Episode 141

🌿 English Version (Polished & Complete)

Once again, I offer my humble prayers—

may we be blessed with knowledge, courage, and divine grace

to gently loosen our attachment to material life

and deepen our engagement in spiritual consciousness,

in loving remembrance of Lord Krishna.

I would like to share an experience that reminded me

how we can become instruments—golden hands—of the Divine,

joyfully guided by His unseen will.

One day, as I was on my way to the Hare Krishna temple,

I noticed a group of vibrant young women

working under the scorching sun

in a vast and beautiful field.

Dressed in my simple white traditional attire,

with white footwear, I walked forward—

yet the sun blazed intensely,

like a fiery tandoori flame.

Sweat flowed continuously,

as though even that was a form of protection

by the grace of Lord Krishna.

In that moment, I deeply felt

that my mind, intelligence, and ego

were being gently guided and controlled by Him—

the source of all energy.

Without hesitation, my feet were drawn toward them.

To my surprise, they all spoke at once:

“Sir, it’s too hot—please don’t stay here.”

“You should go to the temple first and then come back.”

Another gentle voice echoed the same concern.

At that very instant, a story from the Vedas came to my mind:

Once, Lord Shiva and Mother Parvati

decided to test the sincerity of human devotion.

They appeared in Rameswaram as a frail elderly couple.

Devotees passed by carrying sacred Ganga water

for their rituals,

but when Parvati pleaded for a little water

for her thirsty husband,

they turned away.

Only one man—a humble thief—paused.

Moved by compassion,

he offered the sacred water.

Immediately, Shiva and Parvati revealed

their divine forms and blessed him, saying:

“As long as the Divine resides in all beings,

true worship lies in honoring and serving one another.”

Returning to the present moment,

I adjusted my white garment, wiped my sweat,

and with a smile asked:

“Who is in charge here?”

They pointed toward a man approaching with water and said,

“He is the landlord.”

And indeed, he was the true landlord.

I greeted him and gently requested

that he encourage the workers

to chant the Maha Mantra:

Hare Krishna Hare Krishna

Krishna Krishna Hare Hare

Hare Rama Hare Rama

Rama Rama Hare Hare

He received the suggestion with warmth and appreciation.

I also handed him a note,

requesting that something extra be added to their wages.

With humility, he agreed.

The next day, I felt inspired to return.

Trusting that Krishna guides

the subtle workings of mind, intelligence, and ego,

I approached quietly.

And then… something unforgettable happened.

From a distance, carried by the warm breeze,

I could hear it—

The Maha Mantra.

It flowed from their lips—

their mouths stained red from betel leaves and areca nut—

yet filled with sincerity, rhythm, and devotion.

What a moment of grace.

Who could ever forget such an experience?

Hare Krishna 🕉️

🌸 Tamil Translation (தமிழ்)

மீண்டும் என் தாழ்மையான பிரார்த்தனைகள்—

அறிவு, தைரியம் மற்றும் பொருளாசையிலிருந்து விலகி

ஆன்மீக வாழ்வில் முன்னேறுவதற்கான அருள் நமக்கு கிடைக்கட்டும்,

இறைவன் கிருஷ்ணரின் நினைவில்.

ஒரு நாள், நான் ஹரே கிருஷ்ணர் கோவிலுக்கு செல்லும் வழியில்,

கடுமையான வெயிலில் ஒரு அழகான வயலில்

சில இளம் பெண்கள் வேலை செய்துகொண்டிருந்ததை கண்டேன்.

என் வெள்ளை பாரம்பரிய உடையிலும் வெள்ளை காலணியிலும் இருந்தபோதிலும்,

சூரியன் கடுமையாக எரிந்தது.

வியர்வை வழிந்தது—அது கூட கிருஷ்ணரின் அருளாக உணரப்பட்டது.

அந்த நேரத்தில், என் மனம், புத்தி, அகங்காரம் அனைத்தும்

கிருஷ்ணரால் வழிநடத்தப்படுகின்றன என்ற உணர்வு வந்தது.

நான் அவர்களிடம் சென்றேன்.

அவர்கள் ஒரே நேரத்தில் சொன்னார்கள்:

“சார், வெயில் அதிகம்—இங்கே நிற்காதீர்கள்.”

“முதலில் கோவிலுக்கு போயிட்டு பிறகு வாருங்கள்.”

அந்த நேரத்தில் வேதங்களில் உள்ள ஒரு கதை நினைவுக்கு வந்தது…

(சிவபெருமான் மற்றும் பார்வதி தேவியின் கதை—

அனைவரும் புறக்கணித்தபோது, ஒரு திருடன் தண்ணீர் கொடுத்து

அருள் பெற்றான்.)

நான் சிரித்தபடி கேட்டேன்:

“இங்கே பொறுப்பில் இருப்பவர் யார்?”

அவர்கள் தண்ணீர் கொண்டு வருகிற ஒருவரைக் காட்டி,

“அவர்தான் நில உரிமையாளர்” என்றார்கள்.

அவர் உண்மையிலேயே அந்த நிலத்தின் உரிமையாளர்.

நான் அவரிடம் மகா மந்திரம் ஜபிக்க சொல்ல கேட்டேன்.

அவர் மகிழ்ச்சியுடன் ஒப்புக்கொண்டார்.

அடுத்த நாள் திரும்பி வந்தபோது—

தூரத்திலிருந்தே நான் கேட்டேன்…

ஹரே கிருஷ்ண மஹா மந்திரம்!

வெற்றிலை, பாக்கு சிவந்த உதடுகளில் இருந்து கூட

அந்த மந்திரம் பக்தியுடன் ஒலித்தது.

அந்த அனுபவத்தை யார் மறக்க முடியும்?

ஹரே கிருஷ்ணா 🕉️

⸻

🌼 Sinhala Translation (සිංහල)

නැවතත් මගේ විනීත ප්‍රාර්ථනා—

අපට දැනුම, ධෛර්යය සහ

ද්‍රව්‍යමය බැඳීම් වලින් මිදීමට ශක්තිය ලැබේවා,

ශ්‍රී ක්‍රිෂ්ණ චින්තනය තුළ.

එක් දිනක්, මම හරේ ක්‍රිෂ්ණ මන්දිරයට යමින් සිටියදී,

තද හිරු රශ්මිය යටතේ

අලංකාර ක్షේත්‍රයක වැඩ කරන තරුණ කාන්තාවන් සමූහයක් දැක්කා.

මගේ සුදු වස්ත්‍ර සහ සුදු පාද රක්ෂාව තිබුණත්,

හිරු ඉතා දැඩිව දැල්වුණා.

වියරුවත්, එයත් ක්‍රිෂ්ණගේ කೃපාවක් ලෙස හැඟුණා.

ඒ මොහොතේ, මගේ මනස, බුද්ධිය සහ අහංකාරය

ක්‍රිෂ්ණ විසින් මග පෙන්වෙන බව මට දැනුණා.

මම ඔවුන් වෙත ගියෙමි.

ඔවුන් එකවරම කිව්වා:

“සර්, මෙතන ඉන්න එපා—ඉතා උණුයි.”

“මුලින්ම මන්දිරයට ගිහින් එන්න.”

ඒ සමඟම, වේද කතාවක් මතක් වුණා…

(ශිව සහ පාර්වති දේවිය—

සියල්ලෝ නොසලකා හැරූ විට,

සොරෙකු ජලය දී ආශීර්වාද ලැබීම.)

මම සිනාවෙන් ඇහුවා:

“මෙතන ප්‍රධානියා කවුද?”

ඔවුන් ජලය රැගෙන එන පුද්ගලයෙක් පෙන්වා,

“ඔහු තමයි ඉඩම් හිමියා” කියලා කිව්වා.

ඔහු සැබවින්ම එම ඉඩමේ හිමිකරු විය.

මම ඔහුගෙන් මහ මන්ත්‍රය ජප කරන්න කියලා ඉල්ලුවා.

ඔහු සතුටින් එකඟ වුණා.

ඊළඟ දවසේ—

දුරින්ම මට ඇහුණා…

හරේ ක්‍රිෂ්ණ මහා මන්ත්‍රය!

බුලත් සහ පුවක් නිසා රතු වුණු ඔවුන්ගේ මුඛයෙන්

ඒ මන්ත්‍රය භක්තියෙන් ගැයුණා.

එවැනි අත්දැකීමක් කවදාත් අමතක කළ හැකිද?

හරේ ක්‍රිෂ්ණ 🕉️

⸻

🌿 French Translation (Français)

Encore une fois, j’offre mes humbles prières—

que nous recevions la connaissance, le courage

et la grâce de nous détacher du matériel,

pour nous engager dans la conscience de Krishna.

Un jour, en me rendant au temple Hare Krishna,

j’ai aperçu un groupe de jeunes femmes

travaillant sous un soleil brûlant, dans un champ magnifique.

Même vêtu de blanc, avec des chaussures blanches,

la chaleur était intense.

La sueur coulait—comme une protection offerte

par la grâce du Seigneur Krishna.

À cet instant, j’ai ressenti que mon esprit, mon intelligence

et même mon ego étaient guidés par Lui.

Je me suis approché d’elles.

Elles ont dit en même temps :

« Monsieur, il fait trop chaud—ne restez pas ici. »

« Allez d’abord au temple, puis revenez. »

Cela m’a rappelé une histoire des Védas…

(Shiva et Parvati—

où un simple voleur offrit de l’eau avec compassion

et reçut la bénédiction divine.)

Avec un sourire, j’ai demandé :

« Qui est responsable ici ? »

Elles ont montré un homme venant avec de l’eau :

« C’est le propriétaire du terrain. »

Et en effet, il était le véritable propriétaire.

Je lui ai demandé d’encourager les travailleurs

à chanter le Maha Mantra.

Il a accepté avec joie.

Le lendemain, en revenant—

j’ai entendu, de loin…

Le Maha Mantra Hare Krishna !

Sortant de leurs lèvres rouges, teintées de bétel,

le chant résonnait avec sincérité et dévotion.

Comment oublier un tel moment ?

Hare Krishna 🕉️