🙏 

Episode 94

SATHYA SAI BABA SPEAKS

A Dialogue between Smiling Sam and Merrily Marina

The scene opens at dawn. A vast sky blushes with gold and rose. Birds circle slowly. A gentle breeze moves through flowering trees. Two figures sit beside a quiet lake whose surface reflects the light like liquid truth.

Smiling Sam

(smiling, arms folded, eyes curious)

Marina, look at this world. So vast, so ordered, so beautiful. Yet people say it is all accident—matter dancing without meaning.

Tell me, why do humans still thirst for God?

Merrily Marina

(laughing softly, touching the water)

Ah Sam… because thirst does not argue with theories.

When the throat burns, no philosophy can deny water.

Smiling Sam

But many say, “There is no God. Only science, only reason.”

Is faith not merely a comfort for the fearful?

Merrily Marina

(turning toward him, eyes shining)

And tell me, Sam—

is hunger imaginary because chemistry explains digestion?

Is love unreal because biology explains the heart?

Science explains how.

Faith answers why.

Smiling Sam

(pauses, thoughtful)

Then why fear, Marina?

Why sorrow? Why anxiety—if God truly exists?

Merrily Marina

Because man forgets who he is.

Sathya Sai Baba reminds us gently:

Man is not a broken creature searching for truth.

Man is Truth, wandering in forgetfulness.

Smiling Sam

(smiles faintly)

Truth? But I feel small. Temporary.

I see birth, decay, death.

Merrily Marina

(pointing to a bubble rising on the lake)

Look, Sam.

The bubble is born of water.

It floats on water.

It bursts—and becomes water again.

Was it ever separate?

Smiling Sam

(eyes widen)

No… only in name and form.

Merrily Marina

Exactly.

So too with man.

He is Sat—Existence itself.

He is Chit—Pure Awareness.

He is Ananda—Bliss without end.

Fear arises when he says, “I am not Sat.”

Doubt arises when he says, “I am not Chit.”

Sorrow arises when he says, “I am not Ananda.”

Smiling Sam

(softly)

Then atheism… is not rebellion?

It is thirst misunderstood?

Merrily Marina

(smiling warmly)

Yes, Sam 🌸

Atheism is not the enemy of God.

Ignorance of one’s own divinity is.

Even the gopis and gopalas did not debate God.

They loved.

They recognized the Divine Will walking among them as Krishna.

Love recognized Truth before logic ever could.

Smiling Sam

(voice steady, peaceful)

So the challenge is not between believers and atheists…

but between forgetting and remembering.

Merrily Marina

(rising as sunlight floods the scene)

Yes.

When man remembers, fear dissolves.

When man knows, sorrow melts.

When man loves, God is revealed.

Sathya Sai Baba speaks not to convert minds—

but to awaken hearts.

The lake is now still. The bubble has vanished.

Only water remains.

Only Truth remains.

சத்ய சாய் பாபா பேசுகிறார்

புன்னகை சாம் மற்றும் மகிழ்ச்சி மரினா – ஒரு உரையாடல்

(அதிகாலை. தங்க நிற ஒளியில் வானம் மலர்கிறது. அமைதியான ஏரிக்கரையில் இருவர் அமர்ந்துள்ளனர்.)

புன்னகை சாம்

(புன்னகையுடன்)

மரினா, இந்த உலகைப் பாருங்கள்—

அவ்வளவு அழகு, அவ்வளவு ஒழுங்கு.

ஆனால் சிலர் இதை எல்லாம் தற்செயலானது என்கிறார்கள்.

அப்படியானால் மனிதன் ஏன் இன்னும் கடவுளுக்காக தாகம் கொள்கிறான்?

மகிழ்ச்சி மரினா

(மென்மையாகச் சிரித்து)

சாம்…

தாகம் வாதம் செய்யாது.

தொண்டை எரிந்தால், தண்ணீரை மறுக்க முடியாது.

புன்னகை சாம்

ஆனால் பலர் சொல்கிறார்கள்:

“கடவுள் இல்லை. அறிவியல் மட்டுமே உண்மை.”

நம்பிக்கை என்பது பயப்படுபவர்களின் ஆறுதலா?

மகிழ்ச்சி மரினா

(ஒளிரும் கண்களுடன்)

சாம்…

பசிக்குச் செரிமான அறிவியல் விளக்கம் இருப்பதால்

பசி பொய்யாகிவிடுமா?

இதயத்திற்கு உயிரியல் விளக்கம் இருப்பதால்

அன்பு கற்பனையாகிவிடுமா?

அறிவியல் எப்படி என்பதை விளக்குகிறது.

நம்பிக்கை ஏன் என்பதைச் சொல்கிறது.

புன்னகை சாம்

(சிந்தித்தபடி)

அப்படியானால் பயம் ஏன்?

துக்கம் ஏன்?

கடவுள் உண்மையில் இருந்தால்?

மகிழ்ச்சி மரினா

ஏனெனில் மனிதன்

தான் யார் என்பதை மறந்துவிட்டான்.

சத்ய சாய் பாபா மென்மையாகச் சொல்கிறார்:

மனிதன் உண்மையைத் தேடும் உடைந்த உயிர் அல்ல.

மனிதன் உண்மையே,

மறப்பில் அலைந்துகொண்டிருக்கிறான்.

புன்னகை சாம்

(மென்மையாக)

உண்மையா?

ஆனால் நான் சிறியவன் போல உணர்கிறேன்.

பிறப்பு, அழிவு, மரணம்—எல்லாம் தெரிகிறது.

மகிழ்ச்சி மரினா

(ஏரியில் எழும் குமிழியைச் சுட்டிக்காட்டி)

பார் சாம்.

நீரிலிருந்து குமிழி பிறக்கிறது.

நீரில் மிதக்கிறது.

உடைந்தவுடன்

மீண்டும் நீரிலேயே கலக்கிறது.

அது எப்போதாவது நீரிலிருந்து தனித்ததா?

புன்னகை சாம்

(அதிர்ச்சியுடன்)

இல்லை…

பெயரும் வடிவமும் மட்டுமே.

மகிழ்ச்சி மரினா

அப்படித்தான் மனிதனும்.

அவன் சத் — நிலைத்த இருப்பு.

அவன் சித் — தூய அறிவு.

அவன் ஆனந்தம் — முடிவில்லா பேரானந்தம்.

“நான் சத் அல்ல” என்றால் பயம் பிறக்கும்.

“நான் சித் அல்ல” என்றால் சந்தேகம் வரும்.

“நான் ஆனந்தம் அல்ல” என்றால் துக்கம் நிலவும்.

புன்னகை சாம்

(அமைதியாக)

அப்படியானால் நாத்திகம் எதிர்ப்பல்லவா?

புரியாத தாகம்தானா?

மகிழ்ச்சி மரினா

(அன்புடன் புன்னகைத்து)

ஆம், சாம் 🌸

நாத்திகம் கடவுளின் எதிரி அல்ல.

தன் தெய்வீக இயல்பை மறப்பதே உண்மையான தடையாகும்.

கோபிகளும் கோபாலர்களும் வாதம் செய்யவில்லை.

அவர்கள் அன்பைச் செய்தார்கள்.

கிருஷ்ணனில் தெய்வீக சித்தத்தின் வடிவத்தை கண்டார்கள்.

அன்பு—

தர்க்கத்திற்கு முன்பே

உண்மையை உணர்ந்தது.

புன்னகை சாம்

(உறுதியுடன்)

அப்படியானால் போராட்டம்

நம்புவோருக்கும் நம்பாதவர்களுக்கும் இடையே அல்ல…

மறப்புக்கும் நினைவுக்கும் இடையே.

மகிழ்ச்சி மரினா

(சூரிய ஒளியில் எழுந்தபடி)

ஆம்.

நினைவு வந்தால்—பயம் கரையும்.

அறிவு வந்தால்—துக்கம் மங்கும்.

அன்பு மலர்ந்தால்—கடவுள் வெளிப்படுவார்.

சத்ய சாய் பாபா

மனங்களை மாற்றுவதில்லை—

இதயங்களை விழிப்பிக்கிறார்.

SATHYA SAI BABA PARLE

Un dialogue entre Smiling Sam et Merrily Marina

(L’aube se lève. Le ciel s’illumine d’or et de rose. Près d’un lac paisible, deux êtres sont assis.)

Smiling Sam

(souriant)

Marina, regarde ce monde—

si vaste, si ordonné, si beau.

Pourtant certains disent que tout est hasard.

Alors pourquoi l’homme a-t-il encore soif de Dieu ?

Merrily Marina

(riant doucement)

Sam…

la soif ne débat pas.

Quand la gorge brûle,

aucune théorie ne peut nier l’eau.

Smiling Sam

Mais beaucoup disent :

« Dieu n’existe pas. Seule la science compte. »

La foi n’est-elle qu’un réconfort pour les peureux ?

Merrily Marina

(les yeux lumineux)

Dis-moi, Sam—

la faim devient-elle irréelle

parce que la science explique la digestion ?

L’amour est-il une illusion

parce que la biologie explique le cœur ?

La science explique le comment.

La foi révèle le pourquoi.

Smiling Sam

(pensif)

Alors pourquoi la peur ?

Pourquoi la douleur ?

Si Dieu existe vraiment ?

Merrily Marina

Parce que l’homme

a oublié qui il est.

Sathya Sai Baba nous rappelle doucement :

L’homme n’est pas un être brisé cherchant la vérité.

L’homme est la Vérité,

errant dans l’oubli.

Smiling Sam

(d’une voix calme)

La vérité ?

Pourtant je me sens petit, temporaire.

Je vois la naissance, le déclin, la mort.

Merrily Marina

(montrant une bulle à la surface du lac)

Regarde, Sam.

La bulle naît de l’eau.

Elle flotte sur l’eau.

Quand elle éclate,

elle redevient l’eau.

A-t-elle jamais été séparée ?

Smiling Sam

(surpris)

Non…

seulement par le nom et la forme.

Merrily Marina

Il en est de même pour l’homme.

Il est Sat — l’Existence.

Il est Chit — la Conscience pure.

Il est Ananda — la Félicité infinie.

« Je ne suis pas Sat » engendre la peur.

« Je ne suis pas Chit » engendre le doute.

« Je ne suis pas Ananda » engendre la souffrance.

Smiling Sam

(doucement)

Alors l’athéisme n’est pas une rébellion…

mais une soif mal comprise ?

Merrily Marina

(avec tendresse)

Oui, Sam 🌸

L’athéisme n’est pas l’ennemi de Dieu.

L’oubli de sa propre divinité l’est.

Les gopis et les gopalas n’ont pas débattu.

Ils ont aimé.

Ils ont reconnu en Krishna

la Volonté divine rendue visible.

L’amour reconnaît la Vérité

avant même que la logique n’arrive.

Smiling Sam

(avec clarté)

Alors le vrai combat

n’est pas entre croyants et athées…

mais entre l’oubli et le souvenir.

Merrily Marina

(se levant dans la lumière)

Oui.

Quand l’homme se souvient, la peur disparaît.

Quand il sait, la douleur s’efface.

Quand il aime, Dieu se révèle.

Sathya Sai Baba

ne cherche pas à convertir les esprits—

mais à éveiller les cœurs.