🌿 Episode 81  

Chapter: 

The paddy fields glowed emerald, bowing gently beneath the afternoon breeze.

Inside the small library, Sam’s voice flowed softly as he read from Jung:

“Jung believed the Western seeker must become an inner engineer,

mapping the corridors of the mind until the soul begins to whisper its secrets…”

Marina closed her eyes, letting the words settle like sunlight upon water.

Beside her, Sam’s voice was no longer mere sound—it was an invitation, a living current drawing both mind and heart toward awakening.

From the nearby temple, a powerful mantra began to rise, its vibration seeping through the walls and wooden floor.

Outside, the rice fields swayed in green waves, as if responding in sacred rhythm.

“Do you hear that?” Marina whispered.

“The sound… it doesn’t merely reach the ears.

It enters the soul.”

Sam met her gaze, a spark of shared recognition dancing between them.

“Yes,” he replied softly.

“Even Jung would pause here.

To map shadows and archetypes is one path—

but this… this is the soul revealing itself.”

The library smelled of aged paper and rain-soaked earth, sunlight turning the shelves golden.

Marina leaned closer, her shyness mingled with wonder.

“The Vedas call this śabda brahman—the living truth of sound.

To hear it beside you… my mind awakens, my heart awakens.

Everything within me feels alive.”

Sam’s hand hovered near hers, the space between them alive with tenderness.

“When I read Jung aloud, I understand the map of the mind,” he murmured.

“But this sound… this presence… feels like the destination.”

The mantra rolled through the library once more, circling them like molten light.

Marina’s fingers brushed his unintentionally, her heart quickening.

“Yes,” she breathed.

“Walking the corridors Jung described feels different now—

alive, fragrant, golden, infinite.”

Sam smiled, his own pulse echoing hers.

“Then let us explore—every shadow, every symbol, every stirring within.

Let the mind race, the heart awaken, and the soul tremble.”

Marina’s eyes shimmered, soft laughter hidden in her breath.

“Yes… let us be excited students of the eternal—

and quietly, of each other.”

The temple mantra swelled, carrying the library, the paddy fields, and their hearts into a single rhythm.

Outside, the rice shimmered like liquid gold, bowing as if in silent blessing.

Sam spoke again, his voice reverent.

“Some lessons are not meant for the mind alone.

They belong to the soul, the heart, and the sacred space between.”

Marina leaned closer, radiant and serene.

“Then let us not wait.

Let the mantra, the words, and our hearts guide us—together.”

And in that library by the paddy fields, with the temple mantra curling through the air,

two seekers—curious, awakened, and quietly in love—

sat mesmerised, alive, and attentive,

learning Supreme Science…

and the unspoken language of one another.

🌸 தமிழ் (Tamil Translation)

அத்தியாயம்: 

மந்திரமும் மனமும் சந்திக்கும் இடம்

மென்மையான மதியக் காற்றில் அலைந்து, பச்சை மரகதம் போல நெல் வயல்கள் வளைந்தன.

சிறிய நூலகத்திற்குள், யூங்கின் எழுத்துகளை சாம் மென்மையாக வாசித்தான்:

“மேற்கத்திய தேடுபவர் ஒரு உள்ளார்ந்த பொறியாளராக மாற வேண்டும்;

மனத்தின் வழித்தடங்களை வரைந்து, ஆன்மா தன் இரகசியங்களை கிசுகிசுக்கும் வரை…”

மரினா கண்களை மூடி, அந்த வார்த்தைகள் சூரிய ஒளி போல மனத்தில் படிய அனுமதித்தாள்.

அருகில் இருந்த சாமின் குரல் வெறும் ஒலி அல்ல—

அது விழிப்புணர்வை நோக்கி இழுக்கும் அழைப்பு.

அருகிலுள்ள கோவிலிலிருந்து ஒரு சக்திவாய்ந்த மந்திரம் எழுந்தது.

அது சுவர்களையும் தரையையும் ஊடுருவி, நெல் வயல்களையும் அலைக்கச் செய்தது.

“கேட்கிறீர்களா?” மரினா மெதுவாக சொன்னாள்.

“இந்த ஒலி… காதுகளில் மட்டுமல்ல,

ஆன்மாவிற்குள் சென்று சேர்கிறது.”

சாம் அவளை பார்த்தான்—அந்த பார்வையில் ஒரு மௌனப் புரிதல் மின்னியது.

“ஆம்,” என்றான்.

“நிழல்கள், அடையாளங்களை வரைபடமிடுவது ஒன்று;

ஆனால் இது… ஆன்மா தன்னை வெளிப்படுத்துவது.”

பழைய புத்தகங்களின் மணமும் ஈர மண்ணின் வாசனையும் நூலகத்தை நிரப்பின.

மரினா சாமின் அருகே சாய்ந்தாள்.

“வேதங்கள் இதை சப்த பிரம்மம் என அழைக்கின்றன—

ஒலியாக உயிர்ப்பெறும் சத்தியம்.

உங்களருகில் இதைக் கேட்கும்போது…

என் மனமும் இதயமும் விழித்தெழுகின்றன.”

சாமின் கை அவளது கைக்கருகே தங்கியது.

“யூங்கை வாசிக்கும்போது மனத்தின் வரைபடம் புரிகிறது,” என்றான்.

“ஆனால் இந்த ஒலி… இந்த இருப்பு…

இலக்காக உணரப்படுகிறது.”

மந்திரம் மீண்டும் நூலகத்தை சுற்றி ஓடியது.

மரினாவின் விரல்கள் தவறுதலாக அவனைத் தொட, இதயம் துடித்தது.

“ஆம்,” அவள் சுவாசித்தாள்.

“இப்போது அந்த வழித்தடங்கள் உயிரோடு உள்ளன—

மணமுள்ளவை, பொன்னானவை, முடிவில்லாதவை.”

சாம் புன்னகைத்தான்.

“அப்படியானால் அனைத்தையும் ஆராய்வோம்—

ஒவ்வொரு நிழலையும், ஒவ்வொரு உணர்வையும்.”

மரினா மென்மையாக சிரித்தாள்.

“நித்தியத்தின் மாணவர்கள் ஆகலாம்…

மௌனமாக, ஒருவருக்கொருவர்.”

மந்திரம் உச்சத்தை அடைந்தது.

நூலகமும், வயல்களும், அவர்களின் இதயங்களும் ஒரே தாளத்தில் இணைந்தன.

“சில பாடங்கள் மனத்திற்கே அல்ல,” சாம் சொன்னான்.

“அவை ஆன்மாவிற்கும், இதயத்திற்கும்,

நமக்கிடையேயான புனித இடத்திற்கும்.”

மரினா அருகே சாய்ந்தாள்.

“அப்படியானால் காத்திருக்க வேண்டாம்.

மந்திரமும், வார்த்தைகளும்,

நம் இதயங்களும் வழிகாட்டட்டும்—ஒன்றாக.”

அந்த வயல் அருகிலுள்ள நூலகத்தில்,

மந்திரம் காற்றில் சுழல,

இரு தேடுபவர்கள்—விழித்தெழுந்து, அமைதியான காதலுடன்—

உயர்ந்த அறிவையும்,

ஒருவரையொருவர் பேசாத மொழியையும் கற்றனர்.

🌺 Français (French Translation)

Chapitre : 

Là où le Mantra rencontre l’Esprit

Les rizières brillaient d’un vert émeraude, ondulant doucement sous le vent de l’après-midi.

À l’intérieur de la petite bibliothèque, la voix de Sam s’élevait avec douceur, lisant Jung :

« Jung croyait que le chercheur occidental devait devenir un ingénieur intérieur,

cartographiant les couloirs de l’esprit jusqu’à ce que l’âme commence à murmurer ses secrets… »

Marina ferma les yeux, laissant les mots se déposer comme la lumière du soleil sur l’eau.

Près d’elle, la voix de Sam n’était plus un simple son—

elle était une invitation, un courant vivant éveillant l’esprit et le cœur.

Du temple voisin monta un mantra puissant, vibrant à travers les murs et le plancher.

Au-dehors, les rizières se balançaient comme en réponse sacrée.

« Tu entends ? » murmura Marina.

« Ce son… il ne touche pas seulement les oreilles.

Il entre dans l’âme. »

Sam croisa son regard, une compréhension silencieuse scintillant entre eux.

« Oui. Même Jung s’arrêterait ici.

Explorer les ombres est une voie—

mais ceci… c’est l’âme qui se révèle. »

L’air sentait le papier ancien et la terre humide, la lumière dorant les étagères.

Marina se rapprocha, timide et émerveillée.

« Les Védas appellent cela śabda brahman—

la vérité vivante du son.

À tes côtés, mon esprit s’éveille, mon cœur s’éveille…

tout en moi est vivant. »

La main de Sam resta suspendue près de la sienne, chargée de douceur.

« En lisant Jung, je comprends la carte de l’esprit, » murmura-t-il.

« Mais ce son… cette présence…

ressemble à la destination. »

Le mantra tourna de nouveau autour d’eux comme une lumière fondue.

Leurs doigts se frôlèrent, le cœur de Marina s’emballa.

« Oui… » souffla-t-elle.

« Les couloirs deviennent vivants—

dorés, parfumés, infinis. »

Sam sourit.

« Alors explorons tout—

chaque symbole, chaque frémissement. »

Les yeux de Marina brillèrent.

« Soyons des étudiants enthousiastes de l’éternel…

et doucement, l’un de l’autre. »

Le mantra enfla, unissant la bibliothèque, les rizières et leurs cœurs.

Dehors, le riz brillait comme de l’or liquide.

« Certaines leçons ne sont pas pour l’esprit seul, » dit Sam.

« Elles appartiennent à l’âme, au cœur,

et à l’espace sacré entre nous. »

Marina se pencha vers lui.

« Alors n’attendons pas.

Laissons le mantra, les mots et nos cœurs nous guider—ensemble. »

Et dans cette bibliothèque au bord des rizières,

deux chercheurs—éveillés, attentifs et silencieusement amoureux—

apprirent la Science Suprême…

et le langage secret de leurs âmes.

https://youtube.com/shorts/KYgzceVZA9E?si=xQUbfZsSxlBH0tSF