Episode 105

 

Français (French)

Scène : Une salle de classe vivante de dévotion

Krishna Mena (souriant avec douceur) :

Bonjour, mes chers élèves.

Les élèves (ensemble) :

Bonjour, Krishna Mena !

Peter (curieux) :

Pourquoi ne pas apprendre nos leçons à travers le cinéma ?

Krishna Mena (amusé) :

Pardon, Peter ?

Peter :

Je parle de chansons poétiques,

de chansons de cinéma qui parlent comme des poèmes.

Meera :

N’existe-t-il pas des chansons de cinéma qui commencent comme une prière ?

Ruby :

Si, Krishna Mena.

Mais la majorité des gens ne perçoivent pas la profondeur de leur poésie.

Krishna Mena :

Penses-tu que nous puissions transformer

l’enseignement en dévotion,

même à travers le cinéma ?

Les élèves :

Sans aucun doute, Krishna Mena.

Krishna Mena (vers Meera) :

Que veux-tu dire, Meera ?

Meera :

Nous ne sommes pas appelés

à devenir des héros de cinéma,

mais des héros du Dharma, Krishna Mena.

Krishna Mena :

Explique davantage.

Tu ne parles jamais sans sens.

Meera :

Dans n’importe quelle épreuve,

lorsque nous réalisons la vérité de l’humanité,

notre vision s’éveille.

Alors même le cinéma

peut devenir un bouclier pour l’âme.

Krishna Mena :

Donc il n’y a pas de place

pour l’amour de désir ?

Meera :

Il s’agit d’amour divin, Krishna Mena.

Krishna Mena :

Que signifie l’amour de désir ?

Ruby :

C’est un amour aveugle,

non spirituel.

L’amour divin est bienveillant,

pas aveugle.

Krishna Mena :

Magnifique ❤️

Tant que nous vivons dans l’amour dévotionnel,

notre apprentissage reste pur.

(Pause)

Les chansons de cinéma

révèlent-elles parfois

la faim de chasser l’âme sacrée du Suprême ?

Les élèves :

Oui, Krishna Mena,

mais personne n’en parle.

Krishna Mena :

Pourquoi, Ruby ?

Ruby :

Parce que lorsqu’une âme se sacrifie

à la recherche de l’Ingénieur divin,

elle voit le talent

comme un don de Dieu,

et non comme une fierté personnelle.

👏👏👏👏

Peter :

Ce que nous faisons avec les dons divins

devient notre offrande au Divin.

Krishna Mena :

J’aimerais comprendre cela davantage.

Meera :

Le cinéma est un poème puissant,

mais chacun le perçoit

selon son niveau de conscience.

Krishna Mena :

Donne-moi un exemple.

Meera :

Avec plaisir.

Écoutez cette chanson

et voyez si vous pouvez reconnaître

la mission divine qu’elle porte, Krishna Mena.

Krishna Mena :

Avec grand plaisir.

⸻

Scene: A Living Classroom of Devotion

Krishna Mena (smiling warmly):

Good morning, my lovely students.

Students (together):

Good morning, Krishna Mena!

Peter (curious):

Why don’t we learn our lessons through cinema?

Krishna Mena (amused):

Pardon me, Peter?

Peter:

I mean… through poetic songs, Krishna Mena. Songs that speak like poems.

Meera:

Isn’t there any cinema song that begins with prayer?

Ruby:

There are many, Krishna Mena—

but a hundred percent of people do not realise the depth of the poetry within them.

Krishna Mena:

Do you think we can transform our vision—

turn tuition into devotion—even through cinema?

Students (confidently):

Undoubtedly, Krishna Mena.

Krishna Mena (turning to Meera):

What do you mean, Meera?

Meera (calm and clear):

We are not meant to become heroes of cinema, Krishna Mena—

but heroes of Dharma.

Krishna Mena (approving):

Please elaborate. You never speak without meaning.

Meera:

Whatever the hardship in any field of life,

when we realise the truth of humanity,

our vision awakens.

Then reality reveals itself—

and cinema too can become a shield for the soul’s protection.

Krishna Mena:

So there is no room for lustful love in our learning?

Meera:

What we speak of is divine love, Krishna Mena.

Krishna Mena:

And what do you understand by lustful love?

Ruby:

It is blind love—

not spiritual.

Divine love is kind, not blind, Krishna Mena.

Krishna Mena (softly):

Beautiful.

As long as we live in devotional love,

our learning remains pure ❤️

(Pauses thoughtfully)

Tell me—

do cinema songs sometimes reveal the hunger to hunt the sacred soul of the Supreme?

Students (after a moment):

Definitely, Krishna Mena.

But no one speaks of it openly.

Krishna Mena:

Why do you think so, Ruby?

Ruby:

Because when a soul sacrifices itself in search of the Divine Engineer,

it begins to see talent itself as God’s gift—

not as personal pride, Krishna Mena.

👏👏👏👏

Krishna Mena (turning to Peter):

Anything you’d like to add?

Peter:

Yes.

We realise that what we do with our divine gifts

becomes our gift back to the Divine.

Krishna Mena (pleased):

I would like to understand this more deeply.

Meera:

Cinema is a powerful poem, Krishna Mena—

but each of us sees it through a different level of intelligence and awareness.

Krishna Mena (smiling):

Then give me an example.

A song we can listen to together.

Meera:

With pleasure.

Please listen to this song and reflect—

see whether you can recognise the Divine Mission hidden within it, Krishna Mena.

Krishna Mena:

My pleasure indeed.

🌺 

தமிழ் (Tamil)

https://youtube.com/watch?v=sJIC5Yyc5dI&si=DhlnOdUHUf_7NZ7M

காட்சி: பக்தியின் உயிருடன் வாழும் வகுப்பறை

கிருஷ்ண மேனா (அன்புடன்):

என் அன்பான மாணவர்களே, காலை வணக்கம்.

மாணவர்கள் (ஒரே குரலில்):

காலை வணக்கம், கிருஷ்ண மேனா!

பீட்டர் (ஆர்வத்துடன்):

கிருஷ்ண மேனா,

சினிமாவை மூலமாக கொண்டு பாடங்கள் கற்றுக்கொள்ளலாமா?

கிருஷ்ண மேனா (புன்னகையுடன்):

மன்னிக்கவும் பீட்டர்?

பீட்டர்:

கவிதைபோல் பேசும் பாடல்கள்…

கவிதைமயமான சினிமா பாடல்கள், கிருஷ்ண மேனா.

மீரா:

ஜபமாகத் தொடங்கும் சினிமா பாடல்கள் இல்லையா?

ரூபி:

உள்ளன, கிருஷ்ண மேனா.

ஆனால் பெரும்பாலோர் அந்த கவிதையின் ஆழத்தை உணர்வதில்லை.

கிருஷ்ண மேனா:

அப்படியெனில்—

பக்தியை கல்வியாக மாற்ற முடியுமா?

சினிமாவை வழியாக?

மாணவர்கள்:

நிச்சயமாக, கிருஷ்ண மேனா.

கிருஷ்ண மேனா (மீராவை நோக்கி):

மீரா, நீ என்ன சொல்ல வருகிறாய்?

மீரா:

நாம் சினிமா நாயகர்களாக இல்லை, கிருஷ்ண மேனா—

தர்மத்தின் நாயகர்களாக இருக்க வேண்டும்.

கிருஷ்ண மேனா:

விரிவாகச் சொல்.

நீ ஒருபோதும் அர்த்தமில்லாமல் பேச மாட்டாய்.

மீரா:

எந்தத் துறையிலும் சிரமம் வந்தாலும்,

மனிதத்துவத்தின் உண்மையை உணர்ந்தால்

நம் பார்வை விழிக்கிறது.

அப்போது சினிமாவே

ஆத்மாவின் கவசமாக மாறலாம்.

கிருஷ்ண மேனா:

அப்படியென்றால்

காமமான காதலுக்கு இடமில்லை?

மீரா:

இது தெய்வீக காதல், கிருஷ்ண மேனா.

கிருஷ்ண மேனா:

காமக் காதல் என்றால் என்ன?

ரூபி:

அது கண்ணற்ற காதல்.

ஆன்மீகமல்ல.

தெய்வீக காதல்

கண்ணற்றது அல்ல — கருணையுள்ளது.

கிருஷ்ண மேனா:

அழகான விளக்கம் ❤️

பக்தியுடன் வாழ்ந்தால்

நம் கற்றலும் தூய்மையாகும்.

(சற்று நின்று)

சினிமா பாடல்கள்

உயர்ந்த ஆத்மாவை வேட்டையாடும் பசியைக் காட்டுகிறதா?

மாணவர்கள்:

ஆமாம், கிருஷ்ண மேனா.

ஆனால் யாரும் பேசுவதில்லை.

கிருஷ்ண மேனா:

ஏன், ரூபி?

ரூபி:

ஏனெனில்

தெய்வீக பொறியாளரைத் தேடும் போது

ஆத்மா தன்னை அர்ப்பணிக்கிறது.

அப்போது திறமையையே

கடவுளின் பரிசாக பார்க்கிறது.

👏👏👏👏

பீட்டர்:

நமக்குக் கொடுக்கப்பட்ட தெய்வீக வரங்கள்

நாம் கடவுளுக்குக் கொடுக்கும்

பரிசாக மாறுகின்றன.

கிருஷ்ண மேனா:

அதை இன்னும் அறிய விரும்புகிறேன்.

மீரா:

சினிமா ஒரு சக்திவாய்ந்த கவிதை.

ஆனால் ஒவ்வொருவரின்

அறிவின் நிலைப்படி

அதன் அர்த்தம் மாறுகிறது.

கிருஷ்ண மேனா:

ஒரு பாடலை எடுத்துக் காட்டுங்கள்.

மீரா:

மகிழ்ச்சியுடன்.

இந்தப் பாடலை கேட்டு

அதன் தெய்வீக பணி

உங்களுக்குப் புரிகிறதா என ஆராயுங்கள், கிருஷ்ண மேனா.

கிருஷ்ண மேனா:

என் மகிழ்ச்சி.

🌸 

Français (French)

Scène : Une salle de classe vivante de dévotion

Krishna Mena (souriant avec douceur) :

Bonjour, mes chers élèves.

Les élèves (ensemble) :

Bonjour, Krishna Mena !

Peter (curieux) :

Pourquoi ne pas apprendre nos leçons à travers le cinéma ?

Krishna Mena (amusé) :

Pardon, Peter ?

Peter :

Je parle de chansons poétiques,

de chansons de cinéma qui parlent comme des poèmes.

Meera :

N’existe-t-il pas des chansons de cinéma qui commencent comme une prière ?

Ruby :

Si, Krishna Mena.

Mais la majorité des gens ne perçoivent pas la profondeur de leur poésie.

Krishna Mena :

Penses-tu que nous puissions transformer

l’enseignement en dévotion,

même à travers le cinéma ?

Les élèves :

Sans aucun doute, Krishna Mena.

Krishna Mena (vers Meera) :

Que veux-tu dire, Meera ?

Meera :

Nous ne sommes pas appelés

à devenir des héros de cinéma,

mais des héros du Dharma, Krishna Mena.

Krishna Mena :

Explique davantage.

Tu ne parles jamais sans sens.

Meera :

Dans n’importe quelle épreuve,

lorsque nous réalisons la vérité de l’humanité,

notre vision s’éveille.

Alors même le cinéma

peut devenir un bouclier pour l’âme.

Krishna Mena :

Donc il n’y a pas de place

pour l’amour de désir ?

Meera :

Il s’agit d’amour divin, Krishna Mena.

Krishna Mena :

Que signifie l’amour de désir ?

Ruby :

C’est un amour aveugle,

non spirituel.

L’amour divin est bienveillant,

pas aveugle.

Krishna Mena :

Magnifique ❤️

Tant que nous vivons dans l’amour dévotionnel,

notre apprentissage reste pur.

(Pause)

Les chansons de cinéma

révèlent-elles parfois

la faim de chasser l’âme sacrée du Suprême ?

Les élèves :

Oui, Krishna Mena,

mais personne n’en parle.

Krishna Mena :

Pourquoi, Ruby ?

Ruby :

Parce que lorsqu’une âme se sacrifie

à la recherche de l’Ingénieur divin,

elle voit le talent

comme un don de Dieu,

et non comme une fierté personnelle.

👏👏👏👏

Peter :

Ce que nous faisons avec les dons divins

devient notre offrande au Divin.

Krishna Mena :

J’aimerais comprendre cela davantage.

Meera :

Le cinéma est un poème puissant,

mais chacun le perçoit

selon son niveau de conscience.

Krishna Mena :

Donne-moi un exemple.

Meera :

Avec plaisir.

Écoutez cette chanson

et voyez si vous pouvez reconnaître

la mission divine qu’elle porte, Krishna Mena.

Krishna Mena :

Avec grand plaisir.

🌼 

සිංහල (Sinhala)

දර්ශනය: භක්තියෙන් ජීවත්වන පංති කාමරයක්

ක්‍රිෂ්ණ මෙනා (මෘදුව සිනාසෙමින්):

සුභ උදෑසනක්, මගේ ආදරණීය ශිෂ්‍යවරුනි.

ශිෂ්‍යයන් (එක් හඬින්):

සුභ උදෑසනක්, ක්‍රිෂ්ණ මෙනා!

පීටර් (කුතුහලයෙන්):

සිනමාව තුළින්

අපට පාඩම් ඉගෙන ගත නොහැකිද?

ක්‍රිෂ්ණ මෙනා:

මොකක්ද පීටර්?

පීටර්:

කාව්‍යමය ගීත,

කවි ලෙස කතා කරන සිනමා ගීත, ක්‍රිෂ්ණ මෙනා.

මීරා:

ප්‍රාර්ථනාවෙන් ආරම්භ වන

සිනමා ගීත නැද්ද?

රූබි:

තිබෙනවා, ක්‍රිෂ්ණ මෙනා.

නමුත් බොහෝ දෙනා

ඒ කවිවල ගැඹුර තේරුම් ගන්නේ නැහැ.

ක්‍රිෂ්ණ මෙනා:

එහෙනම්—

අධ්‍යාපනය භක්තියක් කරගත හැකිද?

සිනමාව මගින්?

ශිෂ්‍යයන්:

නියත වශයෙන්, ක්‍රිෂ්ණ මෙනා.

ක්‍රිෂ්ණ මෙනා (මීරා වෙත):

මීරා,

ඔයා කියන්නේ මොනවද?

මීරා:

අපි සිනමා වීරයෝ වෙන්නෙ නැහැ,

ධර්මයේ වීරයන් වෙන්නයි, ක්‍රිෂ්ණ මෙනා.

ක්‍රිෂ්ණ මෙනා:

තවත් පැහැදිලි කරන්න.

ඔයා කිසිදා නිර්ථක වචන කියන්නේ නැහැ.

මීරා:

ජීවිතයේ ඕනෑම අභියෝගයක් අතර,

මානවත්වයේ සත්‍යය

අපි අවබෝධ කරගත්තොත්,

අපගේ දෘෂ්ටිය අවදි වෙනවා.

එවිට සිනමාවත්

ආත්මය ආරක්ෂා කරන

කවචයක් වෙන්න පුළුවන්.

ක්‍රිෂ්ණ මෙනා:

එහෙමනම්

ආශාමය ආදරයට ඉඩක් නැද්ද?

මීරා:

මෙය දේවීය ආදරයයි, ක්‍රිෂ්ණ මෙනා.

ක්‍රිෂ්ණ මෙනා:

ආශාමය ආදරය කියන්නේ මොකක්ද?

රූබි:

ඒක අන්ධ ආදරයක්.

ආත්මික නොවේ.

දේවීය ආදරය

අන්ධ නොව — කරුණාවන්තයි.

ක්‍රිෂ්ණ මෙනා:

ඉතා ලස්සනයි ❤️

භක්තියෙන් ජීවත් වුණොත්

අධ්‍යාපනයත් පවිත්‍රයි.

(සිතමින්)

සිනමා ගීත

ඉහළ ආත්මය

දඩයම් කරන භුක්තිය

පෙන්වනවාද?

ශිෂ්‍යයන්:

ඔව්, ක්‍රිෂ්ණ මෙනා.

නමුත් ඒ ගැන කතා කරන්නේ නැහැ.

ක්‍රිෂ්ණ මෙනා:

ඇයි, රූබි?

රූබි:

දේවීය ඉංජිනේරුවා සොයමින්

ආත්මය කැපවෙන විට,

දක්ෂතාවය

දෙවියන්ගේ දානයක් ලෙස

දකින්න පටන් ගන්නවා.

👏👏👏👏

පීටර්:

අපිට ලැබුණු දේවීය දානයන්

අපි දෙවියන්ට

නැවත පිරිනමන දානයන් වෙයි.

ක්‍රිෂ්ණ මෙනා:

ඒක තවත් තේරුම් ගන්න කැමතියි.

මීරා:

සිනමාව බලවත් කවියක්.

නමුත්

එය දැක්ක හැටියට

එක් එක් මනසට වෙනස් වෙනවා.

ක්‍රිෂ්ණ මෙනා:

එහෙනම් ගීතයක් දෙන්න.

මීරා:

සතුටින්.

මෙම ගීතය අසා

එහි දේවීය මෙහෙවර

ඔබට දැනෙන්නේද

සොයා බලන්න, ක්‍රිෂ්ණ මෙනා.

ක්‍රිෂ්ණ මෙනා:

මගේ සතුට.