurs systèmes reposent sur des principes physiques comparables.

Le moteur et le cœur fournissent tous deux l’énergie nécessaire au fonctionnement d’un système. Les valves mécaniques et les valves cardiaques assurent un écoulement dans un seul sens. Le radiateur et les poumons réalisent des échanges avec leur environnement. Les filtres rappellent le rôle du foie et des reins. Le réservoir de carburant peut être comparé à l’estomac, les conduites aux vaisseaux sanguins, et les circuits électriques au système nerveux, qui demeure cependant infiniment plus sophistiqué.

Nous avons également parlé de la biomimétique, discipline dans laquelle les ingénieurs s’inspirent de la nature pour développer de nouvelles technologies.

Les ailes des oiseaux ont inspiré les avions, le martin-pêcheur a inspiré le nez des trains à grande vitesse, et les pattes du gecko ont inspiré de nouveaux matériaux adhésifs.

Maiyuran ajouta alors une réflexion très pertinente :

« Beaucoup d’inventions sont inspirées de la nature. Mais parfois, les mêmes solutions apparaissent simplement parce que les lois de la physique conduisent naturellement à la conception la plus efficace. »

Cette remarque compléta parfaitement notre échange.

Qu’il s’agisse d’une valve cardiaque ou d’une pompe mécanique, un clapet anti-retour représente une solution ingénieuse au même problème.

Ce trajet devint ainsi bien plus qu’un simple déplacement. Il se transforma en une véritable salle de classe où chacun apprenait des autres.

Lorsque nous sommes arrivés à destination, nous avons réalisé que le voyage lui-même faisait déjà partie des plus beaux souvenirs de cette journée.

Peut-être est-ce là une belle leçon de la vie : lorsque nous voyageons ensemble avec un esprit ouvert et un cœur humble, chaque trajet devient une occasion d’apprendre, chaque conversation une leçon, et chaque amitié une bénédiction.

Que Dieu nous bénisse tous en nous accordant la curiosité d’apprendre, la sagesse de comprendre, l’humilité d’apprécier les autres et la gratitude envers le Créateur, source de toute connaissance et de toute créativité. 🪔🙏

Episode 165

https://youtube.com/shorts/E47ZhcNHRtY?is=QIFTE1OxxMaOnCa7

 Jogging with Krishna 🕉️🏃‍♂️

Mr. Mantra: Hello! 👋

Krishna: Hi, Mr. Mantra! I don’t want to stop jogging. Come and join me!

Mr. Mantra: No worries! Do you jog every day?

Krishna: Can’t you tell? Ha…ha…! That’s why you always find me in this mesmerizing meadow!

Mr. Mantra: Indeed! This place is so peaceful. What blessings does jogging bring?

Krishna: A wonderful question!

Even one minute of walking increases blood circulation throughout the body. Imagine the benefits of regular jogging!

Mr. Mantra: No more questions… just answers! Ha…ha…!

Krishna: Gladly!

Five minutes?

Your mood begins to brighten. The clouds of sadness slowly make way for sunshine.

Mr. Mantra: Beautiful! What about ten minutes?

Krishna: Cortisol—the body’s stress hormone—starts to decrease.

Mr. Mantra: Wait! I prefer everything to increase, not decrease! Ha…ha…! What exactly is cortisol?

Krishna: Cortisol is a steroid hormone produced by the adrenal glands. It helps regulate stress, metabolism, blood pressure, blood sugar, and the immune system.

Mr. Mantra: Isn’t it highest in the morning to wake us up and lowest at night to help us sleep?

Krishna: Perfect! Give me five! ✋

Mr. Mantra: Then what happens after fifteen minutes?

Krishna: Your body starts regulating blood sugar more efficiently.

Mr. Mantra: Excellent! Twenty minutes?

Krishna: Your heart grows stronger, your lungs work better, and your endurance improves.

Mr. Mantra: Wonderful! Thirty minutes?

Krishna: Your body burns more stored fat, and with regular exercise, cholesterol levels can improve.

Mr. Mantra: Amazing! And after forty-five minutes?

Krishna: Overthinking begins to fade, and your mind becomes calmer.

Mr. Mantra: Is thinking a bad thing?

Krishna: Never! Wise thinking leads to solutions.

Mr. Mantra: And overthinking?

Krishna: It keeps replaying the same worries without moving forward.

Mr. Mantra: So it steals our peace?

Krishna: Exactly! It drains today’s joy over tomorrow’s uncertainty.

👏👏👏

Mr. Mantra: Finally… what happens after sixty minutes?

Krishna: Your happy hormones rise!

Mr. Mantra: Such as?

Krishna: Dopamine, serotonin, and endorphins—the body’s natural gifts of happiness, peace, and motivation.

Mr. Mantra: Wonderful! But tell me, Krishna… what is the greatest benefit of all?

Krishna: When the body is healthy, the mind becomes peaceful. And when the mind is peaceful, it is much easier to remember the Supreme with love.

Mr. Mantra: Ah… jogging nourishes the body, and remembering Krishna nourishes the soul.

Both: Hare Krishna! 🙏🪔

கிருஷ்ணருடன் ஓட்டப்பயிற்சி 🕉️🏃‍♂️

திரு மந்திரா: வணக்கம்! 👋

கிருஷ்ணர்: வணக்கம், திரு மந்திரா! நான் ஓட்டப்பயிற்சியை நிறுத்தவே விரும்பவில்லை. வாருங்கள், என்னுடன் சேர்ந்து ஓடுங்கள்!

திரு மந்திரா: மகிழ்ச்சி! நீங்கள் தினமும் ஓடுகிறீர்களா?

கிருஷ்ணர்: தெரியவில்லையா? ஹா…ஹா…! அதனால்தான் இந்த மயக்கும் பசுமைப் புல்வெளியில் என்னை அடிக்கடி பார்க்கிறீர்கள்!

திரு மந்திரா: உண்மைதான்! இந்த இடமே ஒரு ஆசீர்வாதம் போல இருக்கிறது. ஓட்டப்பயிற்சி என்னென்ன நன்மைகளை அளிக்கிறது?

கிருஷ்ணர்: அருமையான கேள்வி!

ஒரு நிமிடம் நடந்தால்கூட உடலெங்கும் இரத்த ஓட்டம் அதிகரிக்கிறது. அப்படியானால், தினமும் ஓடினால் எவ்வளவு நன்மை கிடைக்கும் என்று சிந்தித்துப் பாருங்கள்!

திரு மந்திரா: இனி கேள்விகள் வேண்டாம்… பதில்கள் மட்டும்! ஹா…ஹா…!

கிருஷ்ணர்: மகிழ்ச்சியுடன்!

ஐந்து நிமிடங்கள்?

உங்கள் மனநிலை புத்துணர்ச்சி பெறத் தொடங்கும். சோகம் மெதுவாக மகிழ்ச்சிக்கு வழிவிடும்.

பத்து நிமிடங்கள்?

உடலின் மனஅழுத்த ஹார்மோனான கார்டிசால் குறையத் தொடங்கும்.

திரு மந்திரா: என்ன? எல்லாமே அதிகரிக்க வேண்டும் என்று நினைத்தேன்! ஹா…ஹா…!

கிருஷ்ணர்: கார்டிசால் என்பது அட்ரீனல் சுரப்பிகள் உற்பத்தி செய்யும் ஒரு ஸ்டீராய்டு ஹார்மோன். அது மனஅழுத்தம், வளர்சிதை மாற்றம், இரத்த அழுத்தம், இரத்த சர்க்கரை மற்றும் நோய் எதிர்ப்பு சக்தியை ஒழுங்குபடுத்துகிறது.

பதினைந்து நிமிடங்கள்?

உடல் இரத்தச் சர்க்கரையைச் சிறப்பாகக் கட்டுப்படுத்தத் தொடங்கும்.

இருபது நிமிடங்கள்?

இதயமும் நுரையீரலும் மேலும் திறமையாக செயல்பட்டு உடல் சகிப்புத்தன்மை அதிகரிக்கும்.

முப்பது நிமிடங்கள்?

உடல் சேமித்து வைத்துள்ள கொழுப்பை எரிக்கத் தொடங்கும். தொடர்ந்து உடற்பயிற்சி செய்தால் கொலஸ்ட்ராலும் மேம்படும்.

நாற்பத்தைந்து நிமிடங்கள்?

அதிகமாக கவலைப்பட்டு சிந்திக்கும் பழக்கம் குறைந்து மனம் அமைதியாகும்.

திரு மந்திரா: சிந்திப்பது தவறா?

கிருஷ்ணர்: இல்லை! நல்ல சிந்தனை தீர்வைக் கொடுக்கும். ஆனால் ஒரே கவலையை மீண்டும் மீண்டும் நினைத்துக்கொண்டே இருப்பது மன அமைதியை குலைக்கும்.

👏👏👏

அறுபது நிமிடங்கள்?

டோபமைன், செரோட்டோனின், எண்டார்பின்கள் போன்ற மகிழ்ச்சி ஹார்மோன்கள் அதிகரிக்கும்.

திரு மந்திரா: மிகப்பெரிய நன்மை என்ன?

கிருஷ்ணர்: உடல் ஆரோக்கியமாக இருந்தால் மனம் அமைதியாகும். மனம் அமைதியாக இருந்தால் பரமாத்மாவை அன்புடன் நினைப்பது எளிதாகும்.

திரு மந்திரா: ஆஹா! ஓட்டப்பயிற்சி உடலைப் பேணுகிறது; கிருஷ்ணரை நினைவுகூர்வது ஆன்மாவைப் பேணுகிறது.

இருவரும்: ஹரே கிருஷ்ணா! 🙏🪔

Courir avec Krishna 🕉️🏃‍♂️

M. Mantra : Bonjour ! 👋

Krishna : Bonjour, M. Mantra ! Je n’ai aucune envie d’arrêter de courir. Venez courir avec moi !

M. Mantra : Avec plaisir ! Vous faites du jogging tous les jours ?

Krishna : Vous ne le voyez pas ? Ha…ha…! C’est pour cela que vous me trouvez souvent dans cette prairie magnifique !

M. Mantra : C’est vrai. Cet endroit est une bénédiction. Quels sont les bienfaits du jogging ?

Krishna : Excellente question !

Une seule minute de marche augmente déjà la circulation sanguine. Imaginez les bienfaits d’un jogging régulier !

M. Mantra : Plus de questions… seulement des réponses ! Ha…ha…!

Krishna : Avec joie !

Après cinq minutes ?

L’humeur commence à s’améliorer et l’esprit devient plus léger.

Après dix minutes ?

Le taux de cortisol, l’hormone du stress, commence à diminuer.

M. Mantra : Ah non ! Moi, je veux que tout augmente ! Ha…ha…! Qu’est-ce que le cortisol ?

Krishna : Le cortisol est une hormone stéroïdienne produite par les glandes surrénales. Il aide à réguler le stress, le métabolisme, la tension artérielle, la glycémie et le système immunitaire.

Après quinze minutes ?

L’organisme régule plus efficacement la glycémie.

Après vingt minutes ?

Le cœur et les poumons deviennent plus performants, et votre endurance s’améliore.

Après trente minutes ?

Le corps commence à brûler davantage de graisse, et un exercice régulier contribue à améliorer le cholestérol.

Après quarante-cinq minutes ?

Le mental s’apaise et les pensées excessives diminuent.

M. Mantra : Réfléchir est-il mauvais ?

Krishna : Pas du tout ! Une réflexion saine aide à résoudre les problèmes. En revanche, trop réfléchir revient à tourner en rond sans trouver de solution.

👏👏👏

Et après soixante minutes ?

Les hormones du bonheur augmentent : la dopamine, la sérotonine et les endorphines.

M. Mantra : Quel est le plus grand bienfait ?

Krishna : Lorsque le corps est en bonne santé, l’esprit devient paisible. Et lorsqu’il est paisible, il est plus facile de se souvenir du Seigneur avec amour.

M. Mantra : Ah… le jogging nourrit le corps, et le souvenir de Krishna nourrit l’âme.

Ensemble : Hare Krishna ! 🙏🪔

 

Episode 164

The Great Hearts

An Episode of Eternal Education 🪔

“Oh, hi, Mr. Mantra!” 👋

Welcome, everyone!

“We have often wondered how you continue writing, even while facing medical challenges.”

Ha… ha…!

My dear children, every soul in this world is conditioned by the laws of material nature. As long as we live in this age, each of us has responsibilities to fulfil, regardless of comfort or discomfort.

“Is this the age known as Kali-yuga?”

Indeed, it is.

“Is our present condition the result of accumulated karma?”

Yes, my dear children. Every action bears its fruit. Yet, by the grace of the Supreme Lord, karma can become a stepping stone toward spiritual awakening.

“That is wonderful. But does anyone truly take an interest in your episodes of eternal education?”

Yes. Though they may not be many, sincere hearts continue to read, reflect, and grow.

“Can you show us some evidence?”

With pleasure. I shall gladly share a glimpse of our Blogger readers.

“What a delightful idea!” 👍

“So, your writings are centred on the eternal love story of the Supreme Lord Krishna and His most beloved, Srimati Radha Rani?”

Yes, my dear students.

Their divine love is not an ordinary romance. It is the highest expression of pure, selfless devotion—the eternal relationship between the Supreme Beloved and the soul.

“Then who are Krishna and Radha Rani in The Great Hearts?” 💕

They reveal themselves to those who sincerely strive to live by Krishna’s teachings. The more one follows His principles with humility and love, the more their divine personalities become illuminated within the heart.

“What is your personal prescription for your faithful readers?”

Very simple.

Become a lover of Krishna.

“How can we do that?”

By cultivating three precious jewels:

Discipline — to master yourself.

Punctuality — to honour both time and duty.

Consistency — to persevere with faith, whether the path is easy or difficult.

Practise these virtues every day, chant the Holy Name with sincerity, and offer your heart in loving service. Gradually, divine love will blossom from within.

Thank you, everyone. 🙏

May your hearts be filled with wisdom, your lives with compassion, and your souls with everlasting love for Sri Sri Radha and Krishna.

Love you all! ❤️

Hare Krishna! 🪔

மகத்தான இதயங்கள்

நித்திய ஆன்மீகக் கல்வியின் ஒரு பகுதி 🪔

“வணக்கம், திரு மந்திரா!” 👋

அனைவருக்கும் அன்பான வரவேற்பு!

“உடல்நலப் பிரச்சினைகள் இருந்தபோதிலும், நீங்கள் தொடர்ந்து எழுதுவது எப்படி என்று எங்களுக்கு ஆச்சரியமாக இருக்கிறது.”

ஹா… ஹா…!

அன்பான குழந்தைகளே, இந்த உலகில் நாம் அனைவரும் இயற்கையின் விதிகளுக்குக் கட்டுப்பட்ட ஆன்மாக்களே. இந்த கலியுகத்தில் வாழும் வரை, சுகத்திலும் துக்கத்திலும் நமது கடமைகளை நிறைவேற்ற வேண்டும்.

“இதுவே கலியுகம் என்று அழைக்கப்படுகிறதா?”

ஆம், நிச்சயமாக.

“நாம் அனுபவிக்கும் நிலை நம் சேர்த்துக் கொண்ட கர்மாவின் பலனா?”

ஆம், என் அன்புக் குழந்தைகளே. ஒவ்வொரு செயலும் அதன் பலனைத் தரும். ஆனால் பகவான் ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் அருளால், கர்மமே ஆன்மீக விழிப்புணர்வுக்கான படிக்கட்டாக மாறலாம்.

“அருமை! ஆனால் உங்கள் நித்தியக் கல்வி பதிவுகளை உண்மையில் யாராவது ஆர்வத்துடன் படிக்கிறார்களா?”

ஆம். எண்ணிக்கை அதிகமாக இல்லாவிட்டாலும், உண்மையான இதயங்கள் தொடர்ந்து வாசித்து, சிந்தித்து, ஆன்மீக வளர்ச்சி அடைகின்றன.

“அதற்கு ஏதாவது சான்று காட்ட முடியுமா?”

மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன். எங்கள் Blogger வாசகர்களின் ஒரு சிறு காட்சியைப் பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.

“அது மிகச் சிறந்த யோசனை!” 👍

“அப்படியானால், உங்கள் எழுத்துக்கள் ஸ்ரீ கிருஷ்ணருக்கும் ஸ்ரீமதி ராதாராணிக்கும் இடையேயான தெய்வீக அன்பை மையமாகக் கொண்டவையா?”

ஆம், என் அன்பு மாணவர்களே.

அவர்களின் அன்பு சாதாரண காதல் அல்ல; அது பரமாத்மாவுக்கும் ஆன்மாவுக்கும் இடையேயான தூய, தன்னலமற்ற, நித்திய பக்தியின் உச்ச வெளிப்பாடாகும்.

“அப்படியானால், மகத்தான இதயங்கள் நூலில் கிருஷ்ணரும் ராதாராணியும் யார்?” 💕

கிருஷ்ணரின் கொள்கைகளை உண்மையுடன் பின்பற்றுபவர்களின் இதயத்தில் அவர்களே தங்களை வெளிப்படுத்திக் கொள்கிறார்கள்.

“உங்கள் வாசகர்களுக்கான ஆன்மீக மருந்து என்ன?”

மிக எளிமையானது.

கிருஷ்ணரின் அன்பராக இருங்கள்.

“எப்படி?”

மூன்று பொக்கிஷங்களை வளர்த்துக் கொள்ளுங்கள்:

* ஒழுக்கம்

* காலந்தவறாமை

* தொடர்ச்சியான முயற்சி

இவற்றை தினமும் நடைமுறைப்படுத்துங்கள். பக்தியுடன் ஹரிநாமத்தை ஜபியுங்கள். அன்போடு இறைவனுக்கு சேவை செய்யுங்கள். அப்போது தெய்வீக அன்பு உங்கள் இதயத்தில் இயல்பாக மலரும்.

நன்றி! 🙏

உங்கள் இதயங்கள் ஞானத்தாலும், கருணையாலும், ஸ்ரீ ஸ்ரீ ராதா-கிருஷ்ணரின் நித்திய அன்பாலும் நிரம்பியிருக்க இறைவனைப் பிரார்த்திக்கிறேன்.

அனைவரையும் அன்புடன் நேசிக்கிறேன்! ❤️

ஹரே கிருஷ்ணா! 🪔

Les Grands Cœurs

Un épisode de l’Éducation Éternelle 🪔

« Bonjour, Monsieur Mantra ! » 👋

Bienvenue à tous !

« Nous nous demandons comment vous continuez à écrire malgré vos difficultés de santé. »

Ha… ha… !

Mes chers enfants, nous sommes tous des âmes conditionnées par les lois de la nature matérielle. Tant que nous vivons dans le Kali-yuga, nous avons chacun des responsabilités à accomplir, dans les bons comme dans les mauvais moments.

« Est-ce cela que l’on appelle le Kali-yuga ? »

Oui, tout à fait.

« Notre condition actuelle est-elle le résultat de notre karma accumulé ? »

Oui, mes chers enfants. Chaque action porte son fruit. Mais par la grâce de Sri Krishna, le karma peut devenir un chemin vers l’éveil spirituel.

« C’est merveilleux. Mais des personnes s’intéressent-elles vraiment à vos épisodes d’éducation éternelle ? »

Oui. Même si elles ne sont pas nombreuses, des cœurs sincères continuent de lire, de réfléchir et de progresser spirituellement.

« Pouvez-vous nous en donner une preuve ? »

Avec grand plaisir. Je partagerai un aperçu de nos lecteurs sur Blogger.

« Quelle excellente idée ! » 👍

« Vos écrits sont donc centrés sur l’amour divin entre Sri Krishna et Srimati Radharani ? »

Oui, mes chers élèves.

Leur amour n’est pas une romance ordinaire. Il représente l’expression suprême de l’amour pur, désintéressé et éternel entre le Seigneur Suprême et l’âme.

« Alors, qui sont Krishna et Radharani dans Les Grands Cœurs ? » 💕

Ils se révèlent à ceux qui suivent sincèrement les enseignements de Krishna avec amour et humilité.

« Quelle est votre prescription spirituelle pour vos fidèles lecteurs ? »

Elle est très simple.

Devenez un amoureux de Krishna.

« Comment ? »

En cultivant trois précieux trésors :

● La discipline

● La ponctualité

● La constance

Pratiquez-les chaque jour, chantez le Saint Nom avec sincérité et servez le Seigneur avec amour. Peu à peu, l’amour divin fleurira dans votre cœur.

Merci à tous. 🙏

Que vos cœurs soient remplis de sagesse, de compassion et de l’amour éternel de Sri Sri Radha et Krishna.

Je vous aime tous ! ❤️

Hare Krishna ! 🪔